Coldplay - Mylo Xyloto (2011)

Of Rihanna's album is gewoon daadwerkelijk beter. Afgaande op de sterke singles die ze het afgelopen jaar heeft uitgebracht. Maar ik ben het met je eens hoor, Princess of China is een nogal zouteloos nummer.

Ik vind het heel treurig om te moeten mededelen, maar dit is misschien wel een van de slechtste albums, op Justin Bieber en Kid Rock na, die ik ooit gehoord heb.
Er hangt wel wat, maar het is niet wat ik horen wil. Paradise gaat dan nog wel, maar de rest is echt om te huilen.
Maar ik zal hem nog een keer of 2 draaien, misschien dat hij nog een half puntje omhoog gaat kunnen...

Waaaaaaatttt?!?!

Het moet niet gekker worden.

Daar snap ik dus ook helemaal niets van
Al zijn deze twee nummers naar mijn idee de sterkere.

Zo'n vreemde vergelijking is het toch niet? Ik heb voor de zekerheid de nummers nog maar even beluisterd maar ik hoor het wel degelijk. Misschien dat energie niet helemaal het juiste woord is maar de nummers hebben een soortgelijke 'gehaaste' opbouw naar het refrein als in bijvoorbeeld Keep the Car Running. Alleen doet Coldplay er nog een extra schepje pop bovenop. Het valt me trouwens wel op dat de nummers bij de tweede luisterbeurt meteen al minder indruk maken.

Op last.fm worden er trouwens vergelijkingen gemaakt met Animal Collective. Die vergelijking vind ik persoonlijk dan toch een stuk verder gezocht en totaal misplaatst.

Hurts like Heaven heeft wel wat weg van Keep the Car Running. (edit: Rabit was me blijkbaar voor)
Intieksiek is dat ook geen slecht nummer, jammer dat het (zoals wel meerdere nummers hier) gebukt gaat onder bizarre productie-beslissingen (die ge-autotunede vocalen en ongenuanceerde, brakke synths die als een pletwals over het nummer gaan -ugh), 't is vreemd aangezien hij Coldplay enigszins redde tijdens Viva la Vida maar als iemand hier de bal grandioos mis slaat is het wel Brian Eno.

hebben ze niet gezegd dat dit hun laatste album zou zijn? dan zou dit wel een bijzonder treurige afsluiter zijn. het probleem van coldplay is dat ze eigenlijk alleen briljant zijn in doodsimpele liedjes maken die nul komma nul vernieuwend zijn in een volstrekt standaard bandbezetting en instrumentatie. laat ik wel zeggen: ze zijn hier de aller- allerbeste in ooit, dus dan hoef je je helemaal niet te schamen dat het niet virtuoos of revolutionair is. het is jammer dat ze dit blijkbaar zelf niet beseften en vanaf x/y krampachtig proberen hun muziek vernieuwend te maken, te experimenteren met geluidsvormen en intrumentatie en hier absoluut rampzalig in bleken te zijn (ik vind viva la vida ook niet heel erg goed). en in de loop van het proces zijn ze dat ene waarin ze wel beter waren dan elke andere populaire band verloren, een ziel in een liedje weten te leggen op zo een manier dat je een nummer als don't panic of god put a smile upon your face voor de honderdste maal kunt horen en nog steeds volledig meegesleurd kunt worden. en dit zijn muzikaal gezien totaal ambitieloze nummers; het grote talent van coldplay. hoewel ambitieus niet het eerste woord is wat bij mijzelf opkomt bij dit rampproject ben ik er wel van overtuigt dat als ze gewoon weer normaal op een gitaar waren gaan tokkelen en op een piano gaan pingelen (en die freaking eno de laan uit hadden gestuurd) dit nog best beluisterbaar was geweest.

Als je even terugleest zie je dat ze dat van 'het laatste' album wel vaker zeggen

Heel mooi gezegd jtsterkenburg! Aanvullend: Chris Martin wilde graag een stadion act c.q. een supergroep van Coldplay maken (a la U2, vandaar ook mogelijk producer Brian Eno). Dit leidde tot het heel matige X&Y en dit album. Daarmee verloren ze hun kernkwaliteiten - goed beschreven door jou - uit het oog. Wel moet ik zeggen dat Us Against The World & U.F.O. aansluiten op hun vroegere werk. Maar ja, dat is ook weer het vreemde aan dit album, een geheel is het niet bepaald.

X&Y vind ik dan gek genoeg weer Coldplay's beste album na Parachutes

Met X&Y is niks mis, dit album valt dan wel weer erg tegen...

Dit album is helemaal niet compleet geproduceerd door Brian Eno, al heeft hij wel een rol gehad. De credits geven dit aan:

Produced by Markus Dravs, Daniel Green, Rik Simpson with enoxification and additional composition by Brian Eno

Ik ben wel benieuwd waar hij wél een rol heeft gehad, aangezien ik zijn productie op Viva La Vida juist positief vond uitpakken.

En dan nog dit. Een quote van de band in de aanloop naar dit album (volgens Wikipedia):
"Coldplay have stated on several occasions that they want their next studio album to be "more acoustic" and "more intimate" than its predecessor, 2008's Viva la Vida or Death and All His Friends."
What happened !!??

Coldplay heeft altijd met het idee gespeeld om een acoustisch album te maken na VLV. Hier zijn toen nummers als Wedding Bells (nooit released) en Chirsmas lights uitgekomen. Echter kon Coldplay dit niet volhouden en is er ergens halverwege een grote verandering geweest. Dit hebben de heren vaker gezegd. Zie dit bericht:



Ik hoop nog steeds dat ze acoustische nummers in de ijskast hebben gestopt en alsnog een keer met dat album komen

Ach, die akoestische nummers zijn misschien best goed. Maar dit is gewoon niet veel, leg eens uit hoe je op die 4 komt?

Ik ben bang dat deze review een beetje onderop alle negatieve comments raakt, maar ik heb het beloofd. Hierbij:

We moesten er een aantal jaar op wachten, maar begin dit jaar was het dan zo ver. Het nieuwe album van Radiohead kwam uit! Omdat vele muziekliefhebbers helemaal kapot gingen van de zenuwen besloot ik ook maar eens een luisterpoging te wagen. En het was verschrikkelijk. Iemand was op een synthesizer in slaap gevallen en na een half uur hadden ze de band afgezet. Maar toen ik mijn mening uitte tegenover mijn vrienden, zei er een: “Ja, maar wat wilde je dan? Een nieuwe OK Computer? Nog een In Rainbows?”

En hetzelfde wil ik zeggen tegen diegene die dit album afkraken. Ja, misschien wilde ik ook wel een nieuwe Parachutes of nog een A Rush Of Blood To The Head, maar dat is het duidelijk niet geworden. Dat is dan geen reden om dit album slecht te vinden, we moeten er immers nog eerst achter komen waarom Coldplay in hemelsnaam met zo'n album aankomt.

Om die vraag te beantwoorden wil ik eerst terug naar de jaren zestig en ons voornamelijk richten op de producer Phil Spector. Deze wist met minimale instrumenten een zeer vol geluid te creëren en als er dan ook nog strijkers tot zijn beschikking waren, kon hij helemaal los. Alleen duurden zijn nummers nooit langer dan 4 minuten en door het vaste stramien kun je een nummer van Phil Spector altijd zeer goed herkennen.

Een soort zelfde trend zie ik tegenwoordig terug komen in de muziek. Veel mensen hebben geen tijd meer om zelf muziek aan te zetten of om er zelfs maar over na te denken. Als artiest wordt je daarom gedwongen om een nummer te maken dat zó simpel en zó pakkend is, dat wanneer het 1 keer op de radio komt, het al gelijk meegezongen kan worden of op zijn minst blijft plakken. Het probleem dat hierbij ontstaat, is dat de nummers totaal geen diepgang meer hebben, en dus al na 2 keer luisteren beginnen te irriteren. De producers van tegenwoordig hebben dat probleem opgelost door de oude Phil Spector-truc toe te passen. Door het nummer te laten dragen op 1 saai, maar duidelijk ritme en er vervolgens enorm veel strijkers overheen te gooien, klinkt het net alsof het nummer nog wat inhoudt. Een trend die mij bijna doet braken.

Terug naar Coldplay. Wat veel mensen (correct) hebben opgemerkt, is dat het bandje wat eerst van die mooie breekbare liedjes maakte, nu ook over is gegaan op de Phil Spector-truc. De echte muziekliefhebbers herkennen de trend, doen dit album af als commercieel, geven het een laag cijfer en gaan over tot de orde van de dag. Ik niet. Ik neem niet genoegen met zo'n antwoord. Ik wil de reden weten waarom Coldplay op deze trend is overgegaan!

Maar ver hoef ik niet te zoeken. Als ik het gemiddelde 3FM nummer naast dit album leg, valt het mij toch zeker op dat (hoewel de stijl dus gelijke trekken vertoond) het nummer van Coldplay toch echt van hogere kwaliteit is. Ik concludeer hieruit dat ze dus niet totaal zijn afgezwakt en dat het nog steeds dezelfde band is als van de mooie breekbare liedjes van Parachutes.

Ik denk dat wij daarom enorm blij mogen zijn. De meeste dingen die wij als muziekliefhebber beluisteren zijn van zulke kwaliteit dat het niet altijd even simpel is, en daarom maar door een kleinere groep wordt leuk gevonden. Zoiets noemen wij underground. Coldplay is ook een band die oorspronkelijk uit de underground komt en nu aan het oppervlak is gekomen. Wat ik dus merk, is dat Coldplay toch nog een deel van de undergroundsound heeft weten te behouden. Deze undergroundsound komt dus ook onbewust terecht bij de mensen waarbij muziek een haast geen rol meer speelt. Coldplay is bezig zichzelf op te offeren om 'het volk' een culturele opvoeding te geven.

Ik kan me erg goed vinden in je - trouwens zeer sterke - review. Ik ben echter een stukje negatiever, maar goed beschreven

Je weet er wel een mooie draai aan te geven zeg.

Ik kan me er niet helemaal in vinden, maar wel een erg leuk stuk om te lezen.

Is die "enoxification" net niet gewoon de manier van Coldplay om te zeggen dat bij alle fases van het productieproces nauw betrokken was (Eno heeft ook writing credit op elk nummer trouwens als ik wikipedia mag geloven)? Nuja, misschien waren er teveel kippen in het hoenderhok.

Edit:
Hoe dan ook zou je van iemand met zijn ervaring toch kunnen verwachten dat hij aanvoelt dat dit op z'n zachtst gezegd niet de goede kant aan het opgaan was.

We moeten de rol van de producer ook niet overschatten. Als het songmateriaal matig is kan hij daar ook niet veel aan doen.

Zeer leuk geschreven, maar Coldplay is echt nooit underground geweest. Hun eerste single van hun eerste album werd reeds gepromoot door de commerciële stations, ook op TMF ed kwam Trouble meteen vaak langs. Dan kan je echt niet spreken over een band die uit de underground scene komt. Bands als KOL/Editors/Arcade Fire/Killers of zelfs Snow Patrol hebben de eerste jaren een select publiek bereikt, maar bij Coldplay was meteen duidelijk dat deze band groot moest worden.

Bij sommige échte cd winkels ligt hij al sinds gisteren te koop hoor

Maar die lopen een risico op een boete (weet ik uit ervaring)

Eerder verkopen kan altijd, maar als de maatschappij er achter komt, kan je zomaar bij de volgende grote release de cd's gewoon wat later krijgen, waardoor je omzet gaat missen.. dus heel erg slim is het niet...maar, ook ik deed het destijds onderhands, en sloeg de cd's pas aan op de dag van release... opgelost

Da's waar, maar kan me toch niet van de indruk ontdoen dat met pakweg Hurts like Heaven en Charlie Brown meer te doen was. Zo'n Don't Let It Break Your Heart anderzijds is een matig nummer die dan nog eens kapotgeproduceerd is ook, da's dubbel knudde.

Trouwens, Eno staat op alle nummers ook als songwriter aangegeven.

Als groot fan van Coldplay ben ik diep teleurgesteld in dit album. Zelfs Viva La Vida was een meesterwerk vergeleken bij dit gedrocht. Op "Paradise" na staat dit hele album vol met hele tamme liedjes met flutmelodietjes. Dat nummer met Rihanna, Jezus, hoe diep kun je als band zinken... Slaapverwekkende nummers die na een keer luisteren al vervelen. Bij "Every Teardrop is a Waterfall" moet ik daadwerkelijk hard lachen om de tamheid van de zang van Chris Martin.

0,5*

Na een matig album en een belabberd album is het misschien tijd om te kappen, jongens?

Of gewoon een (veel) minder mainstream album maken en daarnaast je nummers laten schrijven door iemand die flink liefdesverdriet heeft, of in ieder geval iemand die niet zo blij is als Chris Martin.

Misschien wordt Chris Martin wel minder blij als hij wat kritieken op dit album leest. Dus Chris: read Musicmeter man! Begin met tukkerstein hierboven mij: wie weet wordt het dan nog wat met je band.

Vrij opvallend dat de meeste muziekbladen wel een positieve review geven over dit album, en dan ook gewoon echt heel positief. Zelf vind ik dit album beter dan verwacht en ik luister hem nog een stuk vaker voordat ik er een cijfer aan verbind. Maar ik ben tevreden tot nu toe over wat Coldplay ons bied op dit album.

Mooie pleidooi van guitarwally. Prachtig om te lezen en leuk om eens iets positiefs te horen over Mylo Xyloto. Ik word steeds benieuwder naar de plaat zelf... van het weekend is ie de mijne en zal ik mijn mening ook eens vertellen.

Iedereen heeft gewoon een mening over Coldplay...waaronder ook heel veel mensen die graag de alternatieveling willen uitgangen, en gewoon 2 sterren geven omdat het Coldplay is.

Als er Arcade Fire op de hoes had gestaan, was de helft van die bashers waarschijnlijk een grote lofzang over het album begonnen. (Afgezien van het feit of het een goed of slecht album is).

Het is me opgevallen dat veel wat alternatievere bandjes stukken hoger scoren hier...

En dat Rihanna dan hoog scoort met albums waar nummers als 'Man Down' op staan..tja..dat is gewoon de slechte smaak van sommige mensen.

Nee, ik geef niet laag omdat dat Coldplay is(andere albums krijgen stuk voor stuk hogere cijfers).
Dit is gewoon enorm slecht. Ik denk ook niet dat het grote gedeelte van de users laag stemt om dat dit Coldplay is, veel hebben de eerste albums van Coldplay riant beoordeeld. Ik denk meer dat jij de alternatieveling wil uithangen door het eens een keer op te nemen voor Coldplay inplaats van de kudde te volgen.. denken we dan maar.


De vegelijking of aanhaling van Arcade Fire slaat nergens op, brengen zij zo'n album uit, gaat hij net zo goed de openhaard in.