Kate Bush - 50 Words for Snow (2011)
mijn stem
329 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Fish People
-
Snowflake (9:48)
met Albert McIntosh
-
Lake Tahoe (11:08)
met Stefan Roberts en Michael Wood
-
Misty (13:32)
-
Wild Man (7:17)
-
Snowed in at Wheeler Street (8:05)
met Elton John
-
50 Words for Snow (8:31)
met Stephen Fry
-
Among Angels (6:49)
0
geplaatst: 6 december 2011, 07:23 uur
Detail bij Misty: bassist is de inmiddels 72-jarige Danny Thompson, bekend bij de liefhebbers van Pentangle en Bert Jansch. Thompson heeft aan talloze albums uit de Britse scene meegewerkt, waaronder Nick Drake - Five Leaves Left (1969) en David Sylvian-Secrets of the Beehive (1987).
0
geplaatst: 6 december 2011, 08:10 uur
Svendra schreef:
Detail bij Misty: bassist is de inmiddels 72-jarige Danny Thompson, bekend bij de liefhebbers van Pentangle en Bert Jansch. Thompson heeft aan talloze albums uit de Britse scene meegewerkt, waaronder Nick
Drake - Five Leaves Left (1969) en David Sylvian-Secrets of the Beehive (1987).
Detail bij Misty: bassist is de inmiddels 72-jarige Danny Thompson, bekend bij de liefhebbers van Pentangle en Bert Jansch. Thompson heeft aan talloze albums uit de Britse scene meegewerkt, waaronder Nick
Drake - Five Leaves Left (1969) en David Sylvian-Secrets of the Beehive (1987).
En een belangrijk detail ook! Of het nou Talk Talk is, David Sylvian, John Martyn of Songhai: Thompson voegt altijd iets toe! Voeg in dit geval Steve Gadd toe en je hebt samen met Kate's pianospel bijna een jazz-trio!
0
geplaatst: 6 december 2011, 21:23 uur
Op repeat in mijn CD-speler deze week. Een betoverende plaat die niet lang genoeg kan duren. Knap als je met een vrij eentonig nummer als Snowflake bijna tien minuten kan blijven boeien en er dan eigenlijk ook nog niet zat van bent. Kate Bush flikt 't!
0
Proggy
geplaatst: 7 december 2011, 12:52 uur
Wat een prachtavond, memorabel.
Via kate's 50 words kwam ik (mede door de opmerkingen hier) uit bij David Sylvian's Secrets of the beehive en Mark Hollis's solo cd om vervolgens te gaan slapen op de klanken van de Strange Angels van Laurie Anderson.
Via kate's 50 words kwam ik (mede door de opmerkingen hier) uit bij David Sylvian's Secrets of the beehive en Mark Hollis's solo cd om vervolgens te gaan slapen op de klanken van de Strange Angels van Laurie Anderson.
0
geplaatst: 7 december 2011, 17:32 uur
Eindelijk kan ik 'm dan bovenaan de Top 10 van 2011 zetten 
. Zeker te weten dat dit mijn release van het jaar is geweest, alhoewel de rest weer moeilijk kiezen was.
. Zeker te weten dat dit mijn release van het jaar is geweest, alhoewel de rest weer moeilijk kiezen was.
0
tip_of.yourstar
geplaatst: 10 december 2011, 10:33 uur
Prachtig nieuw album van Kate Bush. Director's Cut was al een mooie voorbode en amper een half jaar later geeft Kate ons een volledig nieuw album. Ik heb er nog maar 2 luisterbeurten op zitten, maar ik weet al zeker dat dit album minstens 4* waard is en een plaats in mijn top-10 van 2011 verdient. Enkel hoogtepunten op 50 Words for Snow, geen mindere momenten... Van de magistrale finale van Misty en de heerlijk ritmische 'single' Wild Man tot mijn 2 favoriete nummers Snowed in at Wheeler Street en 50 Words for Snow. Zoals sommigen voor mij al zeiden: laat die sneeuw nu maar komen. De soundtrack hebben we al.
0
geplaatst: 11 december 2011, 19:25 uur
Ik heb dit album nu vaak zat geluisterd om te oordelen dat ik (als een van de weinige) echt vind dat dit album zwaar tegenvalt.
Ergens heb ik het vermoeden dat sentimentele en emotionele waarden hier bij de hoge beoordeling meespelen, maar ik kan er echt niks mee. Waar ik Aerial nog als zeer prettig en welkom zag, vind ik dit echt een zeer saai, en weinigzeggen album
Ja, de stem van Kate is fijn om te horen, maar dan wel in nummers die het doen voor me.. en geen 1 nummer op dit album heeft dat.
Dit is zeker geen tegenstem, maar meer een teleurstellingsmededeling.
Het is al een ramp voor mij om een album top 10 van 2011 samen te stellen, en dit album zou er toch inkomen... dat zegt genoeg over het niveau over dit hele jaar
Ik maak dus ook maar geen top 10, of ik moet er 10 keer Noel Gallagher in kunnen zetten
Ergens heb ik het vermoeden dat sentimentele en emotionele waarden hier bij de hoge beoordeling meespelen, maar ik kan er echt niks mee. Waar ik Aerial nog als zeer prettig en welkom zag, vind ik dit echt een zeer saai, en weinigzeggen album
Ja, de stem van Kate is fijn om te horen, maar dan wel in nummers die het doen voor me.. en geen 1 nummer op dit album heeft dat.
Dit is zeker geen tegenstem, maar meer een teleurstellingsmededeling.
Het is al een ramp voor mij om een album top 10 van 2011 samen te stellen, en dit album zou er toch inkomen... dat zegt genoeg over het niveau over dit hele jaar
Ik maak dus ook maar geen top 10, of ik moet er 10 keer Noel Gallagher in kunnen zetten
0
geplaatst: 12 december 2011, 07:42 uur
fatima schreef:
"Ik word oud", bedoel je?
"Ik word oud", bedoel je?
Zie de link niet helemaal in deze opmerking?
Ik vind het gewoon niks, en ik geloof dat ik daar het recht op heb? Sorry als ik die hards teleurstel met een lage stem, maar dat is mijn mening.
0
geplaatst: 12 december 2011, 18:42 uur
Het sloeg meer op de laatste twee zinnen uit je tekst.
Maar natuurlijk, je hebt alle recht om het 'gewoon niks' te vinden. En het is jouw mening.
Maar natuurlijk, je hebt alle recht om het 'gewoon niks' te vinden. En het is jouw mening.
0
geplaatst: 12 december 2011, 18:58 uur
ja fatima, sommige opmerkingen kunnen tegen het zere been zijn
0
geplaatst: 14 december 2011, 19:59 uur
Mooie winterplaat. Klinkt misschien gek, maar in zekere zin doet dit album me denken aan de soloplaat van Mark Hollis, Talk Talk (zie Mark Hollis - Mark Hollis (1998) )
Vraag me niet waarom, kan door de winter komen. En dat het Britse genieën van dezelfde generatie zijn.
Vraag me niet waarom, kan door de winter komen. En dat het Britse genieën van dezelfde generatie zijn.
0
geplaatst: 15 december 2011, 18:38 uur
Ha ! Geweldig. Ik ben absoluut een fan van Mark Hollis - Mark Hollis, maar draai deze altijd op warme zomeravonden.. Ik zal ' 50 Words ' eens beluisteren volgend jaar op een zwoele avond.. ga ik eens verlangen naar de winter van 2012 - 2013.. Want hoe mooi Kate ook zingt, die vlokken vallen hier maar niet..
Bestaan er ook woorden voor ' Natte Sneeuw ' ? Dat doet het nl hier..
Enne Hollis en Bush..
Ik zal ' 50 Words ' eens beluisteren volgend jaar op een zwoele avond.. ga ik eens verlangen naar de winter van 2012 - 2013.. Want hoe mooi Kate ook zingt, die vlokken vallen hier maar niet..Bestaan er ook woorden voor ' Natte Sneeuw ' ? Dat doet het nl hier..
Enne Hollis en Bush..
0
geplaatst: 15 december 2011, 23:10 uur
Op het moment dat je ervoor kiest om je grotendeels te laten begeleiden door op momenten niet meer dan een piano, zet je wel een gedurfde stap – zo ook de alom geprezen Kate Bush. 50 Words for Snow, de nieuwste uitbreiding van haar discografie, mag zich met zijn sombere sfeer ongetwijfeld een typisch winteralbum noemen, maar juist de allesbepalende warmte waar je in die zogenoemde winteralbums naar hunkert ontbreekt. 50 Words for Snow is eerder kil en afstandelijk. Ik moet helaas tot de conclusie komen dat hetgeen hier gepresenteerd wordt voor mij te wensen overlaat. De nummers zijn naar mijn idee en smaak te lang uitgesponnen waardoor 'n eventueel aanwezig sprankeltje magie verloren gaat. Terwijl ik van al haar voorgaande albums kan genieten, ook de wat minder hoog aangeschrevene, zit ik me bij deze plaat niet meer dan te vervelen. Ieder lied hierop lijkt stuurloos, zonder een zekere visie, als in “wij doen maar wat”. Alsof er niet over nagedacht is. Hoe meer je op de songteksten let, hoe meer je beseft dat ze ook geschreven hadden kunnen worden door een dement iemand (zo dodelijk eenvoudig en zelfs saai!). Dan krijg je als ‘cadeautje’ een gastbijdrage van Elton John, die normaliter best wel een baas is, maar hier klinkt alsof hij in slaap valt en tot overmaat van ramp ook totaal misplaatst overkomt in combinatie met Bush haar stem. Voor mij - met afstand! - de minste plaat van La Bush tot op heden.
0
geplaatst: 17 december 2011, 16:17 uur
In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik deze week dit album besproken, beluister het hier.
0
Ziegler
geplaatst: 18 december 2011, 08:04 uur
Een wat sloom en saai album van Kate Bush. De enige keer dat ze mijn aandacht even wist te pakken was bij het titelnummer.
0
geplaatst: 18 december 2011, 18:30 uur
Angelo schreef:
Op het moment dat je ervoor kiest om je grotendeels te laten begeleiden door op momenten niet meer dan een piano, zet je wel een gedurfde stap – zo ook de alom geprezen Kate Bush. 50 Words for Snow, de nieuwste uitbreiding van haar discografie, mag zich met zijn sombere sfeer ongetwijfeld een typisch winteralbum noemen, maar juist de allesbepalende warmte waar je in die zogenoemde winteralbums naar hunkert ontbreekt. 50 Words for Snow is eerder kil en afstandelijk. Ik moet helaas tot de conclusie komen dat hetgeen hier gepresenteerd wordt voor mij te wensen overlaat. De nummers zijn naar mijn idee en smaak te lang uitgesponnen waardoor 'n eventueel aanwezig sprankeltje magie verloren gaat. Terwijl ik van al haar voorgaande albums kan genieten, ook de wat minder hoog aangeschrevene, zit ik me bij deze plaat niet meer dan te vervelen. Ieder lied hierop lijkt stuurloos, zonder een zekere visie, als in “wij doen maar wat”. Alsof er niet over nagedacht is. Hoe meer je op de songteksten let, hoe meer je beseft dat ze ook geschreven hadden kunnen worden door een dement iemand (zo dodelijk eenvoudig en zelfs saai!). Dan krijg je als ‘cadeautje’ een gastbijdrage van Elton John, die normaliter best wel een baas is, maar hier klinkt alsof hij in slaap valt en tot overmaat van ramp ook totaal misplaatst overkomt in combinatie met Bush haar stem. Voor mij - met afstand! - de minste plaat van La Bush tot op heden.
Op het moment dat je ervoor kiest om je grotendeels te laten begeleiden door op momenten niet meer dan een piano, zet je wel een gedurfde stap – zo ook de alom geprezen Kate Bush. 50 Words for Snow, de nieuwste uitbreiding van haar discografie, mag zich met zijn sombere sfeer ongetwijfeld een typisch winteralbum noemen, maar juist de allesbepalende warmte waar je in die zogenoemde winteralbums naar hunkert ontbreekt. 50 Words for Snow is eerder kil en afstandelijk. Ik moet helaas tot de conclusie komen dat hetgeen hier gepresenteerd wordt voor mij te wensen overlaat. De nummers zijn naar mijn idee en smaak te lang uitgesponnen waardoor 'n eventueel aanwezig sprankeltje magie verloren gaat. Terwijl ik van al haar voorgaande albums kan genieten, ook de wat minder hoog aangeschrevene, zit ik me bij deze plaat niet meer dan te vervelen. Ieder lied hierop lijkt stuurloos, zonder een zekere visie, als in “wij doen maar wat”. Alsof er niet over nagedacht is. Hoe meer je op de songteksten let, hoe meer je beseft dat ze ook geschreven hadden kunnen worden door een dement iemand (zo dodelijk eenvoudig en zelfs saai!). Dan krijg je als ‘cadeautje’ een gastbijdrage van Elton John, die normaliter best wel een baas is, maar hier klinkt alsof hij in slaap valt en tot overmaat van ramp ook totaal misplaatst overkomt in combinatie met Bush haar stem. Voor mij - met afstand! - de minste plaat van La Bush tot op heden.
Verbazingwekkend dat je van 'al haar voorgaande elpees kan genieten' en vervolgt met dat de songteksten geschreven hadden kunnen zijn 'door een dement iemand'. Met ''fans'' als deze heeft mevrouw Bush geen critici meer nodig!
Als je haar voorgaande platen kent (en waarom ook niet), dan is dit een gedurfde, maar ook logische stap; minder arrangementen en schaarser arrangementen. Voor jou waarschijnlijk een stap te ver, voor mij dan weer precies de goeie zet. Dat houdt Kate Bush 'relevant' en de luisteraars in discussie. "Misty" is bijvoorbeeld één van haar beste tracks ooit, inclusief haar zang en de sublieme begeleiding!
0
geplaatst: 18 december 2011, 19:00 uur
bawimeko schreef:
"Misty" is bijvoorbeeld één van haar beste tracks ooit, inclusief haar zang en de sublieme begeleiding!
"Misty" is bijvoorbeeld één van haar beste tracks ooit, inclusief haar zang en de sublieme begeleiding!
Helemaal mee eens.
0
Ziegler
geplaatst: 18 december 2011, 19:10 uur
Of het een logische stap is, weet ik niet (volgens mij is het net zo logisch om steeds drukkere en vollere muziek te maken), maar erg sterk vind ik het album niet. En met een stap te ver heeft het niet zoveel te maken. Ik ben wel wat gewend. Het album weet me totaal niet te raken. Soberheid is één ding, maar saaiheid iets anders.
En dit komt van een Kate Bush liefhebber van het eerste uur.
En dit komt van een Kate Bush liefhebber van het eerste uur.
0
geplaatst: 18 december 2011, 19:30 uur
Misschien een definitiekwestie, maar kan me wel voorstellen dat mensen dit sober vinden. Saaiheid (eentonig/ monotoon)...? Dat zie ik dan weer niet of heb daar überhaupt een voorstelling bij.
Wel leuk dat dit album veel losmaakt en bij de één het album al snel wordt overgeslagen en bij de ander het schijfje niet uit de cd is te denken.
Wel leuk dat dit album veel losmaakt en bij de één het album al snel wordt overgeslagen en bij de ander het schijfje niet uit de cd is te denken.
0
geplaatst: 18 december 2011, 20:32 uur
Nog veel opvallender: dat de 'negatievere' reacties allemaal van groot Kate Bush liefhebbers komt en niet van mensen die sowieso weinig met haar op hebben.
0
geplaatst: 18 december 2011, 20:58 uur
Op zich is het niet zo vreemd dat teleurstelling vooral door liefhebbers wordt beschreven. MuMe is wat dat betreft een therapeutische uitlaatklep
Als je niets met Kate Bush hebt, waarom zou je dan bij haar zoveelste album een negatief stukje schrijven?
Als je niets met Kate Bush hebt, waarom zou je dan bij haar zoveelste album een negatief stukje schrijven?
0
geplaatst: 18 december 2011, 21:55 uur
Dan val ik in de buitencategorie: fan en dit haar beste album vinden... 
0
geplaatst: 18 december 2011, 23:26 uur
Beter dan The Red Shoes wel maar Aerial vind ik hier torenhoog bovenuit steken. Wat een geweldige comeback was dat zeg.
0
geplaatst: 18 december 2011, 23:35 uur
Na The Red Shoes ben je al snel tevreden.
50 Words for Snow uiteindelijk toch wel gekocht.
Zo nu en dan hoor ik het mysterieze weer terug.
Misschien wel een zwaardere bevalling als Aerial, want daar klonk ze teveel als het tevreden jonge moedertje.
Als ik eerlijk ben werd het vanaf Hounds of Love minder, ik ben bijvoorbeeld weer wel een liefhebber van The Dreaming.
50 Words for Snow uiteindelijk toch wel gekocht.
Zo nu en dan hoor ik het mysterieze weer terug.
Misschien wel een zwaardere bevalling als Aerial, want daar klonk ze teveel als het tevreden jonge moedertje.
Als ik eerlijk ben werd het vanaf Hounds of Love minder, ik ben bijvoorbeeld weer wel een liefhebber van The Dreaming.
0
geplaatst: 19 december 2011, 01:41 uur
aERodynamIC schreef:
Nog veel opvallender: dat de 'negatievere' reacties allemaal van groot Kate Bush liefhebbers komt en niet van mensen die sowieso weinig met haar op hebben.
Nog veel opvallender: dat de 'negatievere' reacties allemaal van groot Kate Bush liefhebbers komt en niet van mensen die sowieso weinig met haar op hebben.
Ja is logisch, als je niet van Kate Bush houdt, kom je ook niet op de pagina's van kate Bush
* denotes required fields.