The Doors - L.A. Woman (1971)

Heb jij ze ook net gekocht dan?

Hoelang is dat geleden?

Ik zie dat je op deze het debuut en Morrison Hotel gestemd hebt, wat vind je van die andere 3 Doors albums dan Ruud?

Dat is ongeveer 3 jaar geleden bij VL , ik vind al de Doors albums goed met toch wel het debuut en LA Woman iets favoriet .
Maar eigenlijk moet je ze alle 6 in huis hebben , is alweer n tijdje geleden dat ik ze gehoord heb maar sinds ik zonder werk zit heb ik weer alle tijd om alles eens te beluisteren .
Zou wel als ik jou was de versies kopen 40th anniversary incl bonusnummers .

Ik koop ze ook alle 6 op den duur, zijn ze echt waard ook om org in huis te hebben. Net als de eerste 6 van Led Zeppelin, zijn ook must haves.

Hoppa een volle ster erbij, wat heb ik me weer eens vergist, ik heb het steeds meer, cd's die ik omwille van de hoge score hier op MuM blijf luisteren, om vervolgens tot de conclusie te komen dat dat de juiste keuze was!
Goede cd, kabbelt lekker voort, en hier en daar lekker bluesy, boorduurt voort op het succes van Morrison Hotel, ik vind denk ik beide platen ongeveer even sterk, maar de beste Doors platen blijf ik de eerste 2 vinden.
De middelste 2 moet ik nog wat vaker beluisteren voor een beoordeling.

Overigens ben ik het wel met bovenstaande post eens, een opmerkelijke en typische overeenkomst, 2 legendarische bands van ongeveer dezelfde periode, die beide achter elkaar 6 legendarische platen uitbrengen, beide bands behoren tot mijn favorieten, al heeft Zep nog een flinke streep voor.

(overigens heb ik van Zeppelin maar 1 originele cd, schaam schaam, en van The Doors 5)

Schande! Ik heb het dubbele betaald

Grappig ja, en dat terwijl je bijna de halve discografie van Led Zeppelin in je top 10 hebt staan.

Morrison Hotel is dus met deze te vergelijken qua sfeer en ook net zo bluesy als dit album. Maar Morrison Hotel is die misschien wat steviger nog dan deze?

Die is zeker steviger ja, ook wat meer straightforward vind ik. Die nummers staan gelijk als een huis. LA Woman bevat teveel nummers die me niet echt kunnen pakken, te blueserig denk ik.

Maar dat zou je ook kunnen zeggen van de 3 reguliere Jimi Hendrix albums, of van de eerste 6 van Led Zeppelin. Of de 2 albums die Joy Division heeft uitgebracht. Hoe ver moet je daar in doorslaan eigenlijk. Maar ben wel blij dat ik ze alle 6 nu heb hoor. Dit is ook wel zowat de enigste band waar op gehamerd word door velen dat alle 6 de albums verplichte kost zijn. Dat heb ik bij andere bands nog niet zo mee gemaakt als bij The Doors. Zelfs bij The Beatles en The Stones niet eens.

Jim in het nummer L.A. Woman .

Mr Mojo Risin .
Als je de letters doorelkaar husselt staat er Jim Morrison .
Was me nog niet eerder opgevallen .

Mij ook niet. Grappig.

Wat achtergrondinformatie:
He said he was going to be reincarnated and come back as Mr. Mojo Risin.

Rumors have persisted that if Jim Morrison had indeed faked his death, then he would contact the remaining members of the band using "Mr. Mojo Risin" as a pseudonym.

Leuk weetje.

Ik hoor nu pas wat voor geweldig nummer Orange Country Suite is.

Ach, ook die ene nieuwe docu gezien hehe

Zeer zeker , voor mij was het ook nieuw. Ik vond het een goede documantaire trouwens!

Kwam inderdaad mooi naar voren in de documentaire "When You're Strange" (die zeker de moeite waard is, voor vriend en vijand).

Overigens vond ik dit anagram een typisch voorbeeld van de genialiteit van JM.

Een van mijn favoriete Doors albums,
mede door Riders on the Storm

Ik ga een halfje omhoog jongens! Ik ga de laatste tijd helemaal los op Been Down So Long! Geweldig om keihard mee te schreeuwen met Jim.

Blijft zonde dat ze het niet bij 1 x zang gelaten hebben, ik vind het zo een beetje een rommelpotje terwijl het wel een heel sterk nummer is............

Volgens mij zingt Jim toch echt alleen

Oh come on little darling,
Give your love to me

Oeps ! Senioren momentje vrees ik ............ De steen des aanstoots zijn de doorelkaar heenpierende gitaarpartijen van Krieger ........ Sorry Jim !

Die blues-sound was ook zeker de bedoeling, blues stroomt door de aderen van dit album met een beetje hulp van John Lee Hooker.

Mooi Album!

De Titelsong L.A. Woman is mijn favoriet. Jim Morrison was een groot fan van de blues. En hij kon er zelf ook wat van! Rider's on the storm is ook geniaal, helaas te vaak gehoord.

ik vind hun debuut net een tikkeltje beter.

Geniaal album, heerlijk wegdromen (onder het genot van een alcoholische versnapering) bij super mooie en persoonlijke nummers. Dit album is een perfecte mix tussen comercie en kunst.

De '40th anniversary mix' is een aanrader, hier staat namelijk een van de beste nummers van de Doors op, namelijk 'Orange Country Suite'.

Magistrale afsluiter van het contract dat The Doors hadden met Elektra Records om zes studio-albums te mogen maken.

Op dit album hoor je de tot blueszanger getransformeerde Jim Morrison - de 3 pakjes Marlboro per dag en de Whiskey hebben hiertoe bijgedragen.......
Het album werd geoefend en opgenomen gedurende de maanden nov/dec 1970-jan/feb 1971; Morrison leeft zich het meest met ziel en zaligheid in op de volgende nummers: Been Down So Long, Cars Hiss By My Window, L.A. Woman, Hyacinth House, Crawling King Snake en Riders On The Storm - de emotionele impact van zijn veroordeling op 30 oktober 1970 in Miami en zijn frustratie over de rol als frontman en voormalig sexsymbool van de The Doors zijn tussen en tijdens de regels EN de muziek goed te horen en te voelen. Een vaarwel aan de muziekindustrie op zijn laatste krachten............

Goodbye Mr Mojo Risin'!!!!!!!!!!!

Erg lekkere plaat van The Doors inderdaad, de laatste met Jim Morrison.. Lekker rauwe zang van Morrison, en instrumentaal is dit toch ook erg goed, Manzarek, Krieger en Densmore kennen hun vak. Hier staan natuurlijk een aantal klassiekers op (voor mij dan toch): 'Love Her Madly', de titeltrack en 'Riders on the Storm' voorop. Ik vind het debuut nog altijd het beste dat The Doors ooit hebben gemaakt, maar deze plaat mag er zeker zijn, en ik luister altijd met veel plezier naar.

Toch vreemd dat de meesten deze verkiezen acher het debuut als beste Doors album. Deze is goed natuurlijk, maar m.i niet beter dan Morrison Hotel of Waiting For The Sun. Strange Days vind ik bijna net zo goed als het debuut, maar vind vooral de eerste 2 platen toch een duidelijk ander geluid hebben dan deze en Morrison Hotel die ik duidelijk een stuk meer bluesyer vind klinken dan de eerste 2 albums.

Voor mij zijn de eerste 2 Doors platen duidelijk het hoogtepunt, daarna ook nog goede platen maar toen viel het verval al toe naar mijn idee.

Bij mij scoort deze hoog omdat hier meer emotie in zit. Ik vind het debuut ook wel beter, denk ik, maar een nummer van het kaliber Hyacinth House vind je niet terug op de tussenliggende albums. En die bluesy sound van Morrison Hotel moet je ook maar net liggen. Mij ligt het niet en ik vind het daardoor het minste Doors-album.

Maar deze vind ik een beetje hetzelfde geluid inzitten juist als Morrison Hotel, hetzelfde bluesy geluid een beetje, alleen is Morrison Hotel misschien nog iets steviger. Wel mooi aan dit album vind ik de doorleefde stem van Morrison, net of je al aan kon horen komen dat dit de zwanenzang zou worden van Morrison als zanger van The Doors.

De eerste 2 vind ik de beste daarna vind ik deze en Morrison Hotel de beste 2 en kwalitatief met elkaar vergelijkbaar.

En als laatste 2 albums The Soft Parade en Waiting For The Sun vind ik de minst goede 2 Doors albums, maar nog altijd heel erg goed want die 2 scoren bij mij nog steeds een 4. The Doors hebben met Morrison als zanger geen sleche albums afgeleverd.

Haha, helemaal waar!

Kan bijna niet kiezen welke ik beter vind: deze of hun debuut. Neig denk ik toch naar The Doors, maar met miniem verschil. Moet maar snel achter de 4 platen aangaan die tussen beiden gemaakt zijn. Ga binnenkort met mijn pa naar The Doors Alive in de Melkweg, schijnt een band te zijn die ze zeer goed nadoet. Hopen dat ze inderdaad een beetje in de buurt komen, kan ik net doen alsof ze er echt staan.

5*

Ik heb precies hetzelfde, ook hier een lichte voorkeur voor hun debuut. Hier is wat meer pure, rauwe emotie te vinden, maar op het debuut zijn de liedjes toch net wat mooier..