menu

Lana Del Rey - Born to Die (2012)

mijn stem
3,56 (512)
512 stemmen

Verenigde Staten
Pop
Label: Polydor

  1. Born to Die (4:45)
  2. Off to the Races (5:00)
  3. Blue Jeans (3:30)
  4. Video Games (4:42)
  5. Diet Mountain Dew (3:43)
  6. National Anthem (3:51)
  7. Dark Paradise (4:03)
  8. Radio (3:35)
  9. Carmen (4:09)
  10. Million Dollar Man (3:50)
  11. Summertime Sadness (4:25)
  12. This Is What Makes Us Girls (3:58)
  13. Without You * (3:49)
  14. Lolita * (3:39)
  15. Lucky Ones * (3:47)
  16. Ride * (4:49)
  17. American * (4:08)
  18. Cola * (4:20)
  19. Body Electric * (3:53)
  20. Blue Velvet * (2:38)
  21. Gods and Monsters * (3:57)
  22. Yayo * (5:21)
  23. Bel Air * (3:57)
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur: 49:31 (1:33:49)
zoeken in:
fruitella schreef:
nu de wereld word gedomineerd door 13 in een dozijn "zangeressen" zoals: Katy Perry, Taylor Swift, Rihanna, Lady Gaga etc.



Goed rijtje, past mevrouw prima in.

Maar betekent haar naam nu echt heerser van de lakens? (mijn Spaans is niet al te best, het kwartje viel nog niet zo heel rap).

deric raven
Het blijft een geweldige prestatie.
Totaal onopgemerkt blijven met een debuut.
Vervolgens muzikaal en qua uiterlijk een gehele make-over.
Aan de hand van een geweldige single heeft de hele wereld een oordeel over je.
Verdeeld over liefhebbers en haters.
Discussie over iets te volle fake lippen.
Terwijl er niemand moeilijk doet over een would be superster.
Die het podium bewandeld met lappen vlees bewerkt in een jurkje.
Telefoontjes verweven in een uitgetekende haardracht.
Navolging van de kindsterretjes van de Mickey Mouse Club.
Tien jaar eerder.

Lana Del Rey is geen grootse zangeres die trots is op haar overgewicht.
Geen junk die vroegtijdig aan haar eind komt.
Lana huppelt vanuit een Twin Peaks soundtrack net zo gemakkelijk een Friends sitcom binnen.
Pepsi en Coca Cola gaan hand in hand.
Product van de massamaatschappij de Verenigde Staten genaamd.
Ze duizelt me.
Op de een of andere manier is ze nergens onder te brengen.
Alsof je op een versleten autoradio op zoek bent naar een geschikte zender.
Overal klinkt goede muziek, waardoor het lastig is om een keuze te maken.

Met de eerste twee singles doet ze mij vooral aan Stevie Nicks denken.
Ook zij heeft iets afstotends en tevens aantrekkelijks in haar stem en uiterlijk.
Een lief buurmeisje dat in het weekend op stap gaat met foute oudere mannen.
Het mysterieuze blijft een aantrekkingskracht uitoefenen.

Maar ze flikt het wel.
Ondanks dat ik bang was verveeld te raken draai ik het album al verschillende dagen.
Al snel zing ik alle nummers mee.
Geen moeilijke plaat met diepe lagen.
Gewoon een blijvertje.
Prima voor op een koude wintermaand.
Tevens heerlijk om in de zomer mee naar het strand te rijden.
Lana Del Rey heeft haar American Dream waar gemaakt.

Prettig plaat voor het moment - zou alleen niet zeker weten of Lana een blijverd is, we 'll see. Duffy was dat voor sommigen ook, maar uiteindelijk toch weer niet. Maar het maakt niet uit, voor het moment is het prettig draaien.

deric raven
@ Headphone1st:

Ja, de gemiddelde man kijkt naar een vrouw als ze uitstraling heeft.
Maar mijn puberfase heb ik al lang gehad.
Feminisme is trouwens al lang niet meer in de mode; laat staan tuinbroeken.
Tegenwoordig laten vrouwen in de maatschappij echt wel zien hun mannetje te staan.
Ik werk al jaren tusseen voornamelijk vrouwen, die beoordeeld worden op hun kwaliteiten, en niet op het uiterlijk.

deric raven
@ Mjuman:

Duffy had ik ook meer van verwacht; vond haar debuut prachtig, maar vreemd genoeg nooit de moeite genomen om haar 2e album te luisteren.
Bij Adele had ik hetzelfde verwacht, maar die flikt het gewoon wel.

@Deric, Lana heeft iig 1 fijn album afgeleverd en net zoals bij het debuut van Terence Trent D' Arby - waarvan ik dacht het snel beu te zijn - kan ik me vergissen en blijft ook dit langer houdbaar.

deric raven
Weer een voorbeeld waar ik me prima in kan vinden.

2,5
Ik kan me wel vinden in deze fantastische review op goddeau: Lana Del Rey :: Born To Die - goddeau.com :: magazine over muziek en andere
Ik vind ook dat ze te hard is aangepakt de laatste tijd, maar het album zelf kan me toch ook maar matig bekoren...

3,5
Best een lekker album.
Heb hem gelijk gekocht zonder eigenlijk eerst te luisteren en vind het geen miskoop.
Ik vind de laagjes waarmee zij speelt heel erg verfrissend om naar te luisteren en haar stem vind ik erg fijn. Aan de ene kant is het prettig dat er geen up-tempo nummers opstaan, maar aan de andere kant kabbelt het album op een gegeven moment wel een beetje voort.. Dan wordt haar stem toch wat zeurderig, maar wat ik al aangaf, ik vind dat het ook weer prettig dat er geen up-tempo opstaan. Past naar mijn idee niet bij haar, en zou denk ik ook het totaalplaatje van het album verprutsen. Ik vind Video Games echt een prachtnummer, Carmen vind ik ook een heeeerlijk nummer en natuurlijk ook Blue Jeans, Born To Die en Million Dollar Man. Ben benieuwd wat ze nog meer in haar mars heeft de komende jaren. 3,5!

avatar van andnino
4,5
Mooi stukje, Deric, kan me er goed in vinden. Luister de plaat nu voor de tweede keer, en het doet me wel wat, ook de nummers nu die me de eerste keer niet zo veel deden. Haar stijl bevalt me wel, en de songs zitten ook gewoon erg goed in elkaar. Althans, ik heb het veel beroerder gehoord. Ik ben ook erg gecharmeerd van wat ze met haar stem doet in bijvoorbeeld Off to the Races of Carmen. Voor mij wordt dit mogelijk een van mijn favorieten van het jaar. Januari is in ieder geval een zeer goed begin met Lana del Rey, The Maccabees en First Aid Kit.

Toen ik Lana voor het eerst op de radio hoorde met Video Games moest ik aan het stemgeluid van Stevie Nicks denken.
Deze CD verblijft nu al een paar dagen in mijn CD-speler en ik moet bij veel nummers aan Kate Bush, Tori Amos, Madonna (ten tijde van Frozen), Amy Winehouse (in sommige zang-uithalen) en het zweverige geluid van de Cocteau Twins (met Elizabeth Fraser) denken.
Bij een paar nummers dacht ik 'ze gaat toch niet parodieren op Paradise City van Guns 'n' Roses en Blue Suede Shoes van Carl Perkins (& later Elvis)', maar dat valt hier dus wel mee.
Ik blijf toch Video Games (hoewel overal grijsgedraaid) toch het interessantste nummer vinden. Bij veel artiesten die een hele CD uitbrengen is het probleem dat het geheel vaak 'teveel van hetzelfde' is.
Bij de volgende luisterbeurt ga ik mij wat meer op de teksten van de songs richten.

deric raven
Born to Die draai ik zelfs meer dan Video Games.
Toch ook een sterke single.

4,5
Dark Paradise ook geweldig. Album begint steeds beter te worden

deric raven
Klopt inderdaad, al vind ik de beste nummers in het begin zitten.
Als deze wat meer verspreid over het album hadden gezeten was de algemene waardering waarschijnlijk een stuk hoger uitgevallen.

spit.tsvnami
De bekende nummers zitten meer in het begin, maar vind de 2de helft echt wel beter.
Met nummers als Summertime Sadness, This Is What Makes Us Girls, Dark Paradise en vooral Carmen. Vind de bonustracks ook echt onmisbaar, zonder is het album gewoon niet compleet.

4,5
Jammer van de eentonige productie, wordt wel heel zwaar om naar te luisteren achter elkaar.

avatar van IllumSphere
2,0
Ik weet niet wat ik er moet van vinden. enerzijds klinkt het wel goed, maar anderzijds na een tijdje begint het toch te vervelen. Mede door de eentonige productie en de soms op sommige momenten zwakke stem. Het enige nummer die er met kop en schouder uitsteekt is Video Games en dat is het. Een beetje jammer, want deze dame heeft op cd potentie. Ik zeg op cd, want live is ze vreselijk.

avatar van Gloeilamp
4,0
Van verveling heb ik tot nu toe geen last gehad, Video Games heb ik zelfs helemaal grijsgedraaid en het blijft een fantastisch nummer.
Diet Mountain Dew, Born to Die en Blue Jeans zijn verder favorieten. Ook Off to the Races kan ik nu waarderen.

Verhoogd naar 4*

4,5
Live vind ik haar juist wel wat hebben. Op het randje van vals is altijd mooi

avatar van andnino
4,5
Leuk verhaal in Trouw, vandaag. Fragment:

[moderatorknip: aub geen stukken waar copyright op zit hier plaatsen]

avatar van Emile93
3,5
Jeetje, ze is live niet echt geweldig. Zojuist toch eens wat live versies opgezocht. Jammer!
Haar studio-geluid blijft wel erg fijn!

avatar van Kronos
andnino schreef:
Leuk verhaal in Trouw, vandaag. Fragment:

Lijkt me een goede analyse die daar gemaakt wordt.

dVTB
"Video Games" is een uitstekend nummer, maar voor de rest vind ik het album muzikaal weinig verrassend of boeiend. Heel veel nummers deinen een beetje dezelfde kant op.

Een "gemaakte" ster of niet, bijzondere stem of niet, pop of niet... ik vind het allemaal niet zo gek relevant. Muzikaal schiet het gewoon tekort.

avatar van Boris1
1,5
Suf album, waarbij op geen enkel moment de belofte van Videogames wordt ingelost. Next.....

avatar van blur8
2,5
Ik hoor net iets te veel middelmatige songs , die nergens in de buurt komen van Video Games.
De aardige popdeuntjes zijn opgeleukt met filmmuziekelementen, zeg-zingen en goedkope hip-hop beats.
Het komt mij over als over-geproduceerde muziek waar producer Justin Parker meer van doen heeft dan mevrouw Lizzy Grant zelf. blijkt ook uit de identieke lengte van de singles (4:00) die beide op het album zijn opgerekt met 40 seconden. De goedkope nietszeggende teksten helpen ook niet mee.

avatar van andnino
4,5
Wat bedoel je met goedkoop, nietszeggend? Teksten van Off to the Races, Video Games zijn nou niet bepaald standaard in de popmuziek. Goedkoop zou ik deze sowieso niet willen noemen, misschien vind je ze nergens op slaan, zinloos, o.i.d. maar ik zou er niet op komen om bijv. een nummer te schrijven over mijn partner die video games speelt maar waar ik toch zielsveel van hou. Ontzettend banaal onderwerp, toegegeven, maar heeft al eens iemand het eerder gedaan?

avatar van blur8
2,5
Veel nummers gaan over een manier van doodgaan, die mij niets zegt.
Het lijkt meer op een gespeelde emotie dan op een levenservaring.
Inhoudsloos is bijvoorbeeld Summertime Sadness.
Het ideetje achter VG. is inderdaad een leuke invalshoek voor een liedtekst.

Vandaag een ietwat zurige recensie (2* uit 5) van Hester Carvalho in NRC-Next; op dezelfde pagina een heel lovend artikel over Moss, hun laatste album en de tour

De recensent heeft blijkbaar een neus uit welke hoek de goede wind waait (of toch niet?)

avatar van Choconas
3,0
Was Video games nu een vloek of een zegen? Die vraag dringt zich nadrukkelijk op na het beluisteren van dit (tweede) debuutalbum van Lana Del Rey. Toen ik Video games voor het eerst hoorde, was ik zeer onder de indruk. De dromerige sfeer, haar Stevie Nicks-achtige stem(gebruik), de mysterieuze videobeelden in de clip: zonder twijfel één van de mooiste nummers die vorig jaar zijn uitgebracht. Het liedje maakte haar in één klap bekend en geliefd op internet, maar zorgde tegelijkertijd voor hooggespannen verwachtingen voor haar (toen) nog te verschijnen debuutalbum. Die verwachtingen maakt ze helaas niet waar: daarvoor staat het album Born to die te vol met volkomen inwisselbare popdeuntjes. Wat Video games zo bijzonder maakte, ontbreekt ten enenmale bij de overige liedjes op het album: weg dromerige sfeer, weg mysterie, zelfs de Stevie Nicks-echo hoor ik nog maar zelden terug. Born to die is kortom een teleurstellend album, een niet ingeloste belofte na het schitterende Video games.

avatar van Choconas
3,0
(willie) schreef:
Maar betekent haar naam nu echt heerser van de lakens? (mijn Spaans is niet al te best, het kwartje viel nog niet zo heel rap).

Heerser van de lakens? Nee, dan toch eerder andersom: wol van de koning. Als je het letterlijk zou willen vertalen, tenminste (het is de vraag of je dat zou moeten doen bij eigennamen, ook als ze gefingeerd zijn).

Gast
geplaatst: vandaag om 23:04 uur

geplaatst: vandaag om 23:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.