Rolling Stones - Let It Bleed (1969)

Gimmie Shelter, You can't always get.., love in Vain en Midnight Rambler...instant Stones Classics.
Alhoewel ik de laatste 2 liever op Get yer Ya Ya 's out hoor.

Waanzinnige goede plaat met een van mijn alltime hits Gimme Shelter
en heerlijke nummer als Midnight Rambler, Monkey Man en natuurlijk You can't always get what you want

de heren spelen nog regelmatig deze nummers

Wie heeft deze hoes verzonnen ? Wel grappig maar doet niet veel recht aan de muziek. Gimme shelter is gewoon brilliant. Monkey man is ook zo een topper. You can`t always get what you want vind ik duidelijk minder. Dat koor past niet bij The Rolling Stones. Beetje fout nummer want hier erger ik mij ook nog eens aan M. Jagger. De single Honky tonk women had op deze lp gemoeten in plaats van de lp versie. Voor de rest prima nummers en lekkere sfeer. 3,5

Wat een plaat is dit ey met het voor mij
ultieme stones nummer gimmie shelter!
Geweldige plaat track voor track. Stoere hoes ook!
Een 5 voor deze topplaat!

Gimme Shelter en Midnight Rambler, 2 krachtpatsers uit het Stones-oevre op 1 LP, die moet gewoon goed zijn. Love in Vain is een mooie blues, het titelnummer, Live With Me en Monkey Man swingen de pan uit. Voor mij het beste Stones-album na Sticky Fingers.

Het album met het beste stones nummer ooit, (gimme Shelter), heb ze mogen aanschouwen tijdens de bridge to babylon tour 1998.
Vooral Mick Jagger met Lisa Fisher samen Gimme Shelter, heeft veel indruk op mij gemaakt.

Eensch!


Midnight Rambler

Dit is een uitmuntend album met Gimme Shelter en You Can't Always Get What You Want als hoogtepunten.

Gimme Shelter en YCAGWYW zijn inderdaad hoogtepunten. Ik kan alleen helemaal niet tegen de uitvoering van Honky Tonk Women die hier op staat. Haalt het totaal voor mij erg naar beneden.

Ik vond het in het begin ook wel even wennen, want ik kende deze versie ook niet. Eenmaal ik ze gewoon ben geworden, verkies deze toch op de single versie.

Deze net maar mijn top 10 ingeknald. Wat een heerlijke plaat met alleen maar toppers. Country, blues, rock, alles komt op dit album voorbij. Eens kijken of ik nu nog 2 favoriete nummers kan aanvinken...

Een achtste plaats in je top tien en toch maar 4,5* ?

Ik deel gewoon niet zo vaak de maximale score uit dus vandaar

Vandaag de geremasterde versie gekocht. Wat een goed geluid zeg!

Edit: waarom staat de trackvolgorde verkeerd op de hoes?

Het wordt duidelijk als je de achterkant ziet.

Absoluut!

zeker een 5 sterren plaat , zeer zeker , vooral ben ik gek van de titeltrack !

en wat is er met die kaft , toch niks mis mee ???

Toch een halfje verhoogd . Hoort zeker bij de beste 4 van de groep .

Spannend album en wat waren ze geinspireerd toen .

Als dit geen * * * * * sterrenplaat is, dan geen enkele van de Stones, dus al die 4.5 stemmers, hé, doe eens een beetje moeite om deze terechte 5-sterrenplaat te geven wat hij toekomt, waarvoor dank bij voorbaat!

Bij deze dan.

Wat waren de Stones in die periode toch ontzettend goed met vijf ***** sterrenalbums op rij (Beggars Banquet, Let it Bleed, Get Yer Ya-Ya's Out, Sticky Fingers en last but not least Exile on Main St).

In bijzonder de veelheid van stijlen, die de Stones tot in de puntjes beheersen, maakt dit album tot een waar genot om naar te luisteren.

@ Stijn: op de vinylversie staan de tracks overigens ook niet in de juiste volgorde op de hoes vermeld.

Leuk om te zien dat Monkey Man zoveel stemmen krijgt. Ik dacht altijd dat het wat ondergewaardeerd was, maar dat valt gelukkig reuze mee.

Inderdaad ook weer een album zonder zwakke plek. De Stones waren tussen 1967 en 1972 onaantastbaar.



Ik vind het juist een leuk alternatief. Bovendien past het beter tussen de andere nummers dan de single.

Die piano rond 2:54!

Volledig mee eens.

Ik had eerlijk gezegd ook liever de machtig sterke single Honky Tonk Woman hierop gehad in de plaats van Country Honk, maar ik accepteer dit hele kleine minpuntje.... de plaat blijft me als geheel echt wel ***** waard, en ik deel wel de mening van rollingbeatle met zijn opgesomde lijstje superplaten van dit superbandje.

En ik blijf mijn middelvinger toch een béétje opsteken naar hokjesdenkers die ofwel enkel The Stones ofwel enkel The Beatles als band weten te appreciëren. Het zijn verdomde de twee bands die de sixties ontzettend kleur hebben gegeven, ondanks de zwart-wit televisiebeelden uit die periode.
Twee bands die zowel op albumgebied als wat beteft uitstekende singles hun gelijke nauwelijks kennen.

Mijn hele grote appreciatie van het machtige popwerk van The Beatles heeft mij immers nooit in de weggezeten om deze band hier de allerbeste rockband allertijden te noemen. Die titel hebben ze verschillende jaren echt verdiend. Getuige hiervan de platen uit die periode.
Met deze hier echt wel voorop, hij verslaat bij mij toch nog Exile On Main Street met een kleine neuslengte. De neus van Keith voor mijn part.

Groot gelijk Patrick (Ik mag je zo toch wel noemen?). Ik heb ook nooit de controverse tusen Beatles en Stones fans begrepen (Ik noem mij hier niet voor niets Rollingbeatle).

Je mag me Patrick noemen, Jean-Pierre of Mohammed zou onnozel zijn, niet?
Maar ik ben dus van jouw gedachtenstrekking, jawel!

Wat mij betreft ook geen controverse tussen Beatles en Stones. Enig minpuntje van de Stones: de heren zijn niet op tijd gestopt.
"Let It Bleed (1969)" echter is een klasse album van de Stones. 4,5****

Begint ijzersterk! Tussenin bloeit en rambelt het lekker verder, maar is het toch gewoon 'Gimme Shelter' dat nog tot het slotstuk heerlijk blijft nazinderen. Dan is er weer iets nieuws dat nog een poos door je hoofd zal blijven spoken: "You get what you neeeed". Ijzersterk einde!
De braafjes gevandaliseerde achterhoes schiet hiervoor toch echt wel tekort!

Die hoes, daar zat ik vandeweek nog even over te denken. Volgens mij is het bedoeld als een sneer naar hun toenmalige platenmaatschappij Decca vanwege de ophef rondom de originele Beggars Banquet-hoes. De relatie tussen de band en Decca was toen al onfris.

Dan is ze zeker te braaf! Een stukje uit de taart snijden en wat mannetjes omver gooien zal weinig indruk gemaakt hebben op Decca.