UB40 - Present Arms (1981)

Dit tweede album van UB40 stelt in ieder geval niet teleur, met opnieuw een reeks sterke composities en ditmaal ook een voller en warmer geluid. Als minpunten moet worden gezegd dat er wel wat saaie stukken op staan, zoals de lange uitloop van Don't let it pass you by en de melige plaatafsluiter Lamb's bread, en dat het album misschien ook wel een tikkie langer had gekund (twee nummers en acht minuten korter dan het drie kwartier durende en bovendien de volle speelduur lang interessante Signing off).

De CD-uitgave bevat als bonustracks de twee nummers die bij de oorspronkelijke elpee als 45-toeren-single werden bijgeleverd. Daaronder is vooral interessant het extreem swingende Don't walk on the grass, met een verslavend oplopend saxloopje (dat overigens op het volgende reguliere album UB44 nog in Folitician zou worden gerecycled). Maar het hoogtepunt voor mij is toch de fantastische single One in ten, waarvan de tekst in het refrein gebruik maakt van een bijzonder sluwe "statistische" invalshoek:

I am the one in ten - a number on a list
I am the one in ten - even though I don't exist
Nobody knows me but I'm always there
A statistical reminder of a world that doesn't care

waarna in elk couplet het abstracte "statistische" individu concreet wordt uitgebeeld, als een soort Elckerlyc aan de onderkant van de samenleving. Een uitstekende tekst voor een geweldig nummer. Gelukkig zat UB40 op dit album nog niet aan de rode rode wijn.