The Roots - undun (2011)

Flauwe discussie over wat het album van het jaar verwijderd.

Sorry mensen maar ik vind dit album minder prettig dan hun vorige album.
Ik vind de meeste nummers echt middelmatig,dus niet boven de middelmaat uitstijgen.

Alleen Make My, vind ik een erg toffe plaat.

Maakt niet uit. Ik vergeef het je.

Dit pakt mij stukken meer dan HIGO. Het concept is goed uitgewerkt en ik kan eigenlijk geen slechte track ontdekken. En die Movement tracks zijn een leuke toevoeging omdat ze ook goed uitgevoerd zijn. Ik begin voorzichtig met vier sterren en zal later misschien mijn beeordeling herzien als dit over een paar maanden nog staat als een huis.

Te zalverig zeker?

Vooral het begin is leuk ( Make My en Kool On ). The Roots leveren weer een ijzersterke plaat af. Lighthouse vind ik één van de beste Roots nummers die ik tot nu toe heb gehoord.Het had wel beter bij How I Got Over gepast.

3,5*

Ik vind Kool On juist een minder nummer, ik stoor me aan de sample die maar blijft doorgaan, het haalt wat het tempo uit de song.

Wow kool on is samen met stomp en make my mijn favoriet.

Ik vind het refrein van Lighthouse erg vervelend, jammer, want Dice Raw en Black Though hun verses zijn ontzettend goed. Verder is The Otherside het hoogtepunt voor mij.

Grappig hoe dit mijn favoriete nummer van het album is

Mijn drie favorieten zijn: Sleep, de muziek is fantastisch. Sober gespeeld en eigenlijk ontroert het me zelfs. Ook Black Thought rapt heerlijk maar ik mis nog een laatste vers. En het refrein blijft een van de betere van het jaar naar mijn mening.
The Otherside, het refrein is opnieuw erg goed, de drums zijn heerlijk en de raps fantastisch!
En Tip The Scale, de donkere muziek past erg goed bij het fantastische refrein en Black Thought rapt opnieuw erg goed.

Oh ja, het is dan ook echt onmogelijk dat iemand dit geen voldoende waard vindt.

De stemmenlijst van tims spreekt anders wel boekdelen.

Ik heb tims een pm gestuurd hierover. Als je naar zijn albums / top 10 kijkt, kan ik me nauwelijks voorstellen dat hij dit album helemaal van begin tot einde 1x beluisterd heeft. Dat is de regel om te kunnen stemmen. Hij gaf vlak daarvoor Opgezwolle ook al 0,5*. Die moet hij dan ook helemaal beluisterd hebben... Kijken naar zijn reactie.

Kan het niet gewoon zo zijn dat zijn interesse wordt gewekt door lovende recensies en dat hij het vervolgens 3x niks vindt? Dat hiphop zijn smaak niet is.
Heb ik ook wel eens hoor, dat ik een gewaardeerd album niks vindt. Meestal luister ik het dan een keer en stop ik ermee en soms geef ik het nog een kans en kan het dus uiteindelijk een erg laag cijfer worden.

Zou kunnen, echter het is vreemd dat hij dan 2 hip hop albums beluistert. Maar: wie weet...

Ik vind P.O.R.N. helemaal niet zo geweldig op dit album eigenlijk. Het tekort aan Black Thought doet net zoals bij Rising Down en How I Got Over best wel af aan de kwaliteit.

Wat betreft het stemgedrag MJ heeft gelijk, dat was een onnodige opmerking. Ik heb ze maar verwijderd, inderdaad zijn stemgedrag is twijfelachtig (alles wat goed is 4.5 of 5 alles wat niet zijn ding is 1.5 of minder) maar het is nog steeds zijn mening over het album.

Hier online te luisteren:
Radio 6 - Luisterpaal - luisterpaal2.radio6.nl

Voor de mensen die het niks vinden, geef het nog een luisterbeurt en misschien vind je het dan wel iets Zo niet, helaas

Hip-hop is niet bepaald mijn genre. Toch heb ik er de laatste jaren genoeg moois in kunnen ontdekken. Het begon met de wat oudere platen, zoals 'Illmatic' en 'Enter the Wu-Tang (36 Chambers)'. Daarna kwam Atmosphere aan de beurt, omdat ik nieuwsgierig was naar de nummer 1 van Robijn van den Aker. En sinds 'How I Got Over' ben ik aanbeland bij The Roots. Laatstgenoemde plaat is alleen maar beter geworden sinds de eerste luisterbeurt, en staat nu te blinken op 4,5 sterren. Ik heb een vermoeden dat het met 'undun' ook wel eens het geval zou kunnen zijn; voorlopig vind ik die toch net wat minder.

Minder is niet echt een geschikte term, want 'undun' is nog steeds kwaliteit van de bovenste plank. ?uestlove is een fantastische producer én drummer; Black Thought een MC buiten categorie. Op 'undun' wordt het verhaal verteld van Redford Stephens, waarvan de naam is gebaseerd op 'Redford (For Yia-Yia & Pappou)' van Sufjan Stevens. De fameuze Redford-suite (aan het eind van het album, wat dus eigenlijk het begin is) bestaat uit dat nummer van Stevens, aangevuld met drie eigen interpretaties van The Roots; dit resulteert in een magnifieke 5 minuten. Vooral 'Will to Power (3rd Movement)' vind ik geniaal; geweldig chaotisch drumwerk, pianospel en strijkers. De andere twee deeltjes zijn veel meer filmisch van karakter.

Het eind van het album, wat dus eigenlijk het begin is. Jawel, het verhaal van Redford Stevens wordt dus achterstevoren afgespeeld, altijd interessant. Daarom ook die albumtitel. Verder ga ik niet zoveel ingaan op het concept; daarvoor weten de nummers me te vaak op zichzelf te plezieren. De teksten zijn natuurlijk weer erg sterk, een line als "Niggas learn math just to understand the crack price" doet me bijvoorbeeld enorm denken aan de geniale HBO-serie 'The Wire'. De instrumentatie is erg goed, de subtiele details zijn zo goed als volmaakt. Pianoloopje hier, invallende strijkers daar..

Wat ik wel een beetje jammer vind; we horen veel gastartiesten. Nu ga ik niet beweren dat Dice Raw, Big K.R.I.T. en consorten zwakke MC's zijn, maar naar mijn mening worden ze gewoon volkomen weggeblazen door Black Thought. Dat zijn dan wel pluimen op de hoed van laatstgenoemde, maar ik had hem toch liever wat meer gehoord; hij heeft een soort rust, kalmte als een waas over zich heen hangen. 'I Remember' wordt niet vaak genoemd hier, maar dat vind ik toch gewoonweg het sterkste nummer. Drie verses van Black Thought, in combinatie met een chorus gezongen door een vrouw. Dat gaat enorm goed samen.

Om deze schamele mening af te sluiten, kan ik zeggen dat ik op langere termijn verwacht om deze nog een halfje extra toe te bedelen. Ik heb zo'n gevoel dat deze dezelfde weg opgaat als 'How I Got Over', maar daar zijn we nu nog niet aan toe. Laten we binnen een jaartje nog eens kijken.

4 sterren

Erg mooie recensie alweer!

The Roots, ook al tijden een van mijn favoriete Hip-Hop acts.
Een geweldige band met een dito geweldige MC, Black Thought is in my humble opinion ongetwijfeld top 5 DOA. Moest in het begin zeker even wennen aan deze, maar het is The Roots dus uiteindelijk bleef hij ook maar groeien en groeien voor me.
4,5 sterretjes en nog wel kans op het hoogst haalbare, maar ben dan ook wel echt zeer 'biased' als het op The Roots aankomt.
Maar lijkt me dat dit voor meer mensen geldt: een band die na langer dan 20 jaar in het genre nog nooit een gemiddeld, laat staan slecht album heeft uitgebracht. Dan moet je toch zeker iets goeds doen!
Grappig trouwens dat van de tracks met tekst I Remember het minst vaak als favoriet is aangevinkt, zeker een van mijn favorieten zo niet de favoriet. Geweldige beat met dito lyrics van Black Thought en mijns inziens een heerlijk refreintje.

Inderdaad TimeforTruth, I Remember is ook mijn favoriet

Mag ik dan even mijn liefde voor 'Lighthouse' betuigen? Heerlijk levendig refrein van Dice Raw (de beste man is sowieso een held), sterke tekst en uitstekende verses, ook van dhr. Raw zelf.

Dat mag u. Dice Raw is inderdaad sterk op die track.

Ik heb dit album al een aantal weken in huis. Echt gewoon een uitstekend album zoals we van The Roots wel gewend zijn. The Otherside, Make My en I Remember zijn mijn favoriet, hoewel de rest ook erg dope is. Ik geef het voor nu een 4.5. Dat zou na nog een aantal keer beluisteren een 5 kunnen worden. Ook vooral omdat ze ook echte instrumenten gebruiken voor hun beats. Ik vind dat altijd een teken dat je erg muzikaal bent.

Hier ook, vooral die hook...heerlijk.

Misschien deelt ie de eerste plaats wel een beetje met Kool On, maar dan nog zegt het genoeg.

Stomp, kool on en make my voor mij

Voor mij is het toch echt The Otherside, I Remember en Make My. Terwijl alles toch echt van ontzettend hoog niveau is