Blaudzun - Heavy Flowers (2012)

omdat die hier zo hoog staat aangeschreven toch maar eens geluisterd.
maar echt speciaal vind ik het niet.

er is niks mis met een de man en zijn gitaar, maar nergens word het verrassend of boeiend.
het gaat dan ook op in de vele soortgelijke artiesten.

hij heeft dan nog de mazzel dat ik eigenlijk maar weinig in het singer/songwriter genre luister, waardoor hij zo af en toe nog wel eens langs zal komen.
maar waarom die zo hoog aangeschreven staat (niet alleen hier) dat snap ik toch niet helemaal.

3*

Blaudzun komt uit Amersfoort hoor, en hier zijn we trots op 'm. (ik trouwens niet helemaal meer, aangezien ik dit album een beetje pompeus vind.)

Ja, en Amersfoort ligt in de provincie.....

Daar doe je hem wel mee te kort. Er zijn zoveel artiest door DWDD verheerlijkt die op deze site nauwelijks een fatsoenlijk gemiddelde scoren. Wat te denken van al die huisbands (Rigby bv.) waarvan we de meesten alweer vergeten zijn. Nee, hier is wel meer aan de hand. Dat het jouw ding niet is, kan natuurlijk. Niets mis mee.

Persoonlijk kijk ik eigenlijk alleen nog DWDD als ik echt niets beters te doen heb (nooit dus) of als het ergens op staat waarbij ik op bezoek ben en ik kan Blaudzun best waarderen (zijn vorige album wel meer dan deze).

Ik was in eerste instantie positief verrast maar na een stuk af wat nummers begint het toch danig te wringen.Oppervlakkig gezien klinkt de beste man als een getormenteerde ziel maar elke snik, elke zucht en elke kreet zijn berekend en zorgvuldig geconstrueerd. Bij echte smart heb je geen totale controle over je stem en gaat dan een interessant eigen leven lijden. Dat mis ik dus hier.

Mijn visie, Rare (artiesten) naam, raar afwijkend uiterlijk, ietwat wereldvreemd overkomen et voila, doe wat met muziek en het slaat wel ergens aan

muzikaal niet heel schokkend, jammer

Jammer dat mensen zo op het uiterlijk gericht zijn. Al droeg hij een driedubbele boa en liep hij op naaldhakken tot aan het plafond, dat zegt toch allemaal niets over de muziek?

Deels, in hedendaagse muziek telt image nu eenmaal mee, hoewel ik ook prefereer muziek te beoordelen op wat het is, kun je amper om image heen

Je probeert er doorheen te kijken maar er zijn anno 2012 weinig artiesten die muziek pur maken om muziek en het image geheel terzijde laten liggen

(Tim knol is ene voorbeeld maar dan nog wordt hem een image aangemeten,die van de brave nette singer/songwriter die gene image wil? ook geen image willen is een image, enfin...)

Ik vind Blaudzun wel redelijk eigenzinnige muziek maken, maar echt heel bijzonder is het ook weer niet, het voelt te gekunselt aan, en het boeit gewoon niet genoeg

Volgens mij is taal niet echt jouw ding - jij lijkt me meer van de atletiek, met name de hink-stap-sprong

Ach misschien is het wel de algemene moeite die ik heb met singer songwriter, men kan iets met ene gitaar of banjo,en dat wordt al heel snel bijzonder en apart gevonden, net als die kale knakker uit belgie, allemachtig, het zijn gewoon doodeenvoudige liedjes, maar men doet alsof het de zoveelste briljante ontdekking is

Volgens mij is-ie juist absoluut niet met z'n uiterlijk bezig, als ik 'm zo zie.

Je hebt Deric gezien dus je zou zijn uitgangspunt moeten kennen

ik blijf het apart vinden dat mensen artiesten ook altijd beoordelen op het uiterlijk.
ik heb die man (tevens vele andere artiesten) nog nooit gezien, en eigenlijk boeit dat me ook totaal niet.

het gaat nog altijd om de muziek, niet om het image (uiterlijk) wat iemand heeft.

Mee eens, maar daar denken de commercielen heel anders over

Zullen we deze maar weer uit den ouden doosch halen?

Hoorde Blaudzun al een paar keer op de Amerikaanse radio. Wordt dat een internationale carriere?

Ik hoop het van harte voor hem, en voor het imago van de Nederlandse indiescene. Deze meneer bewijst toch maar even dat Nederlanders ook de muziek kunnen maken die ik goed vind. Een stem die ergens het midden houdt tussen die van Gary Lightbody, Modest Mouse en Win Butler. Heerlijke melodieuze muziek dat doet denken aan Arcade Fire en Beirut. Heerlijk gewoon. Het album kent, zo op het eerste gehoor, weinig mindere goden. Wat betreft de houdbaarheidsdatum van deze muziek, dat zal de tijd gaan leren. Ik vrees altijd voor dit soort platen die me in een keer pakken (hoewel ik daar zelfs bij Beirut last van heb). Hoe dan ook: Een pluim voor deze man. De eerste Nederlandse artiest/band die ik met plezier luister sinds Alamo Race Track.

Je hebt nog vele mooie (historische) ontdekkingen voor je - voor mij hangt om het Excelsior-label een droevige spruitjeslucht heen. Bands uit de ultra-beweging (oa Bazooka, Mecano, Minny Pops, Nasmak, met labels oa Plurex en Torso) worden nog steeds hogelijks internationaal gewaardeerd - getuige o.m. de prijzen op Discogs.

Zou niet hetzelfde durven zeggen/hopen over Excelsior; getuige je avatar weet je echter bij welk label wél de lekkerdere mosterd te halen valt Labrador

Je kan niet overal een labeltje aanhangen he

Een beetje off topic natuurlijk, maar ik betwijfel of record-labels in het heden nog een indicator zijn. Men moet het vandaag de dag van downloads, talentenjachten en Youtube views hebben innit?

Zou zeggen ga eens kijken en luisteren bij Labrador; voldoende luistermogelijkheden (en als ik me niet vergis ook dingen van jouw gading - Det vackra livet bijv.) Excelsior doet mij denken aan 20 - 25-jarige witmannen in ruitjeshemden en spijkerbroeken die druk bezig zijn te leren zoenen met meiskes die (op die leeftijd) veel leuker zijn en eigenlijk beter verdienen dan object van oefening te zijn.

Domino, Secretly Canadian, Jagjaguwar en Kompakt zijn bijv. labels die ik nu zeer kan waarderen, maar da's allemaal off-topic.

Blaudzun - ik zeg het nog eens - vind ik on-Nederlands fijn.

Daar sluit ik me gewoon bij aan, als witman 20~25 in een ruitjeshemd!

Dacht dat jij iets ouder was

Excelsior is ok populair bij Plato-shoppers. Desalniettemin - als mijn visuele associatie klopt - check Sweden's and the world's finest purveyor of pop music - labrador.se

Labels zijn zeker niet onbelangrijk in deze tijd. Wel minder dan vroeger een indicator denk ik (maar ik heb 'vroeger' niet geleefd). Ik vind Secretly Canadian en Jagjaguwar ook vaak goede tekens als ze onder een bandnaam geprint staan. Labrador eveneens

Tuurlijk kun je daar wel omheen. Gewoon die plaat opzetten, dan merk je toch niets van dat imago?

Ik kan me best voorstellen dat hij zijn verschijning cultiveert, maar met de muziek an sich heeft het niets te maken.

Grappig trouwens die discussie over Nederlandse bands hierboven, nu net op een moment dat Minny Pops en Rats on Rafts succesvol aan het toeren zijn in Engeland. Alamo Race Track is aardig, maar er zijn veel betere bands in Nederland.

Overigens doet de stem van Blaudzun me nog het meest denken aan die van David Eugene Edwards (zanger van 16 Horsepower en Woven Hand).

Wat ik bedoel is dat het te vaak belangrijker wordt gevonden dan de muziek zelf
En denk ik dat iedereen stiekum toch wordt beinvloed door het image dat men uitdraagt,its part of the deal, maar een klein partje, maar toch

Ik vind de stem van Bloedzoon echt niet op David Eugene Edwards lijken.
De muziek zeker niet; 16 Horsepower is toch wel van een veel hoger nivo.
Zou hij misschien wel willen.

Maar feit is wel dat de Nederlandse popscene het aardig doet op dit moment; vooral in eigen land.

Er is niemand die dat beweert! De stem van Blaudzun doet bij vlagen denken aan de frontman van 16HP, vind herman. En ik begrijp wel wat hij bedoelt. Jij maakt er iets heeeeel anders van

Volgens mij schrijft Herman toch letterlijk het meest denken aan.
Maar misschien heb jij een andere versie van MusicMeter.

Haha, wie weet. Vecht het met herman maar uit. Over & uit

Herman heeft als moderator het vermogen om iedereen een persoonlijke versie van MusicMeter te geven.