Limp Bizkit - Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water (2000)

Lekker album. Normaal gesproken ligt rock/metal mij helemaal niet en ben ik meer van de hiphop maar limp bizkit vind ik gewoon super! Hoorde dat ze weer bij elkaar komen!

Er zijn anders genoeg geldende redenen genoemd, maar ik zal hier het balletje nog weer eens opgooien. Wie zich wat meer verdiept in het fenomeen 'metal' hoort gewoon hoe weinig deze muziek voorstelt. Je hoort hier gewoon hoe Fred de leiding over wilt nemen van Wes Borland, die daarna zijn conclusies trok. Ik denk dat deze plaat eigenlijk het begin van het einde betekende voor het genre waarin het zat (nu-metal vind ik een oerdomme benaming voor iets dat al jaren gedaan werd). Fred Durst profileerde zichzelf dusdanig als een onuitstaanbare oetlul dat het in de muziek en in de teksten tè duidelijk is terug te horen. Het leven en iedereen is kut, maar ondertussen leefde hij er lustig op los van de royalties met de ene na de andere celebrity aan zijn zijde (die hij daarna dan ook nog eens heel fijntjes afkraakte als ie gedumpt werd), runde ie z'n eigen platenmaatschappij waarop de ene rockband nóg gladder klinkt als de andere en gedraagde hij zich steeds onbeschofter en egocentrischer tegenover zijn eigen fans en zet ie op het podium aan tot geweld (Welke idioot doet dát in godsnaam zijn fans aan!???!??? ). Dat ie vervolgens gitaristen op auditie laat komen en hij beslag legt op hun ideeën doet voor mij het boek dicht. Conclusie: Waardeloze muziek, waardeloze band (behalve Wes, dus) en waardeloze man!

Oja, Boiler vind ik eerlijk gezegd ook wel een schamel lichtpuntje, maar dat is ook al eerder en beter door ze gedaan.

Over de gehele lijn vind ik dat je vooral kritiek uit op Fred Durst, uiteraard terecht. Maar Limp Bizkit is op zich wel een band vol goede muzikanten. John Otto vind ik ook best een goede drummer, en de baslijnen van Rivers zijn toch ook best aardig. De band zou ik dus niet waardeloos willen noemen, eerder gewoon Fred Durst. En het lijkt me niet omdat Durst een irritant mannetje is je meteen Limp Bizkit moet afschrijven als enorm slecht en het een halfje geven. Er is vast nog wel slechter werk gemaakt..

Het werk hiervoor vind ik zeker wel veel beter, alleen al omdat Wes daarop meer de toon aangeeft. De band begon dus zeker wel goed. Maar op deze cd is toch te horen dat de band eigenlijk achter Fred aan lijkt te huppelen. Het is hier overduidelijk 'zijn' band geworden en dat vind ik toch wel wat getuigen van gebrek aan ruggegraat. Neem eens bv. het refrein van My Generation:

So go ahead and talk shit, talk shit about me, and go ahead and talk shit about my g-g-generation.
We don't, don't give a fuck, and we wont ever give a fuck un, til you, you give a fuck about me and my generation.

Het lijkt me toch wel sterk dat hier nog een ander bandlid in meegaat dan Fred himself. Eenieder met een beetje zeggenschap had dit geweldige idee allang binnen een seconde naar de prullenbak verwezen.
Wat ik dus hoor op deze cd is een soort van dagboek van iemand die het zelf niet doorheeft dat ie kampt met een buitenproportioneel imago-probleem en de begeleidende muziek klinkt als dé perfecte soundtrack daarvoor, hoe talentvol de bandleden misschien ook mogen zijn.

Zit veelal wel een lekkere flow in de tracks.
Vond het toen in 2000 wel mooi.

Helaas zijn de teksten van Fredje niet echt van een hoogstaand niveau, neen. De muziek is op dit album echter nog wel best oké, vind ik persoonlijk. Op de vorige albums waren zijn teksten ook wel niet altijd van een groots niveau? Al was het wel altijd beter dan bv. een Rollin' of een My Generation

Ik volg je dus zeker, maar is een 0,5* toch niet licht overdreven en gewoon een stem vanwege de haat tegen Fredje ?

Nee. Heb het maar 1 keer helemaal uit kunnen luisteren.
Vreselijke k-plaat op alle fronten!

ik moet toegeven dat fred een vreselijk persoon is en dat de teksten nergens op slaan, maar het geheel vind ik toch wel super om eerlijk te zijn... ik heb vast een vreemde muzieksmaak

Nee hoor, je hebt gewoon géén smaak (grapje uiteraard)

Het is allemaal wel lekkere rock. Maar het is steeds hetzelfde melodietje. Op bijna elk nummer van de plaat wordt minstens wel een keer F*ck gezegd. Behalve op Take A Look Around. Ik geloof dat dat een soundtrack van Mission: Impossible was.

Nou wil ik niet zo zeuren over de songteksten (de meeste teksten slaan nergens op) of over het woordje f*ck. Maar als je een album laat uitbrengen probeer er dan ook iets mee.

Oké fred, even rustig. Een paar keer f*ck in Hot Dog ik wel genoeg. Waarom in godsnaam?! Erg jammer van fred. Hot Dog wordt gewoon irritant.

Take A look Around vind ik niet slecht, net als My Way en Full Nelson. En Rollin' is ook wel grappig voor een paar keer maar als ik hem nog niet had gekocht en ik zag hem liggen, dan had ik hem ook laten liggen.

verschrikkelijke outro voor de rest gewoon limp bizkit style

Rollin is echt afschuwelijk! Het origineel is al boring maar deze is nog 80 keer erger....

Boiler...dat vind ik echt een goed nummer!

Waarom krijgt deze plaat zo'n laag cijfer? Ik vind het zeker wel vet, dat kan deels een beetje nostalgie zijn maar van de meeste nummers kan ik toch ook echt nog wel genieten. Ach mensen kunnen zeggen van de limp wat ze willen maar ik vind het nog altijd dope

Ik vind Fred erg jammer van de mensheid.

mja, maar het gaat hier over limp bizkit in het algemeen, niet over een of andere solo carrière van fredje. vocaal is het allemaal niet zo goed misschien, maar muzikaal klinkt het wel leuk. niet al te gecompliceerd of hoogvliegend, gewoon leuk om te luisteren

sorry voor de late reactie, maar ik ben er eigenlijk nu pas over beginnen denken.
welk lied van de vorige cd's lijkt dan op boiler en is beter?

^Ik gok Re-Arranged.

Dit ga ik in tweeën beantwoorden: a) Don't Go Off Wandering schiet me zo te binnen. b) Wat is er beter van hiervoor? Hmmm... even nadenken.. Oja: Alles! En niet een klein beetje.

Het derde album van Limp Bizkit, en naar mijn mening beter dan Significant Other.
Significant Other had meer redelijke tracks dan dit album, op dit album staan meer goede tracks.
Leuke hoes ook, en vind de titel ook wel grappig.
Je hoort ook duidelijk meer DJ Lethal dan in de vorige albums, en er zijn minder outro's bij de nummers.

Korte review per nummer:
01. Intro: Korte intro, niets mis mee. Misschien wel wat overbodig aangezien Fred in het begin van Hot Dog zegt: 'Introducing... the Chocolate Starfish and the Hotdog Flavored Water.'
02. Hot Dog: Vooral de gitaar in dit nummer klinkt goed. Al die 'fucks' in de tekst storen me eigenlijk niet, ik zie er de humor wel van in.
03. My Generation: Sterk, beukend nummer, vooral de drum springt hier uit. De gitaar is ook goed, en de DJ heeft ook een tof stuk.
04. Full Nelson: Goede bass hier. De tekst is wat minder maar het nummer klinkt wel goed.
05. My Way: Ook een goed nummer, je hoort de DJ weer veel.
06. Rollin' (Air Raid Vehicle): Vind dit ook wel een leuk nummer, luistert lekker weg.
07. Livin' It Up: Weer een sterk nummer, het tempo blijft er goed in. Heerlijke breakdown ook.
08. The One: Tempo gaat hier wat naar beneden, maar dat maakt het nummer natuurlijk niet slecht, al vind ik er ook niets speciaal aan. Ook de eerste overbodige outro.
09. Getcha Groove On: Hiphop nummer, niets voor mij. Wel beter dan N2 Gether Now van het vorig album.
10. Take a Look Around: Goed nummer, leuke riffs en de drum klinkt ook goed. Zang is ook goed.
11. It'll Be OK: Drum springt hier uit. Goede opbouw in dit nummer.
12. Boiler: Geweldig nummer, ook een goede opbouw. Wel een overbodige outro. Toffe clip ook.
13. Hold On: Dromerig nummer, klinkt wel goed.
14. Rollin' (Urban Assault Vehicle): De slechtste track van het album. Ik heb het niet zo voor remixes.
15. Outro: Saai, te lang, overbodig.

Top 3:
Boiler, My Generation, Livin' It Up

4*

Geweldige band die op comercieel niveau werelden bij elkaar wist te brengen!
Jammer dat de aanhang van beide werelden niks van comercieel moeten hebben, en liever bij hun harcore underground shit blijven.

Maar voor een muziekliefhebber die wel open staat voor andere genres is dit een geweldig album!!!

Ik snap niet waarom je zoveel energy steekt in een album die je maar 0,5 sterren geeft?!

Ik mag toch wel een vraag beantwoorden?

ik zal nog maar eens verlagen, het wordt toch wat minder na een tijdje.

slechtste nummers zijn rollin, the one, getcha groove on en de andere rollin

hoogtepunten zijn boiler en livin' it up

(en ik weet ook wel dat dit simpele muziek is, en dat alle vorige werk beter is, maar deze muziek is toch duidelijk voor tieners gemaakt, en ik val in die doelgroep, dus vind ik dit best genietbaar)

snap niet dat als je zon kraker als boiler kan bedenken , je de rest van een plaat zo volnaggelt met ronduit bagger

is anders al genoeg verklaard: ze wouden geld
plaat zou idd wel veel beter zijn als al de nummers het niveau van boiler haalden

tienermuziekliefhebbers misschien
ik denk dat meeste muziekliefhebbers die openstaan voor andere genres juist het omgekeerde denken (enfin, kbent eigenlijk zeker)

Ik sta open voor alle muziek behalve wat ik plat vind zoals dit album van Limp Bizkit.

Limp Bizkit, een band waar ik in de eerste en tweede klas middelbare school groot fan van was. Liep zelfs rond met een new york yankees pet op mijn kop, omdat ik Fred Durst toendertijd super cool vond. Vandaag de dag heb ik een goedgloeiende hekel aan Fred Durst, maar ik dacht is gek te doen en heb dit album voor het eerst sinds zo'n 7 jaar beluisterd. En ik moet zeggen, er zitten toch nog best een paar aardige nummers tussen: My way, Take a look around en Boiler, bijvoorbeeld, zijn echt niet slecht.

Alleen wordt het album na een tijdje wel heel erg eentonig en teveel leunend op het woord fuck, waardoor ik me lichtelijk begon te ergeren en zodoende de cd een beetje beu begon te worden.

Mijn beoordeling, wellicht ietwat hoger door nostaligische gevoelens, is een 2,5*

Limp Bizkit was zeer vernieuwend met dit album.
Het was een soort mix van Rock & Hip Hop.
Vind het nog steeds een fijne plaat om naar te luisteren.
Ligt wel erg aan mijn bui moet ik zeggen, maar als je wat agressief bent en je hebt zin om je ff te uiten is dit de juiste muziek.
Fred Durst matched ook prima met de wat schreeuwerige rappers zoals een DMX en Xibit! My Way en Boiler vind ik de beste tracks!
4 sterren!