Dream Theater - A Dramatic Turn of Events (2011)

Als je voor een website recenseert, vind ik dat je moet proberen een nuchtere en eerlijke kijk te geven. Je moet je eigen frustratie opzij schuiven mijns inziens.

Je kan toch wel indenken dat velen die dit album horen het niet vervelend zullen ervaren?

Deze discussie al vaker gehad hoor; een "nuchtere en eerlijke kijk" bestaat niet. Alles heeft immers voor- en tegenstanders, en dus als je iedereen wil plezieren zal je alles gematigd moeten quoteren. Naar mijn mening is het mijn doel als recensent niets meer of minder dan mijn eigen mening te onderbouwen. Uiteindelijk zou op basis daarvan een publiek moeten ontstaan van mensen die het ofwel vaak met mij eens zijn, ofwel niet, maar mijn argumentatie wel begrijpen. De grote fout tegenwoordig is dat mensen denken dat een recensent zich naar een publiek moet richten, terwijl het publiek juist recensenten moet zoeken in wiens mening zij zich kunnen vinden.

"Naar mijn mening", weliswaar

Ikzelf ga me even pijnigen en wachten tot de officiële release van het album alvorens ernaar te luisteren. Van wat ik van de snippets en On The Backs of Angles gehoord heb wordt dit een goed album. De meningen zijn hier duidelijk verdeeld, met 2 ultranegatievelingen op kop (die ik overigens maar weinig geloof, maar soit). De meeste recensies van professionele recensenten klinken wél goed. Nog even afwachten wie gelijk heeft.

Nog dit: héél straf dat je een album 1 ster kan geven na amper 3 luisterbeurten. Muziek als Dream Theater heeft er minstens 10 nodig.

Discussie subjectief vs. objectief.
Is dit al ronde 34124?

Eerder gevoerde discussies opnieuw gaan voeren, waarvan men de uitkomst al weet. Ook al heb je een erg objectieve kijk op zaken, het is je eigen ervaring van het gebeuren dat telt dat je uiteindelijk mee gaat geven aan andere personen. Echt objectief kun je niet doen, je kan de mening van de meerderheid verwoorden, dat is wat immers tegenwoordig telt als "objectief".

Iemand die -2 ogen heeft kan in een vet varken op 100 meter afstand een potentiële sexprooi zien. Iemand die een heldere visie heeft weet wat hij ziet, maar kan alsnog tegengesproken worden door de rest met slechte ogen. Als iemand een andere mening heeft, betekent niet dat hij ongelijk heeft...

@Berrege Als je mensen die het niet goed vinden nu al niet gelooft, zonder dat je zelf überhaupt weet waar we het concreet over hebben (je hebt het immers niet gehoord), dan komt dit album vast wel goed voor jou. Ik kan me namelijk niet inbeelden dat je een album dat (gebaseerd op jouw verwachtingen) niemand slecht kan vinden uiteindelijk zelf slecht zou vinden. Ik weet dat Dream Theater veel (overdreven) fanatieke fans heeft, maar ga mijn beargumenteerde mening alsjeblieft pas verwerpen wanneer je voor jezelf weet dat ik er volledig langs zit.

En aantal luisterbeurten hangt af van persoon tot persoon. Als ik drie maal écht gefocusd luister weet ik goed genoeg wat ik er van vind. Tien keer zou pas nodig zijn als ik gelijktijdig andere zaken doe. Maar iedereen is daar anders in, en ik denk dat ik duidelijk aangegeven heb dat dit geen progmetal is, en dat het geen kwestie is van nummers die je nog niet helemaal doorgrond hebt.

Het is absoluut niet zo dat ik elk Dream Theater album goed vind, Falling into infinity vind ik bv een slecht album. Ik durf dat toegeven, ook als fan. Ik lees gewoon je review en daar staan een aantal dingen over vorige albums of over de band of bandleden in het algemeen in waar ik het grondig mee oneens ben. Daardoor denk ik dat de kans vrij groot is dat we over dit album ook van mening verschillen. Dat van dat 'niet geloven' had ik dus beter anders verwoord. Ook zijn vele andere reviews die ik gelezen heb wel positief over dit album. Maar ik ga het zeker niet op voorhand afschilderen als goed, wie weet treed ik je mening na een aantal beluisteringen wel bij. No offense trouwens op jezelf of je kwaliteiten als recensent, want de review is wel goed geschreven.

Ik zie dit niet als een kwestie van objectiviteit. Chimpz schrijft een te emotioneel verhaal mijns inziens; hij had zelf verwachtingen die niet waren ingelost. Als dit een debuutalbum was van een onbekende band durf ik er gif op in te nemen dat hij het de hemel in zou prijzen.

Ik vind dat je die frustratie een beetje opzij moet schuiven, maar Chimpz ziet dat anders.

Ga jij er nu van uit dat ik een Dream Theater fan ben? Want dan zit je er behoorlijk ver naast hoor. Octavarium vind ik de laatste goede van hen, en ze hebben zelfs niet één album dat ik echt tot een favoriet zou rekenen (Images & Words komt het dichtst bij, maar nog steeds niet in de buurt). De frustratie zit em niet in dat ik dit een tegenvaller vind, maar juist dat ik het gewoon rotslecht vind. Op vele manieren heb ik dit album zelfs benaderd als een debuut, omdat ik er van uitging dat Portnoy als oprichter wel een belangrijk deel van de band zou zijn. En hoe het nu uitdraait: dit Dream Theater 2.0 vind ik drie keer niets. De nieuwe Mercenary release dit jaar was bijvoorbeeld hetzelfde verhaal: geheel nieuwe band, dan kan je geen verwachtingen hebben (want ik heb immers ook geen vrijgegeven nummers of snippets van deze plaat geluisterd). Maar daarentegen zijn er meer dan genoeg bands die ik goed vind, een verandering ondergaan zijn, en er in mijn ogen sterker zijn uitgekomen. Bijvoorbeeld mijn favoriete band aller tijden: Iron Maiden was met Paul Di'Anno een goede band, werd met Bruce Dickinson nog veel beter en steeg met Blaze Bayley - in tegenstelling tot wat veel fans vinden - naar mijn mening gedurende één album in niveau. Exact dezelfde situatie, maar tegengesteld resultaat. Of geldt dit argument alleen wanneer ik negatief ben over een band die jij wel tof vindt? Serieus, ik vind van mezelf niet dat ik de absolute waarheid verkondig ofzo, en ik heb niets liever dan dat iemand inhoudelijk in discussie gaat met wat ik schrijf. Maar als je mijn mening niet apprecieert, en daar heb ik helemaal geen probleem mee, doe dat dan gewoon op basis van de inhoud en ga niet veronderstellen dat het met verwachtingen of iets dergelijks te maken heeft, want op die manier doe je zowel mij als jezelf tekort.

Lang verhaal kort: ik zou maar oppassen met dat gif, want je zou je er flink op kunnen misrekenen.

.

Er is geen slechte muziek, je kunt muziek waarderen, niet of minder waarderen.

Mag ik dan weten waarom het aan jou zou zijn een review te schrijven van 2.000 woorden op een gezaghebbende website over het nieuwe langverwachte album van een der 's werelds grootste progacts?

Je proeft werkelijk de frustratie in je verhaal, je verwijst niet voor niets voortdurend terug naar oudere albums en dergelijken. Je bent misschien geen fan, maar je hebt oudere albums hoog zitten. Daarbij komt dat je vrijwel alle oeroude en overbekende kritieken van Dream Theater bij elkaar aan het verzamelen was. ('Muzikale Masturbatie')
Je kan toch wel toegeven dat je gewoon hebt geschreven wat je voelde bij dit album zonder de publieke impact mee te nemen in je oordeel? Dat is dus iets anders dan je mening bijstellen.

Laat het verder duidelijk zijn dat het een boeiend leesspel is met een hoop spontaniteit erin. Of het als recensie geschikt is? Niet helemaal wat mij betreft.

Eens!

Uiteraard, en dat is wat een recensent in mijn ogen moet doen. Waarom zou ik moeten schrijven over abstracte zaken die ik zelf niet hoor of voel? Wanneer ik een recensie lees wil ik weten wat die persoon denkt over het onderwerp, en waarom. Stel nu dat ik deze recensie twee maanden later schrijf en er exact hetzelfde voor voel, en de gestabiliseerde score op musicmeter een 3.6 blijft. Zou ik mijn recensie dan moeten temperen? Zou ik dan moeten zeggen dat ik de keys heel erg vervelend vind, maar het algemene consensus is dat het wel meevalt? Om even moeilijk te doen: dan ben je ook niet objectief meer bezig. Objectiviteit en subjectiviteit zijn binnen deze discussie heel complexe begrippen die niet zo simpel zijn als het te vergelijken met het gemiddelde. Vind jij een album dat gemiddeld 2/5 krijgt het beste van het jaar, dan is dat jouw goed recht. Of zou je dan herzien van die mening en bij jezelf denken dat het toch niet zo goed is?

Ik begrijp dat dat een verschil is tussen je effectieve mening en het overbrengen van diezelfde mening. Maar dan spreken we over het concept van een recensie in al zijn facetten. Is het doel van een recensie om mensen te informeren over jouw ervaringen, of is het doel om een globaal beeld te geven van wat anderen vinden? Een gemiddelde van 3.6 betekent niet dat iedereen het een 3.6 geeft natuurlijk, er zijn mensen aan beide kanten van het spectrum: de meerderheid die het een ruime voldoende geeft zal het ongetwijfeld niet met mij eens zijn, zij die het lager beoordelen misschien wel, of ze vinden het een zwak album om hun eigen redenen. En om dus terug te keren op je oorspronkelijke vraag: het is aan mij om een review te schrijven omdat ik een mening heb die een deel van het publiek weergeeft. Hoe groot dat deel nu precies is zou in principe niet van belang mogen zijn.

Een muzikale recensie is wat mij betreft altijd een subjectieve uiting. Wat mij stoort is dat iemand vanuit zijn smaak kan zeggen dat een album slecht is. Ik ben van mening dat muziek per definitie niet slecht kan zijn. Zoals eerder gemeld 'Er is geen slechte muziek, je kunt muziek waarderen, niet of minder waarderen` Ik zou het waarderen wanneer een recensent zou vermelden dat het benoemde album niet zijn smaak is of niet voldoet aan eerder gewekte verwachtingen i.p.v. de muziek van wie dan ook slecht te noemen. Verder ben ik het met Chimpz eens dat het er niet toe doet hoeveel mensen zijn mening onderschrijven als recensent, smaak blijft immers niet te betwisten.

Chimpz heeft voor mij al zijn geloofwaardigheid al verloren met het gelul hier.

Ik neem hem dan ook allerminst serieus hier......

@Chimpz: Ik denk dat ons verschil van opvatting te fundamenteel is. Ik zie recenseren als aanvoelen. Je moet een bepaald fingerspitzengefühl hebben om te verwerken wat de meeste mensen zullen voelen bij het album zonder je eigen subjectiviteit te grabbel te gooien.
Voor dat aanvoelen dien je niets of niemand nodig te hebben. Oftewel je hoeft niet je recensie aan te passen aan dynamische gemiddelden om eens iets te noemen.

Ik zie recenseren als iets anders dan je mening geven. Je vertegenwoordigt immers niet alleen jezelf bij het schrijven ervan. Je lijkt de recensie in de het-is-zo-vorm (Ik weet even niet het mooie woord.) te schrijven omdat dit simpelweg gangbaar is. Als ik je argumenten zo lees had je dat best kunnen laten naar mijn idee. Voor mij hoort een recensie in de het-is-zo-vorm, maar dat heeft met de redenen in bovenstaande alinea te maken.

Volgens is hij een beetje aan het trollen. Nu bezig aan mn eerste luisterbeurt. Kan er nog niet heel veel zinnigs over zeggen dan dat het wel oldskool DT is. Ik vind het wel heel fijn dat we nu eens geen Muse, Metallica e.d. horen, maar gewoon DT.

Gôh, ik ga me bijna schuldig voelen, dat ik toch nog geniet van dit album. Bij elke draaibeurt hoor ik toch nog dingen die ik goed vind, beter vind, meer van geniet etc. Na Chimpz' 'rant' over het album dacht ik echt dat ik m'n oren na moest laten kijken, maar er was iets anders wat me deed besluiten dat maar uit te stellen: de niet aflatende frustratie in het stuk dat het album niet voldeed aan het beeld dat hij van progmetal door Dream Theater heeft. Toch is hij geen fan, ik vraag me dan af of dergelijke frustratie terecht is, echt is en geen fake.

Ik bedoel, als ik fan ben en het album valt me tegen, dan wordt er niet aan mijn verwachtingen voldaan en daar voel je frustratie over, toch? En dat probeer je voor jezelf te verwoorden.

Als je geen fan bent en het album valt je tegen, dan denk je toch: ach, ik gooi dit album snel terzijde en zet de nieuwe Opeth op en schrijf ondertussen dat het nieuwe DT-album tegenvalt en that's it.

Nee, er volgt een dik stuk, waar de frustratie uit elke regel druipt, omdat er niet aan zijn verwachtingen wordt voldaan. Prima, maar als non-fan zo gefrustreerd? You'll have to do better than that!

Ik had je mening over het album nog wel gerespecteerd, als de frustratie niet zo overduidelijk was en de boventoon voert over de punten die er wel toe doen. Subjectieve reviews, OK, maar we dienen wel reëel te blijven en frustraties buiten de deur te houden als recensent. But that's my two cents. It's just music...

Pfff het is al vermoeiend om hier alle reacties te lezen. Afijn ik ben nu net begonnen met mijn eerste luisterbeurt. Breaking all Illusions zit er nu net op. Best een goed nummer met een mooie melodie. Ik ben benieuwd wat er komt uitrollen.

Dan heb je het toch mooi mis. Misschien is het omdat de metalelementen weg zijn die Portnoy erin bracht. Systematic Chaos en Black Clouds & Silver Linings behoren tot mijn favorieten van Dream Theater omdat ze op sommige momenten heerlijk duister zijn.

Chimpz had misschien zijn review korter kunnen maken, je leest namelijk iedere keer hetzelfde.

Dus als je geen fan bent mag je een album niet slecht vinden? Het kan alleen maar tegenvallen? Slaat nergens op.

En ik vind het maar triestig hoe hier gereageerd wordt op iemands mening waar je het niet mee eens bent. Neen, ik "troll" niet. Kowalski, denk je dat de persoon bij jouw favoriete album 1.5 geeft daar geen grondige reden toe heeft, misschien? Elke stem, of die nu afwijkt of niet, heeft zijn reden, en ik heb de mijne duidelijk beargumenteerd: je kan het daar wel of niet mee eens zijn, maar om die gewoon niet te accepteren omdat jullie het album wél goed vinden is gewoon... tja, kinderachtig eigenlijk.

Trouwens, op Rateyourmusic staat het gemiddelde na 128 stemmen op 3.11: zijn dat ook allemaal trollen of mensen die fout zitten, misschien? De kwaliteit van muziek is niet absoluut, toch belangrijk dat je dat leert beseffen.

Dat trollverhaal vind ik ook zware onzin. Ik zou eerder zeggen dat Musica Amens aan het trollen is.

Sympathieke plaat, heb persoonlijk ook helemaal geen last van Build Me Up, Break Me Down.

Recensies worden in verschillende stijlen geschreven, maar zijn altijd subjectief. Met dat in je gedachten moet je elke recensie kunnen lezen zonder dat je je ergert aan de schrijver die volgens jou denkt de waarheid te schrijven. Een serieuze recensent weet immers dat hij/zij niet de waarheid schrijft. Verder hoef je het ook nooit met m/r eens te zijn, want hij vertegenwoordigd zijn/haar mening en daar heeft hij/zij recht op.

Wát een onbenullige discussie. Niks van aantrekken, Chimpz. Gewoon lekker blijven schrijven wat jij vindt. Waar dienen recensies anders voor?

Het ligt wat genuanceerder dan subjectief versus objectief naar mijn idee, zie daarvoor mijn eerdere reacties.

Daarnaast vind ik je laatste opmerking erg flauw. Waarom zou de discussie onbenullig zijn? Omdat jij het eens bent met Chimpz?

Ik geef je alle recht op een/je mening, maar ik vind dat je wel heel erg ver gaat in je frustratie dat dit album je zo tegenvalt, slecht vindt en te beschrijven wat er mis aan is, als je geen fan bent. Het is tenslotte maar muziek, geen zuurstof. Morgen weer 100 nieuwe CD's, ga je daar dan net zo tegen tekeer? Dan word je geen 50.

Grondige reden? Prima, maar dan graag zonder frustratie, daar ga je mijns inziens gewoon te ver in. (Wie ben ik om Kowalski's 'Schlagende Wetter' als geweldig door de strot te duwen?) DT's laatste geen goed album? Prima, we gaan weer verder met ademhalen, maar schrijf het dan niet zo van je af. Er zitten goede argumenten en verwoordingen in je stuk, maar die worden overstemd door - daar is het weer - je frustratie. En ik kan frustratie niet rijmen met 'geen fan' zijn. Frustratie betekent voor mij 'te persoonlijk betrokken bij de zaak' (waarom zou je er anders zo druk over maken) en dat staat mijns inziens haaks op 'geen fan' zijn. Dat staat los van het feit dat je het album niet goed vindt, dat mag en dat is prima.

Holy fuck, wat een massaal gezeik dat iemand een andere mening heeft en dat dan ook nog beter onderbouwt dan iedereen die met 4 of 5 sterren komt. Ga er dan op z'n minst inhoudelijk op in in plaats van dat geouwehoer hier.

Ik geef 0,5 ster. Omdat ik het ruk vind. Owja en om de score weer wat terug te balanceren/normaliseren naar een meer geschiktere score.

Tsja, dat is wel de slechtste reden om een cijfer te geven. Geef enkel een cijfer om jouw eigen gevoel over de plaat te weergeven. Het geheisa om de mening van Chimps snap ik niet echt. Al denk ik wel dat je, als je voor een site schrijft, minder uit je eigen frustratie zou moeten schrijven. Je zou je mening iets meer als een beschouwing kunnen opstellen en minder als een betoog.

Als je voor een gezaghebbende muzieksite in 2.000 woorden geen spaan heel laat van dit nieuwe album, kun je wat reactie verwachten me dunkt. Op zich ben ik het voor de rest helemaal met je eens.

Dus als ik het goed begrijp, houd je juist van de latere stevigere Dream Theater albums? In dat licht kan ik je relaas beter volgen inderdaad.