My Bloody Valentine - Loveless (1991)

Er zijn jier mensen ooit begonnen op 0,5 die nu op 5 staan geloof ik, aldus.

Ook ik hoor tot deze users, al vanaf het moment dat dit album uitkwam (Oh wat waren vrienden van mij hier toen al gek op). Zoals ik al meerdere malen heb vermeld bij dit album: de belletjes zijn nooit echt gaan rinkelen en dat zullen ze ook wel nooit doen. Ik blijf het proberen en ik schommel dan weer een halfje, maar vrienden zullen dit album en ik wel nooit worden vrees ik.

Jammer, kan blijkbaar ook. Misschien zit je al erg vast in een bepaalde benadering en kun je daar lastig meer uitkomen. Probeer een hersentransplantatie Maar serieus: misschien eens na Sigur Ros uit je top 10 draaien in de avond. Dat zou misschien passen. En leg 'm anders gewoon definitief weg, je hebt wel voldoende muziek.

best kans dat c-moon bijvoorbeeld isn't anything wel kan waarderen, toch een opener geluid. En dan zou bij deze ook het kwartje kunnen vallen.
Goed, smaken verschillen maar deze plaat klinkt in mijn oren niet vals... maar het deint lekker op en neer met dank aan die fijne tremolostang. En geeft zo een hele extra dimensie aan het "popgeluid". goed, je vind het mooi of niet......In mijn oren is het hemels.

Er zit zóveel liefde in dit album! Niets vals aan als je het mij vraagt, maar het loopt wel weer over van de warmte, en is erg drukkend.

Ik heb deze zojuist op nummer 1 gezet in mijn top 10!! Ik denk dat ik dit album nog geweldig vind als ik 80 ben!

Ik vind maar geen geschikt moment om deze plaat te beluisteren; ik krijg na 3 nummers altijd onrust in mijn lijf en een onstopbare behoefte om iets anders op te zetten

Goeie OldRottenhat! Er zijn al best veel users die een nummer 1 plek voor Loveless kunnen permitteren. Terecht! Laat die stofzuiger maar zuigen!

Idem!

Me too, de stofzuiger!

Alweer iemand om trots op te zijn.

Dit geluid is zó ongelofelijk veel keer beter dan het geluid van een stofzuiger!

Dus ik zet voorlopig in op 4,0.

Wat een heerlijke sound (ook de drums met name) en wat een prachtige hoes die het totaalplaatje helemaal afmaakt. Deze ga ik ook zeker nog jaren luisteren, dat weet ik zeker

Dit is een album waar ik enorm van kan genieten. Bloody Valentine presteert het om van rockmuziek de schone kanten te laten zien.
Een ´droomalbum´.

@ Marko: En voor je het weet heb je je stem verhoogt tot 5, een top 10 plaatsje gegeven en uiteindelijk komt hij op 1 te staan.

Het orakel heeft gesproken. Nu rust er alleen maar zwijgen

Het blijft vooralsnog de stofzuiger, wat mij betreft !

Heb onlangs ook "isn't Anything" geluisterd, en die kan me zoveel meer bekoren !!

Wel, ik zeg het, ik had ook altijd zoiets van... Loveless is wel goed, maar nu ook weer niet zò onwaarschijnlijk goed als de meesten doen uitschijnen... En toen heb ik Isn't Anything gekocht, en die leek mij op het eerste zicht ook meer te kunnen bekoren. En toen zette ik Loveless terug op, en viel ik bijna van m'n stoel! Echt, plots klonk het allemaal... juist, weet je wel. Ben benieuwd of dat bij jou ook zo zal zijn.

Ik laat het je nog weten, als ik het opnieuw zie zitten om de CD nog eens eens kans te geven...

"Isn't Anything" vind ik in elk geval erg goed, en die wordt per luisterbeurt beter.. dat kan ik vooralsnog niet van de Loveless-pogingen zeggen....

Maar goed. Ik doe nog wel eens een poging...

overigens wel erg opmerkelijk wat voor een Loveless-lobby hier is zeg.. het lijkt wel haast een misdaad het NIET goed te vinden ;-o

Betààlt Shields jullie of zo?

Maar goed: ik doe de Stofzuiger-Loveless test nog wel eens een keertje over, en wie weet verkies ik dan Loveless wél boven de stofzuiger, al.. betwijfel ik het eerlijk gezegd wel....

Heb jij wel een goede stofzuiger dan...?

hahaha, c-moon, ik had al voorspeld dat je isn't anything beter zou vinden...(nav andere platen die je goed vind). maar als isn't anything je bevalt, kan deze ook nog wel gaan groeien! (kan eigenlijk bijna niet anders).

Gewoon vaak genoeg draaien.. ik kan alleen maar voor mezelf spreken dat deze plaat voor mij geen snob-appeal heeft (wat ook wel uit mijn top10 te lezen is, ik kies niet voor snobplaten om de snobwaarde). Ik vind dit oprecht een verukkelijk geluid! Maar kan me goed voorstellen dat anderen hier niks mee kunnen. Isn't Anything vind ik saai, en de stem van Shield daar kan ik echt niet velen

Sarcastische, manneke?

Een album dat een hele eigen sfeer uitademt en je daarin goed weet te vangen. Persoonlijk vind ik de nummers 2, 3 en 4 (na de mooie opener) zich teveel beperken tot gruizige noise, waarin de songstructuren wel erg ver weg zijn. Dat voorkomt dat het een album van de buitencategorie wordt. Maar de plaat blijft een eenheid en krijgt daarom een mooie 4.

De opener is gewoon direct het duidelijkst qua structuur, omdat dit nummer het dichts bij een regulier nummer ligt. Nummer 4 is een geniaal nummer dat eigenlijk ook een simpele structuur kent, maar wat subtieler is. Mij raakt het wel wat dieper dan de opener.

To Here Knows When vind ik inderdaad ook verreweg het meest geniale nummer op dit album! Er valt zoooooveel in dat nummer te ontdekken! Dit album is nu al zo'n 2 jaar één van mijn favoriete (en sinds kort HET favoriete) albums ooit en nogsteeds lijk ik wel nieuwe geluidjes en dingetjes erin te ontdekken! En niet alleen in To Here Knows When trouwens... Geniaal dit:D

Heerlijk klanktapijt. Hard draaien is inderdaad wel aanbevolen. Mij greep het ook niet direct maar na een aantal draaibeurten begon toch wel lekker te klinken.

Zal dit album binnen kort nog wel eens een x opzetten....... Wellicht dat ik dan begrijp waarom dit album zo hoog word aangeschreven.....

Wat een prachtige, ontwapenende plaat! Het klinkt allemaal zo lusteloos vind ik, en dat maakt het des te prachtiger! Die stofzuiger waar zovelen het over hebben hoor ik hier eigenlijk niet zo sterk - ik vind dat Jesus & Mary chain daar veel verder in ging. Maar de songs van MBV zijn wel sterker. Op dit moment krijgt J&MC nog de voorkeur, maar ik vraag me sterk af hoe de stand van zaken zal zijn na nog enkele luisterbeurten meer..

Dit zit m.i. veel ingenieuzer in elkaar, je kan de plaat als zijnde etherisch en rustig beluisteren, maar ook als wreed en kil.. beide vind ik mooi. Er zit zoveel in deze plaat!

Mooie plaat dit, vooral het einde. De sfeer die het uitstraalt is haast magisch, ken weinig andere platen die mij in een soort 'trance' kunnen brengen dan deze.
Het openingsnummer vind ik erg fijn, maar de nummerss die volgen kan ik werkelijk niets mee, veel gepruts en de sfeer van de rest is er wel, maar de nummers gaan gewoon nergens heen. Het heeft dan ook lang geduurd voordat ik deze plaat ging waarderen, omdat ik telkens niet door nummers 2-4 kwam. Toch maar opnieuw opnieuw en opnieuw proberen, want er moest toch iets zijn dat em die klassiekerstatus heeft.
En uiteindelijk is dat ook gebleken. In nummers 5 en 10 vind ik het 'shoegaze'-geluid het best uit de verf komen, echt weergaloos die gitaarmuren. Ook het slotnummer verdient een goed woordje. Maar het echte prijsnummer is toch wel Sometimes, elke keer weer kippenvel bij dat intro. Dat is ook het nummer waar ik deze band leerde kennen, door het mooie gebruik van het nummer in Lost in Translation.
Hoe goed het slot van de plaat ook mag zijn, zelfs na twintig keer proberen vind ik de eerste nummers niets. Maar toch een 4 voor die heerlijke tweede helft.