David Bowie - Diamond Dogs (1974)

Ik kan me helemaal in je verhaal vinden hoor musician. Ik had het echter over de Nederlandse hitparade. Voor Bowie was het natuurlijk wel van belang dat hij scoorde in grote landen als Engeland of de Verenigde Staten.

Ik zal deze ook eens beluisteren; ik ben niet zo'n Bowie liefhebber qua smaak (behalve de singles), maar hij heeft over het algemeen wel goed werk afgeleverd. Ik ken van dit album alleen het bekende Rebel Rebel.

..............waarmee ik nog helemaal vergeet te vertellen, dat naast de Engelse en Amerikaanse hitlijsten de Nederlandse hitlijsten van speciaal belang waren voor internationale artiesten als graadmeter voor nieuw uitgebracht werk.

Waar het in Nederland lukte, werd het later internationaal meestal ook een succes. Mag ik wijzen op het feit dat bijvoorbeeld Dire straits zijn doorgebroken dank zij de noteringen (en dus ook optredens) in de top 40?

Juist in die tijd, werd, naast natuurlijk de Engelse en Amerikaanse lijsten, de Nederlandse lijst uitvoerig in de gaten gehouden.

Ja, ik kan het niet helpen, je kwam zelf met die 21e plaats Gemaster.

Het feit dat Diamond dogs dus niets werd in Nederland, zal David Bowie, of in ieder geval zijn management, zeker zijn opgevallen. Rebel rebel werd wel een hit, wat Orbit al dacht.

dat diamond dogs misschien in nederland niet veel deed vind ik niet zo erg , maar ten huize van de jonge beaster bleef de lp meer dan 2 maanden op de ouwe lenco pick-up , net als ' berlin ' van ome lou , tot ergernis van ma en pa beaster , bowie's beste , voor mij wel !!!!!

zit wel niet in mijn top 10 maar zou zeker in m'n top 20 staan !!!

Nederland, pfff.... Wie neemt ons land dan nog serieus?

We worden pas eens wakker als zowat elke buitenlandse artiest het elders al lang en breed gemaakt heeft. De illusie dat alleen Duitsers en Japanners geen smaak hebben moest maar eens doorgeprikt worden, vind ik.

Ik zou het een 6,0 geven als ik kon, vlak na zijn Ziggy periode een eerder donker album met de nodige ingriteinten die naar ''gothic'' ruiken. Een gewoon wonderbaarlijk en soms een heel klein beetje onderschat album dit, mijn absolute favoriete bowie-schijf

Ik heb het album een aantal keren beluisterd en vind het een 'nette' Bowie plaat, maar ik zou 'm zelf niet bij zijn allerbesten 'indelen'.

Welke dan wel?

Ik kan het beter andersom zeggen, want de beste man heeft veel goede albums gemaakt in de 70's, maar ook een aantal mindere; ik vind dit een album wat er tussen ligt, maar nog altijd ruim voldoende......but who am I....

Young Americans, Pin Ups en Aladdin Sane zijn wel degelijk van aanzienlijk minder niveau!

Misschien een misverstand; ik bedoelde niet te zeggen dat ik DD de minste vind. Er zijn inderdaad wat 'minderen' wat mij betreft, maar ook beteren zoals bijv. Hunky Dory en Low om maar wat te noemen.

Ik bedoelde er verder niets mee Stuart, was alleen benieuwd of je misschien een andere periode beter vond.

Het hele jaren 70 werk van Bowie is redelijk ijzersterk te noemen. "Aanzienlijk minder niveau" voor een aantal andere cd's uit de jaren 70, wat Orbit schrijft, is niet van toepassing, zeker niet voor Aladdin Sane.

Nevermind; ieder zijn mening. Ik ben het verder wel met je eens wat betreft je opmerking over Bowie's 70' s werk.

Because of all we've seen.
Because of all we've said.
We are the dead.

Briljant kippenvel nummer. Geweldig Album

4.5*

Een Bowie die lekker rockt. Hij komt in ieder geval lekker uit de startblokken met de titeltrack. Vervolgens laat hij ons kennismaken met de kunde van zijn stembanden in Sweet Thing en voor je het weet ben je bij de wereldsong Rebel Rebel.

Verhoogd naar 5 sterren. Zó goed.

We Are The Dead reken ik tot een van Bowie's beste nummers. Wat dus betekent dat het 1 van de beste nummers ooit is.

al zooo lang in mijn bezit deze lp.
Blijft boeiend elke keer weer !

Future Legend/Diamond Dogs is voor mij een van de beste intros op een album ooit!

de album zelf was ook bijna in mijn top 10 terecht gekomen

Waarom 'bijna'? Gewoon doén joh

omdat smaken kunnen toch afwijken ...

terwijl David Bowie - Aladdin Sane (1973) wel in mijn top 10 zit en is voor mij Bowie`s beste album, als ik naar jou stemmen kijk is deze niet eens in je top 10 Bowie albums!

Ja, smaken en kleuren inderdaad
"Alladin Sane" is album waar ik al te lang niet meer naar geluisterd heb, dat ga ik eens doen

Deze plaat heeft me nooit zo in die mate aangegrepen als andere platen zoals Low, Heroes, Lodger, Alladin Sane, Scary Monsters en Station To Station.

Daarom nu een nieuwe intense beluistering, een soort herkansing, want slecht is dit niet, maar begrijp zovelen hun ***** sterren langs geen kanten wat dit album betreft....

Kom er misschien wel op terug, voorlopig vond ik dit tot deze herkansing dus een "iets boven de middelmatigheid uitstekend" album met enkele positieve uitschieters (Diamond Dogs, Sweet Thing, Rebel Rebel en 1984)....

Maar de hoes is alvast één van de mooiste van alle Bowie platen, zeker weten!

to be continued...

Ik heb de plaat nu helemaal en intens herbeluisterd, op de grote muziekinstallatie in de woonkamer.... sorry c-moon, maar jouw lievelingskindje van Bowie's muzikale kindertjes is niet bepaald het mijne.
Ik blijf bij mijn 3.5 ster, dus ik vind dit best een goed album, maar geen geniaal.
Big Brother en afsluiter Chant.... vind ik zelfs ronduit vervelend en redelijk a-muzikaal.

Helaas, pindakaas, we kunnen niet elke plaat even erg bejubelen, ik blijf Low en Station To Station toch warmere en meer consistente platen vinden dan dit toch wat wisselvalliger album, althans toch voor mijn oren.
Het is niet anders, vrees is.
Perceptie is een raar ding,
en ieders perceptie is nu eenmaal anders, dat moeten we aanvaarden.

***1/2

Warm in de zin dat Low en Station to Station je dierbaar zijn neem ik aan? Want qua sfeer kun je die toch moeilijk warm noemen.

Iets van die strekking, inderdaad, misschien drukte ik me nogal stuntelig uit wat die platen betreft - warm que sfeer zijn die niet bepaald, da's waar.

Diamond Dogs, het nummer is naar mijns inzien een van de beste Bowie nummers die ik ken.

Verder is Rebel, rebel een heerlijk nummer, dat ook zeker tot de top van Bowie's ouvre behoort.

De rest van de cd ken ik niet zo heel erg goed, op 2 nummers na, Candidate en Sweet Thing (Reprise).
Deze twee nummers zijn niet slecht, maar ik hoor liever de rockende Bowie, en dan heb ik het over zijn Ziggy Stardust tijdperk, dat hij hier duidelijk achter zich aan het laten is.

De cd zelf trekt mij wel aan vanwege Bowie's schrille postuur op de hoes.
Ik vind hem aantrekkelijk, niet seksueel gezien, maar nu komt het, als mens.
Niet als artiest.
Hij is voor mij een tweelingziel, dat is mijn belevingswereld.
Ik beleef het graag, en het maakt me vrij weinig uit hoe dicht die beleving bij de realiteit staat.
Het drukt denk ik vooral mijn respect uit voor een van de grootste artiesten die deze wereld heeft voortgebracht.
Amen.

Ik geef tot nu toe 4* voor de nummers die ik heb gehoord.
Maar met mijn volledige beoordeling wacht ik totdat de rest van de cd mij ten gehore is gekomen.

Krijg nog steeds kippenvel van We are the Dead. Met die haast poetische teksten zoals;

They tell me "Son, we want you, be elusive, but don't walk far"
For, we're breaking in the new boys, deceive your next of kin
For you're dancing where the dogs decay, defecating ecstasy
You're just an ally of the leecher
Locator for the virgin King, but I love you in your fuck-me pumps
And your nimble dress that trails
Oh, dress yourself, my urchin one, for I hear them on the rails
Because of all we've seen, because of all we've said
We are the dead

En de manier waarop het gezongen is, de almaar opbouwende muziek die tot uitbarsting komt in de refreinzinnen. En dan nog eens het feit dat het nummer geïnspireerd is door 1 van de beste boeken aller tijden! Prachtig.

Ik krijg ook het gevoel dat We Are The Dead om één of andere niet ophelderde reden het meest onderschatte nummer is wat Bowie ooit heeft gemaakt. De rest van de plaat is al niet mals, maar dat nummer blaast alle andere nummers met gemak weg. Hemels Bowienummer!!

Klopt. Ik hou wel van die opwaardse spiraal die al dreigender klinkt in dat nummer (wat het eigenlijk 'neerwaards' maakt, maar zo klinkt het voor mij vreemd genoeg niet). Het lijkt nergens heen te gaan maar als je dan de tekst wat beter beluisterd in combinatie met de muziek wordt je er absoluut in meegezogen.

simpel bowie's beste ever !

het begint al met future legend , de rillingen lopen al over je lijf , en dan sweet thing , briljant ( is dit niet een beetje een ode aan homosexualiteit ) ?????

enfin ik hem 3 x op cd , een gewone maar geremasterde , dan een met bonustracks en vervolgens die dubbele special 30 th birthday , en ik kan er niet van scheiden , ook op vinyl , dat is 4 maal ,

we are the dead is ook fenomenaal

en dat einde : chant , moet je zeker eens loeihard beluisteren met koptelefoon ,

fantastische cd