John Lennon - John Lennon / Plastic Ono Band (1970)

Ik ben van oordeel dat je muziek eerst moet doorgronden alvorens een definitief oordeel te geven en rollingbeatle geeft een perfecte beschrijving van dit album.
Dit is het meest oprechte en emotionele album van John Lennon. Als je dit album niet goed vindt, kom dan met steekhoudende argumenten, maar als iemand dit zielloos vindt weet ik al gauw dat hij het album niet heeft beluisterd.

ik heb zeerzeker dit album 5 a 6 maal beluistert. jullie pakt het wel prima ik vind het zielloos. dat is mijn mening.

En het geschiedde in de dagen (mid-seventies) dat mjuman, bezig met "student zijn" een onderbuurman had die dit album grijs draaide, de buurman draaide Soft Machine, en mjuman draaide Neil Young of Led Zeppelin; daarmee kon je er nog doorheen komen.

Tot ik besloot eens beneden te gaan luisteren - met Groslch-beugels erbij, dat wel. De opener "Mother" zal ik niet gauw vergeten: impact; een lied waarvan ik wou da'k 't zelf had geschreven - net als trouwens "Sitting on the Dock of the Bay" en bijv "Love Will Tear Us Apart". Wat een pure, rauwe emotie. The primal scream therapie gedachte staat trouwens ook aan de wieg van Tears for Fears - The Hurting.

Lennon kon bij mij niet meer stuk - groot was de ontzetting in december '80 (op mijn bijbaan) toen ik van de moord vernam.

Dat geloof ik ook, dat deze lp jou niet pakt, maar waarom toch elke keer die misplaatste, kwetsende opmerkingen. Ik neem aan dat er toch ook muziek is die jou "pakt". Geniet daar dan van en ga in discussie met mensen, die van jouw genre van muziek houden

Af en toe heb je zo'n album waar 'de emoties' aardig oplopen door o.a. verschillende invalshoeken en muziekbelevingen . Ik heb geen zin in een lang verhaal hier te schrijven en ik ben ook maar één van de users hier, niet meer en niet minder; ik vind het het wél een goed album, hoewel....(en nu komt het )...het niet zó mijn smaak is.
Het album bezit ik daarom niet, maar heb het leren kennen via een oudere broer.

Fijn om te lezen dat mijn korte schets van de achtergronden van dit album op prijs wordt gesteld.

Hoewel ik vind dat een album op zichzelf moet kunnen staan (en dat doet deze plaat ook) voegt enige kennis van de omstandigheden waaronder een album tot stand is gekomen een extra dimensie aan het luisterplezier toe.

Het verhaal van de primal scream therapie door dokter Arther Janov was mij uiteraard bekend, maar je hebt dat mooi beschreven, het is goed dat deze formidabele plaat met achtergrondinformatie besproken wordt, maar de plaat staat op zichzelf als een huis, als een bunker eigenlijk, zo sterk.
In "John Lennon" de definitieve biografie van PHILIP NORMAN, een boek dat ik elke Beatlesfan kan aanraden, word er voldoende uitgeweid over die primal scream therapie, die John niet eens geheel vol kon maken door omstandigheden;
Zie ook :

http://www.musicmeter.nl/artist/7029/messages/

ik heb bij deze discussie puur inhoudelijk op het fenomeen lennon ingegaan en heb het zeker niet op de man gespeelt. lennon kan in zijn solo werk geen emotie bij mij opwekken. en aangezien hij rock/pop maakt valt het binnen mijn intresseveld. ten tweede maakte hij in de jaren 70 muziek en dat vind ik een mooi muzikaal decenium. vat het niet zo zwaar op als ik lennon niks vind.

Dat mag jij vinden; muziek is altijd nog een persoonlijke beleving en ieder mag zijn mening geven. (we moeten hier natuurlijk geen DDR praktijken krijgen ).

[quote]stuart schreef:
We weten nou onderhand wel wat jij van het "fenomeen" John Lennon vindt. Dat heb je er nou wel genoeg ingestampt. Ga nou eens lekker van jouw idolen genieten en laat de discussie hier gewoon zuiver blijven.

Het moet idd. geen kruistocht tegen artiesten/albums worden hier op MuMe, daar heeft Ad wel gelijk in vind ik.

Mensen, laat je toch niet zo op stang jagen door een 13-jarige. Ik kan me goed voorstellen dat je dit op die leeftijd niets vindt. Overigens is het ook zijn goed recht dit absolute rotzooi te vinden, maar zielloos is wel een ongelukkig gekozen term. Want dat is wel het laatste wat dit album is, aangezien het zo'n enorm ego-document is. Zelden iemand zo rauw, hartverscheurend en oprecht over het verlies van zijn moeder horen zingen bijvoorbeeld. Tot op schreeuwens toe. Maar ja, dat is dan 'zielloos' he...

Als je dit niets doet okay, maar probeer dat dan wel op een normale manier te verwoorden.


5 berichten gelezen zei je dat je je laatste reactie had gepost.

Op die leeftijd was ik al grote fan.

En uw tweede punt: daar kan ik me goed in vinden.

Voor mensen die deze muziek totaal niet begrijpen wil ik graag John's en Yoko's zoon Sean citeren:
Bron : "John Lennon, De Definitieve Biografie" auteur : Philip Norman

Sean

(quote)

The Beatles, zegt Sean, waren een belangrijke springplank voor John, hoe vermoeiend zijn leven met hen ook was geworden; Ik denk niet dat mijn vader commercieel zou zijn gegaan zonder Paul en het management en George Martin; Ik bedoel dat hij zichzelf acceptabel maakte voor de massa, volgens mij paste dat helemaal niet bij hem. Volgens mij was hij heel scherp en interessant, maar "scherp" en "interessant" zijn niet altijd geschikt voor de massa. Ik denk dat het zoete van The Beatles en de diepte van mijn vader de band een ultiem totaalpakket maakten.
Dat hij uit The Beatles stapte en met miijn moeder The Plastic Ono Band oprichtte, vind ik net zoiets als wanneer Matisse was opgehouden met schilderen en had besloten dat alles wat hij artistiek gezien wilde zeggen vanaf dat moment gezegd kon worden met een paar eenvoudige, uit papier geknipte vormen.
Het was net zoiets als wanneer Elvis in de seventies Veagas had verlaten en punkmuziek was gaan maken. Dat Plastic Ono Band-album vind ik persoonlijk het GEWELDIGSTE ROCKALBUM dat ooit is gemaakt. Daarom betekent mijn vader zoveel meer voor mij dan een gewone rocker uit de sixties, zoals een Jagger of een Clapton."

(unquote)

uit John Lennon, De Definitieve Biografie. Auteur Philip Norman. Uitgeverij VIP, 2008 Utrecht. Oorspronkelijke titel "John Lennon, The Life". Vertaling Jolanda te Lindert. ISBN 978 90 229 8949 4

En als U een echte Lennon- of Beatlesfan bent of U zo wil noemen, dan hebt U dat boek natuurlijk al lang in huis en net als ik in één ruk uitgelezen!

Een paar jaar geleden had ik deze plaat op de gok aangeschaft. Ik was een enorme liefhebber van The Beatles en vooral van het werk van Lennon. De plaat Imagine had ik alleens gehoord bij een kameraad, maar die plaat kon me niet helemaal bekoren. Toch maar deze plaat gekocht, omdat ik las dat hij met zeer minimale instrumentatie was opgenomen.

Toen ik de vinyl, albums die origineel op vinyl zijn uitgebracht moet je dan ook op vinyl kopen en niet op cd met al die bonustracks, onder de naald legde ging er een wereld voor mij open. Kippenvel van begin tot eind. De schreeuw van Lennon op Mother, en Well, Well, Well raakte mij diep. Mijn moeder is ook overleden toen ik jong was en ik kon mij een beetje relateren aan zijn gevoel. Misschien wel de meest ingrijpende plaat die ik heb gehoord, vandaar dat ik hem ook niet te vaak kan horen.

En dan durft een zekere Misterfool - what's in a name, - beweren dat dit zielloos zou zijn, die man heeft prut in de oren, dàt kan niet anders...

hey sorry father ik kan heus wel speciaal voor jouw de goede gesteldheid van mijn oren weer bewijzen maar ja daar heb ik op het moment weinig zin aan.

bovendien is er naar waarschijnlijkheid geen animo voor.

the fool has spoken.

Now get on a hill!

Maar ik sta echter je hoor, smaken verschillen nou eenmaal, maar dit album is ongeveer het beste album ooit gemaakt m.i.

Niet voor niets misterFOOL

Smaken verschillen, zoals mijn voorganger zegt. En jij moet inderdaad de heuvel opklimmen

Ook dit album gister voor een prikkie (1 euro) op vinyl weten te bemachtigen. Kende het nog helemaal niet. Wel een aantal nummers los, maar niet als album.
Hen hem nu net voor de tweede maal omgedraaid (de LP) en ik kan niet anders beoordelen dan de volle score. Wat een geweldig album.

Ook dank voor de vele intreressante berichten die over dit album zijn geschreven!

Pfoe, een euro voor deze plaat. Wat een prachtige prijs!

Op elke willekeurige rommel en snuffelmarkt liggen de lp`s voor 1 euro , keuze uit duizenden.

Waar zijn jullie nou het meest blij mee? De plaat of de prijs?

De prijs, het zal wel, dit is gewoon een heel lekker album.

Als ik iets mooi vind ga ik niet 38 jaar na de release van een, inderdaad, heel mooi album op een rommelmarkt shoppen.

Juist, dan koop je hem gewoon op CD.

en als iets niet mooi is maar de cd wel enige historische aanzien heeft

Moelijke vraag...

...Gelukkig is dat natuurlijk niet van toepassing op dit meesterwerkje

@frankieman. Zeer juiste opmerking!!!

Met de cd.