Red Hot Chili Peppers - I'm with You (2011)

Deze zegt het voor mij helemaal: Red Hot Chili Peppers :: I?m With You - goddeau.com :: magazine over muziek en andere

"Dit zijn geen rode pepers meer, dit is paprikapoeder van een bende oude sokken." Geweldig!

Zijn we toch weer terug bij die sokken: die zaten in die hele goeie ouwe tijd (oh wat was het toen toch geweldig allemaal! (idealiseer, idealiseer...) ) nog om hun dick op die beroemde poster.
Kortom: toen een bende sokken, nu nog steeds.

dit is pop ( lees flop)

Ah, een eerlijke bekentenis. Omdat het (ook) pop is, vind je het flop. Ik hou zelf ook meer van rock, maar als de pop goed gemaakt is, waarom dan zo'n lage waardering?
Overigens staat er ook genoeg funkrock op.

Nee, juist niet

Inderdaad vaak als een band die voorheen rauwere muziek maakte zoals de peppers wordt het niet gewaardeerd als ze meer de pop richting uitgaan. Maar pop is geen ander woord voor slecht, goede pop muziek kan minstens zo goed zijn als goede rock.
Ik vind het nog steeds een erg fijn plaatje

Ten tijde van One Hot Minute, Californication en By The Way vond ik RHCP fantastisch. Ik kon er hele dagen naar luisteren. Stadium Arcadium had ik toendertijd overgeslagen, omdat de single Snow me al helemaal niet meer beviel. Ik besloot toch eens deze plaat te beluisteren om te kijken of ik het heden ten dage nog iets zou vinden, maar nee, misschien ben ik inmiddels teveel veranderd in mijn muzieksmaak, of misschien is de band teveel veranderd qua muziekstijl, maar deze nieuwe RDCP plaat kan me niet bekoren.

Als je By the Way goed vind, vind je Stadium Arcadium ook gewoon goed hoor. Ik weet niet of je hem alsnog geluisterd hebt. Snow is geen goede graadmeter.

Naar mijn mening zijn deze albums totaal niet met elkaar te vergelijken. By The Way is vrij melancholisch aangezet en doet soms denk qua sfeer denken aan de 60's en 70's. Dit leverde prachtige nummers op (Don't Forget Me, Venice Queen).

Stadium Arcadium is veel vrolijker van opzet en gaat al iets meer de poppy kant op, een album met een aantal zeer goede nummers (Desecration Smile, Wet Sand, Readymade) maar helaas ook relatief veel niemendalletjes (If, Animal Bar, C'mon Girl).

I'm With You gaat mij helaas toch snel vervelen, had even een kleine revival van een week, maar het niveau is te zwak en de meeste songs missen ambitie, durf en kwaliteit. Het is teveel van hetzelfde.

Teveel nummers worden helaas de das om gedaan door de irritante refreintjes (Look Around, Rain Dance Maggie) of zijn gewoon nietszeggend of irritant (Annie Wants A Baby, Dance Dance Dance, Happiness Love Company)

De slechtste Peppers plaat sinds 1984 ? Dat moet ik horen

Wat berichten over de toppers/stemgedrag weggehaald. Houd het een beetje on topic dames en heren.

na blood sugar eigenlijk al gewoon klote...maar dit is een dieptepunt

Een dieptepunt. Hoezo? Waarom? Verklaar je nader en ook de score die erbij hoort van 0,5*.........

Enige positieve uitzondering wat mij betreft: Goodbye Hooray.

Ze kunnen het dus nog wel, daarom vind ik het zo jammer dat ze het op de rest van de plaat zo goed weten te verbergen.

eerste 9 platen zijn nog best te doen, daarna wordt het echt flink minder. Jammer...

Man man man. Wat is er met deze band gebeurd? Dit draai ik als ik niet in slaap kan vallen. Een stel "stoere" mannen met tatoes die popmuziek maken voor pubermeisjes? Red Hot Chili Peppers.... RHCP? Volgens mij staan die initialen ergens anders voor ondertussen. Sufferds.

Serieus, dan lees ik dingen over als eentonigheid in Brendans Death Song? Luister dan naar die drums en bass vanaf 3:30! Dat is toch briljant. Luister hier nou eens goed naar in plaats het beoordelen op Frusciante-gehalte en leer het nieuwe RHCP te ervaren. Dan zul je zien dat het eigenlijk best wel een goed album is.

De gedachte achter het nummer is mooi (eerbetoon aan een overleden vriend), maar als je hoort hoe ze dit eerder hebben gedaan (Venice Queen, wat mij betreft 1 van hun beste nummers ooit) komt dit met geen mogelijkheden in de buurt....ik mis de emotie en bezieling.

Wat berichten verwijderd maar weer. Kunnen we het over de muziek hebben zonder elkaar voor rotte vis oid uit te maken. Zou wel leuk zijn...

Mijn angst voor het nieuwe album is overwonnen, ik vind het een geweldige plaat!

Je kunt van deze plaat zeggen wat je wilt, maar het ritmetandem van Flea & Chad Smith is werkelijk om te likkebaarden. Deze gasten tillen dan ook het wat minder geïnspireerd klinkende songmateriaal naar een hoger niveau wat mij betreft.

Mag het een onsje meer zijn?

Ook deze oude azijnpisser doet er na een paar luisterbeurten toch een puntje bij het zal dan niet meteen een nieuwe Californication zijn en het is ook niet meteen een nieuwe Blood Sugar Sex Magik, maar het cd'tje dat ik nu in de speler stop klinkt gelukkig een stuk beter dan de torrent die ik eerder vond.

Bovendien deze laatste Red Hot Chili Peppers klinkt toch ook een stuk beter dan de laatste U2. Hoe heette die ook weer?

't Is voor mij nog te vroeg om een review te geven over de tracks op dit album, laat staan er een cijfer voor te geven, maar na een eerste luisterbeurt met koptelefoon klinkt het allemaal gewoon heerlijk. Muzikaal zeer strak, met heerlijke drums, heerlijke baslijnen en prima lyrics en vocals. Ik snap niet dat je dit als 'klote' kan wegzetten, dat slaat mijns inziens nergens op.

Briljante cover-art trouwens ook. Als je de strekking daarvan niet begrijpt, zoals sommigen lieten doorschemeren in voorgaande reacties, lijkt het me ook minder nuttig een gedetailleerde review over het album te gaan schrijven.

Ben ik het volledig mee oneens. De vibe op BTW is anders (naar mijn mening vele malen beter) dan SA (wat ik trouwens wel een goeie release vind)

Alles boven de 3,5 * vind ik voor dit wel aardige album overdreven. Veel nummers beginnen erg veelbelovend maar als de zang begint is de verrassing er meteen af en klinkt het allemaal wel erg 13 in een dozijn. Het gitaar en drumwerk tillen dit album voor mij nog naar een acceptabel niveau.

Vandaag dan eindelijk eens beluisterd (ik heb het blijkbaar onbewust altijd uitgesteld, nu weet ik ook deels waarom), en het valt me toch wel tegen. Ik had al geen grootse verwachtingen van Red Hot Chili Peppers, maar dit vind ik toch wel zwak. Het is duidelijk dat Frusciante niet meedoet, toch de man met de goede ideeën, als je 't mij vraagt. Het is allemaal wel degelijk, maar als Kiedis dan begint te zingen, knap ik er meestal op af. Dat heb ik altijd al het minpunt gevonden bij Red Hot Chili Peppers, maar op deze nieuwste is het soms echt niet te harden. Dat is natuurlijk mijn mening, kan er evengoed inkomen dat er mensen zijn die van z'n stem houden. Maar voor mij werkt het simpelweg niet.

Kan me vinden in bovenstaand commentaar. Er was een tijd dat ik de rode pepers zeer kon waarderen, maar inmiddels zijn ze te vaak in herhaling gevallen. De stem van Kiedis kan ik nog moeilijk aanhoren. Heb ik ook bij Coldplay. Daarbuiten is het songmateriaal erg matig. De eerste single vind ik nog het aardigst, maar dat trucje heb ik al te vaak gehoord.

Mijn broertje zegt dat ook altijd: ''ah nee, ik ben dat accentje en die stem van hem zo zat.''

Ik heb niet dat het me stoort, maar als hij begint te zingen heb ik ook wel even zoiets van . Nu hij wat ouder is en z'n stem iets gedaald is heb ik er ook niet zoveel meer mee. Best apart, want hij klinkt zeker nog erg herkenbaar.

Na het album een paar keer goed geluisterd te hebben kom ik tot de conclusie dat ie niet zo erg is als ik gedacht had, maar echt heel erg waanzinnig goed vind ik het ook allemaal niet.

De verassing voor dit album ligt in het feit dat het met de nieuwe gitarist niet in een diep dal is gevallen, maar nog best overeind weet te blijven.

Maar de composities zijn nou niet echt mindblowing.