Beach House - Bloom (2012)

Dit album past perfect bij dit weeer beeld, heerlijk op zo'n zwoele avond

Wishes is ook 1 van mijn favorieten. Vooral het stuk vanaf 2.20 is hemelsmooi.

En waarom staat On The Sea zo laag, een nummer dat nogal afwijkt van de rest van het materiaal, maar uitblinkt in zijn eenvoud! Zelfde gevalletje als Real Love op Teen Dream, dat ook helemaal onderaan de stemmenlijst staat!

Other People vind ik misschien wel hun zwakste nummer tot nu toe. Dat refreintje is flauw en bijna kinderachtig. Verder een mooi album, maar na het niveau van de eerste drie wel een mini-tegenvaller.

Deze heeft trouwens alweer dubbel zoveel stemmen als Devotion zie ik, terwijl die minstens van hetzelfde niveau is. Aanrader dus..

Gewoon niet mijn stijl. Wat een saai en voortkabbelend album waar weinig tot niets 'spannends' In gebeurt. Aangetrokken door de hoge plek op de rotatielijst en het positieve commentaar. Paar keer geprobeerd maar raak steeds halverwege geïrriteerd door dat vervelende galmende stemgeluid. Control, alt delete voor Beach House.

Oei, ik ben vaak een positivo, maar wat ik nu hoor...? En dat staat op de rotatielijst nr. 1 ?

Een soort slechte retro-band van de jaren 80. Kabbeldekabbel. Engelse echo achter de zang met wanstaltige uithalen..

Waarom zitten er nog pauzes tussen de nummers..

En die synths geluiden.. ai... ' Many been there, many done that..'.

Er komen zoveel vergelijkingen met net zovele jaren 80 Engelse bandjes bij me naar boven dat het 1 brei is.. Elevator Musak

Nee, natuurlijk geen cijfer van mij. Maar ik sta te kijken dat dit op de rotatielijst 1 staat. Dit is een soort coverband van een softere New Wave stroming uit de jaren 80...

Yep, een ieder zijn eigen smaak, maar hier sta ik echt met vraagtekens naar te luisteren ( en de reacties lezend )....

En dit zou het album van het jaar 2012 moeten worden op Music Meter..? Ben benieuwd naar MuMe eind 2012..

Maar nu.., naar buiten, de zon in.. Het is lente.. Biertje over een kwartiertje..

Luister hier eens naar... en voel.... De Kleur van de Lente... : Mark Hollis / En luister..

Prachtig.
Ook prachtig hoe smakem kunnen verschillen (zie hierboven)
Het is wel zo, dat je hier wat vaker naar moet luisteren
Bij de eerste luisterbeurt dacht ik ook- moet ik hier mee doorgaan.
Ik heb het wel gedaan en heb er geen spijt van - want alle nummers groeiden enorm.
Het kost je even wat tijd- maar dan heb je ook iets

Als er wel één duo is die bij mij een hele lange weg heeft moeten afleggen om toch mijn waardering te kunnen krijgen, dan is het wel Beach House. Ik had vorig jaar en zelfs dit jaar nog enkele dream pop albums beluisterd en steeds vond ik ze geweldig. De één wat meer dan de ander. Maar op de één of andere manier kon ik niets opwekken met Beach House. Alsof er iets weigerde samen te werken. Maar toen ik Myth hoorde, begon ik plots, en zonder enige informatie waarom nu wel, een klik te maken met dit dream pop duo. Dus eigenlijk kunnen we Myth het startschot noemen voor deze nieuwe ontdekking en eventueel nieuwe favoriete band. Maar dat zal de tijd uitwijzen.

Wat ik altijd geweldig vind bij dream pop duo's en artiesten is dat die geluiden altijd zo dromerig klinken. Wat logisch is, aangezien het dream pop heet. Maar deze muziek komt eigenlijk nooit echt tot zijn recht wanneer de tijd is aangebroken om te gaan slapen en dan te dromen. Nee, deze muziek komt beter tot zijn recht wanneer de zon opkomt en weer ondergaat. En ook als we even de natuur induiken, op eender welk moment van de dag. Kunst (fotografie) en dream pop zijn twee handen op één buik, dat is zeker.

Nu is er één artiest die me steeds weet te overtuigen en in mijn ogen het label 'beste dream pop artiest' verdient en dat is Youth Lagoon. Ik heb onlangs zijn debuut een hogere beoordeling gegeven (een vier en een half) en nog steeds wordt hij dagelijks afgespeeld. Heerlijke plaat en dat belooft wat voor zijn volgend album. Helaas voor Youth Lagoon zal het opletten geblazen zijn, want er is een concurrent in de buurt. Al zal Youth Lagoon nooit zijn label van beste dream pop artiest moeten afgeven, want er behoren namelijk twee personen in Beach House.

Het album is uitgebracht op Sub Pop, één van de bekendste indie labels in het genre. Nu klinkt dit wat paradoxaal, want dat is nu net wat indie muzikanten niet willen. En eigenlijk is er weinig uitgebracht materiaal die via Sub Pop het levenslicht ziet die ik echt slecht vind, dus dan kweek je een vertrouwen. En alweer heeft Sub Pop mijn vertrouwen niet geschaad. Daar heeft Sub Pop natuurlijk niet voor gezorgd, maar dit geweldig duo. En geweldig is dit duo zeker.

Het album zit vol met jaren '80 geluiden, af en toe een synthpop geluidje. Ook heb ik steeds het gevoel dat ze alles 'los' laten om tot een meesterlijk geluid te komen. De laatste halve minuut van Myth is daar het perfecte voorbeeld van. Jullie zien waarschijnlijk de positiviteit en een kleine liefde voor dit nummer, maar in mijn ogen is dit het beste nummer van dit album. Ik wil zeggen van heel de discografie van dit duo, maar dat zou weer lijden tot vervelende berichten omdat dit het eerste album van dit duo is dat ik beluister.

Deze plaat is een hele consistente plaat. Daarmee bedoel ik niet dat alles op elkaar lijkt, dat is meestal niet zo. Er zijn wel soms momenten waarbij ik denk dat ik het al heb gehoord, maar die momenten zijn in de minderheid, tot het zeldzame toe zelfs. Ik bedoel eerder dat het is alsof deze plaat geen rustmomenten kent en dat je naar een mix aan het luisteren bent. Een hele goede mix, dat wel. De overgang van het ene nummer naar het andere is dan ook heel goed in elkaar gestoken. Ik heb al vaak gedacht dat ik nog bezig was met Myth, terwijl ik al aan het einde van Wild was.

Ik heb eigenlijk nog nooit een dream pop album geweten die geen sfeer had, dus dat zit zeker goed. Nu had ik eigenlijk niet echt het gevoel dat dit album een geestverruimend inzicht gaf, wat ik bij Youth Lagoon wel had. Maar dit is maar de eerste luisterbeurt periode (lees: periode waar ik het album meerdere keren heb beluisterd, maar dat dit nog altijd bij de eerste luisterbeurt hoort) en misschien kan dit nog gebeuren. Het is niet omdat dit bij The Year of Hibernation direct gebeurde dat dit voor ieder ander album geldt.

Nu kan ik nog tientallen alinea's doorlullen, maar dat zou dan eindigen in nietszeggende lofbetuigingen, dus stop ik op mijn hoogtepunt. Het album is geweldig en het is eigenlijk een klein mirakel dat ik dit zeg. Voor een duo waar ik nooit de pracht van kon verstaan heeft het toch een lange weg weten af te leggen om op het eind van de rit beloond te worden met een waardering van mijn kant. Ik begin met een vier en we zullen zien wat de toekomst brengt. Misschien zal het een identieke of nog betere toekomst hebben dan The Year of Hibernation.

Nogal een tegenvaller, dit album. Het klinkt op zich best wel goed, maar het kabbelt maar door en wordt bijna nergens echt spannend.
Liefhebbers van dreampop/shoegaze kunnen wat mij betreft beter dit album luisteren:

Conduits - Conduits

Stukken spannender en afwisselender!

Ik kan me vinden in nightfriend. Het nummer Wishes vind ik wel echt een prachtig nummer. Dat nummer opzich zou ik 4,5 ster geven, maar de rest van het album is niet echt spannend. Het is voor mij echt een album die ik op zou zetten als achtergrond muziek en pas door hebben dat hij opstaat bij het nummer Wishes en als ie afgelopen is.

Vind Teen Dream een ontzettend leuk album maar de albumcovers van Beach House zijn normaal gezien (zo ook bij deze) vreselijk.. Toch wel opvallende score hier op MusicMeter dus moet ik deze binnekort eens beluisteren.

Ik vind het een leuke cd dit maar toch niet de topper die iedereen er hier blijkbaar in ziet. Maargoed zo vaak heb ik hem nou ook nog niet beluisterd dus misschien groeit ie nog wat.

Hallooooooo!! Waarom heeft niemand het over het geweldige WILD op dit album?? Wat een geweldige stem heeft ze, dat onderscheidt ze meteen van alle andere bands!

Beach House leerde ik kennen via de MuMe-ladder en hun songs vielen mij dadelijk mee. Hun vorige album Teen Dream moet ik nog zien te vinden (net als hun albums daarvoor) maar deze heb ik mij dadelijk aangeschaft na voorbeluistering en terecht.
Prachtige songs staan erop met pakkende melodiën, dromerig en sfeervol waarbij de synths de nummers inkleuren zonder dat het te bombastisch wordt. Ook de stemmen zijn een lust voor het oor, dit is beslist een albums dat ik nog vaak zal beluisteren (en ik heb hem al 3x gehoord). Hoogtepunten opnoemen is moeilijk, eigenlijk zijn ze het allemaal.

na 2 maanden luisterplezier zijn dit mijn hoogtepunten:

1. The Hours
2. Wild
3. Myth
4. Irene
5. Other People
6. Wishes
7. Troublemaker
8. Lazuli
9. New Year
10. On the Sea
11. Wherever You Go

de eerste 4 kwalificeer ik als 5+ buiten-categorie.
dan zijn er 5 perfecte songs die niet voor elkaar onderdoen
blijven 2 songs over die ten opzichte van de rest onder het gemiddelde liggen.
conclusie is dus dan we een 5***** album hebben.
Ik ga nog een stap verder: Bloom overtreft TeenDream vooral in gelaagdheid van de composities en het gitaarspel van Alex.

Ben ik het dus in de verste verte niet mee eensch! Dat nummer is zo ongelooflijk zomers, fris, verliefd, catchy! Het is geen 'ingewikkelde compositie' (hoeft ook niet om emoties op te wekken) , maar alles 'klopt' in dat nummer: de drumslagen die telkens perfect invallen, de hemelse melodieën, de dromerige outro, die gitaarmelodie in het refrein!

Het is een vollédig voorspelbaar nummer ook, in de zin dat het nummer zich ontvouwt tot datgene wat het belooft te zijn bij aanvang. Beach House legt in feite het volledige parcours van de volmaakte popsong af, en da's iets waar slechts weinigen in slagen (voorbeeld hiervan: dat afdalende trapje van de zang bij aanvang van het refrein - dat móet gewoon gebeuren; ookal is het cliché, een andere zanglijn zou gewoon slechter zijn). In feite is dit nummer zó zeemzoet en cliché, dat het geniaal is. 'Other People' brengt al die geprefabriceerde pop-sterren serieus in verlegenheid - heb Lady Gaga nog nooit zo'n volmaakt popnummer uit haar pen weten puren.

Oja, en dus mijn persoonlijke favoriet op dit album .

Wederom een onwijs goede plaat van Beach House. In mijn optiek wel een stukkie minder dan Teen Dream, het mist (nog) enkele echte uitschieters als Zebra, Silver Soul en Norway dat bijvoorbeeld zijn. Maar, het is weer een zeer constante plaat, elk nummer is raak. Raar dat On the Sea zo weinig als favoriet is aangevinkt, vind ik een pareltje. Mooi breekbaar liedje. Zelfde geldt voor Irene, wat een schitterende opbouw en heerlijk dreigende baslijn (vanaf 2.52 pfff).

Voor nu 4*, vorige bleek een groeier, dus zal me niks verbazen als dit uiteindelijk hoger uit zal vallen.. Top band.

Ik moet nu al op mijn woorden terugkomen. Irene is absolute buitencategorie.

Is niet over de hele linie top, maar nog steeds als geheel zeer goed. Af en toe raken ze de irritatie grens, maar overschrijden die (voor mij) niet.
Irene is een voorbeeld van een goed en spannend nummer. Alleen al hiervoor kun je'm gerust aanschaffen.

Ik kom terug op mijn eerdere post. Dit is duidelijk een groeiplaat voor mij. Moet ook zeggen dat ik de laatse weken wat meer in de uptempo albums zat en ik deze tussendoor luisterde, dus is misschien ook een verklaring waarom deze plaat me minder snel greep.

Nu ik wat meer de tijd voor deze plaat genomen heb vind ik hem heerlijk. Wild, Myth en Troublemaker hebben mij nu ook te pakken terwijl ik Wishes al top vond. Half puntje erbij naar 3,5 ster, maar ik denk dat ik daar nog wel een half puntje bij komt naarmate ik hem meer ga luisteren, want dat ga ik zeker doen.

Beetje dezelfde gevoelens als bij het luid bejubelde 'Teen Dream'. Mooi, een zekere schoonheid en een heel eigen geluid. Maar ook wat eenvormig en eentonig en wat lang uitgesponnen songs. De eerste twee songs vind ik direct het mooist.
Het blijft categorie 'ruime voldoende' voor mij, dit 'Bloom', dus een mooie 3,5***.

Zwoele avond, wat is dat?

Zwoel: Vochtig, warm, broeierig, hartstochtelijk.

Ofwel: Dit album is perfect bij dit weer beeld, heerlijk op zo'n vochtige, warme, broeirige, hartstochtelijke avond.


Tja.

Ik zou bijna een halve ster omlaag willen gaan doordat Beach House zo nodig een nummer op hun album moet zetten waar weer zo'n ontzettend grove, ongepaste stilte in moet vallen. Irene is een pracht van een nummer, laat het gewoon eindigen waar het moet eindigen en maak van Wherever You Go een gepaste outro.. waarom die ellendige stiltes ertussen? Verklaring?

En inderdaad, verhoogd naar 4 sterren. Waar het album voor mij in het begin nogal vlak was is dat nu helemaal anders. Wat is the Hours bijvoorbeeld ook een prachtig nummer. Er staan een aantal absolute pareltjes op wat mij betreft, toch ook een aantal nummers die goed, maar net iets minder zijn. Dat verklaard de 4 sterren dan ook

Zomeravond plaat, op een terras of tuinstoel. en dan deze cd, past perfect

Naar mijn mening een overgewaardeerde plaat die nergens zijn meer dan uitstekende voorganger 'Teen Dream' weet te evenaren. Saaie en voorspelbare dreampop.
Hierbij wil ik Conduits - Conduits aanraden, een dreampop gerelateerde plaat die wel weet te verrassen.

kijk al uit om Beach House te zien in de AB op 18 nov ... zal genieten worden mooi mooi mooi

op dit album trippen is trouwens heel fijn, het is alsof Victoria Legrand je een hand geeft en fluisterd dat je de goed kant opgaat(door de intimiteit van haar stem, evenals de muziek), maar ondertussen ook samen met je afvraagt wat het allemaal is, die ervaring. magisch.

irene

komt het omdat ik myth en lazuli al lang ken en daarom als hoogtepunten zie? maar dit album is lang geen 'teen dream'. ik kan het niet uitleggen. 't is gevoelsmatig of betere liedjes gewoon?
'teen dream' was dan ook zo'n perfecte plaat die je niet kan overtreffen;