menu

The Smiths - The Queen Is Dead (1986)

mijn stem
4,26 (1490)
1490 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Rough Trade

  1. The Queen Is Dead (6:23)
  2. Frankly, Mr. Shankly (2:17)
  3. I Know It's Over (5:48)
  4. Never Had No One Ever (3:36)
  5. Cemetry Gates (2:39)
  6. Bigmouth Strikes Again (3:12)
  7. The Boy with the Thorn in His Side (3:15)
  8. Vicar in a Tutu (2:21)
  9. There Is a Light That Never Goes Out (4:02)
  10. Some Girls Are Bigger Than Others (3:14)
totale tijdsduur: 36:47
zoeken in:
avatar van aerogp1
3,5
Ik denk eigenlijk B.
A zal wel niet: hoeveel tijd winnen ze nou exact, dat is niet noemenswaard die paar seconden.

(verwijderd)
Vorig jaar pas op aanraden van mijn vaste platenzaak The Smiths ontdekt en sindsdien verslingerd aan deze heerlijke band! De teksten zijn bijna een blauwdruk voor wat iedereen meemaakt en daardoor ontzettend herkenbaar, daarnaast zit de muziek uitstekend in elkaar.. ja eigenlijk klopt het totaal plaatje gewoon helemaal.

The Queen is de laatste plaat van The Smiths die ik nu ontdek en ik wou dat ik met deze was begonnen.. wat een heerlijk schijfje met muziek! Elke keer na Some Girls denk ik: 'I know it's over' , maar dan start ik m gewoon lekker opnieuw.. ja ik ben denk ik officieel verslaafd aan deze plaat

avatar van aerogp1
3,5
(verwijderd) schreef:
The Queen is de laatste plaat van The Smiths die ik nu ontdek en ik wou dat ik met deze was begonnen.. wat een heerlijk schijfje met muziek!

Deze wordt inderdaad over het algemeen beschouwd als de beste van deze heren.

avatar van djarend
5,0
Kippenvel krijg ik van There is A Light That Never Goes Out, altijd onze vaste laatste plaat op de 80's Sounds & New Wave avonden in Mezz (1x in de 3 maanden) en dat wordt het nummer door vele bezoekers uit volle borst meegezongen. Check ook eens de Morrissey versie op de dvd Who Put The M In Machester, dan zie je een duidelijk geëmotioneerde Morrissey door de reactie van het publiek op dit nummer.....

stuart
Ja, prachtig nummer.....één van hun vele (het is ook één van mijn 3 favo bands van de 80's)

Gregson
Ook mijn favo Smiths song. De strijkers aan het eind alleen al. Ook hier kippevel bij There Is A Light That Never Goes Out. Maar zo'n 80's Sounds & New Wave avond klinkt best cool!!

avatar van aerogp1
3,5
Gregson schreef:
Maar zo'n 80's Sounds & New Wave avond klinkt best cool!!

Die houd ik gewoon thuis . Bij mij zijn The Smiths zijn dan altijd rijk vertegenwoordigt

Gregson
Ik heb het album vandaag ook weer eens opgezet. Some girls mothers are bigger than other girls mothers. Hoe verzin je het .

avatar van bertus99
5,0
There is a light is inderdaad een van de topnummers van deze plaat.
Maar daar horen toch ook Biggmouth strikes again, I know it's over, cemetary gates en Some girls bij. Al met al is dit een gouden album geweest en het staat dan ook al lange tijd in mijn album top tien aller tijden.

Gregson
bertus99 schreef:
There is a light is inderdaad een van de topnummers van deze plaat.
Maar daar horen toch ook Biggmouth strikes again, I know it's over, cemetary gates en Some girls bij.


Helemaal mee eens!

Odelay
Erg fijne plaat. Lekker nichterig ook. Goede songs en mooie sound, een of meer mooie geluidseffecten (in ieder geval wat er met Morrissey´s stem gebeurt tegen het einde van Never had no ever), fijne zang van Morrissey (niet iedereen vindt dit misschien ), en in Bigmouth strikes again ook van Ann Coates (al dan niet in combinatie met Morrisey´s zang). En Morrissey schijnt ook een goede tekstschrijver te zijn, en dat zou best kunnen. Stemmig, klagerig, stuwend, zonnig, grappig, ontroerend. Kan zijn dat je al die predikaten kwijt kunt bij dit album.

4 sterren.

avatar van Sater
4,5
Odelay schreef:
Erg fijne plaat. Lekker nichterig ook. fijne zang van Morrissey (niet iedereen vindt dit misschien ), en in Bigmouth strikes again ook van Ann Coates (al dan niet in combinatie met Morrisey´s zang).


Ann Coates bestaat niet, dat is Morrissey die omhoog gepitcht is. De naam is een grapje van de band, daar Ancoates een buurt ofzo in Manchester is.

avatar van Reint
5,0
Een ander dergelijk 'grapje' op deze plaat is dat de 'strings' op There is a Light That Never Goes Out door het zogeheten The Hated Salford Ensemble is gespeeld. Dat is echter gewoon Johnny Marr op synths.

avatar van My Addiction
5,0
Snap volledig niet waarom dit zo gewaardeerd wordt, pff na eerste luisterbeurt heb ik volledig geen zin meer om deze kwelling een tweede keer te ondergaan

skyline
Doe het dan ook niet.

avatar van Chameleon Day
4,5
My Addiction schreef:
Snap volledig niet waarom dit zo gewaardeerd wordt, pff na eerste luisterbeurt heb ik volledig geen zin meer om deze kwelling een tweede keer te ondergaan


Dat gevoel had ik destijds (back in the eigthies) ook. Het heeft me (heel) wat moeite gekost om het "gekweel" van mr. M. te leren waarderen. Leg er een korreltje zout op, dan valt het wel mee en wordt het zelfs een mooie plaat. Gelet op je top-10 zou deze plaat je best moeten kunnen aanspreken.

.....advies: tijdje wegleggen en weer opnieuw proberen (mss het aandeel van "mr. M" in het geluidsbeeld even proberen te negeren en je oren richten op het samenspel van gitaar, bas en drums).

avatar van Lennonlover
4,5
Hier zitten een paar pareltjes op. There is a Light That Never Goes Out, Frankly Mr. Shankly en The Queen is dead. Maar ik snap niet goed het geniale van dit album. Met alle respect voor Morrissey maar ik vind dat hij op sommige nummers echt kan zagen.
Mochten alle nummers van hetzelfde niveau geweest zijn als de hierbovengenoemden, had ie de volle 5 sterren gekregen.

Ik hoor hier ook veel invloeden in. Echo and the Bunnymen bij The Queen is Dead wat overigens een erg typisch eightiesnummer is en The Clash bij Frankly Mr. Shankly. Er zijn er nog een paar maar daar moet ik de plaat nog eens opzetten, maar de twee genoemden voorbeelden waren erg blijven hangen.

3,5* voor een aangename plaat waar de zang soms moeite vraagt voor de luisteraar en waar een paar pareltjes opstaat.

paranoidandroid
De zang van Morrissey is misschien aquired taste, maar er zijn weinig zangers die me zoveel kippenvel bezorgen. Met als beste voorbeeld I know it's over. Kan iedere keer wel janken als ik dat nummer hoor, zoveel emotie. Ja en dat is voor sommige mensen dan zeuren. Voor dit album moet je wel over een sterk gevoel voor melancholie beschikken.

Een andere reden waarom dit zo briljant is, is dat het één van de weinige albums is dat zowel muzikaal heel goed in elkaar zit (de composities en de gitaar van Marr!) en waarvan je daarnaast zo'n beetje ieder nummer uit volle borst mee kan blerren. Terwijl dit laatste kenmerk toch vaak voorbehouden blijft voor de kwalitatief wat mindere genres. Is het mogelijk om niet mee te zingen met Frankly, Mr Shankly? "I didn't realise that you wrote poetry, I didn't realise you wrote such bloody awful poetry" vervult mij iedere keer met zo veel vreugde, het nummer is gericht aan de baas van Rough Trade als ik me niet vergis, maar het zou evengoed over alle zelfingenomen poseurs kunnen gaan.

Bigmouth is één van die perfecte jaren 80 popsongs. 'And now I know how Joan of Arc felt, when the flames rose to her roman nose and her walkman started to melt' En dan die jangle van Marr. Drie minuten geluk.

There is a light that never goes out is er nog zo één, maar gaat, en Het is pop, maar tegelijkertijd zó ontzettend krachtig en emotioneel geladen. Het roept bij tegelijkertijd melancholie én euforie op.
Een soortgelijk gevoel krijg ik bijvoorbeeld bij Love will tear us apart en New Order's Age of Consent. Maar het is schaars.

Enige minpuntje is dat sommige nummers wat langer door hadden mogen gaan. Frankly, Bigmouth en Cemetery hadden van mij best vier minuten mogen duren.

avatar van Reint
5,0
Fatalist schreef:
Wat zou de reden geweest zijn dat het volume van 'Some Girls are Bigger than Others' in de intro op en neergaat?

Nee, dat is gewoon een fout. De band zelf was zivh helemaal niet bewust van die fout totdat hij op plaat verscheen. Normaal wordt zo'n 'fout' expres toegevoegd bij pressings vooraf, zodat hij nog niet gekopieerd kan worden ofzo. Maar uiteindelijk kwam dat dus op de echte plaat terecht.

avatar van Leeds
4,5
Absoluut hoogtepunt van een fantastische band die spijtig genoeg het meeste succes wist te oogsten op Brits grondgebied. Beetje geisoleerd in die jaren maar nu heden te dage, mag ik wel zeggen, open gebroken. Een van de meest gewaardeerde albums uit de jaren 80. En terecht.

Over de intro van het nummer 'Some Girls Are Bigger Than Others' hoor je idd dat de volume plots stiller word en dan weer luider. Ik las echter dat dit wel degelijk de bedoeling was en dat het dus niet berust op een misverstand of een fout. Ik zou dit echter ook geloven want als er iets word uitgebracht dan is het logisch dat ze alles nog eens dubbel checken of er fouten op staan. Toch op zo'n niveau.

avatar van djarend
5,0
Is ook ronduit belachelijk dat deze plaat op dit moment gewoon niet leverbaar is, of zou warner weer met peperdure deluxe edities komen net zoals ze met joy division en new order gedaan hebben, om dan paar maanden later wel weer de goedkoper enkele versies te leveren ? (dit is even een frustratie van een kleine onafhankelijke platenboer ) En grappige is overigens dat hij wel onlangs door Warner (samen met alle andere smiths platen) op vinyl is uitgebracht. There 's a light that never goes out, 1 van de mooiste nummers uit die tijdl.

avatar van VanDeGriend
3,0
Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Platenzaken

avatar van lebowski
4,0
God, waar zijn de tijden dat als ik VanDeGriend in mijn updates zag staan ik eens verlekkerd ging kijken wat hij te melden had

avatar van barrett
5,0
Nu moet de mens hem met veel belangrijkere dingen bezig houden wsl

The Oath
lebowski schreef:
God, waar zijn de tijden dat als ik VanDeGriend in mijn updates zag staan ik eens verlekkerd ging kijken wat hij te melden had


Idd, als ik Herman of L_T_B zie staan weet ik al dat in het desbetreffende topic kuis gehouden is zonder het aan te klikken. maar bij VDG moet ik het ook nog gewoon worden

avatar van VanDeGriend
3,0
lebowski schreef:
God, waar zijn de tijden dat als ik VanDeGriend in mijn updates zag staan ik eens verlekkerd ging kijken wat hij te melden had
Jajaja...

Maar goed, dan toch maar en verhaatlje bij dit album. Ik kende hier twee nummers van...Big Mouth en het titelnummer en tijdens vakantiewerk bij mijn vader op het bedrijf piepte ik er wel eens tussenuit om bij de plaatselijke platenzaak binnen te stappen en mijn zojuist zuurverdiende centjes te verbrassen. Een FRS in de tijd dat dat nog echte boeven waren. Zo maakten ze er een sport van buitenlandse persingen binnen te halen en die voor een lage prijs te verkopen. Tot irritatie van alle andere platenzaken.

Maar on-topic nu Ik enthousiast dus over die twee nummers de elpee gaan halen. Een heuse Portugeese persing voor slechts 14,95. Nou, dat heb ik geweten. Ik ben 3 x terug geweest om een nieuw exemplaar te halen. Bij de eerste het gat niet in het midden, de tweede zwabberde, en de derde had om niet aanwijsbare redenen een dubieus geluid. Uiteindelijk heb ik de moed opgegeven en heb ik een elpee van The Cult gekocht. Live at the Lyceum, inmiddels een bescheiden collector's item en het startpunt van mijn nog steeds niet aflatende interesse voor The Cult. Tussen mij en The Smiths is het daarna nooit meer goed gekomen.

5,0
VanDeGriend schreef:
Tussen mij en The Smiths is het daarna nooit meer goed gekomen.


Dan wordt het hoog tijd voor een verzoening. Vergeet die zwabberende Portugese vinylbakkers. Dit is een verplicht hoofdstukje Engelse literatuur.

Niks mis met The Cult overigens

avatar van Cloud
5,0
Lennonlover schreef:
Hier zitten een paar pareltjes op. There is a Light That Never Goes Out, Frankly Mr. Shankly en The Queen is dead. .


Frankly Mr. Shankly beschouw ik samen met Vicar in a Tutu tot de 2 minste nummers van de plaat. I Know it's Over & Never Had No One Ever hadden beter verdeeld kunnen worden over het album.
Voor de rest een topalbum!

krelis
Een klassieker. Marr en Morrissey een unieke combinatie. Gitaar en stem uit duizenden herkenbaar, eigen stijl. Wat Morrisey solo en Marr in andere bands wat mij betreft niet meer evenaarden.

avatar van Rhythm & Poetry
1,5
Niet mijn album, ik kan er goed naar luisteren maar daar houdt het dan ook mee op. Zelf vind ik de muziek niet spannend genoeg, er zitten weinig elementen in die ik echt waardeer. Een nummer als Bigmouth Strikes Again vind ik nog wel leuk, maar ik ben bang dat ik het niet snel nog een keer ga opzetten. The Queen Is Dead is een prima album, alleen niet voor mij.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:07 uur

geplaatst: vandaag om 14:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.