Coldplay - Mylo Xyloto (2011)

Da's wel gewoon een van de leukere tracks op dit album. Ik snap echt niet waar iedereen zo over zeurt.

Mijn verwachtingen waren van te voren niet heel hoog. De eerste twee singles waren naar mijn mening niet veel soeps en met de kennis dat Moving To Mars de plaat niet haalde, had ik al een vermoeden dat het album veel dichtgeplamuurde bombastische pop ging bieden. Achteraf blijkt dat voor de meeste nummers te kloppen, maar ik moet bekennen dat er 'gelukkig' ook een paar rustmomenten in het album zitten.

Mylo Xylotho is een aardige opwarmer voor Hurts Like Heaven: een lekkere knaller en het album opent in een hoog tempo. Ik ga er voor zitten. Wel is het zo dat het nummer veel bombast heeft, waardoor je Chris niet altijd kan verstaan. Dat mankement gaan we in meerdere nummers terughoren.
Paradise, tweede single en het nummer heeft in de basis best wel een aardige melodie die in je kop kan blijven hangen, maar toch vind ik er niks aan. Het begint allemaal met een kermisorgeltje en gelijk al een overdaad aan strijkers. Vervolgens een blikkerig beatje wat me onmiddellijk doet denken aan Lost! (volgens kan je die ritmes aardig over elkaar heen plakken). Verder een zwakke tekst en een weinig origineel gitaarrifje dat je twee tellen hoort en vervolgens verdwijnt in één grote blikkerige brij. Dieptepunt I
Charlie Brown: Ik hoor veel positieve geluiden over dit nummer, ik vind het een beetje 13 in een dozijn. Desondanks wel één van de betere van de plaat.
Us Against The World: Eerste rustpunt en dat komt op een goed moment. Typisch Coldplaynummertje van de oude stempel, een klein plusje want het haalt niet het niveau van oudere Coldplaynummers.
M.M.I.X. We hebben even een overgang nodig van een rustig nummer naar een kiloknaller.
Every Teardrop is a Waterfall: Elke traan die ik huil bij dit nummer is letterlijk een waterval - geen leuk grapje, ik weet het, excuses! Een smakeloos riedeltje lenen en daar een nummertje omheen bouwen met veel geooh en -aah. Dieptepunt II
Major Minus: Ook qua productie is dit too much. Dit nummer zou ik liever akoestisch horen! Ik denk dat dan de verschillende gitaarlagen veel beter tot hun recht komen, nu is het veels te vlak.
U.F.O.: Mooi hoor! Maar ja, hier denk je nostalgisch terug aan de tijd dat Coldplay in de fase Parachutes/AROBTTH zat. Krijgt een plusje van me.
Daarna introotje naar Rihannadingetje, hoor ik daar nu 2 seconden Sigur Rós - Takk? dat overigens ook in Princess of China op de achtergrond te horen is.* PoC is gewoon een typische radiosingle voor 538. Not my cup of tea, ook weer weinig dynamiek in het nummer etc. Dieptepunt III.
Up In Flames: Op het eerste gehoor klonk dit een beetje saai, maar er zitten mooie details in verstopt.
A Hopeful Transmission: Weer een bruggetje en letterlijk een uitgeklede Mylo Xylotho.
Don't Let Break Your Heart: Slap aftreksel dat eerdere nummers op de plaat nog even samenvat. Hadden ze van mij weg mogen laten want dit voegt niets toe.
Up With the Birds: Het schijnt dat Leonard Cohen hier aan heeft meegewerkt als je de credits moet geloven. Dit nummer valt in twee delen uiteen. Ik had liever gehoord dat ze een van de delen hadden opgepakt en verder hadden uitgewerkt, het schiet nu een beetje alle kanten op. Het album kent nu een rommelig einde.

Het is geen album zoals Parachutes of AROBTTH. Dat verwacht ik ook allang niet meer. Het is een typische stadionrockplaat geworden. Wat dat betreft verbaas ik me dat ze niet in zoiets als het Gelredome staan om dit album voor te stellen maar in het 'intieme' Ahoy. Mylo Xylotho laat een Coldplay zien dat zich niet meer heel erg artistiek ontwikkelt, het zoekt zenuwachtig naar erkenning dat 'ze' de grootste band ter wereld zijn en proberen dit te bewijzen met nummers in diverse stijlen. Tekstueel schijnt het album één verhaal te vertellen, maar qua muzikale stijl is er geen lijn in te ontdekken: het moet kennelijk voor elk wat wils bieden. Die 'bruggetjes' moeten er dan nog een beetje een geheel van maken.

Het grote probleem wat ik met dit album heb is dat veel nummers gewoon verkloot worden door de productie - opmerkelijk als je Brian Eno tot je beschikking hebt. Het zijn teveel strijkers, koortjes, synthesizers etc. waardoor het luisteren naar deze plaat nogal vermoeiend is. De 'Loudness War' heerst op deze plaat en dat kost sterren. Jammer, want ik hoor hier en daar best wel een leuke melodie, maar de uitwerking zorgt ervoor dat de plaat te vlak, te plat en zielloos is.

*Vanmorgen op 3FM werd dit bevestigd!

Had ik dus toch gelijk
Het nummer met Rihanna is zeker even wennen, maar ik kan het nummer nu toch wel waarderen!

Voordat anderen het doen: oh dan zal het vast zo zijn, als 3FM dit bevestigt!

Verder een duidelijke recensie, bedankt. We zijn het aardig eens.

Sigur Rós zit er bij mij zo ingebakken dat ik er geen moment aan twijfel!

Ik twijfel toch er aan hoelang ik dit album nog op kan zetten, de ooh's en aah's komen al aardig mijn neus uit.

Hier hetzelfde...

Ben het album voor de eerste keer aan het beluisteren en weet eigenlijk niet wat ik er van moet denken. Normaal gesproken zijn albums die bij de eerste luisterbeurt zijn geheimen niet prijsgeeft, groeidiamantjes, maar of dat met deze nieuwe Coldplay zal gebeuren. Zat er in "Viva la vida" een bepaalde lijn en opbouw, heb ik nu het gevoel dat het een collectie van nummertjes zijn die op de plaat zijn gezet. "Us against the world" vind ik wel erg mooi. Vaker luisteren dus...

Wow, de rating is hier wel erg genadeloos.

Ik vind het jammer dat er niet echt samenhang in het album zit, zoals Viva La Vida dat wel had. Maar een waardering onder de 3... Nee. Nummers als Hurts Like Heaven, Paradise en Up In Flames zal ik zeker vaker opzetten.

Voor mij tot nu toe 4*

Princess of China is werkelijk om te huilen... en niet in positieve zin.

Ach, de rating begint begint altijd laag bij de de laatste cd's van Coldplay. Zeker bij de "kanjer" ViVaLaViDa Daar lig ik niet wakker van. Als de eerste stofwolken zijn verdwenen enz. enz.
Goede albums stijgen bijna altijd na verloop van tijd als ze wat meer beluisterd zijn en een wat meer gefundeerde meninig krijgen.

Dat betwijfel ik toch, Viva La Vida is een totaal ander album dan Mylo Xyloto. Het verbaast me niets als dit album op een niet al te hoog gemiddelde blijft staan.

We wachten maar af, Sam. Maar als ik een gokkie zou wagen gaattie nog stijgen.

Ik hoop eerlijk gezegd van wel, ik heb Coldplay altijd een goede band gevonden.
Dit album stelt me helaas wel teleur, laten we hopen dat het goed komt Ad

Vergeet niet dat het al een lange tijd een trend is om af te geven op het 'commerciële' Coldplay. Blijkbaar kan een groot aantal zijn muziekkeuze alleen degelijk verantwoorden door muziek die zij voor het klootjesvolk beschouwen, omlaag te halen.

Het is mijns inziens een elitaire en armoedige manier om een bepaalde smaak te laten blijken.

Ik vond Viva La Vida een goede cd en had A Rush of Blood Through the Head zelfs een tijd in mijn top 10 staan. Maar helaas Ad, dit is niet veel en zal niet veel worden. Ik heb 'm maar naar boven afgerond op 2,0* vanwege dat enkele aardige nummer: Us Against The World, Major Minus & U.F.O. Up With the Birds & Charlie Brown zijn hooguit nog te doen, maar de overige 6 nummers zijn helemaal niks. Ik vind dat dus een grote teleurstelling: ik had eerder dit jaar uitgekeken naar dit album.

Jammer dat je in Hurts Like Heaven Chris Martin nauwelijks kan horen

Ik zie WJW en ook anderen wijzen op snobbisme. Dan moet je wel man en paard noemen lijkt mij. Het gebeurt zeker. Maar er zijn ook anderen die gefundeerd hun mening geven. Zelf heb ik een uitgebreide review van dit album hierboven gegeven en heb het begrip commercieel niet gebruikt.

En dit is mijns inziens een goedkope manier om de mening van veel mensen te diskwalificeren, kun je niet accepteren dat mensen hier echt geen bal aan vinden ofzo? Er zijn er genoeg die een goed onderbouwde mening geven. Sneu ook om zo te reageren terwijl je zelf nog geen enkele inhoudelijke reactie hebt gepost bij dit album.

Moving to Mars vond ik een prachtnummer, als dit album van dat kaliber geweest was had ik wel wat hoger gestemd.

Ik denk dat er zat stemmers zijn die Viva La Vida (ondanks zijn commerciele tintje) een dikke 4* of meer hebben gegeven net als mij. Commercieel hoeft niet slecht te zijn. Maar het kan ook minder uitpakken waarvan dit album een voorbeeld is!

Misschien moet je even naar het gemiddelde van Viva La Vida bekijken.

Ik heb nog geen inhoudelijke reactie over het album gegeven omdat het album nog maar een paar dagen is uitgelekt en toch heeft een ieder er al een mening over. Het hébben van een mening is blijkbaar belangrijker dan haar inhoud.

Nee, dan laat ik er liever wat tijd overheen gaan. Wat betreft jouw punt over mijn diskwalificatie van de mening van anderen: Wellicht heb je hier een punt. Het is in ieder geval niet zo bedoelt. Onderbouwd een recensie geven over een album wat nog niet eens een week heeft overleefd is eigenlijk geschreven om zo snel mogelijk te scoren. Veel woorden wijden aan een recensie maakt het niet gelijk onderbouwd.

Moving to Mars is inderdaad een erg goed nummer, en jammer dat het nummer niet op Mylo Xyloto staat, het had toch enigszins iets goed gemaakt.

Wat een zeikerds zijn jullie allemaal!!

Ik vind deze plaat echt heel fijn!!
Ze hebben nog steeds die heerlijk sound toch weer weten te vernieuwen!!

Natuurlijk staan er zoals elke plaat mindere tracks op!
Maar hij steekt wel weer verdomd goed in elkaar!!

Mijn favo's (tot nu toe)

Charlie Brown
Major Minus
Princes Of China
Paradise
Up in flames

Mogen mensen hun mening niet geven?
Daar is deze site dacht ik toch voor?
Als mensen deze plaat 2,5* waard vinden, mogen ze die ook geven.

Daar ben ik het niet helemaal mee eens, je kan best na een luisterbeurt al een recensie schrijven. Ik weet meestal na 1 luisterbeurt wel wat voor vlees ik ongeveer in de kuip heb. Maar goed, ik zal de plaat deze week nog wel een paar keer draaien, ik heb zeker nog geen definitief oordeel geveld. Dat jij liever even wacht tot je het album kent snap ik wel, is ook zeker veel voor te zeggen.

Ja daarom zitten we op deze site, om elk nieuw album van Coldplay af te zeiken

Ach, hij maakt van zijn hart geen moordkuil. Geeft niet hoor bossie20.

(alleen... wat vind je goed aan Princess of China & Paradise? )

Het album staat op dit moment op een fascinerend laag Bieber gemiddelde.
Zo slecht is het toch ook weer niet jongens kom op!

Nou eigenlijk wel. Overigens staat het album van Bieber op 0,93 gemiddeld (na ruim 100 stemmen). Dus dat is toch 'another league' (met lage scores).