The Roots - undun (2011)

Waauw.

Ja écht. Nu al halfje omhoog.

Ik wacht nog even met stemmen, maar het wordt minimaal een 4. Dat is zeker.

Idem maar voor mij sowieso een 4.5

Idem maar voor mij sowieso een 4.5, erg hoge score zie ik tot nu toe. Voor niek en weztSide zal dit waarschijnlijk een lage score worden, aangezien er net als bij how i got over veel gebruik wordt gemaakt van gezongen refreinen.

Ik heb hem in een keer geluisterd en ik ben zeker erg tevreden. Dit is zeker hun beste werk sinds Game Theory! Undun begint met drie ijzersterke tracks, Sleep en Make My kenden we al, maar One Time is kneiterhard, hele goede verses, vooral die van Phonte! Je wordt gelijk weggeblazen. Daarna wordt het wat rustiger, maar nog steeds wel relaxt. Het bombastische neemt in ieder geval iets terug. Kool On en The Other Side zijn wel vette nummers maar Stomp is echt briljant, Porn gooit memorabele lines op je af alsof het niets is. Dan komen Lighthouse enI Remember nog en laatstgenoemde vind ik toch niet heel erg leuk, het refrein irriteert me gewoon nogal ("Do you remember? I do" Waar heb je het over?). Gelukkig volgt Tip The Scale daarop en die heeft juist een heerlijk refrein en is gewoon heel fijn om te luisteren.
Dan krijgen we die vier instrumentale nummers, maar vormen die niet gewoon samen het nummer Redford? In ieder geval, ze zijn wel relaxt maar die hele drukke vond ik druk op een a-muzikale manier, niet druk op een positieve manier (DJ Shadow).

Voor nu geef ik het een *4, maar ik moet nog de echte CD binnenhalen en hem goed luisteren.
Op de rip missen The Jump en Redford namelijk ook nog.

@thgryda, Gelukkig zijn de gezongen refreinen hier al een stuk fijner en voelt sowieso alsof het hele album goed is afgestemd. Er zijn inderdaad nog wat mindere tussen, I Remember is gewoon vervelend, maar het voelt allemaal wel heel goed. Maar ik vind het nog steeds jammer dat ze het altijd moeten gebruiken, ik vind het soms ook gaaf als één rapper een hele tijd blijft doorrappen. (Dice Raw op The Lesson Pt.1).

Daarnaast wil ik ook nog even toevoegen: ik heb met de laatste drie albums niet echt meer het gevoel naar een Roots album te luisteren maar naar een door de Roots geproduced album waar Black Thought zo nu en dan de aandacht op zich neemt. Alle gastartiesten doen het hier behoorlijk goed dus het is niet zo'n probleem, maar ik zou het graag eens zien dat ze eens een keer meer op zichzelf richten.

Ik weet het nog niet zo goed bij dit album. De meeste beats zijn wel lekker, maar zijn niet echt hoogstaand. Black Thought is een aardige rapper, maar bij elk nummer met een gastrapper vind ik de gastrapper beter. Zijn lyrics en flow zijn opzich wel goed, maar zijn raps stralen op de een of andere manier zo weinig energie uit. Als ik dan een Phonte of P.O.R.N. hoor rappen op One Time of Stomp krijgt het nummer meteen zoveel meer energie. Maar misschien duurt het nog even voordat ik dit album goed begin te vinden. Bij het vorige album begon ik de verses van Black Thought ook pas later goed te vinden.

The Otherside is gewoon weggelaten uit de tracklist?.?.?

Jongens, er zit daar rechtsboven een tabblad genaamd "corrigeren."

Done

Ik had de webrip een paar keer beluisterd en die kwaliteit was om te janken zo slecht, gelukkig heeft de nieuwe leak wel fatsoenlijke kwaliteit en dat maakt echt een wereld van verschil.

Er is (volgens mij) nog geen link met ultieme geluidskwaliteit. Bepaalde streams zijn vooralsnog beter, maar wacht vooral op een fysiek exemplaar.

Ik ga een hele gewaagde uitspraak doen, maar ik ga beweren dat dit het beste album van the Roots tot nu toe is.

Ik moet wel zeggen dat dit een gewaagde uitspraak is, maar kan het ook wel een beetje wisselen.. De albums worden degelijker en minder experimenteel... Dus ja beter/beste zou kunnen.. Vond hun vorige album ook mega..

Een grouprip is er idd nog niet. Echter kan ik ondanks de mindere versie hier al een 4,5* voor geven. Wat een geniale producties en Black Thought vind ik wel wat meer dan een "aardige rapper". Normaal heb ik graag een aantal gastartiesten op een album voor een beetje afwisseling, maar als ik Black Thought hoeven ze van mij niet.

Om nog even terug te komen op mijn eerdere bericht, ik ben juist een groot voorstander van een korter album. Het viel mij alleen nogal op, dat dit album minder dan 40 minuten duurt, waarvan de laatste minuten ook nog eens instrumentals zijn. Daar waar de meeste albums toch wel gauw een uur duren of zelfs nog langer...

Ja, of ik het beter vind omdat het minder experimenteel is weet ik niet. want het album dat ik hiervoor het beste vond was 'Do you want more?!?'
Maar vind dit album toch wel erg goed muziekaal gezien vind ik juist wel dat ze weer een heel nieuw geluid hebben ontwikkeld.

vind gewoon erg nummer op dit album erg goed!

Op de valreep leveren The Roots nog even een van de beste albums van 2011 af. Ik vind deze misschien nog wel beter dan How I Got Over.

Beste Roots album tot nu toe is inderdaad een hele gewaagde uitspraak hoor. Platen als Do You Want More?!? Illadelph Halflife an Things Fall Apart kennen we inmiddels al jaren, en weten we van dat we ze zelfs na 100 keer geluisterd te hebben nog niet zat zijn. Deze is pas 2 dagen uit (officieel is hij nog niet eens uit) en lijkt het mij een beetje vroeg om het als hun beste plaat te bestempelen. Al denk ik niet dat ik deze snel zat zal zijn.

Ik wacht overigens nog met stemmen tot de optimale versie te beluisteren is.

Ze worden wel steeds korter... die albums van The Roots.

Ik vind How I Got Over toch nog beter. Dit is misschien iets meer een geheel, maar dat zou HIGO ook zijn zonder de laatste twee tracks. De sfeer van dat album staat mij (tot nu toe) toch iets meer aan.

Een beetje weinig gerap op deze plaat. Ik vind dat Black Tought veel te weinig aan het woord is voor zo'n goede reppert!

Halve ster omhoog, The Roots leveren gewoon een ijzersterk album af: het geheel klinkt alsof het heel nauwkeurig in elkaar is gezet en alles staat op z'n plaats. Alle gastartiesten zijn van toegevoegde waarden en Black Thought killrt elke verse die hij voor z'n rekening neemt.
Het einde met Tip the Scale (beste nummer naar mijn mening) gevolgd door de vier korte instrumentals zijn een perfecte afsluiter.

Vreemd dat mensen zeggen dat The Roots minder experimenteel zijn geworden. Dit is wellicht hun meest experimentele album sinds Phrenology (die overigens een stuk verder ging). Op het eerste gehoor valt het misschien niet zo op maar luister maar eens goed naar de beats (Sleep is het beste voorbeeld) en je hoort al die eigenaardigheden als valse piano tonen en guitaar-riedels die eigenlijk niet horen samen te werken maar dat feilloos doen. De laatste vier tracks vind ik dan juist als instrumentale nummers wat 'safe'. Niet dat het slecht is maar met een snoeiharde drummer als Questlove en een zwaar ondergewaardeerde (en te weinig gebruikte) guitarist als Captain Kirk hadden ze van mij wel écht los mogen gaan (denk aan hun versie van I Can't Write Left Handed van het album met John Legend). Op dat vlak blijven The Roots toch nog altijd iets te veilig een rechttoe rechtaan 'HipHop' act.

Maar laten we de teksten niet vergeten. Het abstracte concept wordt ook gevoed met ditto teksten, en de rappers gaan dan ook helemaal los met metaforen en gezegdes en zeker op dat vlak laat Black Thought horen dat hij met afstand de beste rapper aller tijden is, alhoewel de andere Roots affiliates ook boven zich uit stijgen, met name P.O.R.N. die uitblinkt met zijn gitzwarte teksten op nummers als The Other Side:

"I’m sitting on top of the world ready to jump off
Thinking of various ways to break a gun law
Thinking that enough is enough but still I want more
Thinking of how I’m playing with fire that burned my young boy
By any means necessary, don’t give a damn
So every night I’m on a flight that never lands
Be an asshole when the shit hits the fan
Or bet your life on a bluff and a bad hand
Can’t win, can’t lose
Get ‘em gassed leave em leaking fuel
Either way the market moves
Cash rules kings, queens, prince and princess
Every night I’m crossing a line that ain’t the finish
Every thought is dark as a glass of fucking Guinness
To far gone to come back to my senses
Now I’m on the edge of my bed making love to my meds
Every moment's like a pistol to my head
When I’m getting mine"

Briljant.

Geweldig dat ik in ieder geval niet de enige ben die Stomp tof vindt. Bij de snippetvideo's die wekelijks uitkwamen vond ik het nog een van de mindere tracks, maar dat moment dat die Black Thought verse start, heerlijk!

Toch is de enige kanttekening dat het album wel 10 minuutjes langer had mogen duren, want het is al bijna over voordat je 'The Roots' kunt zeggen.

Stomp is gewoon een superharde track imo

zomaar ineens onverwacht (voor mij) op de Luisterpaal!

Idd goed nieuws!! FF luisteren vandaag.

hmmm valt toch eigenlijk wel tegen deze plaat, werd in het begin overdonderd door de nummers Make My en Sleep, blijken dan ook meteen de beste nummers te zijn, The OtherSide en Tip The Scale zijn ook nog erg goed te doen, maar de rest?

One Time, Kool On, Stomp, The Lighthouse en I Remember allemaal redelijk saai te noemen, irritante refreintjes en beats die nauwlijks echt blijven hangen.

valt het toch allemaal tegen, en de afsluiting van de plaat vind ik toch ook jammer te noemen. How I Got Over vind ik toch wel echt veel beter.

Die hook van I Remember is echt heerlijk, vind ik één van de hoogtepuntjes op dit album.