John Lennon - John Lennon / Plastic Ono Band (1970)

de plaat uiteraard.
En als je dan zo'n pareltje toevallig voor heel goedkoop in perfecte staat op vinyl vind is dat nog even een extraatje.

Inderdaad.

En een lelijke heruitgave op cd moet je niet kopen, koop gewoon de plaat. Yoko Ono heeft toch wel genoeg geld?

Gedeeltelijk mee eens. Inderdaad de cd hoef je niet te komen voor de ronduit slechte bonustracks, of de 'rare photographs', tenzij je echt een geobsedeerde fan van Lennon bent.

Hetgeen waar ik het niet mee eens ben, is dat het verschil van muzikale kwaliteit tussen vinyl en cd vrij goed te horen. Ik heb het hier niet over een vinyl heruitgave (mocht die al bestaan) maar gewoon de oude 1970 versie. Het geluid is op cd is net wat helderder en warmer.

Ik mag dan wel een vinyl voorstander zijn, maar het remasteren op een cd schijfje heeft zo ook zijn voordeel. Al kan ik me ook voorstellen dat mensen erg aan het minimalistische hechten wat Phil Spector op vinyl bedoelde.

Misschien meer iets voor het vinyl topic, maar het mooie aan een (klassieke) plaat uit de jaren 60/70 is meer dan alleen de muziek. Het heeft in mijn ogen iets met nostalgie te maken. Je weet dat destijds iemand deze plaat heeft gekocht, in een heel ander tijdperk. En ook die persoon heeft de plaat geluisterd, er wellicht erg van genoten.
Daarnaast is het mooie van vinyl dat het allemaal wat groter is. Een grote hoes, mooie zwarte plaat. Mijn platen staan dan ook allemaal op een prominente plek in mijn appartement. Bijna als een kunststukje.
Ten slotte heeft het geluid ook iets prettigs. Het af en toe kraken vind ik een mooie toevoeging. Het hoeft van mij niet allemaal perfect te zijn.

CD's hebben bij mij wat dat betreft totaal geen waarde.

Dat is natuurlijk je reinste quatsch. Ik kom uit de tijd van de ouderwetse grammofoonplaat. En wat betreft de nostalgie heb je gelijk, maar iedereen die zegt dat vinyl beter klinkt heeft of een goedkoop illegaal cd'tje of hij praat een ander na. Er was vroeger niks irritanter als tikken op de plaat net waar je ze niet wilde hebben en daarbij de mooiste nummers verpestten. Dus voor mij maar de cd, voor de muziek.

Tja, het tikken op de plaat is nu net zo irritant als vroeger. Dan zit er een kras op je plaat. Datzelfde kan gebeuren bij een cd. Ik beweer ook helemaal niet dat het geluid beter klinkt. Iemand anders napraten zal ik ook niet zo snel doen.
Begrijp niet goed waarom je mijn mening dan als "quatsch" of "kletspraat" bestempeld.

Mij gaat het erom dat ik het mooi vind om dit werk van JL op vinyl te hebben. Als ik hem op cd zou vinden voor een dubbie zou het me koud laten.

Ik wil hier even 1 ding aan toevoegen:
Als je hedentendage een nieuw vinyl album komt, klinkt dit kraakhelder en doet dit niks onder voor een cd. Speel je dit dan ook nog af op een ouwe buizenversterker (hier kun je inderdaad geen cd's op afspelen ) dan heb je helemaal prijs!

In het geval van dit album: mijn vinyl versie is ogenschijnlijk zo goed als nieuw (evenals de hoes), maar toch is de cd zuiverder. De cd is naast de lp dan ook zeker een waardevolle aanschaf voor het geluid en niet voor de zotte bonustracks ea. Koptelefoon+cd levert in dit geval het beste resultaat op voor dit meesterwerk.

En dat laatste, koptelefoon+cd, doe ik dus het meest, omdat ik liefst geen bijgeluiden hoor (en mijn vriendin, die zegt dat ze het niks vindt bijv). Wat ik trouwens ook nooit zo goed begrijp zijn al die mensen met zo'n ding in hun oor, overal waar ze zijn. Maar misschien is dat mijn leeftijd, waardoor ik dat niet snap.

Geloof me ik vind echt dat de meeste LP's veel beter klinken dan de CD versie's en dat heeft niets te maken met nostalgie want ik ben pas ver na de LP geboren en tot 4 jaar geleden had ik nog nooit een LP gezien. Ik ben nu sinds een tijdje LP's aan het verzamelen en ik zweer met de hand op m'n hart dat ik het oprecht beter vind klinken en dan luister ik ze nog geen eens op die veel te dure super platenspelers met weet ik wat allemaal erop.

Natuurlijk zit er een verschil in welke conditie de plaat is, als je er één van de rommelmarkt of uit een langvergeten stoffige kast haalt zal hij zeker niet meer zo goed klinken als het hoort. Maar ik koop ze gewoon nieuw in de winkel en dus zijn de in topconditie en ik onderhoud ze gewoon goed.

Een voorbeeld is Led Zeppelin IV, die heb ik op beide dragers(op CD zowel het album als een aantal nummers op Mothership) en zelfs de Mothership versie's van de nummers moeten het imo afleggen tegen de Vinyl versie.

Wat mij betreft mogen al die vinylfreaks hun gang gaan. Ieder mag vinden wat hij vindt. Ik heb alles in mijn handen gehad van 78 toerenplaten (misschien een idee voor de toekomst) tot mono daarna stereo. Zelfs nepstereo, mono werd dan omgetoverd tot stereo op een soms afgrijselijke manier. En om het af te ronden: tikken op een plaat kun je niet voorkomen. Geef mij de cd maar, met de nostalgische geur van vinyl en de pas gedrukte hoes erbij. Dit wordt wel erg off -topic

Leuke discussie steeds maar weer over Vinyl vs CD. Ik gebruik beide geluidsdragers en ik ben van mening dat beide systemen hun voor- en nadelen hebben.

Jij bent de verstandigste. Meningen verharden zich toch alleen maar.

Ik gebruik ze ook beide en ook het nieuwste medium(digitaal, I tunes pour example) durf ik wel eens te gebruiken en alledrie hebben ze inderdaad voor en nadelen. Hoewel ik moet zeggen dat ik de CD het minste van de drie vind. Digitaal is(in ieder geval wel als je het op een normale manier krijgt) qau kwaliteit net zo goed als de andere en je kan het overal mee naar toe nemen(wat overal naar toegaan een stuk aantrekkelijk maakt).

Ik heb de volgende filosofie: koop het album op de eerste drager. In het geval van dit album dus een vinyl en niet de geremasterde cd.

Aardige filosofie waarin ik mij kan vinden. Probleem is echter dat niet alles even gemakkelijk op vinyl te vinden is en zeker niet altijd voor een betaalbare prijs. Ik bedoel dan originele releases van minder gangbaar repertoire en geen re-releases. Herpersingen zijn vaak op LP geperste CD's en staan dus helemaal los van de originele analoge platen.

Zoals Ad al opmerkte, wordt het behoorlijk off-topic.

Erg topic vandaag: Om 10 voor 11 plaatselijke tijd 8 december 1980, vandaag precies 28 jaar geleden werd John, mijn idool vermoord. Die datum zit in mijn gegachte gegrifd. I REMEMBER, BUT HE STILL LIVES ON

Volgens mij was het 28 jaar geleden Ad .
I Remember .

@rudiger thanx, stomme tikfout!

De DVD Plastic Ono Band zou heel veel discussie en non-discussie rond deze plaat onnodig hebben gemaakt. Voor de fans, die dit (terecht) de beste Lennon plaat vinden een "must".

aha een dvd van pl. ono band , die moet ik hebben , bovenvermelde lp was de eerste lp die ik ooit kocht , samen met electric ladyland , 2 klassiekers bleek na al die jaren , wanneer komt die dvd uit aub.

dat wil ik ook wel weten!

Die dvd over de opnames met wat extra's (90 min.) is al sinds mei 2008 uit. Ik heb er alleen best lang op moeten wachten voor ik 'm had. Misschien gelimiteerd? Maar is zeker nog te bestellen. Kostte wel 20 euro.

Ik heb even rondgekeken en bij mijn favoriete platenzaak vond ik een dvd met de titel Plastic Ono Band, ik denk dat Ad Brouwers deze bedoeld:Kroese Arnhem/Nijmegen

Dat is hem.

ziet er zeker leuk uit!

Vandaag voor het eerst geluisterd. Zo eerlijk, zo open en aangrijpend rouw. Ik ken weinig muziek die zo echt en authentiek klinkt.

Deze treffende tekst uit het nummer God als illustratie van de eerlijke en 'ware' teksten op dit album:

I don't believe in Beatles,
I just believe in me,
Yoko and me,
And that's reality.
The dream is over,
What can I say?
The dream is over,
Yesterday,
I was dreamweaver,
But now I'm reborn,
I was the walrus,
But now I'm John,
And so dear friends,
You just have to carry on,
The dream is over.

Het moet eens afgelopen zijn met mijn vooroordelen, beter langharig dan kortzichtig! Zo heb ik van the Byrds al twee leuke albums ontdekt. Nu dus ook deze van John Lennon, waar met name de naam Ono mij afschrok. Nadat ik de laatste tijd nog eens het werk van The Beatles heb doorgenomen kwam ik tot de conclusie dat er eigenlijk niks mis is met John Lennon en George Harrison (McCartney daarentegen....).

Goed, genoeg geneuzel, over op dit album. Mijn voorganger verwoordt het erg goed. Eerlijk, open en aangrijpend! Mother herkende ik trouwens, van pa's cassettebandjes. Ik moet hem voor het laatst gehoord hebben toen ik in groep 3 zat. Dat geeft zo'n nummer toch iets extra's. Working Class Hero was natuurlijk al bekend, wat een klasse songtekst. Het mooiste nummer is misschien nog wel My Mummy's Dead, geweldig!

Een nummer zoals God, kon dat in die tijd wel? Daar zal vast een hoop ophef over geweest zijn lijkt me.

Blijven luistern Stijn, er valt nog héél wat moois te ontdekken!

Juist het kale, het minimale, de bijna afgekloven sound spreekt mij aan bij dit album. Ik ben persoonlijk geen groot liefhebber van de Spector sound, hetgeen opvolger Imagine voor mij ook een beetje stukmaakt. Wat Lennon hier aan de dag legt komt van diep. Dat soort primaire onrustgevoelens uitten door muziek spreken mij persoonlijk erg aan.

Wat deze plaat betreft helemaal met je eens, wat de sound van Imagine betreft niet. Ik vind dat Lennon Spector aardig de baas kon. Zijn wall off sound is nergens echt aanwezig. Imagine is minder sober als Plastic Ono Band maar voor een Spector productie ongewoon ingetogen. Lennon bepaalde duidelijk wat er met Imagine gebeurde, en geen Spector.