blonde redhead schreef:
Wat een waanzin dat ik een goed plaat zou vinden om een vervelende man te pleasen. Daar heeft het absoluut niks mee te maken. Die positieve recensies in Engeland zouden er ook zeker zijn omdat ze hem zo'n aardige kerel vinden. Dat jij de schoonheid er niet van in kan zien ligt aan jou. En ja het zijn andere platen dan in de begintijd maar dan hoeft het niet minder te zijn. Ik vind dit samen met pocket revolution zelfs de beste van Deus.
En als 90 % van de buitenlandse pers en internationalere fora dan MuMe reageren met een "mwah, degelijk maar dat is het zowat" dan zal dat wel weer zijn net omdat Barman een Belg is en ze hem zijn succes niet gunnen, kan ie er nog een liedje over schrijven a la popular culture en een klaagzang afsteken in de pers.
Nuja, het gaat hem natuurlijk over het feit dat men nogal graag overdreven dolenthousiast de hype-trom roert in de lage landen tav elke publieke zucht die Barman slaakt. Maar goed, in het land der blinden is eenoog koning zeker? Ik gun hem zijn succes wel hoor en The Ideal Crash is inderdaad een halve wereldplaat maar de discrepantie die je merkt tegenover de ontvangst van all things dEUS (en dan zeker dEUS 2.0 na het jaar 2000) in met name België tegenover zowat de rest van de wereld is toch frappant en moeilijk te negeren.
OscarWilde schreef:Vind ik nu ook wel grappig. Alsof er hier collectief is afgesproken om onze score aan te passen voor het geluk van Tom Barman

Dan hadden ze dat met Vantage Point even goed kunnen doen, maar daar kregen ze iets meer dan 3,5. Collectief even Barman en co willen zien falen?
Vantage Point oogste ook enorm positieve recensies in de Benelux bij zijn release en scoorde hier ook enorm hoog in eerste instantie maar gleed vervolgens enkel maar af en bovendien is het gemiddelde van een kleine 3.7 voor die plaat eerder aan de hoge kant aangezien het een absolute sof van een album betreft, zo eentje van het niveau waarvoor nota bene Barman zelf zich eergisteren nog excuseerde in de krant De Standaard. Keep you Close is zeker van een hoger niveau en ik zou zelfs durven stellen dat een kleine helft van dit album niet zou misstaan als tussen de betere b-kantjes/mindere album-tracks van hun 90s albums maar een wereldplaat is dit toch allesbehalve, daarvoor staan er gewoon teveel anoniem voorbijglijdende nummers op dit album.