The Roots - undun (2011)

Hoppa, naar 4,5, waarmee dit album zich bij het groepje beste hip-hop albums dat ik ken mag voegen. Dat moet eigenlijk genoeg zeggen. Eigenlijk is er niet echt iets aan te merken op dit album. De instrumentatie is ongelooflijk goed, mooi en ontroerend, de rappers doen het allen geweldig en als er dan ook nog eens zo'n mooi concept in verwerkt zit is dat alleen maar een pluspunt.

Dat sommige mensen zich niet bewust zijn van het concept verbaast mij. Luisteren jullie niet naar de teksten? Vooral in de Hip-Hop die The Roots maken vind ik dat belangrijk. Gelukkig is Black Thought weer op dreef - al steelt Greg Porn op Stomp wel de show. Ja, fijn album. De toegevoegde waarde van het verhaal achterstevoren vertellen gaat een beetje langs mij, maar desondanks is het album prima te volgen. Helaas zijn de refreinen hier en daar tergend slecht. Lighthouse had zo in de top 40 kunnen staan als een nummer van 'n Tinie Tempah en het refrein van I Remember is eveneens bedroevend. Enfin, over het algemeen vind ik dit een goed album. Is het ook memorabel? De tijd zal het leren.

Het is dat ik vantevoren wist dat het een conceptalbum was, anders was het me waarschijnlijk niet eens opgevallen.

Er zit toch wel een zeer duidelijke rode draad in het album hoor.

Heb ik niets aan toe te voegen, daarom hier een smiley met een zonnebril op .

Die "klachten" over het refrein van I Remember snap ik dus echt niet, klinkt zó lekker.

Ik denk dat als je het op de normale manier doet dat het album zich teveel focust op het verhaal van Redford zelf (hoe gaat hij dood?hoe is zijn familie?), terwijl Redford op undun volgens mij vooral een verzameling is van meerdere personen die The Roots kennen. De focus ligt ook meer op Redfords gedachtegang van Redford ipv alles wat hij fysiek doet.

En zo is er eeuwig door te filosoferen: maar dat is teveel om op m'n smartphone te tikken.

Kool On t/m I Remember had qua stijl zo door Kanye West geproduceerd kunnen zijn. Nu is dat, ondanks mijn gebrek aan waardering voor Kanye's muziek, uit mijn mond (vingers) niet direct een belediging: ik erken zijn skills (The Corner heeft één van de dikkere beats die ik ken) maar heb niks met zijn muziek.

Ik wil meer van P.O.R.N. horen. Zijn verse op Stomp is echt geweldig!

Wat een gemiddelde na meer dan 100 stemmen. Mooi om te zien. Het gebeurd niet vaak op MusicMeter dat een album in het begin al zo'n waardering krijgt en er geen haters zijn. 100% verdient, blijf mij verbazen over dit album. Denk dat dit toch wel de nummer 1 is van het jaar!

Het laagst gegeven cijfer is ook echt een 3,5.

Goeie plaat, maar inderdaad jammer van sommige refreinen...

Ik vind dit een aparte beredenering, want ik denk dat je prima uit de tekst kan halen wanneer het gaat om een gedachtegang of om een handeling. Sowieso reflecteert men op de handelingen die Redford onderneemt. Verder lijkt het me logisch dat The Roots het verhaal van Redford slechts gebruiken om grotere thematiek aan te slaan.

Apart dat er zo vaak over de refreinen geklaagd wordt. Ik vind ze zelf beter dan op het gemiddelde hip-hop album. Alleen in vergelijking met vorige The Roots albums zijn ze misschien íets minder.

Inderdaad, ik stoor me er ook totaal niet aan, vind ze over het algemeen erg goed zelfs. Kan niet vergelijken met andere The Roots albums, want die heb ik nog niet beluisterd. Ga ik zeker binnenkort eens doen!

Jaaaa, dit is lekker! Potdomme jongens, wat zijn deze mannen onwijs goed en wat voegt een band toch veel toe aan hip-hop. Ook dit album is weer helemaal raak Gaat hoog eindigen in de jaarlijsten...

4,5*

Wat is het toch een mooi muziekjaar 2011! We hebben al vele mooie platen mogen beluisteren en toen het nieuws bekend raakte dat The Roots een nieuwe plaat genaamd: undun ging uitbrengen, kwam het al helemaal goed met 2011.

Het concept van de plaat zit zeker erg goed alleen zou ik het verhaal in de juiste volgorde vertellen en niet van het eind naar het begin gaan, zou hou je het verhaal wat spannender.
De 'beats' zijn erg sober en meestal ligt de BPM erg laag, Sleep bijvoorbeeld, een fantastische track, met een prachtig refrein en erg sterke raps. Alleen mis ik nog een laatste vers, want Sleep kan maar niet lang genoeg duren.

De band speelt inderdaad erg goed, ze weten het hele concept nog meer diepgang te geven door de soberheid van de muziek. Net zoals op How I Got Over zijn er weer veel gastartiesten zeker geen minpunt want ze doen het stuk per stuk erg goed, alhoewel sommige refreinen wat tegenvallen. Maar het nadeel van al die gastartiesten is dat we daardoor Black Thought wat minder horen. Wat erg jammer is want wat blijft dat een fantastische rapper.

Zoals ik al zei vind ik dat sommige refreinen wat tegenvallen terwijl de refreinen op How I Got Over juist geweldig zijn. Vooral het refrein van: Lighthouse, Make My en Kool On vind ik minder.

Mijn favorieten zijn: One Time omdat die erg lekkere drums heeft, want wat drumt ?uestlove hier fantastisch. Ook het refrein is deze keer wel erg sterk. Ook Sleep is een van mijn favorieten, die heeft en erg mooie en sobere beat en de raps zijn erg goed.
Ook Stomp is een van mijn favorieten, de piano erin is erg mooi en de agressieve raps van Black Thought zijn heerlijk.

Omdat dit album al een paar dagen op de frontpage van MusicMeter stond ben ik uit nieuwsgierigheid maar eens door gaan klikken. Toen ik vervolgens over het concept las en de korte speelduur van dit album zag dacht ik: Dit kan wel eens wat worden, dus laat ik de gok maar eens wagen.

Ik heb undun net voor de eerste keer beluisterd en ik ben positief verrast. Vooral omdat het gewoon heel prettig klinkt. Er staan geen nummers op met vervelende of irritante raps, refreinen, teksten of wat dan ook. Een album zonder deze kleine ergernissen (die ik in hip-hop toch vrij regelmatig tegenkom: de reden dat ik weinig naar dit genre luister) doet me deugd.

Van de teksten begrijp ik nog niet veel. Ik heb ze al wel bekeken, maar ik merk dat mijn vocabulaire nog niet is ingesteld op hip-hop. Daar zal ik eens aan gaan werken, want ik zie dit album met vertrouwen tegemoet!

Ik luister best wat hiphop, mijn favoriete genre blijft alleen rock, en dan ook veel van de bands die jij hoog waardeert. Goed dat jij naast de rock (of dingen die met rock te maken hebben) ook hiphop luistert.

Ook mijn favoriete genre is Rock, maar voor Rock was dat Hip-Hop daarom ken ik nog redelijk wat Hip-Hop platen en beluister ik iedere week toch nog 2 Hip-Hop platen.
Sowieso probeer ik van ieder genre toch een paar klassiekers te beluisteren.

Mijn favoriete genre is folk, maar ook hiphop, en folk is de hiphop van de witte mensch en zo. En hallelujah dat deze plaat ook buiten de hiphoppers wat aandacht krijgt en zo. Vette shite.

Ik luister normaal gezien ook niet naar hiphop.
Dit bevalt me wel. Kool On en Lighthouse zijn echt fantastisch.

Toch een halfje omhoog, want is idd een meesterwerkje en blijf het draaien. Toch nog steeds niet beter dan HIGO

Ook ik verhoog met een halfje, het album word steeds beter en komt ook in mijn jaarlijstje.

Wat is dat muzikale gedeelte (de laatste 4 nummers) ook briljant! Je moet het maar durven op een hip-hop plaat.

Er hangt een melancholisch sfeertje rondom dit album, daarom heb ik niet altijd even veel zin om dit album te draaien, maar als ik er voor in de stemming ben dan is de ervaring ontzettend mooi. Ik verhoog m'n stem met een half.

Op The OtherSide rapt Black Thought ineens in een hij-perspectief en vertelt hij: We did this in remembrance of/Faces of the past we no longer have an image of. Stapt hij nu uit het ik-perspectief of is Redford hier nog steeds aan het woord?

Volgens mij zegt hij het in de zin dat die gedachtegang bij veel jonge criminelen voor komt, puur dus om te benadrukken dat Redford slechts één van velen is.

Iemand enig idee of en wanneer dit op vinyl uit zal komen? Deze hoes moet ik hebben.

'We' is toch geen hij-perspectief? Betekend eerder dat Redford niet alleen was/is denk ik.