Coldplay - Mylo Xyloto (2011)

Nee, dat heb ik niet gezegt. Dan heb je me niet goed begrepen.

Ik constateer alleen dat niemand hier nog heeft geroepen dat dit beter is dan hun oudere werk.

Mijn mening heb ik al gegeven in de vorm van 2 sterren omdat ik het persoonlijk een heel slechte plaat vind op wat uitzonderingen na.

Ik citeer jou toch niet Indiegator?

Of ben je schizo?

Ik beoordeel een album als geheel en als een opzichzelf staand ding en vergelijk het niet constant met andere bands of oudere albums. Ik vind dit album als geheel echt geweldig. Het zijn stuk voor stuk nummers waar ik naar kan blijven luisteren. Daarnaast vind ik de muziek gewoon ontzettend verfrissend en zijn het naar mijn idee niet nummers die ik wel de hele dag op de radio hoor. Natuurlijk zal op de langere termijn blijken of dit ook daadwerkelijk zo blijft, maar voor nu is dit gewoon het album wat ik de komende maanden ga draaien dus vandaar 5 sterren.

Over superlativen gesproken

Nee, sorry. foutje

Oh my God: er zijn 2 indiegators!!!

God behoede

Leuk dat je dat probeert, maar zonder vergelijkingsmateriaal is het simpelweg niet mogelijk om een album te beoordelen.

Als je morgen heerlijk eet in een restaurant, maar je hebt al tig maal lekkerder gegeten, geef je toch ook geen 10.

AI ai ai! Begint zo sterk dit album! En dan komt track 10... Pijnlijk zeer pijnlijk....

Ai ai ai:
Coldplay :: Mylo Xyloto - goddeau.com :: magazine over muziek en andere

En daarom lees ik graag op goddeau.com Ze laten er daar geen spaander van heel.
"Een stadionplaat voor de Spongebobgeneratie."
Heerlijk, zo is het!
Wel opvallend dat de recensent enkele keren beklemtoont dat "Viva La Vida" wél een goed album was. Ben ik het nou niet noodzakelijk mee eens

Dat is toch weer lachen op de maandagmorgen. Arm Coldplay...
Hoewel: ik vind dit eigenlijk een belediging voor Spongebob. Dat is hartstikke leuk! Veel leuker dan Kilo Malooto.

Geweldige review van Goddeau. Een waar ik het compleet mee eens ben.

Ben je het er (niet noodzakelijk) mee eens, of ben je het er niet (noodzakelijk) mee eens?

De recensent van dat stukje is scherp van pen, oprecht amusant om te lezen.


Maar de waarheid ligt in het midden. 'Een stadionplaat voor de Spongebobgeneratie' is een kleinerende opmerking die doet suggereren dat enkel jonge mensen dit album zullen waarderen.
Dan voel je je verheven en ben je bezig je tegen te spreken door net zo te zijn waar je zelf kritiek op levert.

Ik heb een allergie voor de modeterm 'stadion-^vul in^'. Die term doet mijns inziens groots aangezette nummers sneuvelen als je er in gaat geloven. Als Coldplay anno 2011 bijvoorbeeld Politic, Amsterdam of Everything Is Not Lost gecomponeerd zou hebben werd het volgens mij ook weggezet als stadion-platen. Groteske nummers zijn door mijn ogen niet verkeerd, als het de ziel maar raakt. Daar gaat muziek om.

Al ben ik veel minder vernietigend, ik ben het wel met een groot deel van de kritiek eens (al is het soms, zoals Ceriel hierboven aangeeft, wel overdreven).

Maar raakt Mylo Xyloto de ziel? Of is het echt een ontzielt album?

Ik snap sowieso niet echt veel van de kritiek. Viva La Vida was (mocht je dit als een commercieel album zien) minstens zo commercieel. Qua niveau vind ik er sowieso niet veel tussen verschillen. Dan vind ik deze misschien nog wel een stuk leuker ook. Mylo Xyloto is in mijn ogen een uitstekend pop album dat veel verschillende mensen zal aantrekken. Als ik zie dat mensen een 1 geven kan ik dat sowieso niet begrijpen als je bij eerder albums van Coldplay wel een ruime voldoende geeft. Us Against The World, UFO en Up In Flames hadden zo op Parachutes gestaan kunnen hebben. Hurts Like Heaven en Major Minus laten een wat meer rockend Coldplay horen. Paradise, Chalie Brown en Every Teardrop Is A Waterfall vind ik gewoon hele goede pop songs. Coldplay is altijd al een pop band geweest. De vergelijkingen met Radiohead of welke band dan ook vond ik sowieso al nergens op slaan. Coldplay is Coldplay, nu en altijd al geweest.

Zoals je kunt zien ben ik niet heel negatief over dit album, maar ik ben het echt niet met je eens. Het verschil in sound tussen de eerste vier albums (en die hadden al onderling verschillende sounds) en deze is wat mij betreft echt enorm. Het klinkt voor het grootste gedeelte wel aardig, maar in mijn oren op de één of andere reden on-Coldplays, op de nummers die jij zelf al noemt na, hoewel zo'n drumbeat als bij Up In Flames echt nooit op Parachutes had gestaan en ik de nummers op dat album beter in elkaar vond zitten dan bijvoorbeeld U.F.O. Dat laatste geeft ook aan waarom ik dit album echt minder vind: de hoogtepunten op dit album zijn, op Us Against the World na (en dat is zeker niet één van de beste Coldplaynummers) nauwelijks op het gemiddelde niveau van de vorige Coldplay albums. Vind het algehele niveau lager, de sound is veel electronischer en op de één of andere manier meer 'plastic', overgeproduceerder. Het resultaat vind ik, zie mijn cijfer, absoluut niet slecht, maar ik vind het echt een stap terug in vergelijking met de vorige albums.

Bij mij wel. De tracks doen me absoluut wat. Ik kan me niet voorstellen dat als men bijv. Charlie Brown hoort denkt: 'nee, dit doet me helemaal niets' en vervolgens dit ongenoegen willen plaatsen op een site als deze.
Dan moet je je heil ergens anders vinden.

Ik snap je punt, je kan het natuurlijk ook gewoon minder vinden dan. Maar ik hoor nog wel duidelijk de typische Coldplay sound. Ik las de reacties op dit album en was bang voor de eerste paar luisterbeurten. Ik heb het album nu al wel heel wat keren volledig gehoord en vind Mylo Xyloto heel goed gelukt. Het album is wel iets nieuws, natuurlijk niet meer zoals Parachutes. Maar meer een Mix tussen Viva La Vida en eerdere albums. Na Viva zag je al aankomen dat Coldplay deze kant op ging. Ik zelf hou wel van elektronische instrumenten, dus ik vind het eigenlijk wel leuk dat Coldplay wat meer de elektronische kant op is gegaan, maar daarnaast hoor ik duidelijk Coldplay spelen.

Chris Martin heeft zelf natuurlijk ook al samengewerkt met artiesten uit dezelfde stal als Rihanna. Chris Martin had het dus al in zich om nummers te schrijven als Princess Of China. Brian Eno is sowieso al iemand die wel wat met elektronica kan, dus dat dit ook bij Coldplay is gebeurt was wel te verwachten. Van Viva La Vida Or Death And All His Friends/Prospekt's March naar Mylo Xyloto is niet een erg grote stap in mijn ogen.

En waarom overgeproduceerd, dat snap ik nooit zo heel goed. De meeste nummers vind ik juist zelfs best acoustisch en niet te vol ingevuld qua geluiden.

Electronica is absoluut prima, maar ik vind het hier vaak verkeerd gebruikt. De 'beats' (dat zijn het haast) van bijvoorbeeld Every Teardrop is a Waterfall maar met name die van Princess of China vind ik van niet beter dan de troep die je soms op de radio hoort, al zitten er, toegegeven, heus wat aardige melodieën in.

Overgeproduceerd vind ik het wel degelijk: in de instrumentatie al, maar met name de stem van Chris, ik hoor zowaar auto-tune achtige effecten af en toe (als het niet gewoon auto-tune is). Mits creatief en goed gedaan hoeft dat niet erg te zijn, maar ik vind het absoluut een vermindering van de plaat. Neem nu een wel geslaagd nummer als Up in Flames: ik was teleurgesteld toen ik die voor het eerst hoorde, omdat die live versie zo prachtig klonk. Waarom het gebruik van zo'n saaie drumcomputer? Waarom wordt zijn stem bewerkt? Dat is toch niet nodig! Er had dus gewoon nog meer in dat nummer gezeten. Het is al met al dus zeker een aardig album, maar het lijkt zo inhoudsloos, niet een album dat ik nog jaren wil luisteren, waar de vorige albums van Coldplay dat zeker wel zijn. Al kan ik me er prima mee vermaken: van Coldplay verwacht ik meer, vandaar mijn teleurstelling.

Kennelijk beleef ik Viva la Vida anders dan jij, want ik zie de link tussen deze en de vorige nauwelijks. De sound is wat mij betreft compleet anders, op een enkel nummer na dan. Maar dat is persoonlijk.

Volgens mij is al eerder uitgelegd dat veel mensen niks tegen platen met 'stadionmuziek' hebben, als ze maar goed zijn en enigzins de ziel raken. Dat gebeurt op dit album nauwelijks tot niet en bij de nummers die jij noemt natuurlijk wel. Bovendien zijn die nummers lastiger te spelen in stadions, wel in arena's overigens. En daar komt de grap: deze tour treedt Coldplay (eerst?) in arena's op, als Ahoy en het Sportpaleis.

Ho Ho daar gaan we weer. Ik stel je gewoon een serieuze vraag.

Ik geloof best dat er mensen zijn die door Charlie Brown geraakt worden. Mischien tekstueel?

Bij mij werkt het niet maar moet ik nou weer ergens anders mijn heil gaan zoeken?

Wat is dat toch steeds

Schreef Ceriel dat nou echt? Kom op Ceriel, als mensen naar een plaat luisteren, in dit geval ook nog welwillend en benieuwd, dan hebben ze het volste recht om hun teleurstelling en ongenoegen te uiten en te plaatsen op een site als deze.

Ben op dit moment het album aan het beluisteren en tot Every Teardrops... valt het mij 100% mee, in vergelijking met vele berichten op MuMe over dit album. De titeltrack en Every Teardrop vind ik een drama en totaal buiten de boot vallen van wat ik nu heb gehoord (eerste 7 tracks).
Major Minus staat nu aan en sommige tracks doen mij ietwat denken aan het album Forth van The Verve. Ik vind dit wel hun meest gevarieerde album tot nu toe en dan ben ik nog maar op de helft...

2e Gedeelte beluisterd (tot aan de live bonustracks) en hoe gevarieerd kun je zijn in 1 album...? Misschien is dat ook wel wat dit album qua score zo 'onstabiel' maakt. Gewaagd en stoer van Coldplay om zo'n album neer te zetten en ik juig dat alleen maar toe dat artiesten ook eens buiten hun comfortzone gaan.
Of het bij mij aanslaat, daarvoor heb ik nog diverse luisterbeurten nodig. Wel bevalt mij deze en de mindere tracks zijn op zich wel te overzien: track 1, 7, . Zelfs het duet met Rihanna is mij absoluut meegevallen en Coldplay klinkt ook wel lekker en verfrissend met een R&B sound.

Absolute favorieten zijn toch wel de ballads, zoals Us against the world, UFO, Up in flames en het uptempo Paradise en Don't let it break...

Wederom er in getuind.Ik moet maar eens onder begeleiding gaan shoppen als er een nieuwe Coldplay in de schappen ligt.Waarom doe ik het toch steeds? In de hoop dat het dit keer echt goed is?Doe ik het om mijn collectie compleet te houden? In dat geval ben ik blij dat ik deze afwijking niet heb bij artiesten met een grotere discografie.Nee,ook deze Coldplay gaat het niet redden bij mij.Ik heb hem het hele weekend tijdens het klussen een kans gegeven en toen op een gegeven moment mijn decoupeerzaag een prettiger geluid begon voort te brengen dan het geneuzel van Chris Martin heb ik besloten de cd te verbannen naar het cd rek met algehele miskopen.Dat een band iets commercieler zou gaan en de vruchten plukt van jarenlang geploeter is tot daar aan toe,maar je kan ook wel heel erg opzichtig "uitverkoop" houden.Rhianna met Coldplay is ongeveer net zo geloofwaardig als Jan Smit die zich zou aansluiten bij Peter Pan Speedrock.Aan alles voel je dat deze plaat gemaakt is om te cashen,ik zie geen enkele artistiek uitstaande song op dit album staan en dat is jammer,want ik blijf het zeggen : Coldplay heeft het best in zich,maar kiezen op de laatste albums,steeds weer het geplaveide en platgereden pad van de commercie.Er zullen natuurlijk best mensen zijn die dit helemaal geweldig vinden ,en dat is prima ,ik wil die geenzins hun lol ontzeggen.Maar ik verwacht toch meer van een band ,die door de zogenaamde kenners is uitgeroepen tot belangrijkste band ter werld(voor wat dat waard is overigens)2 magere sterren en dat is wederom jammer.

Ik dacht dat ze dat nou juist niet deden. Buiten hun comfortzone gaan. Wat je er ook van mag vinden dit is geenszins gewaagd en stoer.
Ik sluit me liever aan bij mijn voorganger. Voortborduren op de hitformule en cashen!

Inderdaad grappig, want ik heb al hun albums en dit is het eerste album die mijns inziens niet zo overkomt qua samenstelling en sound zoals voorgaande.

Ik heb een stem gegeven op de muziek van dit album. Ik vind dit album niet slecht, ik heb er ook bij verteld dat IK vind dat dit album commercieeler is dan de andere 4 van Coldplay. Het album wordt hier afgekraakt tot en met en dit in tegenstelling tot de Internationale pers waar het milder wordt beoordeeld.

Wat ik bedoel is dat dit album prachtig kan gebruikt worden als een marketingtool. Het is al vaker gebleken uit onderzoek dat muziek gebruikt kan worden als marketingtool in winkels.
En hiermee wil ik zeggen dat Mylo Xyloto een breed publiek aanspreekt.
Ik heb 4 voor dit album gestemd, met commentaar op enkele nummers. Dus ik hou mij bij de muziek, maar hier wordt zoveel afgedwaald. Hoe verklaar je anders dat er mensen zijn die maar 0.5 punt geven. Zoiets kan nooit objectief zijn en toch worden deze stemmen niet verwijderd.

En is muziek voor de Spongebobgeneratie per definitie slecht?

Dat Coldplay al met Clouseau vergeleken wordt; moet toch een eer zijn voor de gebroeders Wauters of niet soms.

Treffend, zeer treffend