dEUS - Keep You Close (2011)

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik gisteren dit album besproken, beluister het hier.

Twice (We Survive) doet me overigens aan beetje een Mercy van Nick Cave & The Bad Seeds denken met dat machtige mannenkoortje. Sterk nummer.

Als mede-Belg moet ik toch eerlijk bekennen - en me eigenlijk schamen – dat 'Keep You Close' mijn eerste kennismaking met de Belgische band dEUS is. Ik kende de band natuurlijk wel, maar had er nog nooit iets van gehoord. Dat laatste is nu gelukkig veranderd nadat ik dit album heb beluisterd. Nu ik dit album heb beluisterd, kan ik niet anders dan constateren dat ik heel wat heb gemist.

Het album begint met het titelnummer 'Keep You Close' die ik eigenlijk nog niet heel erg goed vind. Het kan er mee weg, maar daar blijft het ook bij. Dit geldt eigenlijk ook voor 'The Final Blast' die op sommige momenten wel sterk komt, maar niet echt sterk blijft. 'Dark Sets' en 'Twice' komen ook niet echt sterk, maar zijn van een redelijk niveau. Maar na vier nummers krijgen we eindelijk waarvoor we wachten. En het nummer die het startsein geeft voor de kwalitatieve goede nummers is 'Ghost'. Eerst begint het wat rustig tot de eerste minuut en 52 seconden waar het heel kalm gaat en na de tweede minuut en 15 seconden gaan we van het kalme tempo naar ietwat sneller tempo. Na 'Ghost' komen we aan 'Constant Now'. Het nummer die me bekend in de oren klinkt en die waarschijnlijk vele malen op de commerciële radiozender te horen is. Dit nummer is verreweg het mooiste nummers op het gehele album. 'The End of Romance' begint alsof ze een verhaaltje vertellen tot de tweede minuut en 30 seconden en ze beginnen met 'Ho Stephanie'. Dit nummer vind ik eigenlijk ook een aardig nummer. 'Second Nature' begint met een aardig gitaar riff en is een heel leuk nummer. Het album eindigt met 'Easy' die zich ook bij de kwalitatieve nummers van dit album mag scharen.

Mijn eerste kennismaking met dEUS bevalt me goed en ik wil best meer van deze band opzoeken. Ook ben ik trots dat er toch nog goede artiesten uit mijn land komen.

Ach kom, je was 14 toen hun vorige verscheen. Niets om je te schamen dus dat hun nieuwe je eerste kennismaking met dEUS is.

The Ideal Crash heeft niet voor niets de hoogste score!
En voor de rest: Absynthe Minded en Steak Number Eight zijn ook Belgisch hé

Een nieuw album van dEUS zorgt in bepaalde kringen voor veel beroering. Zo ook het onlangs uitgekomen Keep You Close. Zelf ben ik echter pas begonnen met luisteren bij het album dat een paar jaar terug uitkwam, Vantage Point. Vantage Point beviel mij zeer goed, het was erg toegankelijk en luisterde dan ook makkelijk weg.

Keep You Close is van een heel ander kaliber. Het album is net als Vantage Point gelijk goed luisterbaar, maar naarmate het vaker beluisterd wordt ontvouwd het zich steeds meer. Nummers als Ghost en Constant Now zijn gelijk raak, terwijl de rest een aantal luisterbeurten meer nodig heeft.

De sfeer die op de oude albums aanwezig is, The Ideal Crash en Worst Case Scenario, lijkt hier weer een beetje te zijn teruggekeerd. Het rauwe, ongepolijste zoals op die platen te horen viel in het nummer Suds & Soda bijvoorbeeld krijgt weer wat voet aan de grond. De stem van Barman is daarnaast weer onovertroffen. Past perfect bij de instrumentatie en draagt bij aan het typerende geluid dat ook weer op deze plaat aanwezig is.

Het album is minder makkelijk dan Vantage Point, maar het vindt een goede middenweg tussen het oudere en het nieuwere werk. Nummers als Keep You Close en Dark Sets zijn favorieten geworden. De nummers Ghosts en Constant Now zijn favorieten gebleven. Volgens velen is dEUS de beste band van de lage landen en ze maken die reputatie op deze manier zeker waar.

klik

dEUS - Keep You Close

Ik heb eigenlijk alleen nog maar The Ideal Crash gehoord en een paar songs van hun debuut, ik moet dringend de rest van hun platen nog eens beluisteren maar nu over hun nieuwe plaat: Keep You Close. Hij start al direct met het titelnummer en het klinkt zeer goed het refrein is sterk gezongen en de violen zorgen ervoor dat de song warm aanvoelt.

Ook Dark Sets In is een heerlijke song de single: Constant Now heeft als grote voordeel dan weer de inbreng van de piano. Met zijn 43 minuten verspreid over 9 songs is Keep You Close ook niet zo'n lange plaat. De opbouw van End of A Romance van het praten naar het zingen is zeer sterk, die warme en rustige sfeer die rond de plaat hangt is heerlijk en werkt zeer ontspannend.

Ook de hoes is zeer mooi, Second Nature heeft een goed zingende Tom Barman en een heerlijke gitaarsound. Jammer genoeg zitten we na het mooie Second Nature al aan de afsluiter: Easy die een tracktijd van 6 minuten en 38 seconden haalt.
De intro is zeer sterk, de opbouw van het rustige deel en dan naar het krachtige refrein is zeer mooi.

Ik denk wel dat dit mijn favoriete plaat van 2011 is. De warme klanken en de inbreng in sommige songs van de viool en piano is zeer leuk. En hij luistert goed weg.
Daarom een 4,5* aan Keep You Close ga ik nog veel plezier beleven.

Ik hou het voorlopig op 3.5* met een dikke optie voor 4*. Ze flikken het toch weer om gewoon steeds goede albums af te leveren. De band is inderdaad behoorlijk veranderd sinds de eerste 3 albums , meer rock georiënteerd en er wordt wat minder geëxperimenteerd dan op de eerste albums maar het song materiaal op deze cd is wederom van een puik niveau.

Keep you close is weer een prachtplaat van dEUS.

Mijn hoogtepunt is 'Constant Now' waarop Barman weer lekker op dreef is.

Grappig die oploop van volume aan het einde van Ghost.

Het zesde reguliere album van dEUS en wederom een geslaagd album. Het vergde wel 3 luisterbeurten om de songs op hun waarde te schatten maar dat is met elk dEUS-album het geval, dit is geen hap-slik-weg-pop.

Weinig experimenten maar meer compacte songs die duister en melancholisch klinken, stilistisch sluit dit het meeste aan bij hun derde album The Ideal Crash. De sterke van de songs zit vooral in de gelaagdheid, de sfeer en de sublieme arrangementen die vaak symfonisch getint zijn. Wel staat hier geen echte knaller op buiten misschien het openingsnummer maar er staat ook geen enkele mindere track op. Wat mij betreft mag dEUS albums blijven uitbrengen.

Vind het lastig om onder woorden te brengen waarom maar deze cd was direct raak. En dat terwijl ik Vantage Point een draak van een plaat vind. De stijl is niets eens zo verschillend, misschien een stukje beleving? Ik weet het niet. Voor deze topplaat alvast vier sterren.

Inderdaad een topplaat. De hoogtepunten liggen voor mij halverwege: Twice We Survive - Ghost - Constant Now. Een echt minpunt kan ik vooralsnog niet vinden.

Volgens mij vat ik nu veel dingen samen en zal ik ook wat dingen dubbelen, maar ik heb de volgende mening:

dEUS I
De oorspronkelijk bezetting kwam, na enkele kleine personele wijzigingen uiteindelijk op de proppen met meesterwerk The Ideal Crash. Waar plaat 1 en 2 werden gekenmerkt door zeer hoge pieken (Suds and Soda, Hotellounge, Roses, Arithmatics) en zeer lage dalen (de meesten noemen de warboel op die platen briljant en kunstzinnig, maar ik vind sommige nummer op die platen gewoonweg uitermate ruk) bleek plaat 3 het resultaat van een jarenlang rijpingsproces. Over de hele linie een voltreffer.

dEUS II
Een geheel nieuwe line-up en de eerste plaat van deze lichting wordt gekenmerkt door zeer hoge pieken (Sun Ra, Bad Timing) en zeer diepe dalen (enkele neuzelliedjes). plaat 2 heeft ook pieken en dalen, maar minder scherp. Dan is er uiteindelijk weer plaat 3, het resultaat van een jarenlang rijpingsproces. Over de hele linie een voltreffer.

En zo zie ik meer parallellen tussen deze nieuwste en The Ideal Crash; beiden zijn echte bandplaten en er staan veel Mooie Liedjes (met hoofdletters) op. Zelfs Easy is "Instant Street"-light (climax met viooltjes in plaats van gitaren).

Verrassend en mooi hoe een band zich twee keer kan evolueren tot iets geweldigs!

Is dat logo op de binnenhoes van de vinyl-versie nou het oude V&D-logo?

edit: verdomd, het is het V&D-logo uit de jaren '70. Toch apart.

Da's toch niet helemaal waar. Op het derde album (The Ideal Crash) is de bezetting toch wel enigszins anders dan op de eerste twee albums, omdat twee belangrijke mensen uit de band vertrokken zijn: Rudy Trouvé en Stef Kamil Carlens. Die twee waren toch wel erg bepalend, dus eigenlijk staat The Ideal Crash een beetje los van alle andere platen.

Dat lijkt me zeker niet waar inderdaad.

Met het verdwijnen van Carlens veranderde de band enorm van karakter. En vergeet ook niet de rol van Craig Ward, die aan heel The Ideal Crash heeft meegeschreven, terwijl ie daarvoor een veel kleinere rol had.

Bepaald geen "kleine personele wijzigingen" dus, wat mij betreft staat het derde album ook los van de eerste twee.

Ik zie maak zelf het onderscheid als volgt:

dEUS I / album 1 & 2
Barman/Carlens/Trouvé

dEUS II / album 3
Barman/Ward

dEUS III / album 4, 5 & 6
Barman/Pawlowski

Waarbij de namen voor de voornaamste songschrijvers staan.

dEUS, kende de naam maar niet de muziek.

Blijkt maar weer, nooit te oud om te leren, wat een heerlijk album.

De rotatielijst van musicmeter heeft me wederom aan een mooi album geholpen.

@Arrie en Herman
Jullie hebben ook eigenlijk inderdaad wel gelijk. Het inruilen van creatieve breinen is inderdaad niet klein te noemen
Toch vind ik de evolutie over drie platen wel identiek. Blijft misschien de helft van mijn betoog nog staan haha

Helemaal niet zo apart. Ik heb de lp niet maar in het cd-boekje staan er meerdere zulke oude logo's van merken van fotopapier. Niet enkel V&D.

Blijft apart, geen kip die deze logo´s nog kent...

Wat of wie is V&D?

staat voor Vroom & Dreesmann

Voor de liefhebbers en over het logo van V&D gesproken: vinylplakje is voor slechts 9,99 pond op te halen bij amazon.co.uk.

Ik vind het een goede plaat, maar zeker niet zo bijzonder als velen beweren dat hij is.
Nu ben ik niet zo thuis in dEUS en zijn platen.. loop al jaren te roepen dat ik eens wat van ze koop. Wel nu, dit was de eerste. Aangename kennismaking, startte met een 4, moet nu terug schakelen.

Slowchatbericht verwijderd. Dat je begint aan een plaat hoef je niet te posten, kom maar terug als je wat over de muziek weet te vermelden...

Dat heb ik herman, ben toch licht teleurgesteld in deze plaat. Voorlopig misschien. dEUS zit in mijn hoofd als een band die verrast, die een rauw randje heeft. Op Keep You Close klinken ze als de gevestigde naam die ze inmiddels uiteraard zijn, gezapig is toch het woord dat me te binnen schiet. Uiteraard nog een voldoende, de liedjes zijn in het geheel niet slecht, maar het heilige vuur hoor ik in ieder geval niet. 3,5*

Het kwartje is gevallen.... volle punt erbij!!

Prachtig album, van begin tot eind. Een mooi geheel ook met Easy als perfecte afsluiter. De violen en aangename bombast van Keep You Close keren nog even terug en geven mij altijd zin het album nog een keertje te draaien.

Mooi album, net als elke dEUS wel even wennen maar hij is geland.

Een leuk, typisch dEUS detail, in het begin van the end of romance hoor je (Tom Barman neem ik aan) een sigaret aansteken met een aansteker en vervolgens rook uitademen.