Doe Maar - 4us (1983)

Wat ze doet werd in 1984 op een verzamelaar van Arcade gezet..dat klopt. Doe Maar - Het Complete Overzicht (1984) - MusicMeter.nl

Maar in 1988 kwam ie op cd single uit. Just a moment... - discogs.com

Dus is dat hun laatste single dan toch? (Voor Klaar kwam)

Maar als je het heel officieel bekijkt was Macho de laatste single, want Belle Helene kwam.uit na de breuk en was een commerciële keuze van de maatschappij, en niet de keize van de band. De hoes was zelfs hetzelfde als die van 1 nacht alleen, dus heel veel moeite deden ze er niet voor.



Dan missen ze toch echt één release. maar ik zie dat er nog een release van de Bom ook mist.
Het lijkt erop dat ze allen 7 inch singles plaatsen, in dat geval is het logisch dat wat ze doet mist, want dat was alleen een cd single..maar rond 2000 er is ook nog een RSD release van de Bom (met willekeurige roze of groen vinyl) dus wel 7 inch. Helemaal goed ingelicht is de site dus niet.

Ik ben geen Doe Maar-überfan, maar de zaak is toch zo klaar als een klontje? Macho was, zoals je zelf ook al aangeeft, de laatste single voor de split, dus wat mij betreft de laatste single van de band tijdens hun eerste levensfase. Dat platenmaatschappijen ná de split van alles verzinnen om de belangstelling voor Doe Maar levend te houden danwel aan te wakkeren, telt voor mij minder. Belle Helene was toen al een nummer van twee jaar oud. Ook Sinds 1 dag of 2 en Smoorverliefd kwamen in 1991 opnieuw op (vinyl)single uit, naar aanleiding van die nieuwe 'De beste'-verzamelaar. Maar om die nou als hun laatste singles te afficheren...

De vinylsingle van Belle Helène is trouwens wel zo'n beetje de duurste Nederlandstalige single die ik ooit ben tegengekomen. Als ik tenminste moet afgaan op die ene die via Discogs wordt verkocht...

De site laat inderdaad alleen de vinylsingles zien.
Wat dat betreft heb je gewoon gelijk.
Merkwaardig en ook erg jammer dat Telstar wat ze doet alleen op cd heeft uitgebracht.
1988 is toch nog volop in het vinyl single tijdperk.

Dat verrast me. Ik heb deze single later nog eens gekocht voor een tientje.

Bijzondere is wel dat deze single helemaal niks meer deed. Terwijl Ernst m ten tijde van Doris Day al op single wilde uitbrengen (wat Henny blokkeerde) Toen zou het ongetwijfeld wel een dikke hit geweest zijn. (nog steeds is dit nummer erg populair, ook bij de studenten.

Ja, dat laatste merk ik ook. Het is heden ten dage wellicht een van de populairste nummers van Doe Maar. Terwijl het dus nooit een hit is geweest. Misschien was de teleurstelling na de opheffing van de band zó groot dat de fans besloten maar even helemaal niets meer te kopen. Maar het verbaast me dat het zelfs geen tipparade-notering is geweest. Meestal komt zo'n 'oud' nummer van een - ook toen natuurlijk nog - razend populaire band meestal wel in aanmerking voor airplay, wat alicht een tipnotering op had moeten leveren. Misschien kwam die release wel net iets te vroeg. Ik zou me kunnen voorstellen dat het een hitje was geworden als het enkele jaren later een single-release kreeg ter promotie van een verzamelalbum.

Ik denk dat als dit nummer in deze tijd voor het eerst zou verschijnen, er veel ophef zou ontstaan.

Hij is in de 90's ook nog eens uitgebracht (Op cd single) maar ook zonder effect.

...en in 2021 ook nog eens als download, zie ik. Bij mijn weten ook zonder resultaat. Maar ja, downloads waren toen al op sterven na dood. Niettemin: op Spotify blijkt het het op drie na populairste nummer van Doe Maar te zijn.

En wat die ophef betreft: "...maar zo mooi, en minstens 17". Tja, we leven in een rare, preutse tijd wat dat betreft. Toentertijd hoorde je er nooit iemand over.

Wat Ze Doet komt uit de opnames voor de losse single Macho/Grote Broer. Toen Doe Maar voor de radio een Nieuwjaarsboodschap (december 1983) maakte was het nummer op de achtergrond te horen.
Al deze nummers waren niet voor het volgende album bestemd.

Ik dacht altijd dat álle Doe Maar nummers hits waren
Waar je ook komt; als ergens een willekeurig nummer van Doe Maar wordt gespeeld of gedraaid dan kent werkelijk iedereen het! Des te vreemder is het dan te lezen dat sommige singles destijds weinig tot niks deden in de charts. Vaag!

Dat deden ze dus wel, maar na de split was de 1e re-release een flop. En ik denk dat de heren er stiekum hard om gelachen hebben, want de maatschappij sneed zich ermee in de vingers.

Dat laatste kan ik me wel wat bij voorstellen ja. Eigenlijk ongelofelijk dat het allemaal maar zo kort heeft geduurd. Heb al diverse mooie en interessante documentaires erover gekeken op youtube. Blijft fascinerend hoe gek en heftig het allemaal was.

Juist dat vele doen in korte tijd tijd bleef ook bij mij hangen bij het zien van de laatste documentaire die op de NPO te zien was. (titel ff kwijt).

Je hebt het idee dat de band je hele leven met je meedraait zoals Rolling Stones, Springsteen, Iron Maiden en noem ze maar op. Maar ze zijn een nog geen vijf jaar echt hard actief geweest en hebben daarmee een enorme erfenis achtergelaten. Hetzelfde zie je bij The Doors die tussen 1967 en 1971 negen hele levens er doorheen jasten waar velen het nog steeds over hebben.

Relatief kort ja, maar we moeten denk ik niet vergeten dat de meesten in de band al over de 30 waren op het moment dat het zo'n hype werd.
Daar sta je dan op een leeftijd dat je zelf al opgroeiende koters kan hebben, of hebt, en dan sta je grotendeels voor jonge kids te spelen, want zo was het natuurlijk wel.
Heel andere tijd ook, sabitical was nog niet aan de orde toen en volgens mij waren ze op een gegeven moment ook echt uitgewoond.
Het was een heel succesvolle tijd, maar ook een hele turbulente.

Dat de heren hun eigen muzikale visie ontgroeiden, snap ik. Ik bedoel meer dat de band in heel korte tijd een paar albums afleverde die samen met alle gekte er omheen nog steeds nadreunen als markering van een tijdperk. Denk hierbij aan de kenmerkende albumhoezen, de beruchte buttons en de gillende bakvissen.

Dit is alles.

Eigenlijk waren ze maar twee jaar heel groot, halverwege 1981 tot halverwege 1983, maar toen waren ze ook wel heel groot.

Laatst op vakantie in een platenwinkel in Tiel deze single meegenomen. Zag er nog erg mooi uit en ik was toch wel benieuwd naar Grote broer omdat ik die nog helemaal niet kende. Heb 'm nu een aantal keer geluisterd en bijster enthousiast wordt ik er (nog) niet van. Die stemvervormers en soundeffecten doen het 'm niet echt voor mijn gevoel. Qua tekst wel een typisch Jantsz nummer.

”Heer wij danken U!” Na heel wat repetitiebeurten sprak ik deze zin uit op de grote dag door een nog grotere microfoon in een bom(!)volle kerk. In de lente van 1983 was ik zeven jaar, mijn zus bijna elf. In de lente van 1992 was de verzamelaar van Doe Maar de allerzevendste cd die ik ooit kocht. Voor wie niet van rekenen houdt: mijn zus was toen net geen twintig. Ze vertelde me dat ze zoveel jaren eerder in de lach schoot tijdens mijn eerste communie-optreden. Door de nadruk ongewild op ”U” te leggen, dwaalden de gedachten van het prille tienermeisje destijds af naar het ultieme Nederlandstalige lied over een generatiekloof.

Vijf jaar later had ik al nauwelijks meer budget om muziekalbums te kopen. Toch kreeg m’n zus die verzamel-cd van Doe Maar in ruil voor een verzamel-LP van The Smiths. Economisch een domme zet van mij want tweedehands-LP’s waren toen nauwelijks een stuiver waard. En ik weet als Nederbelg niet eens wat een stuiver is. In het nog net niet digitale tijdperk gooide men spreekwoordelijk met afgedankte vinylschijven naar je kop. Zodoende nam m'n muziekcollectie exponentieel toe zonder dat ik daarvoor honger - of erger: dorst - hoefde te lijden. Ik weet niet meer of 4US m'n eerste studio-album van Doe Maar werd. Ik weet wel dat studio-albums doorgaans authentieker en samenhangender klinken dan bijeengeharkte hits en would-be hits een zoveelste verzamelaar. Nog een voordeel van de tijdelijke devaluatie van oude LP's: op studeerkamer was dankzij een geregeld wisselende collectie platenhoezen haast geen vierkante centimeter behangpapier te zien. Toen was muziek nog iets fysieks.

Toegegeven, hierboven staat even persoonlijke als zinloze info. Mijn oordeel over 4US leest als een samenraapsel van heel wat eerder geponeerde meningen. Lajenie-dingens en het slotnummer hoeven niet voor mij. Het bedenkelijk niveau doet het repertoire van de band geen goed. En ook ik stoor me een beetje aan het veelvuldig gevloek in Heroïne. Nee, niet uit religieuze devotie. M’n communies - er volgde nog één op twaalfjarige leeftijd - hebben hun doel gemist zoals Seedorf en co dat deden op het EK 2000 in eigen land. Ik ben ooit nog vierde geëindigd op het interprovinciaal kampioenschap snevloeken. Als ik die ontgoochelende eindstand een half uur eerder had geweten, zat er wellicht een podiumplaats in. Long story short: alle overige nummers op 4US vind ik sterk tot beresterk, vandaar STERREN

Misschien ontgaat u het viertal geplooide vingers hierboven. Ik had het ook enige tijd moeilijk met het interpreteren van de merkwaardig uitgebeelde albumtitel. 4US = VIERUS = Virus, ik vind het niet zo voor de hand liggend. Bij mijn weten verwijst geen enkele songtekst naar een schadelijk micro-organisme, zelfs niet Nachtzuster. Terwijl een nummer als De Bom - tot treurens toe niet op deze plaat - toch vooral tegen Reagan en co gericht was. Ik meende daarom dat de titel als 'For US’ of zelfs ’For the U.S.' moest worden uitgesproken. Een wijze scoutsleider met een fijne muzieksmaak wees me gelukkig snel terecht.

En ook de epiloog van dit non-review bestaat uit enkele persoonlijke gebeurtenissen. Ik heb Doe Maar twee keer live gezien met nagenoeg geen enkel gillend tienermeisje in de zaal. Dat was anno 2000 in Ahoy (meteen kaarten gekocht, nog voor bekend werd dat de band ook in België zou optreden) en in 2018 in Antwerpen. Dat was telkens in het gezelschap van oud medestudenten. In Antwerpen grapten we door afscheid te nemen met de groet "Tot binnen 18 jaar op de volgende Doe Maar reünie." Helaas, alles gaat voorbij. Ook het leven van bassisten.

Beste Earlyspencer, de titel en songteksten verwijzen naar een bepaald soort schadelijk mircro-organisme, dat zichzelf snel vermenigvuldigd wanneer het een levende cel binnendringt: het Doe Maar Virus. Met name in de songteksten van Zoek Het Zelf Maar Uit en van 1 Nacht Alleen zijn de verwijzingen goed te horen. De mannen van Doe Maar hadden erg veel last van dit virus, ook al waren ze zelf niet besmet. Vooral veel jonge meisjes raakten in 1982 in Nederland besmet met dit virus.

Met als symptomen gifgroene en fluoroze huiduitslag en irriterend gegil?