Tool - Lateralus (2001)

wat vind je van de drums hierop rudiger?

heerlijke plaat. mijn 1e kenninsmaking met Tool na het 10.000 days album. Tool gaat toch een heel stuk verder dan ik dacht. soms kom ik mooie stukken tekst tegen.

echt een plaat waar je helemaal in verdwaalt kunt raken. oja ik moest nog een paar dingen afmaken voor morgen, oja ik zou dit nog doen, oja ik zou dat nog doen, wauw! is het al weer 4 uur?

heerlijke band!

Dit album nu 3 keer gedraaid en nummer 11 en 12 vielen me in eerste instantie het meeste op.
Ik denk niet dat ik deze schijf thuis kan draaien met de stereo op 10 want dan krijg je het Twin Towers effect , stort m`n hele flat in.

met koptelefoon komt tool pas echt tot het recht

en snoeihard live natuurlijk

Maar rudiger wat vind je dan van Schism, is een heel pakkend nummer en kan de hele dag in je hoofd zitten, of het titelnummer, of Parabola of The Grudge of Tick & Leeches of...... tja ik kan eigenlijk net zo goed alle nummers gaan opnoemen hier, er staat geen enkel zwak nummer op voor mij. misschien is het advies van Joy wat voor jou, met een hoofdtelefoon op dit album eens beluisteren, want dan haal je er vaak geluiden uit die je normaal niet eens hoort. gewoon doorzetten, want dit album is dat zeker waard.

Tool werkt voor mij toch ook wel prima met een shot alcohol -of andere bedwelmende middelen- in m'n bloed. Deze muziek leent er zich ook toe vind ik, het organische van Lateralus voel je dan door het hele lichaam zinderen. Waarmee ik nu geen drugs of wat dan ook wil promoten.

Fantastische, unieke plaat waar je voor moet zijn (laten we daar eerlijk over wezen). Beweren dat dit het grootste meesterwerk allertijden is vind ik dan ook zever in pakskes. Al is dat eigenlijk bij ieder album van toepassing. Die godverdomde gevoelens die er ook altijd bij komen kijken hé

Deze Lateralus is volgens mij het Magnum Opus van de band (ook al geef ik de voorkeur aan Aenima), in die zin dat ze alle troeven uit de kast halen om een klasseplaat te maken die van begin tot eind klopt. Komt u maar binnen. En sta versteld.

tis toch lekker om tool te beluisteren als je helemaal afgesloten bent van de buitenwereld, alle lampen uit, lekker wierookje aan en oogies dicht

dan komt tool bij mij toch echt een stuk dieper binnen dan in de huiskamer met de computer en televisie aan of tijdens de afwas

je hoort zoveel meer

nu en dan een flinke bak lateralus op standje 10 doet het ook goed maar das voor de beukgevoelens

Niet normaal gewoon , wat is dit een goeie cd!!!!. Alles klopt.
Mijn eerste cd die ik van tool kocht. Ik kende ze nog niet zo , maar schism had ik een paar keer op de radio gehoord. Ik vond het wel aardig en heb toen de cd gekocht. De eerste paar keer luiteren vond ik ook wel aardig. Toen de cd een keer beluisterd op mijn kamer in het donker. Cd op repeat. In m'n slaap de cd beluisterd. Toen ik wakker werd was het kwartje helemaal gevallen. Ik dacht dat metallica mijn bandje was maar Tool is van een andere planeet. Alle superlatieven komen tekort. Je moet als je tool noch niet zo goed kent maar eens heel intens naar de muziek luisteren en je zult "hopelijk" er achter komen dat alles met zo'n ongeloofelijk gevoel en sfeer en vakmanschap gemaakt is. De teksten boeien mij niet zo veel , het gaat mij echt om de muziek, ritmes en de duistere sfeer van de nummers.
Daarna de andere cd's gekocht en sindsdien fan.
Drummer Danny carrey steekt er voor mij boven uit. Normaal let ik op de gitarist en ga ik luchtgitaar spelen als ik een gaaf nummer hoor, maar bij tool ga ik lucht drummen.

Deze cd kan ik 1000 keer luisteren en zal nooit vervelen.

Ik heb hem net opgebumpt naar plek 2 in mijn top 10 en het is de eerste 5* die ik een studio-album geef na Master of Puppets. Hier staat gewoon geen enkel slecht nummer op, ongelooflijk!

wat is muziek beluisteren toch een mooie hobby he als je met de juiste albums in aanraking komt. dit is voor mij het ultieme muziek album, alles is raak, alles klopt, goede zangstem, super drums erg goed gitaarwerk, goede texten, in 1 woord geweldig gewoon. 1 van de weinige albums waar werkelijk alles aan klopt. met recht mijn nummer 1 in mijn top 10.

Jep, daarom vind ik hem ook een pak beter dan het ook uitstekende AEnima. Waar die plaat soms lijdt onder niemendalletjes van intermissions, is deze plaat veel serieuzer, veel strakker en het resultaat is een plaat waarop je je in ieder nummer kan inleven. Ik ben net tot die constatatie gekomen na ongeveer mijn 30ste luisterbeurt.

Ik dacht lange tijd dat dit het beste album is wat ik ooit tegen zal gaan komen en dat Tool de beste band op aarde is. Jammer genoeg valt het me bij Tool op dat de albums na een poosje minder worden. Het lijkt wel alsof Lateralus me niet meer, zoals voorheen, altijd kan boeien. Het is nu meer bij momenten dat ik dit album opzet en ik kan het dan wel uitluisteren en er van genieten, maar het is veel minder overweldigend dan eerst. Begrijp me niet verkeerd, het is nog steeds een van de beste albums ooit voor mij, maar (zoals ook te zien aan mijn top 10) die enorme overmacht is weg. Daarom daalt deze plaat een paar plaatsjes in mijn top 10.

ach ja, en over pakkumbeet weet ik het 5 weken draai je um en heb je er weer en totaal ander gevoel bij en blijkt het nog even geniaal



ook dat is tool

als de 1 of 2 0.5 stemmen ineens verwijdert werden schiet het gemiddelde bij deze plaat een stuk omhoog

ik kan me voorstellen dat sommige mensen de muziek niet begrijpen. maar om dan een 0.5 te geven? wat echt een uitzondering is als ik naar de statistieken kijk. volgens mij hebben we hier te maken met tegen stemmers. slecht.....

maakt de plaat er niet minder op. voordeel van deze vond ik vooral dat er hier niet van die Message to Harry Manback nummers opstaan. en deze plaat is nog niks van zijn waarde gedaald sinds ik hem luister! plus dat ik nog steeds niet het gevoel heb dat ik de plaat helemaal beluistert heb. terwijl ik dat genoeg doe.

ik luister hem nu zo een maand.

Die vuile gitaren op minuut 5 van parabola. !

Het drumwerk in Ticks & Leeches

Die smerige scheet op second 7 in Faaip de Oiad.

Bedankt. Nu zal de afsluiter van dit album nooit meer hetzelfde zijn

Ik wist niet dat ik zo'n macht had.

Misschien moet ik eens proberen daar munt uit te slaan.

Ik beluister die sowieso al nooit.

Laatste week paar keer dit album opgezet (mét koptelefoon ) gezien de hoge gemiddelden hier op de site. Maar om het heel kort te houden: het kon me geen meter boeien. Hoe vaak moet je zo'n plaat draaien om het te begrijpen? Ik heb er zeker aandachtig naar geluisterd en geprobeerd om de muziek van Tool te doorgronden, zonder succes helaas. Blijkbaar niets voor mij.. Of zijn er nog tips om deze muziek wel te begrijpen?

De meeste begrijpen hem na 15 luisterbeurten, neem jij er maar 100.

welnee, asje zo'n oppervlakkige reactie post mbt een geniale plaat als lateralus,dan verdien je het nie eens, snel de nieuwste pink opzetten en daar over gaan mekkeren

Was niks oppervlakkig aan hoor. Het pakte hem gewoon niet. Dat kan soms.

Wat zou ik dan moeten doen? Tot in details gaan treden wat mij niet pakt? Op sommige momenten hoor ik zeker de genialiteit en kan ook zeker begrijpen dat het met veel gevoel is gemaakt. Zoals die fluistermomentjes. Maar het pakt me niet, raakt me niet. Kan toch? Zal het zeker nog wel eens gaan luisteren, miss dat het kwartje ooit valt.

En ach, Pink is zo slecht nog niet

Ik ben oorspronkelijk begonnen met 3,5*, heb dat algauw veranderd naar 4*, dan toch maar 4,5* en aangezien ik er niets slechts aan kon vinden en de nummers allemaal heerlijk zijn, kon ik niet anders dan de maximumscore geven.

Welke tips kan ik geven? Luister hem maar nog een aantal keer en beluister bij elke luisterbeurt afwisselend de afzonderlijke componenten; bijv. de aartsmoeilijke drumpartijen in o.a. Ticks & Leeches, de onvergetelijke mysterieuze baslijn van Schism, de bezwerende gitaarpartijen in de titeltrack of Maynard's soms zachte, soms woeste, maar altijd krachtige stem met (voor mij) het hoogtepunt die 25-seconden-lange schreeuw naar het einde van The Grudge. Alle 4 zijn ze gedurende heel het album in topvorm. Als je de muziek niet "voelt" (zoals ik dat in het begin ook had), moet je bijv. eens de teksten inkijken en hun betekenis proberen te achterhalen, zodat je snapt hoe ze de betekenis muzikaal wilden ondersteunen. Het mooie: ze zijn op zoveel manieren interpreteerbaar, wat exact is wat Tool wil bereiken. O ja, en beluister zeker ook 'ns (in het donker) met koptelefoon, want dat onthult zoveel kleine details die je anders mist.

Technisch zijn ze héél sterk, maar ik kan me voorstellen als je zelf geen instrument speelt, dat dat je weinig tot geen bal interesseert.

nee hoor, niks mis mee als het je niet grijpt, alleen jammer wellicht

Ik heb hem ook talloze malen beluisterd voordat ik alles een beetje kon vatten en doorhad. Probeer b.v eens afzonderlijk op de drums alleen al te letten, dat is zo complex en mooi gedaan, als je daar niet meer van genieten kunt zou dat erg jammer zijn. Of gewoon eens een paar losse nummers eerst beluisteren dat werkt vaak ook goed. Ik had alles een beetje door na 25 luisterbeurten, maar vind werkelijk alles ok, vooral de balans en het samenspel en voor mij een drumwerk wat ik nog steeds niet beter heb gehoord, ook niet zoals vele kenners hier beweren van Jaki Liebezeit van Can, nee dit vind ik de beste drumplaat die ik tot nog toe gehoord heb. maar er is meer dan drums alleen hoor, maar dat is voor mij eigenlijk wel de meest bepalende factor op deze plaat, want zonder dat geniale drumwerk zou hij bij mij gewoon lager scoren. Ik zie muziek echt als kunst, deze plaat zeker. Soms heb je ook wel van die abstrackte schilderijen met 2 hoeken erin, die worden weleens geveild, en verkocht voor een half miljoen. zo'n schilderij doet mij ook helemaal niets, maar veel mensen wel, anders zou het niet zoveel opbrengen denk ik. Geld ook voor deze plaat, als je deze na talloze luisterbeurten nog niet vat zou het gewoon jammer zijn. ieder zijn meug zou ik maar zeggen. ik vind ook veel muziek niets aan, dat is nu eenmaal zo gelukkig maar dat smaken verschillen, anders zouden we maar in een saaie wereld leven denk ik. O ja Thomzic als je deze plaat te druk vind en te complex zou je wellicht Aenima eens kunnen proberen, heeft dezelfde stijl als deze plaat, er zitten alleen meer rustpunten in, deze houdt je van begin tot eind in je greep. Undertow is nog weer makkelijker qua luistergemak, zou ook wat kunnen zijn, maar als je Undertow door hebt wil je al snel meer van Tool horen. In de volgorde Undertow, Aenima en Lateralus zit een erg mooie chronologische opbouw, en kun je per plaat horen dat ze steeds een stuk beter worden. Succes iig met de muzikale reis die Tool heet.

Niets minder dan geniaal, inderdaad.

Ik heb hier een monster-recensie waaraan ik toch een hele tijd bezig ben geweest; nog enkel de laatste paar nummers en dan zet ik hem hierop. Nu ben ik wel even versleten van de zware inhoudelijke materie die ik al doorlopen heb, dus het zal niet meer voor vandaag zijn.