Bon Iver - Bon Iver, Bon Iver (2011)

Het grootste probleem van dit album vind ik de zang. Niet omdat ik zijn stem niet kan waarderen, maar omdat er geen woord van te verstaan is! Gebrabbel blijft niet snel hangen, verstaanbare zang wel.

Inmiddels heb ik een halfje erbij gedaan en hij groeit sneller dan verwacht. Echt een heel solide plaat. Alle nummers zijn van hele hoge kwaliteit, met als uitschieters Perth, Wash (wat een prachtig, helder pianogeluid) en de afsluiter. Toch blijft de zang hier en daar een struikelblok. Maar zodra dat uit de weg is kan dit misschien wel een topfavoriet worden, zeker voor dit jaar iig.

Na zo'n 15 luisterbeurten begin ik te beseffen dat ik nu even moet afremmen. Straks gaat al die schoonheid nog vervelen.

Absolute hoogtepunt, bij elke luisterbeurt weer: Michicant.

Na een paar luisterbeurten weet ik al dat deze zeker aan de cd-collectie toegevoegd gaat worden. Geweldig album!

En dat laatste nummer, tja, een beetje een vreemde eend met echt een 80's sound inderdaad (wat dat betreft had het nummer beter Chicago kunnen heten ), maar al met al ook wel weer een warme afsluiter.

Favorieten op dit moment zijn Perth, Holocene en Calgary.

Ik ga dit gewoon 5 sterren geven. Ik vind hem stilletjes aan zelf beter worden dan FEFA. Dit overtreft mijn verwachtingen en die waren heel hoog.

Ik snap niet zo goed wat het is met Bon Iver. Het past prima binnen mijn muzieksmaak, maar op de een of andere manier pakt het me niet. Ik zit zelfs met moeite een heel album uit. Vreemd..

Niet echt vreemd, heb ik ook... Hype???

[sarcasm]

Ja, dat is het! En écht origineel van jou dat je niet met de 'hype' meegaat zeg. Poeh! Lefgozer.

[/sarcasm]

Ontopic: Goede plaat, maar niet baanbrekend. Minder experimenteel dan ik had gehoopt.

Ach hij mag het toch niet waarderen, wij hebben er lol van!

Misschien meer van het zelfde, maar daardoor niet minder slecht, goed zelfs.

Maar een echte Hype? Nee, ik denk dat nog geen 70% van de Nederlandse bevolking ooit van een Bon Iver heeft gehoord, die zullen denken dat je het over een chocolaatje hebt of iets in die trant..

Nee hoor, dit is geen hype, dit is gewoon een verrekt goede plaat van een verrekt goede artiest

Het een sluit het andere niet uit toch?

Ik begin wel te merken dat de zin om deze plaat op te zetten minder en minder wordt.
Komt voornamelijk door de zang die na een paar nummers toch wel erg gaat irriteren.
De eerste 2 nummers zijn toch wel de beste die de plaat te bieden heeft dan zakt het wat in elkaar.
Om vervolgens de boel helemaal te verkloten met dat geforceerde en rond uit slechte laatste nummer.
Overgewaardeerd.
Half puntje er af.

Ik probeer gewoon de aandacht te leggen op dit album ipv het altijd over die onzinnige term 'hype' te hebben, ik krijg er zo stilaan genoeg van dat mensen te pas en te onpas het woord hype gebruiken als ze iets niet goed vinden.
Terug naar deze plaat terug, prachtig moment wanneer Bon Iver op Calgary zijn kopstem even achterwege laat tijdens de uitbarsting, kippenvel!

Yep, Al was het de zoveelste hype!

Dit is kippevel goed

Volledig mee eens, ik vind het zelfs beter dan 'for emma', alleen de afsluiter vind ik niet zo heel erg passen (het klinkt wat miami vice 80ties ) bij de rest, al is het op zich geen slecht nummer.
Maar goed, bij wijze van besluit, het is naar een plaat van torenhoog niveau!

Een hype wil ik het ook zeker niet noemen, het kwartje valt gewoon niet.

Die saxofoon in Minnesota, WI geeft me telkens kippenvel ook al is hij misschien maar 30-40 seconden duidelijk aanwezig. Het zijn vooral de subtiliteiten in de nummers die deze plaat zo geweldig maken.

Net als het debuutalbum kan ik de hoge score hier niet volgen, maar het is wel een degelijke plaat. Er zijn enkele prachtige nummers die helaas afgewisseld worden met nummers die gewoon saai zijn. Hoogtepunten zijn Perth, Holocene en Towers. Ook de tweede helft van Calgary is fenomenaal, maar dat eerste deel doet me dan weer niet zo veel. Ik vind het wel knap dat Vernon na het succes van het eerste album niet geprobeerd om hetzelfde album te maken.

Blatant overroepen, deze man. Niet onaardig, maar zo goed als de score doet vermoeden? Geenzins.

Vind jij. Iets poneren als een feit, maakt het nog geen feit.

Eerste kennismaking met Bon Iver, en kom tot nu toe niet verder dan de eerste twee nummers. Die gitaar in Perth, prachtig!

Dan moet je zeker ook For Emma Forever Ago eens een luisterbeurt gunnen.
Dan is nog een stapje hoger, het straalt eenzaamheid uit en met alleen een gitaar en wat drums maakt hij zo'n heerlijke sfeer.

Dit vind ik dus onzin. Het is logisch dat het zijn mening is, aangezien dit een site is waar we onze mening delen. Als we achter elk zinnetje "vind ik" moet toevoegen blijven we bezig.

Een mening is prima: maar graag met argumenten. Anders lijkt het een semi-feit.

Uh het is een band. het betekent namelijk gewoon iets. De zanger is Justin Vernon!
Bon Iver betekent zoiets als (mooie winter) ik weet alleen niet of Bon, Mooi betekend

Nog eens beluisterd, het doet me nog steeds erg weinig, ik ga me op den duur echt irriteren aan de stem van de zanger... De muziek vind ik daarentegen prima, maar die zang. Doet echt mijn waardering flink dalen.

Ik denk dat het niet goed gaat komen tussen Bon Iver en mij. De twee keer dat ik eraan begonnen ben, kwam ik de eerste keer tot nummer 2 en de keer erna tot nummer 1. het staat me op een of andere manier erg tegen.

Ik vind argumenteren bij muziek lastig. Het raakt me niet, het doet me gewoon niks. De stem van de zanger (dus), werkt zelfs op m'n zenuwen. En inderdaad, dat is mijn mening. Maar argumenten; lastig. Nogmaals, het doet me gewoon weinig.

Dat is genoeg hoor als argumentatie, meer moet dat niet zijn.