menu

R.E.M. - Document (1987)

mijn stem
3,96 (500)
500 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: I.R.S.

  1. Finest Worksong (3:48)
  2. Welcome to the Occupation (2:48)
  3. Exhuming McCarthy (3:19)
  4. Disturbance at the Heron House (3:33)
  5. Strange (2:32)
  6. It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine) (4:07)
  7. The One I Love (3:17)
  8. Fireplace (3:24)
  9. Lightnin' Hopkins (3:18)
  10. King of Birds (4:07)
  11. Oddfellows Local 151 (5:21)
  12. Finest Worksong [Other Mix] * (3:48)
  13. Last Date * (2:16)
  14. The One I Love [Live] * (4:06)
  15. Time After Time Etc. [Live] * (8:22)
  16. Disturbance at the Heron House [Live] * (3:25)
  17. Finest Worksong [Lengthy Club Mix] * (5:52)
  18. Finest Worksong [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (4:09)
  19. These Days [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:35)
  20. Lightnin' Hopkins [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:43)
  21. Welcome to the Occupation [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (2:53)
  22. Driver 8 [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:35)
  23. Feeling Gravitys Pull [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (5:31)
  24. I Believe [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (4:32)
  25. The One I Love [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:20)
  26. Exhuming McCarthy [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:22)
  27. Wolves, Lower [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (4:23)
  28. Fall on Me [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:05)
  29. Just a Touch [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:04)
  30. Odd Fellows Local 151 [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (5:01)
  31. Little America [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (2:49)
  32. It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine) [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (4:01)
  33. Begin the Begin [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:57)
  34. Disturbance at the Heron House [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:41)
  35. Moral Kiosk [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (3:02)
  36. Life and How to Live It [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (6:27)
  37. So. Central Rain [Live at Muziekcentrum Vredenburg, Utrecht, Holland] * (5:19)
toon 26 bonustracks
totale tijdsduur: 39:34 (2:26:52)
zoeken in:
avatar van rkdev
4,5
Geweldige recensie Erwin, complimenten! En geen woord gelogen

avatar van dazzler
4,0
Toch wel jammer dat die recensie hier niet staat aangevinkt.

avatar van Kill_illuminati
Ik las in een review dat de live-cd die bij de heruitgave so-so is. Ik vind hem persoonlijk erg lekker, vooral door de energieke performance. De nummers die ik tot nu toe ken van dit album vind ik erg goed. Dit begint toch wel een van m'n favoriete bands te worden. Tijd geleden wilde ik ze nog live zien maar dat zit er helaas niet meer in.

avatar van Snakeskin
5,0
Vanaf de eerste tonen weet je dat het goed zit met deze plaat. De plaat is volkomen terecht weer positief gerecenseerd bij de release van haar 25 jarige bestaan. Vaak weggezet als schakelplaat maar daar wordt de plaat te kort mee gedaan omdat hij juist erg nadrukkelijk op zich zelf staat. Mooie plaat van een geweldige band

3,0
Eerste REM album dat mij kan bekoren. Wat ze hiervoor hebben gaan, heb ik aardig wat kansen gegeven, maar kan ik het niet waarderen. Hier wordt het af en toe ook wat steviger en dat bevalt me wel. Ik hoor meer afwisseling. Later zou het helemaal goed komen tussen mij en REM.

avatar van pmac
4,5
Bij deze lp staat het geluid als een huis, is Stipe eindelijk goed te verstaan en de nummers zijn vrijwel allemaal sterk. Bovendien laat Peter Buck zich ook van een veelzijdiger kant horen. Hij speelt wat gecontroleerder en iets meer ingetogen maar is wel sterk bepalend voor het geluid.

inzekerezin
Inderdaad is Stipe hier eindelijk verstaanbaar geworden, maar ik vind deze plaat een achteruitgang in vergelijking met hun vorige. Nog steeds prima, maar met sommige nummers kan ik helaas niet zó veel. Toch kan ik niet om die paar geweldige nummers heen, die het oordeel naar een 4 sterren doen uitslaan. Nummers als King Of Birds...

avatar van Brutus
3,5
Dit vind ik vanaf het eerste album verreweg het beste van REM.

Cured
Ik ook, daarna werd het nog wat beter een jaar of 5.

avatar van Frenz
Document zal altijd onderdeel uit maken van mijn playlist, toendertijd een vaste bewoner van mijn CD wisselaar in de auto. Meebrullen met It's The End Of The World, Finest Worksong, in die tijd speelde ik elk album in zijn geheel, geen discussie, nix shuffle, nix skip.

Misschien vind ik vooral de emotie van de herinnering nog goed, boeit niet. Ik weet wel dat het "grote succes" van Losing My Religion mij ietwat deed afhaken. Domme reden overigens, wie weet moet ik nog wat gaan grasduinen in ongekend R.E.M. materiaal. De vraag is alleen, vooruit of achteruit? Murmur heb ik nog ergens ver weg opgeslagen, AFTP dito. Misschien maar eens beginnen met Green

Telamon
Frenz schreef:
Document zal altijd onderdeel uit maken van mijn playlist, toendertijd een vaste bewoner van mijn CD wisselaar in de auto. Meebrullen met It's The End Of The World, Finest Worksong, in die tijd speelde ik elk album in zijn geheel, geen discussie, nix shuffle, nix skip.

Misschien vind ik vooral de emotie van de herinnering nog goed, boeit niet. Ik weet wel dat het "grote succes" van Losing My Religion mij ietwat deed afhaken. Domme reden overigens, wie weet moet ik nog wat gaan grasduinen in ongekend R.E.M. materiaal. De vraag is alleen, vooruit of achteruit? Murmur heb ik nog ergens ver weg opgeslagen, AFTP dito. Misschien maar eens beginnen met Green


Je zou een begin kunnen maken door de top 20 te beluisteren van : Greatest hits van R.E.M. die we onlangs hebben gemaakt.

ps de titel van het draadje wordt dus elke week aangepast

avatar van Frenz
Thx voor de tip Telamon, maar hoewel ik tegenwoordig niet altijd meer albums in z'n geheel draai (shuffle tijdens het fietsen bijv.), vind ik nog steeds dat je nummers niet los kan zien, dus ik ga toch de albums af. Hoe vaak is een nummer niet mooier doordat het ingebed staat in het geheel.

Ik had vroeger al een hekel aan verzamel elpees. Veelal staan de mooiste nummers van een band, imho, niet op verzamelaars, wel de populairste. Desalniettemin leuk om door het topic heen te browsen

avatar van Frenz
Oef, of ik word oud, of ik ben een stukje film van die tijd kwijt, zowel Lifes Rich Pageant als Green komen wel heel erg bekend voor. Vreemd, want downloaden bestond nog nog niet. De enige verklaring is dat beide CD's onderdeel waren van het bekende nummer van Acda en De Munnik....psies: CD van mij, CD van jou.

De emotie die daarbij komt bovendrijven is er nog steeds een van: whooott!! daar gaf jij nooit om, k**wijf. Affijn, water under the bridge

avatar van deric raven
4,5
Ik heb Document pas laat gekocht.
Niet dat ik dit een minder album vind, zeker niet.
Maar ik heb lang gedacht dat dit een verzamelaar was, en ik had al vrij snel Eponymous in bezit.
Voor mij is dit album het begin van de door mij als best beoordeelde periode.
Document, Green en Out Of Time blijven voor mij de echte klassiekers.
Op Document zit alles al perfect in elkaar.
Nog steeds net zo gedreven als op de vorige albums, maar vanaf hier straalt het ook meer rust uit.
Een mooie combi tussen meer uptempo nummers en al meer gedragen songs.
Het hoog gewaardeerde Automatic For The People heeft voor mij teveel slaapliedjes, die het prima doen in een lift van een te groot warenhuis.
Monster is te vaak een geforceerde poging om aansluiting te vinden bij de dan overheersende hardere gitaarbandjes.
Voor mij was Fall On Me van Lifes Rich Pageant al de voorbode van wat zou komen.
R.E.M. zou al snel de status van de ultieme studentenband ontgroeien, dit kon bijna niet anders.

Finest Worksong heeft de rebellie van een georganiseerde staking van een groep leraren of verpleegkundigen.
Duidelijk oneens met het heersend werkklimaat, maar wel ervoor zorgen dat genoeg collega’s achter blijven om de medemens tot dienst te zijn.
Gewoon gezellig met een lotgenoten het Binnenhof bezoeken, en tevens uitkijkend naar oud klasgenoten.
In een gesponsorde bus vervolgens weer huiswaarts.

Het is onmogelijk om It’s The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine) mee te zingen, en het is mij na al die jaren nog steeds niet duidelijk of dit nummer als aanklacht gezien moet worden.
Angst voor een grote oorlog?
De natuur die naar de klote gaat?
Het klinkt in ieder geval na al die jaren nog lekker, en ik kon mij in vroegere tijden ook heerlijk op voort bewegen in de een of andere discotheek.
Voor mij ligt het in dezelfde lijn als Land Of Confusion van Genesis en De Bom van Doe Maar.
Ook nummers waarbij ik ongeacht de boodschap altijd moet glimlachen.

Dat moet ik in ieder geval zeker niet bij The One I Love.
Daar zit volgens mij een overdosis aan woede in verwerkt.
Stipe begint redelijk rustig te zingen, maar al snel lijkt het alsof hij de controle over zijn emoties aan het kwijt raken is.
Als bij de eerste keer Fire zijn stem al over slaat, voel ik een soort van cynisme van dit nummer af druipen.
Niet de messen zijn geslepen, maar bij het schrijven van deze song lijkt het alsof er onnodig veel gebruik is gemaakt van een puntenslijper om zichzelf scherp te houden, of doordat er door frustratie te hard met een potlood in het papier is gedrukt.
Testament van Boudewijn de Groot heeft dat ook; een lief liedje, maar ondertussen zoveel felheid.
De kracht van R.E.M. is om hiervoor minder woorden te gebruiken, het effect is eens gelijk.
Op dat gebied lijkt Michael Stipe aardig op Frank Boeijen; veel gevoel, maar helaas niet altijd verstaanbaar.
De kracht ligt wel in het gevoel.

Telamon

avatar van rkdev
4,5
Mooi stuk Deric !

avatar van Metalhead99
4,0
Ik wil mijn muzikale kennis weer wat gaan verbreden en zo kwam ik vandaag deze plaat tegen. Daar "The One I Love" toch wel een van de nummers is die mij het meeste was bijgebleven, besloot ik deze plaat eens een luisterbeurt te geven.
Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik hem sindsdien al een paar keer op repeat heb gezet, want wat is dit een geweldige plaat zeg. De mannen lenen elementen uit met name de toenmalige (power) pop en alternatieve rock.
De plaat begint lekker relaxt "Finest Worksong", een nummer waarin gelijk de kwaliteit van zanger Michael Stipe goed naar voren komt. Wat in de daarna volgende tracks opvalt is dat het samenspel van deze mannen echt geweldig is. Het komt zo natuurlijk over dat je bijna zou denken dat ze het in 1 take live in de studio opnamen (maar dat zal vast niet het geval zijn).
Verder bevalt het lekker zware baswerk van Mike Mills mij enorm. Zo bepaalt hij enorm het geluid op bijvoorbeeld "Strange": een nummer dat qua stijl een beetje tegen de vroege Britse punk aan schurkt (maar dan met een stuk meer popinvloeden). Daarmee kom ik gelijk bij het volgende sterke punt: de veelzijdigheid en variatie van deze plaat. "Disturbance at the Heron House" klinkt bijvoorbeeld lekker licht en doet qua gitaarwerk een beetje aan The Byrds denken. Maar neem dan weer een nummer als "The One I Love". Die klinkt door de zware bass gelijk een stuk feller en ook Stipe's stem scheurt hier recht door de ziel.
Van de bonus tracks vind ik trouwens die unplugged versie van "Time After Time Etc." nog erg de moeite waard. Een prachtige versie van iets dat al een mooi nummer was.
Een geslaagde introductie met het materiaal van R.E.M., die met deze plaat mijn interesse in hun andere materiaal heeft aangewakkerd.

avatar van rkdev
4,5
Het eerste door Scott Litt geproduceerde album lijkt een soort brug tussen de rebellie van de eerste 4 platen en de wat meer radiovriendelijke sound van de volgende 3 platen. Het album begint meteen urgent met 'Finest Worksong' leunend op de stuwende drums van Bill Berry gevolgd door het fraaie 'Welcome to the Occupation' met mooie dubbele zang over een schitterende melodie uit de Rickenbacker van Peter Buck.

Na de protestsong 'Exhuming McCarthy' komt een van de parels van het album, 'Disturbance at the Heron House'. De zang van Michael Stipe op dit nummer is fantastisch maar de hele band tilt het nummer naar een hoger plan. De uitvoering tijdens de unplugged van 1991 is ook erg sterk.

De Wire-cover 'Strange' vind ik het minste nummer van het album, maar het laatste nummer van kant A maakt dat weer helemaal goed. Het geweldige 'It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)' werd lang gebruikt als afsluiter tijdens concerten (met Stipe die de tekst van een blaadje afkeek) en is zoals velen al aangaven een soort 'Subterranean Homesick Blues on speed'. Mooie samenzang tussen Stipe en Mills over een aanstekelijke melodie met heerlijke gitaren (en die roffel aan het begin van het nummer is erg gaaf).

'The One I Love' behoort tot de beste songs die R.E.M. maakte en maakt duidelijk wat de band allemaal in haar mars had (namelijk een aanstekelijk pop-rock nummer maken over een pakkende melodie). Vaak opgevat als een liefdesliedje lijkt de tekst in mijn ogen meer over het manipuleren van iemand als tijdverdrijf te gaan ("A simple prop to occupy my time / Another prop has occupied my time").

'Fireplace' bevat een saxofoon-solo van Steve Berlin, een instrument niet eerder gebruikt door R.E.M.
In tegenstelling tot de post-punk van 'Strange' staat die stijl me op 'Lightnin' Hopkins' wel aan, door de strakke melodie en het "who-ho" refrein (het nummer doet me overigens wat denken aan 'The Refugee' van het U2 album War). Het album sluit mooi al met de sfeervolle 'King of Birds' en 'Oddfellows Local 151'.

R.E.M. maakt alweer het 5e sterke album in evenveel jaren, en bereikt door de Amerikaanse top 10 hit 'The One I Love' voor het eerst (terecht) een groter publiek. De samenwerking met producer Scott Litt zou aanblijven tot en met 'New Adventures in Hi-Fi'.

avatar van Silky & Smooth
3,5
The One I Love vind ik een fantastisch nummer, maar de rest van dit album slaat niet helemaal aan bij mij.

Silky & Smooth schreef:
The One I Love vind ik een fantastisch nummer, maar de rest van dit album slaat niet helemaal aan bij mij.


Dan vind ik dat je nog een uitermate positieve score uitdeelt!

avatar van Silky & Smooth
3,5
Dankjewel!

avatar van harm1985
4,5
Begonnen met een vier in inmiddels verhoogd met een halve ster. Ijzersterk album dat gewoon de tand des tijds erg goed doorstaan heeft. Staat geen zwak nummer op. Bijna zonde dat ik niet eerder het oude werk van R.E.M. heb opgezocht.

5,0
Een van de mooiste albums die ik ken. Echt elk nummer is raak. Ik kan dit album de hele dag draaien zonder het beu te worden. Hij staat dan ook in mijn top 10.

avatar van bikkel2
4,5
Vinnige R.E.M plaat met eigenlijk alleen maar sterk materiaal.
Het constante niveau blijft ook hier gehandhaafd.
Document lijkt net even scherper en pittiger, al is er niet echt sprake van een muzikale ommezwaai.
Het rockt wellicht net even meer en met It's The End Of The World en The One I Love, waren ineens ook de hits daar.
R.E.M heeft dan inmiddels echt die typerende eigen sound, waar ook nog wel eens wat Folk in sluipt.
Lichte frivole rock en meer de duistere kant wisselen elkaar goed af en Document verveeld werkelijk geen moment.
Opvolger Green is altijd wel een soort van favo voor mij geweest, maar eigenlijk doet deze er niet of nauwelijks voor onder.

4,5.

avatar van Funky Bookie
4,0
R.E.M. is een band die ik altijd even vergeet als het over hele goede bands gaat. De heren hebben ontzettend sterke albums gemaakt, maar dat zit bij mij dus niet top of mond. Ook dit album kenmerkt alles wat de band goed maakt. Sterke composities, briljante zang en uitstekend gemusiceerd.

avatar van Mastroianni
4,5
geplaatst:
Lange tijd geleden dat ik R.E.M. beluisterde, maar vanavond was ik in de stemming. En dan blijkt dit toch wel een erg sterk album. Net wat scherper en vinniger dan veel van hun andere werk. Halfje erbij!

avatar van Marco van Lochem
4,0
Dit jaar is het 39 jaar geleden dat één van de toonaangevende bands van de tweede helft van de jaren ’80 en de jaren ’90 opgericht werd. R.E.M. is ontstaan in Athens, Georgia en bestaat voor het grootste deel van hun bestaan uit zanger Michael Stipe, gitarist Peter Buck, bassist Mick Mills en drummer Bill Berry. In 1983 verschijnt het debuutalbum “MURMUR” dat al meteen als een topper bestempeld wordt, zonder dat er miljoenen van worden verkocht. R.E.M. maakt alternatieve rock met pakkende melodieën en heerlijke hooks. Op 1 september 1987 verschijnt het vijfde studio album “DOCUMENT” dat uitgroeit tot een R.E.M. klassieker. De 11 tracks laten een geïnspireerde band horen, die, ondanks het alternatieve stempel, de melodie altijd als uitgangspunt gebruiken. Dat hoor je vooral op “WELCOME TO THE OCCUPATION” en “THE ONE I LOVE”. De andere songs doen niet voor elkaar onder en ze behoren allemaal tot het beste dat het kwartet gemaakt heeft. In “STRANGE” klinkt de gitaar iets steviger, “IT’S THE END OF THE WORLD AS WE KNOW IT (and i feel fine)” wordt er op een bepaalde manier door Stipe gerapt en is het refrein een zeer herkenbare R.E.M. refrein, pakkend en oorwurmpje. “FIREPLACE” heeft een wat tegendraads ritme, waardoor het wat afwijkt van de rest en “KING OF BIRDS” zou je als de ballad van het album kunnen bestempelen, een prachtige song. Na “DOCUMENT” verscheen in 1988 “GREEN” waarna de band een korte pauze inlaste om in 1991 groots terug te komen met “OUT OF TIME” en de wereldhit “LOSING MY RELIGION”. Met “AUTOMATIC FOR THE PEOPLE” brachten ze in 1992 opnieuw een klassieker uit. In 2011 verscheen het 15e en laatste album van R.E.M., “COLLAPSE INTO NOW”, waarna ze uit elkaar gingen. Drummer Bill Berry had de band in 1997 al verlaten, maar voegde zich nog een aantal keer bij zijn bandmaten. R.E.M. brak pas in 1991 door bij het grote publiek, maar met terugwerkende kracht had dat al met dit schijfje kunnen gebeuren. “DOCUMENT” laat een band in topvorm horen en het is derhalve terecht dat dit een klassieker in hun oeuvre is.

avatar van Arbeidsdeskundige
5,0
Johnny Marr schreef:
Niet mis, maar er blijven maar 3 nummers hangen bij mij, en dat is de opener "Finest Worksong" en de hits "It's the End of the World as we Know it" en "The One I Love".
Alle nummers zijn ijzersterk. King of Birds is mijn favoriete nummer.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:26 uur

geplaatst: vandaag om 13:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.