Opeth - Heritage (2011)

Tot dusver vind ik dit Opeth-zijnde een ondermaats album. Definitieve beoordeling volgt nog na meer beluisteringen.

Hetzelfde hier. Dit komt nergens in de buurt van een oude Opeth voor mij. Maar bij het andere zeer afwijkende album (Damnation) duurde het ook lang om het ten volle te waarderen. Dat kan met Heritage ook het geval zijn.

Dit maak jij ervan, niet ik! Ik heb er voor gezeten en dan ben ik in de weer met de volumeknop...zoals je hebt kunnen lezen. Daarbij vind ik het jammer dat als ik bezig ben, en ja dat doe ik vaak tijdens muziek luisteren, de muziek eigenlijk wegvalt.



Dit slaat natuurlijk echt als een tang op Dirk! Waar haal jij de wijsheid vandaan om te zeggen dat ik dit een minder album vind om dat ik er echt naar moet luisteren?

Als je schrijft dat je dat storend vindt zou ik ook wel denken dat je het om die reden een minder album vindt.

Overigens snap ik niet dat je zo aan de volumeknop zit te draaien. In de auto, oké. Maar in de woonkamer, zó groot is het verschil in volume toch niet.

Maar dat maakt muziek toch niet minder goed dan muziek waarbij je niet aan de volumeknop hoeft te zitten als je met iets bezig bent? Dat vind ik absurd. Maar toch zeg je dat. Hoogstens is die muziek minder geschikt om tijdens een bepaalde activiteit (autorijden) te draaien.



Dat zeg je echt zelf. Ik ben niet zo wijs. Lees je berichten er maar op na. Je waardeert dit album toch met 3*** en niet met meer? En de reden daarvoor is toch dat de dynamiek van het album jou stoort? In ieder geval suggereer je dat. Je moet er - zeg je zelf- voor gaan "zitten".

Ik denk dat Laboomzaa in zijn vrije tijd veel met de drilboor in de weer is.

Veel klassiek word er ten huize laboomzaa waarschijnlijk ook niet gedraaid.

al begrijp ik hem wel, want bij klassiek stoort het me soms ook. Je zit thuis ook niet altijd te luisteren als in een concertzaal, zelfs niet in je zetel. Omgevingslawaai, de buren waar je rekening mee moet houden, andere gezinsleden enz...

Zoals ik al zei, is niet alle muziek, al dan niet vanwege de dynamiek, geschikt om onder alle omstandigheden te draaien. Dat geldt zeker ook voor bepaalde klassieke muziek. Veel van het fragiele en ijle werk van Arvo Pärt bijvoorbeeld, is niet goed in de auto te beluisteren. En ook thuis niet, als je met huishoudelijke werkzaamheden bezig bent. Of als er anderszins veel omgevingsgeluid is. Maar dat doet natuurlijk niets af aan de pracht van de muziek.

... dus om alles goed te horen bij de stillere passages, draai je het volume verder open, en wanneer de hel losbreekt, en ze drie huizen verder ook horen wat je aan't draaien bent moet ie weer naar omlaag. Verpest toch wel je luisterplezier. Bij een symfonieorkest vind ik het wel een natuurlijker verschijnsel (akoustische instrumenten, en een groot aantal muzikanten, varieerend in participatie). Maar draagt het hier (op Heritage) ook bij tot de pracht van de muziek? Op andere Opeth albums zou ik nog positief kunnen antwoorden, maar hier zie ik het zo duidelijk niet.

Ik geef 3 sterren omdat ik door het volume verschil niet optimaal kan genieten van de muziek sterker nog het irriteert me!!! Daarbij als ik met andere dingen bezig ben tijdens het draaien van dit album verdwijnt het in het niets!! Heeft niets te maken of ik ja of de nee goed naar muziek luister...het gaat om hoe IK de muziek ervaar!!

Zeker. In de dynamiek zit wat mij betreft een deel van de schoonheid van het album (en geweldig ook die dwarsfluit in het "heavy rock" gedeelte van 'Famine', waar ik nu toevallig naar luister).

En kom op, zo erg zijn de volumewisselingen toch niet? Hoewel ik het best met laboomzaa eens ben dat de rustige stukken wegvallen als er te veel omgevingsgeluid is. Maar dat doet niets af aan mijn waardering voor het album.

Ja, maar zoals ik al schreef is dat verschil in volume nu ook weer niet zó groot. Integendeel. Dat valt al meteen op bij het intro Heritage met enkel piano. Als daarna de gitaren van The Devil's Orchard inzetten klinkt dat zelfs relatief stil vind ik.

Bij klassiek is het verschil vaak wel zo groot dat het enkel goed werkt in de concertzaal of als je geen buren hebt en de volumeknop op de stille passages kan afstemmen. De luide stukken zullen hun effect dan niet missen.

Waarschijnlijk luister ik te goed!

Sneller dan ik zelf had gedacht was dat zonet al het geval. Een klein uur heerlijk zitten genieten van dit tiende pareltje van Opeth.

5de luisterbeurt bijna goed voor 5 sterren.

Met nadruk op zitten luisteren.

Dit is een echt luisteralbum voor de luie stoel.

Vind het alleen wel jammer dat ik Folklore niet normaal kan uitlusiteren zonder daar bij aan Marco Borsato te moeten denken...
De solo en de melodie van het laatste stuk doen zo veel aan "Dromen Zijn Bedrog" denken..

Sterke plaat, 2011 begint me beter en beter te bevallen zo hebben we al: Bon Iver, Wilco, Evidence, J. Cole, Atmosphere, Coldplay, dEUS, The Antlers en nog vele andere die al een sterke plaat hebben uitgebracht. Zo ook de Zweedse groep Opeth, ook deze plaat is zonder grunts misschien past dat wel beter bij die warme jaren 70 sound.

Ik had in het begin ook wat ergernissen bij het volumeverschil tussen de harde en de zachte stukken. Maar daar heb ik een oplossing voor zet hem gewoon constant hard aan.
Er staat niet echt een slechte of mindere song op wel staan er genoeg mooie songs op.

De titelsong is al een mooie binnenkomer en ook The Devil's Orchard is zeker een sterke song.
Het is allemaal wat rustiger maar dat is daarom ook niet slecht, alleen zou er hier eerder Rock dan Metal moeten staan volgens mij.

Ook Folklore en de afsluiter zijn twee mooie songs, de warmte die deze plaat en de hoes uitstralen hebben zeker een meerwaarde ook het drumwerk is zeer goed.
Waarschijnlijk wordt mijn 4* nog wel een 4,5* maar voor nu een verdiende 4* voor het mooie Heritage.

Coldplay? DIe is nog helemaal niet uit!

De EP bedoel ik.
De plaat gaat waarschijnlijk niets worden.

Van mij mag het alweer over Opeth en Heritage gaan hier.

Coldplay zit niet bij mijn updates.

Ik vind dit een enorm aangename plaat, en voor mij is de geluid mix ook de juiste. Niet overgeproduceert zoals dat met sommige cd's uit dit genre nogal eens het geval is.

De tijsduur is ook perfect, want hij is weer voorbij voor je er erg in hebt.

Ik ga mee naar 4.5*

Vreemde conclusie bij een album van net geen uur. En zeker met het geboden materiaal is dit voor mij een erg lange zit.

Wonderschone videoclip van The Devil's Orchard.

Voor jou wel, maar ik ben jou niet.

Ik houd wel van lange epische nummers, zolang het maar bij de muziek past. Ayreon en Therion hebben ook albums die erg lang duren, maar daar kan ik zo inzitten dat het voor mijn gevoel zo voorbij lijkt te zijn.

Met dit album heb ik wel hetzelfde eigenlijk.

Hee vriendelijke vriend, bedankt! Jij verpest gewoon luisterplezier voor een onschuldige Heritage beluisteraar. Scherp opgemerkt overigens.

Dat had ik eerst bij The Drapery Falls

Cool !!

Ik heb nu het album verschillende malen gedraaid, en ik moet zeggen, dat het een goed album is geworden. Het album is net zover verwijderd van Watershed als Groningen van Maastricht, maar het is wel degelijk Opeth. Hun sound staat wel degelijk overeind. In beginsel een prog album, maar met jazzy en folkinvloeden erin.. De composities zijn redelijk complex, met verschillende tempo en gemoedswisselingen.

Heel gedurfd en vakkundig uitgevoerd. Ik vind het voor de band spreken, dat ze zich zo in veel muzikale stijlen thuisvoelen. Bovendien gezegend met een heerlijke retro jaren 70 productie, die geweldig en warm klinkt. De drums klinken zo lekker op dit album. En het album heeft ook geen last van de zogenaamde "loudness war" perikelen. Van mij mogen ze zo doorgaan.