Mastodon - The Hunter (2011)

Ik vind het een wat droger geluid hebben..moet even wennen...maar denk dat het goed gaat komen!!

Lijkt wel of Brann Rototoms gebruikt

Volgens mastodonrocks.com komt hij in Nederland en België al uit op 23 september. Dat worden twee lange dagen...

Niet bijzonder onder de indruk, bij vlagen een beetje flauw zelfs. Maar de laatste 3 nummers zijn fenomenaal. Wansmakelijk vette afsluiter.

YouTube - Mastodon: The Hunter Visualizer [Full Album Premiere]

Daar staat-ie volledig, met de groetjes van Mastodon. In huize shadowboxer loopt het album inmiddels, ook hard. Gewoon openen op een 4 en ik ga daar geen spijt van krijgen. Heerlijk!

Bastiaan Prasath op 22 augustus al een stem uitgebracht.... ik zie dat ik duidelijk een verkeerde beroepskeuze heb gemaakt

Ik vind hem na één luisterbeurt al helemaal geweldig. Dry Bone en Thickening als eerste hoogtepunten.

Voelt dat hij vrijdag gaat aanschuiven in de fnac om de special edition te halen. Opent ondertussen met een hoge score, maar denkt dat dit album het volledig waar gaat maken. Misschien niet zo sterk als CTS, maar toch héél sterk. Had eerlijk gezegd niet gedacht dat ze het in zich hadden.

Wow wat klinkt Dry Bone Valley vanaf 2:30 vet zeg..

Betere weergave via: Mastodon ? The Hunter (2011): Trip door de droomwereld van een stel ?metal geeks? « tasteless enterprise - tastelessenterprise.wordpress.com


Mastodon – The Hunter (2011): Trip door de droomwereld van een stel ‘metal geeks’


De afgelopen twintig jaar is metal als muziekgenre verdeeld geraakt in ontelbare subgenres. Mastodonten (!) van weleer als Metallica en Iron Maiden maken nog steeds de dienst uit en sieren menig festival als headliner. Aan de horizon is er op het eerste gezicht geen erfgenaam te ontwaren die liefhebbers van de vele metal-subgenres kan verenigen. Misschien is die tijd wel voorbij. Maar als er één metalband is die een aanhang van een diverse pluimage weet te verwerven, dan is het Mastodon wel.

De leden van deze relatief jonge band uit Atlanta, Georgia zien er met hun vurige tatoeages en flamboyante kapsels nogal woest uit. We hebben hier echter niet te maken met een bende stompzinnige bikers, maar met zachtaardige geeks met een grote voorliefde voor Star Wars, fantasy en klassieke horrorfilms als The Creature of the Black Lagoon. In 2009 verraste Mastodon vriend en vijand met Crack The Skye: een intelligent, progressief album met cleane vocalen. Uitgesponnen nummers met een hypnotiserende sfeer.

Nu keert Mastodon terug met The Hunter. Een album met dertien relatief korte nummers, met een totale duur van 53 minuten. Vanaf stoere starter Black Tongue tot en met de melancholieke afsluiter The Sparrow is het een uitermate boeiende, frisse reis door de fantasiewerelden van Mastodon. De nummers zijn concreet, maar bevatten erg leuke ideeën die elke compositie zowel verslavend als uitdagend maken. Hoewel ze veel compacter zijn dan die op Crack The Skye ademen ze veel meer. De luisterervaring is veel relaxter, maar tegelijkertijd spannend. Dat is mede te danken aan de hoop variatie en dynamiek waarop we als luisteraars getrakteerd worden.

Zo doen bepaalde nummers denken aan het vorige album. Bijvoorbeeld titelnummer The Hunter met het typische pingel-gitaarwerk (fans weten wat ik bedoel). Mastodon speelt in rare tempo’s, die echter verbazingwekkend goed weten uit te pakken. De band schuwt er daarnaast bijvoorbeeld niet voor om typische blackmetal-gitaarlijnen te combineren met ronkende stoner-rock. De vele elektronische elementen dragen bij aan een uitermate psychedelische sfeer. Het lijkt alsof we te maken met een mish-mash van genres, maar het werkt, en belangrijker nog: het klinkt tegelijkertijd fris, uitdagend, maar ook typisch Mastodon.

Om eerlijk te zijn denk ik niet dat Mastodon met deze plaat veel nieuwe fans uit diverse metal-subgenres zal aantrekken. Daar is dit publiek doorgaans te conservatief voor. Dat gezegd zal The Hunter zonder twijfel luisteraars van buiten het metal-genre aanspreken. Liefhebbers van alternatieve muziek als Queens of the Stone Age zouden zeker deze plaat eens een kans moeten geven. Voor mij maakt muziek drugs onnodig (of is zelf een verdovend middel). De tripperige ervaring die Mastodon’s The Hunter is, bewijst dat weer eens. (Eru)

9.1

Afwisselende plaat, waarop Mastodon een aantal nieuwe paden bewandelt zonder de oorspronkelijke sound uit het oog te verliezen. Niet alle songs zijn de moeite waard, met een maffe track als Creature Lives kan ik bijvoorbeeld weinig, maar de meeste songs denderen lekker door. Daarnaast is alles lekker compact en energiek geproduceerd. Vooral de drums klinken erg goed.

Ik weet na 4 keer nog steeds niet wat ik ervan moet vinden. De eerste 4 nummers vind ik echt heel goed en daarna wordt het een stuk minder en Spectrelight en The Sparrow zijn ook erg goed. Ik vind het album helemaal niet lekker luisteren vanwege juist de variatie. Heel raar om na Curl Of The Burl wat een soort stonernummer is ineens een vrolijk nummer te krijgen genaamd Blasteroid.

Het is zeker niet slecht maar ik wacht toch nog even met een beoordeling.

Bender ook nog nie uit maar vind het iig reeteknap dat men weer en totaal eigen geluid weet neer te zetten en daarnaast weer weet te vernieuwen

(noem mij enig andere band die zoiets als The Hunter weet af te leveren)

Produktie op CTS hield te wensen over, op deze issie wat mij betreft uitmuntend

Compositorisch, interessant, verrassend, boeiend, en voral het inmiddels befaamde handelsmerk, balladeachtige stukken vind ik op deze plaat in vele vormen terug, dikke plus

Heb het id dat deze plaat een fors aantal luisterbeurten nodig heeft, het is kwalitatief hoogstaand, het is net als - een 10.000 days, enorm veel muziek om de oren, meer gelukkig wel enigszins gedoseerd (de nieuwe machine head of anthrax zet ik veel sneller af - too much) hoewel je van dosering niet echt kan spreken, elk nummer blaast je zon beetje weg

Erg benieuwd wat dit de komende tijd gaat doen, zou zomaar Mastodons meest consistente plaat kunnen worden

(spontane gedachte die net opkwam, het lijkt wel of ik naar 30 jaar muziekgeschiedenis zit te luisteren, zonder precies te weten waarom, floyd, bowie beatles?)

Na 1 luisterbeurt, durf ik een 4 te geven

Ik vind dat nummer Curl Of The Burl erg irritant, tenenkrommend refrein en echt te poppy voor mastodon. gelukkig maken de nummers daarna het juist weer goed, staan wel echt hele goede nummers op, wat mij betreft is curl of the burl gewoon de misser van de plaat.

blijf toch de eerste 2 platen het meest waarderen, verschrikkelijk goede platen!!

Idd, Curl Of the Burl's refrein is gewoon irritant en word te vaak herhaald. Wel is die riff moddervet!

Dry Bone Valley vind ik trouwens heerlijk hardrock nummer!

Ik ben er al uit. Wel relatief snel voor een Mastodon album. Ik vind 'em vet. De afwisseling en 'nieuwe' stijl kan ik waarderen. Favoriet is voorlopig 'Black Tongue' vanwege de riff op 1:52 en de solo. Wel iets minder dan Crack the Skye.

4,5 *

Mastodon bewijst weer eens dat ze de goden zijn van moderne metal en rock. Zonder twijfel mijn album of the year.

Precies wat ik er tot nu toe ook van vind. Wat een verademing als bij Spectrelight het gas eindelijk vol wordt ingetrapt!

Vandaag de Limited Edition van The Hunter binnengekregen. Erg mooi moet ik zeggen, waar voor zijn geld. De hoes is veel mooier dan bij de normale versie

Ik wil nu toch wel erg graag de cd binnen hebben. Hopelijk vandaag binnen en dan lekker over de quadrall boxen laten knallen. Laat maar komen.

Muzikaal goed te doen, maar vocaal vaak zeer matig tot slecht. Ik had nog wel zo'n goeie hoop na Deathbound (videoclip) wat ze voor Adult Swim opgenomen hadden.

Edit: Nou goed dan, Spectrelight is een heel tof nummer!

Dus, we zijn teleurgesteld, want te weinig beukwerk?

Spectrelight is een doorsnee beuknummer , weinig verheffend

Als je dat wilt kun je beter vroeger werk opzetten

dat doe ik dan maar

En om nou het vroegere werk als doorsnee beukwerk te bestempelen vind ik toch ook wat te ver gaan.

Have fun

GAZZROP!!

Ik had niet verwacht dat Mastodon mij net zo omver zou kunnen als bij Crack the Skye, zeker omdat er nu kortere nummers zijn. Maar dan toch, wat een fantastisch album zeg! Opbouw vind ik ook erg mooi, gaandeweg worden de nummers steeds progressiever (en beter).

Mmm, nadeel is dat je vrij snel gaat skippen naar het betere werk, openingstrack en Curl, die ben ik al behoorlijk zat, te veel eenvoud

Na lang wachten eindelijk de nieuwe plaat van Mastodon. Na Crack the Skye was ik al wat zenuwachtig. Zouden ze dit gaan overtreffen? Helaas niet. Het is misschien een bewuste keuze geweest van de band, maar ik mis echt de samenhang. Bij CTS had ik echt het gevoel in 1 lang verhaal te zitten en als ik meer dan een paar singles wil van een band, dan is dat precies wat ik zoek in een album.
Als ik dat dan maar opzij zet en de nummers afzonderlijk beoordeel dan merk ik ook dat ik in de nummers zelf soms totaal de weg kwijt ben. Intro's, refreinen en coupletten die in mijn ogen niet bij elkaar passen. Bij het ene nummer denk ik de eerste 10 seconden "Wow dit gaat vet worden" en ben ik een paar tellen later onaangenaam verrast (Curl of the Burl? wat een zeik plaat zeg). Weer een andere keer is het precies het tegenovergestelde.
Ondanks deze teleurstellingen (ja ik weet het, je moet niet vergelijken met andere platen) zit het technisch allemaal weer geweldig in elkaar. Nummers als Black Tongue, Blasteroid en Spectrelight gaan gewoon weer voluit over de speakers en ik kan niet zeggen dat ik dingen echt slecht vind (op Curl of the Burl na dan, bah). Eindoordeel voorlopig een 3,5.

Waar ik me nu nog meer zorgen over maak dan na CTS is de live performance. Iedereen die ze wel eens live heeft gezien weet dat de zang niet echt om over naar huis te schrijven is. (knap hoe ze dat in een studio zo goed weten te verbloemen). Aangezien er op dit album af en toe nog meer 'netjes gezongen' wordt hou ik mijn hard vast.

PS
Meer mensen soms het idee dat ze naar een soort QOTSA Mastodon mix aan het luisteren zijn?

Edit:
Net de DVD die erbij zat afgekeken. Helaas veel minder boeiend dan de CTS DVD. Maar waarom staat Deathbound er niet standaard op? Kende deze niet maar stond wel op de DVD en ik mis hem wel hoor als bonustrack. Toch maar weer een andere versie op de kop tikken dus.

Bij mij schiet QOTSA ook vaak door mijn hoofd! Weet nog niet goed wat ik van deze plaat moet vinden!?