Opeth - Heritage (2011)

Een dikke rockplaat is het dan ook dus niet.

Erg goed album weer van Opeth. Ik hoor heel veel invloeden van "oudere" bands de meest voor de hand liggende voor mij is Jethro Tull die heeft denk ik een behoorlijke invloed gehad op dit album. Het knappe is wel dat je gelijk weer hoort dat het een Opeth plaat is ondanks de grote verschillen met pak hem beet BWP.

Ik begin er aan te wennen. Alles begint op zijn plaats te vallen en ik begin ervan te houden.
Heb wel geen uitschieter. Ze zijn bijna allemaal prachtig.

Punten laat ik nog even achterwege.

Daarmee bedoel ik dan dikke productie.

Niks aan veranderen, het klinkt geweldig.

Trouwens erg mooi dat de hoes is veranderd. Die zonder logo is toch veel beter.

Wel mooier, maar ik vraag mij sterk af of dat de oorspronkelijke hoes is.

Kan de indiener daar uitsluitsel over geven?

Sowieso staat op de deluxe versie geen logo.

In de docu zegt Akerfeld dat hij een mix wou tussen Yellow Submarine en een andere hoes(kan er even niet opkomen) en daar kwam dit uit.

Ik heb die correctie ingestuurd. Eerst stond er deze met bruine rand en bandlogo, zoals die overal op internet te vinden was voor het verschijnen van het album. Maar blijkbaar is dat uiteindelijk nog veranderd. Zowel beide cd-uitvoeringen als vinyl zijn zonder bandlogo en zonder rand. (De cd deluxe heeft rond die 3D-sticker wel een brede lichtbruine rand, maar dat lijkt me niet echt als 'hoes' bedoeld.)

Die met die bruine rand is alleen niet de originele hoes..

Je kan hem kopen met de cover met het logo, dan is hij gewoon door getrokken van rand tot rand(de afbeelding). En de speciale uitgave, die is met grijze randen er omheen en zo'n bewegend plaatje er op, zonder logo.

Het is inderdaad geen 'dikke' productie. Vandaar dat ik schreef, niet modern. Maar het klinkt wel hedendaags. De warmte en dynamiek lijken dan weer zo uit de jaren '70 te komen.

Inderdaad niks aan veranderen dus. Volgens mij hebben de makers genoeg lessen gehad om het precies te laten klinken zoals men wilde.

Dat schrijf ik ook niet


Zo heb ik 'm nog niet zien liggen. De gewone cd die ik heb is zonder rand én zonder bandlogo.

Dan lijkt het me duidelijk. Zo laten staan maar.

Op discogs staat het dan ook niet goed.

Logo zit er geloof ik op geplakt(op de hoes)
Met door getrokken van rand tot rand bedoel ik dat het hele oppervlak gewoon 1 plaatje is

Op het reclame stickertje staat inderdaad het bandlogo. Maar de hoes is dus zoals die hier nu staat.

Ook de drie eerste albums van Opeth en Ghost Reveries zijn (oorspronkelijk) trouwens zonder bandnaam (en albumtitel) op de hoes. Vaak is dat wel mooier.

My Arms Your Hearse is oorspronkelijk ook zonder logo.

Ja, maar dat schreef ik toch ook al.

Sorry, ik las: het eerste album en Ghost Reveries.

Het gebeurt wel vaker dat de 3de luisterbeurt de moeilijkste is. Ik was er weer eens goed voor gaan zitten maar het zeurende gevoel is-dit-het-nu vergezelde me bijna van begin tot eind. Intussen staat het voor de vierde keer op terwijl ik bezig ben (met dit bericht te schrijven ) en vind ik het gewoon een lekker plaatje. Minder dan 4* gaat dat nooit worden.

En dat vind ik nu juist het storende aan deze plaat...je kan er niet bij bezig zijn. Je moet er echt voor gaan zitten anders pakt hij je niet!! Op enkele nummers na dan...maar dat zijn dan toch weer de harde nummers.

Daar heb ik nu geen last van. Hier doet Heritage het uitstekend als achtergrondmuziekje. Maar hopelijk weet het me ook als geheel te boeien als ik er de volgende keer speciaal voor ga zitten.

En dat noem je storend? Een slechte eigenschap van muziek? Zodra je ervoor moet "gaan zitten" en echt luisteren en er niet "bij bezig kan zijn", is het kwalitatief minder goed?

Zelden zo'n onzin gelezen. En je mist met die instelling heel veel mooie muziek. Jammer.

Luister eens, ik vind dat storend! Dat is hoe ik deze plaat beleef! Ik heb niets over de kwaliteit gezegd en daarbij weet je helemaal niet wat mijn instelling is met muziek.

Snotneus.

Nou kennelijk is voor jou een wezenlijk kenmerk van muziek dat je "erbij bezig moet kunnen zijn". Dat lukt jou niet, behalve bij de "hardere nummers". En dat vind je storend. Dat is toch wat je schrijft. Of kan ik niet lezen?

En je uit je wel over de kwaliteit van dit album, want je beoordeelt hem met een middelmatige 3***. Die beoordeling is kennelijk ingegeven door jouw bezwaar dat je met dit album "niet bezig kunt zijn". Dat is immers wat je schrijft (althans wat ik lees).

Maar als ik het verkeerd begrijp, verklaar je gerust nader....in plaats van met snot te gaan gooien.

Dus omdat ik drie sterren geef is de kwaliteit van de muziek niet goed?? Ik geef deze drie sterren om dat het bij mij niet beklijft. Een band als Opeth geeft altijd wel kwaliteit.

Zoals ik al eerder heb geschreven...ik heb moeite met de harde en zachte momenten in de muziek. In de huiskamer of auto zit ik constant aan de volumeknop!! Ik vind de zachte stukken te zacht en het contrast is te groot als het harder wordt.

Daarbij luister ik graag muziek tijdens bezigheden en dan hoor ik de muziek...bij deze plaat is het een soort stilte.

...

De dynamiek van dit album en de synthese van verschillende stijlen (metal, jaren 70 progrock, folk, jazz) maakt dit juist een fijne plaat.

Een welgemeend advies: probeer eens niets te doen bij het luisteren naar deze plaat. In de avonduren in de luie stoel gaan zitten, vrouw en kinderen (indien aanwezig) naar bed sturen, mobiele uit, licht dimmen, goed glas wijn of een lekkere Leffe, benen omhoog, ontspannen...

...en luisteren. En dan is die dynamiek echt fijn en ga je dit album zeker waarderen...en een heleboel andere muziek misschien ook.

Ik hoor weinig dynamiek op deze plaat. Wel een plaat om bij in slaap te vallen.
Ben het wel met laboomzaa eens, als je dit opzet dwalen je gedachten zo af naar iets anders en denk je na een half uur wat heb ik nu eigenlijk gehoord? Ik vind het maar saai en wellicht erg boeiend als je van progrock houdt maar aan mij niet besteed.

Heel boeiend vind ik het momenteel ook nog niet. Misschien verandert dat met de tijd. Andere albums van Opeth vond ik ook niet altijd meteen van begin tot eind spannend.

Dit is de tweede keer dat je dit aanhaalt...waarom??

Omdat er wel meer albums zijn die aan hetzelfde "euvel" lijden als jij ervaart, maar waarvan je nmm toch echt niet kunt zeggen dat ze kwalitatief minder zijn alleen vanwege het feit dat de dynamiek met zich brengt dat je echt naar de muziek moet gaan zitten luisteren.

Ik blijf het merkwaardig vinden dat je de kwaliteit van een album afmeet aan de vraag of je "ervoor moet gaan zitten" of niet. Want dat is toch wat je kennelijk bedoelt. Eigenlijk zeg je: ik vind deze muziek niet of minder goed, omdat ik er echt naar moet luisteren. Vandaar mijn advies: ga er eens goed (en geduldig) voor zitten!