Coldplay - Mylo Xyloto (2011)

Ik moest vanochtend ca 15 minuten naar mijn werk rijden en ik dacht ik ga lekker de nieuwe cd van Coldplay luisteren.
Maar reeds lang voordat ik op mijn werk was had ik de hele cd al gehad.
Men wat een slechte cd is dit zeg.
Ik werd er bijna depressief van, nog meer bijna dan van het weer (en het was behoorlijk slecht weer!)
Er staat bijna geen enkel nummer op wat me wist te boeien.
Ik heb het later op de dag nog een keer geprobeerd en in tegenstelling tot het weer bleef de cd me teleurstellen.
Nee een behoorlijke teleurstelling voor een band als Coldplay!

Kan dat a.u.b. zo blijven?

Ik heb het album een keer beluisterd en ik geef niet eens een beoordeling. Is dit de band waarvan de eerste 2 albums geweldig zijn?

Heb hem nu een paar keer gehoord, en moet zeggen dat het allemaal nog niet zo rampzalig is. Maar ja, net zoals alles tegenwoordig in de populaire cultuur, is ook deze nieuwe van Coldplay onderhevig aan een negatieve tendens. Ja kan het zo'n beetje vergelijken met een modderstroom van slechte kritiek, die (bijna) iedereen meezeult in de malaise. Als we nou even de vooroordelen opzij zetten, krijgen we natuurlijk nog geen goede plaat, maar om het nu rampzalig of slecht te noemen, vind ik een brug te ver. Het is bijzonder grappig hoe sommige niet nader genoemden albums na een paar luisterbeurten een 4.5 geven als de kritieken goed zijn in alweer niet nader genoemde Britse magazines, en nu prompt een buis geven voor iets waar ze hoogstwaarschijnlijk niet eens super naar geluisterd hebben.

een buis geven?

Ik ben het nu aan het luisteren en ben verbaasd hoe ver dat van Parachutes of A rush of blood... staat... dit lijkt wel een andere band..

Buizen= minder dan 50% behalen.

Zoals velen heb ik Coldplay vanaf het begin gevolgd en heb ik Parachutes grijsgedraaid. Een van de betere albums van dat jaar. 'A Rush of Blood' vond ik ook goed, zij het iets minder dan Parachutes. X&Y vond ik een dikke tegenvaller met een paar goeie nummers. Heb ze toch nog een kans gegeven met 'Viva La Vida' en blij dat ik dat gedaan heb, want dit vond ik toch weer een hele goeie plaat met een fris geluid.

Mylo Xyloto is duidelijk niet meer de ingetogen Coldplay van Parachutes. Ergens ligt deze plaat in het verlengde van Viva La Vida maar dan met een hipper/commercieler sausje. Daarom is het nog niet gelijk slecht. Hoewel lang niet alle nummers mij meer aanspreken, vind ik het album toch weer een fris geluid hebben. Het is in ieder geval zeker geen slappe herhalingsoefening, wat je bij veel grote bands wel ziet.

Ok, 'Every Teardrop is a Waterfall' is een tegenvaller en 'Princess of China' is vreselijk, maar de meeste overige nummers vind ik toch goed aan te horen. 'Hurts Like Heaven', 'Charly Brown' en 'Major Minus' klinken zelfs behoorlijk goed.

Al met al een commercielere sound voor Coldplay en als fan van het eerste uur is dat even een teleurstelling, maar op grond van deze plaat zou ik ze nog niet af willen serveren; er staat nog genoeg leuks op, al behoort Coldplay niet meer tot mijn favoriete bands. 3*

Ai ai ai, een paar luisterbeurten doet mijn vermoedens werkelijkheid maken....

Wat een teleurstelling is dit album zeg Ik kan net zo goed de top 40 gaan luisteren, want dat is ook gevuld met middelmatige nummers. Heel even komt de "oude" Coldplay voorbij als ik U.F.O. en Us against the world voorbij hoor komen, maar dat wordt al snel de kop weer ingedrukt.

Tuurlijk, heel soms denk ik, hey, dat klinkt wel ok, maar helaas overheerst de middelmaat teveel!

Maar, dit is pas na een paar luisterbeurten ! 2 skipmomenten zijn er sowieso, en dat zijn de 2 singles.... Paradise wordt met de dag irritanter om te luisteren..
Hurts like heaven is de eerstvolgende skipkandidaat...

Up in flames... misschien wel zelfkennis van de band... want Coldplay went up in flames. Ik herken de band bijna niet meer van 10 jaar terug..... Op zich goed dat men wil vernieuwen, niks mis mee... maar dit is toch wel redelijk mislukt....

Wat ik al een tijdje roep, en dit album alleen maar bevestigt... Coldplay heeft "het" niet meer... en da's jammer....

Voorlopig 2 sterren... (hele magere)

voor alle mensen die niets beters te doen hebben dan coldplay fans afzeiken.
de muziek van coldplay is niet bedoeld voor iedereen het is bedoeld voor de mensen die het willen horen als je er niet van houd ......luister er dan niet naar.
zelf vind ik het knap dat ze zo iets durven te doen het is totaal anders dan dat we gewent zijn,
nu zijn de echte fans zoiezo al blij met bijna alles wat uit de strot van cris martin komt.
dus kunnen ze wel zoeen album proberen,maar voorals nog ik ken nog niet veel artiesten die zoiets durven te doen.

De fans worden ook niet afgezeken, er word alleen kritiek op de plaat geuit.
Wat vind jij er dan zo goed aan om het 5 sterren te geven?

Tsja, kijk eens naar zijn top 10... 5 keer Coldplay en een paar verzamelaars. Niet de meest kritische fan. Maar ieder zijn ding.

Ja, dat zal het wel zijn dan.
Ben wel benieuwd wat hij er dan zo goed aanvind.

Iets durven doen wil niet zeggen dat het meteen goed is! Kwaliteit gaat bij mij voor originaliteit ed...
En als mensen dit niet goed vinden, dan mag dat gezegd worden. ga er maar vanuit dat de mensen die hier niet tevreden over zijn wel erg tevreden waren over hun eerdere werk (zoals ik). En als dit minder is... so what? Mag gezegd worden:)

Heel veel mensen die (zeer) kritisch op dit album zijn geven overduidelijk aan eerder van de muziek van Coldplay te hebben genoten en dit als een (enorme) teleurstelling te ervaren. Misschien moeilijk te accepteren voor jou, maar jouw punt klopt dus echt niet.

Door je spelling en (gebrek aan) interpunctie haak ik na 2 regels al af.

Net zoals ik nu definitief afhaak bij Coldplay.

Niet alleen het songmateriaal is matig, maar de stem van Martin kan ook geen jaren mee. Ik wil die man gewoon niet meer horen.

Hoe staat het hele album in verhouding tot 'Every Teardrop Is a Waterfall'? Dat vond ik een matig nummer maar na een paar luisterbeurten is het wel te verdragen. Daarom had ik gehoopt op een album dat over de gehele breedte zo in elkaar zou steken zodat ik weer een makkelijke excuusplaat had voor in de auto met vrienden die niet echt om muziek geven. Is dat een behoorlijk verlangen of gaat dit dan tegenvallen?

Ik denk dat dit dan best te doen is Yamato. Every teardrop vind ik zelf het minste nummer op dit album, dus wie weet

Oh kijk, dat is goed nieuws voor mijn muziekmijdende makkers. Geen obscure platen meer voor de jongens maar lekker een uurtje Coldplay op de vrijdagavond.

Ook Hopes and Fears, dus wel smaak.

Rihanna haalt met haar laatste album anders wel een hogere score dan deze van Coldplay. Toch wel apart gezien de kritieken op Princess of China

Daar komt natuurlijk een ander publiek op af, slimme boy.

Teleurgestelde fans van het eerste uur: laat die Chris Martin toch lekker zijn eigen shit maken en luister liever naar de laatste van The Boxer Rebellion

Wat een malaise ontstaat er in mij door veel van de reacties die ik hier lees.
Coldplay heeft weer een ontzettend sterk album gemaakt met mooie liedjes, net zoals ze dat in 2000, 2002, 2005 en 2008 deden.
En deze reactie is ook weer een reden voor een nieuwe track.

Ik ga maar door naar die nieuwe Boxer Rebellion dan

Zo is 't maar net. Doe wat je zelf het mooiste vindt, maar wees een beetje relatief als dat wat je lief hebt populair gaat worden.

Voorlopig geen best gemiddelde voor de nieuwe Coldplay.
Ik heb er werkelijk nog helemaal niets van gehoord dus kan er ( nog ) niets inhoudelijks over kwijt.
Ik ga het album eens op mijn gemak beluisteren en beoordelen of de plaat aangeschaft gaat worden.

Na een dag beluisteren kan ik helaas toch al zeggen dat dit voor mij net zo grote teleurstelling is als de nieuwste Radiohead. Ik was in tegenstelling tot vele anderen wel gecharmeerd van Viva la Vida en vond dat het album een aantal erg mooie momenten bevatte. Het was helaas wisselvallig en daardoor hoopte ik dat ze de goede lijn doortrokken met dit album.
Niets is minder waar. Experimenteren met nieuwe invloeden en geluiden kan ik alleen maar aanraden, maar dat is ook niet het probleem hier. De 'vernieuwing' van Viva la Vida is nu gecombineerd met de arenarock van X & Y. Helaas mis ik bij een hoop nummers inhoud, sfeer en veelzijdigheid. Ik vind het nog wat te vroeg om te stemmen maar ik weet wel al dat deze als minste album zal beoordelen van de vijf.

Het valt mij op dat alle mensen die hierover een review hebben geschreven tussen de 2,0 en 3,0 sterren geven (met uitzondering van een 3,5). Heb nu niet veel tijd om hem te plaatsen, maar als ik vanavond thuis kom zal ook ik hier wel even mijn mening spuien.

Het is niet zo dat ik Coldplay groot heb zien worden. Ik was 5 toen Parachutes uitkwam, Viva La Vida vond ik nog een sterk album maar dit vind ik toch wel teleurstelling.
Live vind ik ze nog wel erg goed, maar weet natuurlijk niet hoe alles er uit gaatzien na Mylo.

Er is ook nog goed nieuws. Je kan er met een beetje goede wil nog een redelijk EP'tje uit persen:

Hurts Like Heaven (vooruit dan maar: is hier de populairste track)
Charlie Brown (nou, ok: kan net)
Us Against The World (bijna ouderwets goed)
M.M.I.X. (stukje instrumentaal hoort erbij)
Major Minus (U2 achtige rock)
U.F.O. (beste ballad met mooie strijkers)
Up With the Birds (nou, ok: kan net)

Dit is te doen en doe ik bij mijn andere Coldplay cd's. Maar ik vrees dat ik ook dit niet vaak meer zal draaien.