Coldplay - Mylo Xyloto (2011)

En... nu eindelijk op Spotify!

Toch zwaar teleurgesteld in dit album.
Na Viva La vida proberen ze blijkbaar nog wat 'stadiumhits' te schrijven waar het publiek zwaar op kan meebrullen. Dit gaat voor mij toch ten koste van de kwaliteit van zowel muziek als teksten.
Het is zelfs de eerste keer dat ik een nummer van Coldplay (Don't let it break your heart) na een eerste beluistering gewoon vooruitspoel...

2 goede momenten zijn Paradise en Major Minus.

Als je dit naast hun andere werk legt. Volgende plaat wordt een R 'n B plaat denk ik...

Ze zijn wel op weg ja.

Een tip voor alle teleurgestelde Coldplayfans van het eerste uur: Echo and the Bunnymen, vooral de cd 'Evergreen'. Uit 1997, toen Coldplay nog niet bekend was, brachten zij een sound die hen wellicht geinspireerd heeft. Ik kan al jaren erg van deze plaat genieten.
Heb ze vorige maand live in Paradiso gezien, geweldig gepassioneerd, en geen spatje RnB te bekennen

??????

Welke? Coldplay is helemaal dood.

Nooit meer Shiver, Yellow, Sparks, Clocks, A Rush Of Blood etc. Maar Viva La Vida, Paradise, en andere crap van de laatste 2 platen.

Y&X was hun slechtste plaat, maar vergeleken met de laatst twee albums was deze plaat fantastisch goed.

Dan is het niet hun slechtste plaat.

Ik vind dit album meevallen, goede nummers en het nummer met Rihanna was verassend goed imo.

Misschien ben ik wel een doorgedraaide Coldplay fan. Maar ik vind ook dit album weer zeer goed. Stiekem beter dan Viva La Vida Or Death And All Of His Friends en niet veel minder dan Parachutes en A Rush Of Blood To The Head. Ook ik ben geen fan van grote commerciële bands (waar Coldplay erg op begint te lijken) Maar de muziek die Coldplay maakt, raakt mij wel.

Een heerlijk vrolijk begin van Mylo Xyloto met Hurts Like Heaven. Ik ben meteen in de juiste stemming voor dit album. Meeslepende gitaren waar ik niet stil bij kan zitten. Een 80's achtige productie lijkt het wel. Mooi nummer.
Paradise dan, de tweede single van het album. Een begin met een Viva La Vida strings sound. Licht elektronisch wat ik wel een leuke toevoeging vind. De bekende oh's van Chris Martin Een heerlijk poppy Coldplay nummer eigenlijk.
Charlie Brown, het eerste echte hoogtepunt van het album. Wat een bombastisch geluid en wat een goed nummer.
Us Against The World is het eerste rustpunt op het album. En wat voor een rustpunt. Een typisch Coldplay nummer. Met een begeleidende akoestische gitaar waar Chris Martin overheen zingt. De teksten zijn lief en schattig. Wat vaak het geval is bij Coldplay, is ook nooit anders geweest.
Dan de leadsingle van het album Every Teardrop Is A Waterfall. Het festival nummer van het album. Dit nummer roept een heerlijk zomer gevoel bij mij op. Lekker vrolijk en springerig. De favoriet van mij op het album.
Major Minus laat een verrassend goed rockend Coldplay horen. Pakkend en sterk.
Het volgende rustige nummer is U.F.O. Dit nummer had zo op Parachutes kunnen staan. Een relatief kort nummer. Een mooi rustpunt om bij te komen van de snelle songs die hiervoor kwamen.
Dan Princess Of China met Rihanna. Ik moet zeggen toen ik zag dat Coldplay een nummer zou maken met Rihanna wist ik niet wat ik moest verwachten. Ik had geen idee. Eigenlijk valt het nummer mij best mee. Coldplay doet wat het zelf wil en dat is hun goed recht. Het nummer valt niet uit de toon op het album. Stiekem best een leuk nummer. Chris Martin voelt zich thuis in een duet als deze.
Up In Flames. Een nieuw hoogtepunt van het album. Heerlijk simpel en relaxt. Een piano deuntje over een beat. Het nummer raakt me net zoveel als een We Never Change van Parachutes. Dat is een compliment waard.
Don't Let It Break Your Heart veel mensen noemen dit een overgeproduceerde draak van een nummer. Ben ik het niet mee eens. Had op Viva niet misstaan naast nummers als Chinese Sleep Chant. Een vol geluid met stuwende drums.
Het ultieme nummer van het album Up With The Birds vind ik een perfecte afsluiter en een van de beste nummers die Coldplay heeft gemaakt. Een nummer met een typische Chris Martin boodschap. Leef je leven, niets is verloren, er is hoop.

Coldplay is al een grote commeriële band.

Sterke nog: van alle bands is Coldplay de grootste commerciële.

Vergeet U2 niet.

Jullie hebben ook helemaal gelijk. Al denk ik dat dat maar ligt aan de platenmaatschappij dan echt Coldplay zelf. Maar ach ik hou mijn ogen een beetje dicht voor Coldplay. Ik blijf lekker in de waan dat Coldplay er zelf vast niets aan kan doen.

Jaja, Coldplay stond erbij en keek erna.. en weet van niks. Deze plaat is complete overgeproduceerde bagger.

Wellicht dat iemand van de platenmaatschappij de orginele ongeproduceerde tracks kan leaken, zodat de fans zelf een plaat in elkaar kunnen mixen?

Ik heb het niet over het album zelf. Daar heb ik aan mijn score te zien geen probleem mee en vind ik zelf ook niet overgeproduceerd. Meer om de commercie om het album, de band zelf en concerten heen etc.
Ik vind Coldplay een stuk interessanter klinken op dit album dan op hun vorige albums. Een heerlijk vrolijk album vol met goede goede popmuziek.

Er staan best leuke nummers op, zoals Us Against The World en Paradise. Maar er zijn ook hele slechte nummers... kuch * Rihanna * .

In het geheel weet het album me net niet mee te slepen. Jammer!

Wel ik bedoelde net dat ze al hun nummers proberen om te toveren tot stadium'hits', hopend dat het grote publiek dit zou appreciëren en meebrullen. Al die oooh oooh ooooh's beginnen vervelend te worden.

Viva la vida vond ik dan weer heel sterk (mja smaken verschillen natuurlijk). Ze probeerden sommige nummers iets onverwacht te geven. Dat is met 'Death and all of his friends' '42' en 'YES' wel gelukt. Ook Violet Hill met die vette powerchords vond ik echt knap.

X&Y begon elk nummer met diezelfde orgelklank en melige zangmelodiën.

Nu we zijn het erover eens Parachutes en AROBTTH zijn gewoonweg niet meer te evenaren...

Berichten van en over (opnieuw) gebande user verwijderd.

Grappig. Op het werk wordt ik nog wel eens gedwongen Slam FM te luisteren en daar kwam zowaar Princess of China van Coldplay langs! Waar ik dat nummer op dit album eigenlijk de zwakste broeder vind, was het toch een lichtpuntje voor mij op die zender hoor!

Vind het raar dat Chris Martin de "r" zo moeilijk kan uitspreken. (of moet ik Clis Maltin zeggen?)
Valt vooral op in Chally Bown.

"All the boys, all the gals, All that mattels in the wold"

Dat heeft meer te maken met de uitspraak van het Brits Engels. Zeker natives slikken ontzettend vaak letters in, de r is daar een goed voorbeeld van. Ik mag hopen dat jij ook niet 'kar' zegt als je car probeert uit te spreken, het is meer 'kahhh'.

Niet voor niets is 'gal' een soort straattaal geworden voor girl.

Dit album klinkt teveel als een band die krampachtig probeert een 'eigen' geluid te poneren a la U2 ten tijde van Achtung Baby, maar in plaats daarvan een dikke faal neerzet. Music for the Masses. Grote stadions en het vullen van grote zakken. Daar kan ook een mooie hoes en een te ver gezochte titel niets aan af doen. De samenwerking met Rihanna in de hoogte zegt m.i. al genoeg. Maar wie weet kan Bob Dylan nog wat betekenen voor Coldplay...(zie ook Lou Reed met Metallica)

Ik heb een hele groot voorstellingsvermogen, maar met Dylan, met zijn stem in de huidige staat. Een gruwelijke gedachte. Dan denk ik eerder aan David Gray ofzo.

Goed, dit zal jouw mening wel zijn, maar ik zie ook vaak gebeuren dat het precies de andere kant op wordt geredeneerd. Omdat het bij een breed publiek populair is, is het "music for the masses" dus kan en mag het niet deugen.

Ik snap trouwens je aantijging over een eigen geluid ook niet. Na hun derde album (X&Y) zijn ze juist met hun stijl gaan experimenteren, in plaats van te blijven hangen in hetzelfde veilige format. Viva La Vida heeft bij vlagen progressieve trekjes en afwijkende songstructuren. Mylo Xyloto draait weer wat meer om de liedjes, maar met een poppy sound qua productie. Ook duidelijk wat meer elektronisch, maar dat gegeven is voor veel 'muziekliefhebbers' (voel je niet persoonlijk aangesproken door de aanhalingstekens) vaak op voorhand al een no-go.

Dat Coldplay populair is een stadions vult, kunnen ze niet helpen. Zou het ook nog gewoon zo kunnen zijn dat ze zo populair zijn omdat veel mensen het goede muziek vinden?

Ben een groot Coldplay liefhebber, maar heb op dit moment het gevoel dat ze enkel muziek maken die goed aanslaat in stadions. Dat dat een extra doel is zeg maar. Dat gaat ten koste van alle emotie. Dat Coldplay populair is, is meer dan terecht, maar dit album is in mijn ogen gewoonweg troep. Enkel het nummer Up in Flames weet me wat te doen. Het album wordt over het algemeen slecht ontvangen, ook door zeer grote Coldplay fans. De kritieken waren echt niet van de lucht.

Music for the Masses is niets mis mee, als het maar weet aan te spreken. Adele is daar m.i. wel een goed voorbeeld van.
@dVTB, ik vind je redenering heel plausibel en geeft ook blijk van kijk op zaken. Voor mezelf ben ik van mening dat een band als Coldplay dat als ''de grootste band ter wereld word gezien''. Dit Mylo Xyloto daar een povere voorstelling van is.

Princess of China, Up in Flames-->om van te kotsen

Mee eens blarg!

Ik vraag me wel eens af wat de algemene opinie zou zijn als er niet zo gehaat zou worden op dit album door de zelfbenoemde critici. Is het album echt zo slecht of lopen we zoals gewoonlijk weer achter de rest aan?

Je hebt er altijd mensen tussen zitten die achter de rest aan lopen en zo heb je er ook mensen tussen zitten die bewust tegen de stroming ingaan. Het gemiddelde cijfer geeft in dit geval gewoon de publieke opnie weer.