John Lennon - John Lennon / Plastic Ono Band (1970)

Nou, Bertus. Grote woorden. Ik zou wel een willen weten waar jij deze opmerking op baseert of is gewoon jouw persoonlijke inschatting? Ik ben het er in ieder geval niet mee eens.
Verder vind ik het een prima reaktie. Een prima album. Ik heb er ook al veel over gezegd, dus hou ik het hierbij.
Ik ga er een beetje van uit dat jij de film al gezien hebt. Lijkt me ook een prachtige inkijk op het vroege leven van John, het ontstaan van The Beatles en het tijdsbeeld, waarin zich dit afspeelde. Eind 50er jaren,begin 60er jaren.
Ik wacht nog even tot hij in Nederland uitkomt ( 10 augustus, met nederlandse ondertiteling). Is wat makkelijker om hem dan te bekijken met vrienden, die het engels niet zo goed onder de knie hebben. Met net zoals alle Lennon en Lennon-related matriaal komt deze vast en zeker in "Huize Brouwers"

De film Nowhere Boy draait al een maand of zo. Ik weet niet waarom je denkt dat hij nog moet uitkomen. Ik denk dat hij alweer bijna bij de bioscopen uit de roulatie gaat.

Dat andere punt: Och...waar ik het op baseer dat Lennon zichzelf nogal eens overschatte? Op zijn optreden vooral tijdens en direct na het uiteenvallen van The Beatles. Mijn inschatting is dat popsterren van Lennon tot Dylan en van Jagger tot Bono nogal wat ego hebben en zichzelf heel erg serieus nemen en belangrijk vinden. Neemt niks weg van Lennon's grote muzikale prestaties, maar de wereldvrede heeft ie volgens mij geen stap dichterbij gebracht. Maar maakt het wat uit? Het was een leuke kleurrijke figuur toch met zijn brilletje en z'n kleine japanse vrouwtje

Het ging mij alleen over de DVD, Bertus. In Amerika is die niet eens op DVD/Blue Ray uitgebracht Hij wordt daar op enkele filmfestivals vertoont.. In Europa en met name Groot Brittannië is hij wel op DVD uitgebracht, maar dan de "engelse" versie. In bioscopen kom ik niet zoveel, dus dat weet ik niet. Wat ik wel weet, is dat de de europese release, met ondertiteling in augustus is.

Wat betreft de opmerking over de "zelfoverschatting"van Lennon en de uitleg die je daarover geeft, kan ik niets anders concluderen dat het een zeer persoonlijke mening is, die totaal niet op feiten berust. Dan moet je al, dan niet de film gezien hebbend, je toch maar eens verdiepen in het leven van John Lennon.

Misschien heb ik ongelijk Ad, jij weet vast veel meer van Lennon dan ik. Maar ik heb nooit goed geweten wat ik met de regel "If you want to be a hero well just follow me"" aan moet. Ik interpreteer dat als dat hij zcihzelf tot held, working class hero, heeft uitgeroepen. Of bedoelt hij iets dat mij ontgaat?
Ik heb ook zijn acties voor de wereldvrede wat pretentieus gevonden. Maar ik moet toegeven: ik ben van nature nogal wantrouwig naar popsterren die actie voeren voor de vrede, de armoede, het klimaat, de zeehonden, enz enz.

De film is overigens prachtig en heeft mij veel meer inzicht gegeven in de jonge jaren van deze grootse musicus.

Volgens mij is het nummer Working Class Hero vooral cynisch bedoeld. Ik denk dat het een kritiek is op een maatschappij waarin het erom gaat dat je carrière maakt. Je bent pas iets als je hard werkt, als je voldoet aan de maatstaven die anderen je opleggen. Als je naar die maatstaven leeft, wordt je gezien als een held, een Working Class Hero.

In de laatste zin If you want to be a hero well just follow me biedt Lennon een alternatief. Hij zet iets tegenover het ideaal van hard werken en het ver schoppen. Hij vindt dat mensen niet moeten worden afgerekend op hun plek in de maatschappij, maar dat we anderen -net als hij- gewoon moeten liefhebben (The Word, All You Need Is Love, Imagine).

Je moet de tekst vooral zien in tijd van en omstandigheden van de tijd opgroeide (en hij later zijn bekendheid gebruikte). Bijna alle liedjes van Lennon zijn op de ene of andere manier autobiografisch of politiek getint. Na zijn problematische jeugd, opgroeiend in een arbeiderswijk in Liverpool ontpopte hij zich in zijn pubertijd als een tegendraadse rebel. Niet tot genoegen van zijn tante Mimi, die hem toch zo streng mogelijk opvoedde. Maar John deed wat hijzelf wilde en ging zijn eigen gang en ging met vrienden van de kunstacademie om, leefde er op los, startte een bandje enz. enz (alles waarschijnlijk dus te zien in de film) En dat leidde via allerei omwegen tot The Beatles. Tijdens dd Beatles periode.
Tijdend de Beatlesperiode werd hem door Epstein en later door George Martin verboden zich openlijk over politiek uit te laten. Zeker na zijn bekende "Jezusopmerking" in Amerika.
Vlak voor het einde van The Beatles periode stoorde Lennon zich daar niet meer aan. Het waren hectische tijden, eind jaren 60. Rassenrellen in de USA, de Vietnamoorlog, de rellen in Ierland met de IRA en het onrecht wat veel armen werd aangedaan in de wereld en met name ook in de UK.
Al die jaren had Lennon daar een mening over, maar kon hij er niets mee. Give Peace A Chance was zijn eerste echte politieke protestlied. De WAR IS OVER- ( If You Want It) wereldwijde pamfletactie. Hij wilde van zijn bekendkeidgebruik maken om een flink tegen het politieke establishment te trapen.
Wat hem ook enorm ergerde was ook de "onderdrukking" van de abeidersklasse, waar die groep zich eigenlijk tem makkelijk bij neerlegde en zich in slaap liet sussen door de overheid. De overheid had een systeemuitgevonden en het "werkte". De "rebel" in Lennon wilde de mensen duidelijk maken, dat zij werden gebruikten gemanipuleerd. THEY hurt you at home, THEY hit you at school, THEY hate you when you're clever and THEY dispise a fool, daarna wordt dat woord nog meedere keren gebruikt in de gehele tekst.
Lennon was juist door zijn eigenzinnigheid en tegendraadsheid uit zijn milieu getreden. Door voorzichzelf op te komen, zijn eigen keuzes te maken, dwars tegen alles in, En dat is wat hij met If You Want To Be A Hero Just follow Me bedoelde m.i.. John Lennon wilde dat mensen voor zichzelf op moesten komen en dat waren in zijn ogen "helden" (legendarisch zijn ook zijn antwoord op een vraag aan hem: I can't help you, You can help You!". Voor mensen, die dat niet konden zette hij zich dan weer in. Angela Davies en John Sinclair (lp New York City.
The Luck Of The Irish was zijn politieke statement over wat de Engelse regering in Ierland uitspookte. Dat nummer is ook gelijk door de BBC "gebanned
Zijn achterdocht tegen de politiek is altijd gebleven. Het mooist verwoord in Gimme SomeTruth (Imagine) en zijn cynische kijk op de consumptiemaatschappij in de song Serve Yourself uit 1980. Is de vraäg beantwoord, Bertus? Dit is mijn interpretatie.

Prima stuk. Alleen is het een misverstand dat lennon opgroeide in een arbeiderswijk tussen de werkende klasse. Lennon is afkomstig uit de betere Liverpoolse middenklasse. Binnen de Beatles waren er maar twee die uit de echte Liverpoolse arbeidersklasse afkomstig waren en dat waren Ringo en George.

Zeker Ad, je geeft een goeie en plausible uitleg van Working Class Hero. Dat er kritiek op de in zijn ogen verburgelijkte arbeidersklasse in zit was me duidelijk. John geeft ze ervan langs, dat ze zich in slaap laten sussen met de belofte ooit hogerop te komen enz.
Toch vraag ik me af of Lennon zich realiseerde dat hijzelf ook bezig was een "leider" te worden....."If you want to be a hero well just follow me", dus. Volg niemand, zeker mij niet zou ik dan verwachten.
In het nummer God, ook op deze LP, was hij daar zeer consequent in.
I don't believe in.....de hele rij leiders,guru's,bedriegers etcetera
I just believe in ME (Yoko and ME)

Maar hoe het ook zij: Lennon was een zeer authentiek persoon die tot nadenken wilde aanzetten. Frappant is dat hij zich later ook vrijwel terug trok uit de publiciteit. Vermoedelijk speelde daarbij ook een rol dat hij die leidersrol, een soort profeet, niet wilde. Dat is wel consequent en siert hem.

Correct Bertus, maar om dit hoofdsuk af te sluiten, nog één reaktie op deze opmerking.
Toen de Beatles beroemd aan het worden waren moest het huwelijk met Cynthia geheim blijven. Dat had vooral commerciële redenen. Uiteneindelijk was niet houdbaar meer. Toen hij daarna voor Yoko koos kreeg hij de halve wereld, veel Beatles fans en zelfs en zelfs zijn eigen muziekvriendjes, over zich heen. Maar hij maakte die keuze en bleef bij die keuze, no matter what!. Ik denk dat Lennon in die periode zeer wantrouwend tegen de wereld aankeek en ook naar de mensen met wie hij om ging. Hij wilde zelf niet op een voetstuk gezet worden, dat deden de wereld en zijn fans, zonder zich in enige maten te interesseren hoe het met "persoon" Lennon ging.. Yoko werd verketterd, maar diegenen, die dat deden dreven hem, ongewild, meer in de armen van Yoko en stuurden daarmee ook ongewild aan op het eind van de Beatles. UIndelijk blies John the Beatles op. Weer een keuze van hemzelf. Met "follow me" bedoelde hij m.i. Maak keuzes, hoe pijnlijk en ingrijpend ze zijn en verloochen jezelf nooit

Yoko Ono 'was something competly different'. Ze voldeed niet aan het beeld van de bescheiden blonde Britse dienstbare Beatlesvrouw op de achtergrond, zoals Cynthia, maar ook Patty Harrison, Mareen Starr en Jane Asher (de vriendin van McCartney) dat wel waren. Yoko kwam uit Japan, was avant Garde artiest, was niet meer van Lennon's zijde af te slaan, openlijk feministisch en (de doodszonde) bemoeide zich openlijk met The Beatles. Schoomde niet om tijdens de opnames van 'Abbey road' gezellig een deuntje mee te zingen. Zie deze link:

YouTube - Beatles jamming with Yoko Ono

Lennon was diep onder de indruk van deze kleine sterke vrouw maar de wereld lijkt er tot op de dag van vandaag geen begrip voor te hebben.

Vreemd hè?

Beduidend niet Yoko's beste werk. Approximatly Infinite Universe daarentegen.

Misschien had John ook een sterke vrouw nodig om het gat te vullen dat na The Beatles ontstond en hem met afkicken bij te staan. Lennon was niet zo'n heel stabiel persoon denk ik. Logisch als je het verhaal van zijn jeugd gezien hebt.

Toch was het weldegelijk Ono die Lennon de drug heroïne introduceerde en later in de jaren zeventig,als ik mij niet vergis, weer met diezelfde drug begon terwijl Lennon clean was. Ik basseer mij overigens op de biografie van John geschreven door Phil Norman. Een aanrader wat mij betreft.

Dat klopt helemaal. Toen Lennon in de zomer van 1980 samen met Sean naar de Bermuda eilanden zeilde (zeilen kon Lennon bijna als een prof) bleef Yoko thuis om stiekem van de heroine af te kicken. Stiekem, omdat Lennon niet wist dat ze in het voorjaar van 1980 weer smack was gaan roken. En de wereld maar denken dat de Lennons in zijn 5 jaar balingschap uit de muziekwereld daar in het Dakota gebouw een doorsnee gelukkig gezinnetje vormde. Een beeld wat de lennons graag naar buiten brachten, maar ondertussen Overigens in veel boeken te lezen en het belangrijkst, Ono heeft dit verhaal ooit verteld in een interview.

Als drug worden ingebracht, moeten we wel stellen dat Lennon na zijn afkicken minder goede platen is gaan maken.

Helemaal met je eens Bertus!

Remember wordt steeds meer mijn favoriet op deze plaat sinds ik hem weer heb. Het opgewekte uptempo ritme, goeie melodie contrasteren sterk met de traumatische achtergrond van de tekst.
Kan iemand me trouwens uitleggen wat er met die 5th of november aan de hand is?

Herdenking van de 'Gunpowder Plot' in Engeland, een mislukte aanslag op het Engelse parlement op 5 november 1605 door o.a. Guy Fawkes.
In Engeland wordt/werd er dan vuurwerk afgestoken en poppen met Guy Fawkes-maskers verbrand ('Bonfire Night'). Het rijmpje dat daarbij hoort is 'Remember, remember, the 5th of November, the gunpowder treason and plot/ I know of no reason/ why the gunpowder treason/ should ever be forgot.'

(wikipedia)

bedankt Sandokan. Ik heb hier nog nooit van gehoord. Ik dacht dat het iets met het persoonlijke leven van Lennon te maken had.

Dan moet je het Rolling Stone interview eens lezen Bertus, daar vertelt hij daar ook over. Waanzinnig interview trouwens.

God is echt een geweldige nummer. De kracht waarmee hij Beatles zegt is bijna onevenaard. Het is een nummer zoals niemand ze durft te maken. Maar John Lennon deed het. Ik heb dan ook dit album vanwege dat nummer alleen al gekocht.

Dat interview met Jann Wenner van Rolling stone was niet zomaar een interview maar een marathon interview van een aantal dagen en nachten, waarin Lennon bijzonder openhartig is. Het interview is in boekvorm verschenen.

Mooie plaat met geweldige liedjes zoals Working Class Hero , Well, Well, Well en God.

Dit album is al eens geremasterd in 2000, met toevoeging van 2 prachtige ( ) bonustracks. Dit album nog eens remasteren in mijn optiek volstrekt overbodig, want juist het minimalistische van de plaat mag wat mij betreft wel ingetogen blijven.

Maar McCartney albums remasteren? Waarom? Die man maakt nog steeds platen ?!

Edit: link naar de remasterbox 'Gimme Some Truth' John Lennon - News - johnlennon.com

Ja, daar sluit ik me wel bij aan. Maar zoals ik net al zei, dit album is in 2000 nog geremasterd.
Is er in tien jaar tijd een gigantische ontwikkeling geweest - los van de SACD, maar daar wordt niet over gerept op de website - dat het nu alweer nodig is om deze plaat te remasteren? Of gaan ze de bonustracks nu weer verwijderen? In dat geval zeg ik: 'remasteren die handel!'

in jou geval zou ik dan ook maar even wachten met de aanschaf. Ik heb deze al op plaat en cd, maar als je een frissere remaster kan krjigen als eerste muziekdragen, dan zou ik daar ook voor gaan.

Voor de rest zie ik alleen een groot financieel plaatje, waarbij de platenboeren goed bij zijn gebaat.

Alle Lennon CD's zijn nog niet zo lang geleden geremasterd. het geluid, ook van Plastic Ono band, is steengoed, dus veel zal het niet uitmaken. Lennon zal op 9 oktober a.s 70 jaar zijn geworden. Om hem voor altijd en eeuwig op de kaart en in de publiciteit te zetten word zijn werk weer eens opgeleukt.
Het worden sowieso duren Beatles maanden. De hele Lennon solo catalogus komt geremasterd op de markt. Ook het hele solo ouvere van McCartney word geremastert uitgebracht, evenals de rode en Blauwe van The Beatles. Voor de echte die-hard fans komt er ook nog eens een box set uit met de platen die George Harrison ooit met Ravi Shankar heeft gemaakt. En de 13de maand is al weer uitgegeven.

Ik hoorde over deze remaster toen ik dit album ging kopen. Ik dacht dat ik die dezelfde dag er nog een in mijn handen had. Zelf had ik geen idee dat de laatste twee nummers bonus nummers waren. Power To The People vind ik persoonlijk helemaal niet slecht. Do The Oz vind ik beduidend minder. Ik heb zelf de Remaster/Remix versie met een geweldige booklet (door Lennon hangeschreven teksten!!!). Dus ik vraag mij af. Wat zal deze Remaster nog voor extra's hebben? Wel kan ik dus binnenkort dus Imagine kopen. Al zal dat niet voor een schappelijke prijs zijn (circa 20 euro?).

Lennons eerste post-Beatles plaat is direct zijn beste. Qua productie zijn er in de jaren '70 innovatievere werkjes afgeleverd maar man: wat een emotie zit er in dit album! Het album kent een mooie variatie tussen ballads en ruiger materiaal. Nummers als "God" of "Well, Well, Well" staan prachtig naast het ontroerende "Mother".

Mijn favoriet is "Working Glass Hero" maar er zijn meerdere kippenvelmomenten. De teksten én zang komen recht uit Johns hart en weten mij voortdurend te raken. Wat mij betreft één van de meest aangrijpende elpees aller tijden. Met 232 (!) stemmen zal een plaats in de Top 250 wel een utopie zijn maar wat zou het? Voor mij een dikke 5* waard.

Woorden waarbij ik me zeker aansluit. Ik weet nog goed toen ik deze plaat voor het eerst hoorde, op vinyl. Een slag in mijn gezicht met een moker. Wat een emotie. Vaak genoeg nog 's nachts in de winter opgezet. John's bikkelharde krijsen in Well Well Well zijn een prachtige uitdrukking van woede, verdriet, breekbaarheid en uitzichtloosheid.