The Doors - L.A. Woman (1971)

YouTube - Snoop Dog feat The Doors - Riders on the storm . Wat erg!

Mijn 2e album van The Doors die ik volledig geluisterd heb. Dit album haalt het bij lange na niet bij het debuutalbum. De nummers zijn simpeler, minder 'diepgaand' en de muziek is allemaal net wat minder.

Nog even een opmerking: Riders on the Storm klonk bij dit album zuiverder dan elke andere die ik van het internet gehaald heb.

Ik vind dat hier eigenlijk maar drie echt krachtige nummers opstaan, jullie kunnen denk ik wel raden welke...
Maar toch vind ik het vreemd dat ik niet hoor wat hier verder zo goed aan is...

3*

Twee kan ik er bedenken (L.A. Woman en Riders on the Storm)

Wat is de derde? Changeling? Love Her Madly?

Ik ga voor...Love her madly...

Ik denk dat het Crawling King Snake is

Nee nee, het moet wel Been Down So Long zijn, kan me niet voorstellen dat iemand dat geen krachtig nummer vindt.

Allemaal fout. Hyacinth House natuurlijk.

Die vind ik ook bij de 5 besten van dit album horen....

Zorin had het bij het juiste eind...

Toch lang moeten wennen aan dit album. Vooral bij L'America en The WASP heb ik moeite voor moeten doen om die leuk te vinden en zelfs niet de neiging te hebben om te skippen.

Daarentegen zijn alle andere songs van hoogstaande kwaliteit. Het zuigt je mee naar steeds weer betere songs. De sound, de teksten en de verscheidenheid aan nummers... hoe had het volgende album geklonken als Jim nog in leven was geweest...

Ik kan niet echt een favoriet aanwijzen, want elk nummer is geschikt voor elk humeur . Inmiddels ook gewend aan de twee 'moeiljk te slikken' nummers, dus ook hier de volle pond.

De twee bonustracks passen erg goed bij dit album, maar de die-hard fan had deze natuurlijk al.

Dit album hoort te eindigen met Riders On The Storm

Dat kan: na track 9 de cd stoppen

L'Amercia is toch een erg onderschat Doors nummer. Naar mijn mening zelfs beter dan Riders on the Storm en L.A. Woman.

9 of 10?

L'America vind ik ook een sterk nummer.
Maar ook The WASP is zalig. Dat speel ik altijd extra luid af. Het huis davert er van mee TU-DU-DUM-DUM-DUM

I wanna tell you about Texas Radio and the Big Beat

Klopt en dit komt omdat het niet zo toegankelijk was/ is dan de andere hits van The Doors. Vandaar dat van dit album destijds alleen Riders en (in mindere mate) Love her madly het tot hit hebben geschopt.

Datzelfde geldt voor The wasp, dat eigenlijk een gedicht is en vandaar de gesproken tekst i.p.v. gezongen. Tevens hoorde dit nummer ook eigenlijk niet bij dit album, aangezien het al 3 jaar eerder werd uitgegeven. Ik zie dit meer als een 'vuller' voor het album en valt nog steeds buiten de boot in vergelijking met de rest.

De overige nummers vind ik meer in elkaar grijpen met de bluesy, laidback stijl. Kortom: geweldig album

L'America, Crawkling King Snake en WASP hebben mij juist ervan 'weerhouden' om dit album aan te schaffen; voor anderen misschien goed/interessant, maar voor mij niet voldoende genoeg. Ik vind het het verder wel een waardig afscheidsalbum met Jim Morrisson.

L.A. Woman, het nummer vind ik wel echt een van de beste Doors platen.

WASP is een ideale intro op Riders On The Storm en L'america een ideale outro op LA Woman. Enige minpuntje (als dat al echt een minpuntje is?) is Crawling King Snake. Op zich niet slecht, maar staat gewoon slecht tussen het LA.-Woman-blok en Riders-blok.

Het heeft een tijd geduurd maar nu begin ik deze plaat toch echt te waarderen. In eerste instantie vond ik de plaat te bluesy. Veel nummers met dezelfde muzikale opzet naar mijn gevoel. Inmiddels vind ik het toch wel meevallen. Het sluit allemaal juist lekker op elkaar aan. Het nummer "Been Down So Long" is een perfect voorbeeld van een track die ik eerst steevast oversloeg maar waarvan ik de teksten nu keihard meebler. Well I've been down so god-damn long, that it feels like up to me! Echt geweldig.

Daarnaast bevat ook een aantal nummers die vanaf het begin al legendarisch zijn. LA Woman, Love Her Madly en natuurlijk het prachtige Riders On the Storm, dat tot mijn all time favoriete nummers behoort. Hoewel het natuurlijk veel te vroeg weer over was met The Doors, is dit wel een prachtig laatste nummer. Enkele nummers moet ik nog steeds niet zo: L'America, voelt een beetje als het resultaat van een sessie hersenloos jammen. Ook Crawling King Snake doet me weinig. Voor de rest een topplaat. Maar nog altijd worden The Doors en Waiting For The Sun wat mij betreft niet overtroffen.

Jim Morrison heeft hier de blues.
Een tachtigjarige die terug kijkt op zijn leven.
Ongelofelijk dat hij hier pas 28 jaar was.
De shaman valt bijna van zijn troon.
Een tooi van veren lijkt kaal geplukt
Uitgeblust en moe van zijn ervaringen.
Het zelf geschapen Eden brokkelt af.
De slang heeft de hagedis overwonnen.
Kronkelend en verslagen graaft hij zich in.
Zijn sterfelijkheid pijnlijk zichtbaar.
Klaar om diep te vallen.

Juist vanwege die kwetsbaarheid is er hoop voelbaar.
Het lijkt wel alsof de rust is weder gekeerd.
Psychedelica zijn lot op geëist.
De echte roots liggen in de blues.
Hier zou hij een andere fase in gaan.
Tot het eind der tijden blijven zingen.
Zittend op een barkruk.
Jack Daniels in zijn hand.
Zonnebril en grote cowboy hoed.
In zijn eigen Hard Rock Café.

Een dikke streep onder het verleden.
Klaar voor een nieuw hoofdstuk.
Helaas was zijn verhaal al geschreven.
Geen open einde.
Het boek is gesloten.

Mooi dat je "lot op geëist" zegt.. het is namelijk tol.. het spiegelbeeld ervan
Verder niet eens met de ultieme prèses, maar een orbit mag het wel eens oneens zijn met een Raven

Natuurlijk.
Het is maar een persoonlijk beeldvorming.
Ieder heeft er zijn kijk op.

Deze plaat heb ik nu ook beluisterd. Mooi album, vooral de bekende nummers, The Chanceling, Love Her Madly, L.A Woman en Riders On The Storm. De rest klinkt ook erg lekker buesy vind ik. Mooi album, maar komt nergens in de buurt van het debuutalbum. Deze valt me als ik het vergelijk met het stemgemiddelde hier eigenlijk een beetje tegen, maar dat komt wel goed, dat had ik met het debuutalbum eerst ook.

Ben eigenlijk ook wel benieuwd naar de andere Doors cds, Morrison Hotel of Strange Days, 1 van die 2 zal denk ik mijn volgende cd van hun gaan worden.

Je hebt nu wel hun 2 beste album gehad. Toch zal je op hun andere platen ook wel wat vinden dat je zal bekoren.

Waarmee je zegt dat je aan die 2 albums eigenlijk wel voldoende hebt dus.

Dan doe je het 2e album (Strange Days) toch echt tekort.

En Waiting For The Sun en Morrison Hotel ook natuurlijk.

3 voor 25 euro bij de FRS, moek maar eens doen denk ik.

ik heb ze voor 5 euri het stuk zien liggen en heb ze toen alle 6 meegenomen , geremasterd met bonusnummers .

Trouwens iedereen zal deze cd in zijn platenkast moeten hebben staan , pure klasse van de deuren .
5 dikke vette stars .