My Bloody Valentine - Loveless (1991)

Wat nu als dit jaar of volgend jaar de opvolger van Loveless verschijnt? Hoewel de muziek van My Bloody Valentine tijdloos is, kan het misschien toch een beetje gedateerd overkomen. Gaan we vernieuwing zien in nog meer noise, nog dikkere gitaarmuren, samples en electronica?

Hier ben ik ook heel erg benieuwd naar, maar ik hou ook mijn hart vast! Ik denk dat we niet op een Loveless 2 hoeven te hopen, aangezien Kevin Shields in meerdere interviews heeft aangegeven dat hij dat niveau gewoon simpelweg niet meer kan halen. Hij heeft dan ook zo'n 15 jaar op z'n reet gezeten met her en der een project (bijv. de Lost In Translation soundtrack), maar het lijkt erop dat hij het gitaargeluid uit de tijd van Loveless niet meer in zich heeft.
Maar goed... ik kan me natuurlijk vergissen, en ik ben dan ook erg benieuwd! In 2008 zijn trouwens ook al 3 optredens van My Bloody Valentine bevestig, allen in Engeland.

Ha, dat zijn er al iets meer dan 3, helaas nog wel binnen de grenzen van het eiland... Loveless overtreffen lijkt, lees: IS verspilde moeite, dus ik ben ook heel erg benieuwd hoe het nieuwe geluid, 16 jaar na Loveless, zal klinken. Op de Glider EP vertoonden ze ook 'afwijkend' geluid met het nummer Swallow (oosterse geluiden, doch shoegaze), dus ik heb enige hoop. Hopelijk hebben de vrouwelijke leden niet de baard in de keel gekregen, want hoop toch wel op een boel zuivere oeeeeeh's en aaaaaaaah's

Ik hoop wel dat ik volgend jaar wel een LP kan krijgen, het liefste eigenlijk een cd... Dat betaald download vind ik maar niets...

Niet dat de 'wall of sound' een genre is, het is wel mijn favoriete soort muziek, overduidelijk. Deze vormt hier geen uitzondering op. Volgende luisterbeurt gaat de volumeknop in ieder geval helemaal open. Onder al de 'herrie' gaan wel schitterende melodieën verscholen. Vind dit zelfs stiekem een beetje geinig, de lyrics worden compleet overstemd, alsof ze geen reet uitmaken. Gelijk 4,5*, na één luisterbeurt. 't Zal me niet verbazen dat het meer wordt.

Shoegaze

Het genre wordt gekenmerkt door de grootse en sferische "gitaar-wall of sound" waaronder dromerige melodieën schuilgaan. De stemmen zijn moeilijk te onderscheiden van de instrumenten omdat deze luider dan de vocalen gemixt zijn en de instrumenten zelf zijn nauwelijks te herkennen, ze vormen één muur van geluid. Teksten, als ze al verstaanbaar zijn, beschrijven zoete, kleurrijke dromen over liefde, dood en drugs.

Zoete, kleurrijke dromen over dood en drugs?

Nou ja, het paradijs is mischien wel heel kleurrijk en drugs kan zoet zijn.

Niet dat de lyrics officieel zijn, maar ik heb het album een keer geluisterd samen met deze lyrics er naast. Volgensmij klopt het nog behoorlijk goed!

Veruit de beste poging die ik al heb gezien. Maar toch duidelijk nog wat manke puntjes. Maar ja - echt veel doet het er niet toe bij Loveless.

ja had hetzelfde ook een keer gedaan , het klopt inderdaad , voor het grootste deel.

wel heb ik altijd gedacht dat de openingszin van ''sometimes''

''close my eyes, feel me now'' was ipv ''feel me high''

Het grootste gedeelte is net na Loveless al opgenomen/geschreven..

Daarnaast heeft Kevin twee jaar terug nog met Patti Smith opgetreden en bewezen dat hij nog steeds dat typische geluid kan produceren (lijkt me ook niet meer dan logisch). Optreden heette The Coral Sea en er zijn bootlegs van.

Kennen jullie trouwens de Only Shallow (?) b-side Sugar?
Heel tof nr. En natuurlijk de Wire-cover Map. Ref.

Waarin ik je volledig volg... "feel me high" lijkt me niet al te veel te willen zeggen, toch?

precies,''feel me high'' slaat nergens op.
je bent high als je dat erin terug hoort.

Pfff, het regent vijf sterren beoordelingen hier! Niets mis mee. Ik wil hier echter niet zo' n hoge score aan hangen. Een van de belangrijkste aspecten die muziek voor mij persoonlijk moet hebben om geinteresseerd te raken, is een bepaald soort opbouw die ik bij My Bloody Valentine mis. Alleen bij Sometimes voel ik een bepaalde vooruitgang, een soort van besluit dat in de laatste seconden genomen wordt. Dat nummer heeft ook een magistrale opening op een of andere manier; alsof het hele album opbouwt naar dat moment. Groots en meeslepend; ik durf bijna te zeggen dat het meesterlijk is.

Deze muziekstijl is te vergelijken met de gedachten in mijn hoofd; veel geruis, maar als je daar doorheen prikt, hoor je mooie stemmen en melodieen. Perfect voer voor mijn psycholoog. Het is denk ik daarom dat dit me toch zo weet te boeien. I Only Said heeft niet die zware gitaren van Sometimes, maar heeft een wazige sample dat (al dan niet onbewust) door je hoofd blijft spoken. Blown a Wish lijkt wel het einde van het album aan te kondigen, maar die eer valt toch echt te beurt aan Soon; op een of andere manier zie ik bij dit nummer steevast blije, hippe, jonge vrouwen vooraan bij het podium uit hun dak gaan op de lawaai van Shields en co..

Ik roem Loveless voor zijn aparte sfeer die ik zelden heb ervaren bij andere bands. Ik vind het jammer dat het gros van de nummers me niet weten mee te slepen omdat ik moeilijk een gevoel van ontwikkeling ervaar. Een veilige haven van 3,5 ster dus, die wellicht, ooit, (ver) in de toekomst, de 4 sterren voorbij zal varen.

Geloof me dat meermaals luisteren bij deze plaat positief uitpakt

Ik moet zeggen dat ik erg vertrouwd ben met dit album. Ik geloof dat ik deze afgelopen zomer heb gekocht en ik weet ook precies hoe de nummers gaan. Misschien dat ik binnenkort eens extra goed hier naar ga luisteren, op zoek naar datgene wat ik nu nog mis

Ik heb dit album "ontdekt" dankzij MuMe (eigenlijk dankzij Orbit, eerlijk is eerlijk) en heb echt geen meerdere luisterbeurten nodig gehad. Wat een dijk van een plaat zeg! Het openingsnummer greep me meteen bij de keel en wat volgde....ook! Jammer dat ik ze waarschijnlijk nooit live aan het werk zal kunnen zien. Ik vermoed dat dat geweldig moet zijn!

zeg nooit nooit, ze zijn weer bij elkaar

Bij mij pakt ie niet. En geloof me vrij, ik heb hard geprobeerd....

Je hebt het wel hard geprobeerd, maar heb je het ook váák geprobeerd?

Als het niet klikt dan klikt het niet, soms zijn de dingen nu eenmaal zo eenvoudig.

Inderdaad Feeder, ik heb hetzelfde met Sgt. Pepper. Die dingen gebeuren nu eenmaal.

Blegh. Ik weet niet wat ik heb de laatste tijd. Waardeer ik eerst na zoveel jaar opeens Daydream Nation en Sonic Youth in het algemeen, klikt nu dit album opeens. Ik hou daar niet zo van.

Ik begon in dit topic met de opmerking dat ik maar niet begreep waar de hoge waardering vandaan kwam en dat het me zeker niet noisy genoeg was. Voor meer noise moest ik maar bij Astrobrite's Pinkshinyultrablast wezen of de band Swervediver. Dit heb ik gedaan en die bevielen me beiden beter.
Echter, ik MOEST af en toe van mezelf terugkeren naar deze plaat. Nergens heb ik vaker de term groeiplaat horen vallen dan bij deze plaat, dus het zou toch niet aan mij liggen, had ik wat gemist? Ik had deze plaat al heel wat keren/jaren geprobeerd, maar misschien toch te weing aandacht geschonken, dus ik moest hem hoe dan ook dit jaar maar eens wat meer aandacht gunnen. Het luisteren naar Astrobrite bleek bovendien te werken, want de plaat steeg al naar een 3,5* waardering.

Vandaag had ik geen idee wat ik wilde luisteren. Zit de laatste tijd wel een beetje meer in de noise hoek Sonic Y, Astrobrite, Deerhunter. Maarja ik had er allemaal even geen zin in. Nuja Loveless dan nog maar even een paar nummertjes proberen....

Dat proberen dat werd helaas 2x achter elkaar het volledige album zo hard mogelijk en nu zit ik met een piepje in mn oren. (ik hou van overdrijven.
Ik blijf bij mn mening, qua geluidsmuur is het nog steeds niet overdreven massaaal. Als je Astrobrite, Sonic Youth en vooral Neurosis en zn broertjes kent heb dan ben je wat dat betreft wel heel wat gewend.
Al met al, het is en blijft een flink ondoordringbare muur waar alles achter valt, met name de vocalen. Goed dat maakt me verder niet uit. Ik zag er alleen niks in. De gitaren, de stemmen, het straalde niks uit voor mij. Geen emotie, geen warmte. Gek genoeg deed het dat nu wel Ik kan het ook niet verklaren, maar ik knalde die volumeknop open en ik moest hem gewoon 2 keer in zijn volledigheid horen en toen vond ik het nog niet vervelend worden.

Mijn bericht is weer eens langer dan ik gepland had zie ik. To hell with it, lees het, of lees het niet, ik heb toch niks beters te doen...ohjawel koken moet ik nog ooit vandaag.


hmmmm iene miene mutte 0,5 dan maar.
Of zullen we t omdraaien.

Leuk dat het je bevalt .

Hier kon ik me ook wel in vinden ja.

leuke oneliner. Klopt inderdaad wel zo'n beetje. Bij mij ist altij zo'n chaos in mn kop ook.

Veel van deze plaat verwacht en hij maakt het vooralsnog grotendeels waar. 4*

Na deze plaat 4 keer te hebben beluisterd kwam ik nooit verder dan 3*. Vanavond is het dan eindelijk zo ver gekomen dat ik 3,5* wil uitdelen voor dit ding. Wellicht gaan we ooit nog een stapje omhoog.

Ik heb hem ook ooit van 3* naar 3,5* verhoogd, en kijk nu eens... Volhouden Paapje!