Led Zeppelin - Led Zeppelin II (1969)

Het opmerkelijke is dat Led Zep's uitvoeringen stuk voor stuk (misschien met uitzondering van Boogie with Stu) beter zijn dat de originelen!

http://nl.youtube.com/watch?v=BCMDR0yrxMw&feature=related

Iedere LZ-fan moet hier even naar luisteren.

Nou dan kun je zeggen dat ze het in een nog sterkere uitvoering hebben uitgebracht.
Ik hoor liever Dazed and Confused gewoon dan live van the Yardbirds.

op the song remains the same staat een live versie van "Dazed and Confused" die gewoon 30 minuten duurt. abzurt gewoon.
maar die is wel fucking prachtig, daaraan hoor je dat Jimmy Page gewoon de koning van de gitaar is!
dit album moet heilig verklaard worden!

Er is nogal een lange wachtlijst en de Paus moet eerst zijn goedkeuring geven.....

Mijn eerste Led zep album, destijds gekocht bij v&d had ik um zelf afgeprijst.........stickers van andere lp's erover heen geplakt (wat toen gebruikelijk was bij een dergelijke zaak soms prijste men een album wel 4 x af!) want ik vond fl.24.95 destijds veel geld voor een lp waarvan ik wist dat whole lotte love erg goed was, maar de rest kende ik gewoon niet. (ik was meer punk/new wave fan)
een album met stairway to heaven, whole lotta love en good times bad times was er gewoon niet.
dus dan maar deze reguliere gekocht!
in het begin vooral veel whole lotta.....gedraaid
de rest liet op zich wachten.
later ondekte ik thank you, living loving maid, en what is and should never be.
Het Led Zep fever.........begon pas goed toen ik 1985 op zolder naar live aid keek op een klein z/w tvtje (stereo stond ook aan, en gewapend met 10 c90 bandjes kon ik een hoop opnemen)
een van de artiesten waar ik O.A. op zat te wachten was Robert Plant.....in de hoop dat hij big log zou zingen.................dat is niet gebeurd....maar naar mijn idee wel een fantastische reunie van led zep met Phil Collins en Nile Rodgers op drums.

Het Led Zeppelin virus heeft me toen echt gegrepen........
is ook nooit meer weg gegaan.

Best verrassend hoe deze plaat je een stoot energie kan geven wanneer de oordopjes op zijn plek zitten. Kan maar moeilijk stil blijven zitten in de lunch pauzes. Lemon song, Thank you, Living Loving Maid, Ramble On... welk nummer is geen topper?

Dit vind ik toch de beste van Led Zeppelin, ondanks dat op 4 Stairway staat. De 2 minst goede nummers zijn voor mij What is en Moby Dick. Deze plaat bevat precies de rock waar ik van hou, meer dan de blues van 1 en gewoon vaker gedraaid dan 4. 5 sterren dus !
Nog steeds blij dat ik deze band heb ontdekt dankzij MusicMeter..

Vet album

The Lemon Song is de bijbel voor elke bassist

Niet behorend tot mijn favoriete 2 Zep albums, maar nog steeds beter dan menig ander rockalbum. Favorieten; Whole Lotta Love, Heartbreaker en Ramble On.

Eigenlijk een album vol met klassiekers en het heeft ook een typisch 'eind-jaren-'60'-sfeertje. Toch vind ik het minder een geheel als bv. 3 of Houses Of The Holy.

Lemon Song is voor mij hierop het hoogtepunt.

Potverdorie jongens, wat ben ik het oneens met jullie!!!! Ik vind II juist de meest kwalitatief-consistente en homogeenste plaat van Zep!!! Louter hoogtepunten!! Je kunt hierop nog duidelijk het enthousiasme horen dat op latere platen meer plaats heeft gemaakt voor degelijk vakmanschap... En What is... is wat mij betreft één van de hoogtepunten uit de muziekhistorie!!!

Ook onder de Zep liefhebbers zijn er veel die een ander favoriet album hebben en (on topic) wat betreft dit album; ook dit is op zich een classic, maar ik ga hier iets minder 'uit mijn dak'.

...en die classic geef je een 3,5... Boe!!!

Haha..ik waardeer je humor en redelijkheid. Rockhistorisch gezien vind ik het zeker een classic. Ik zal zeggen waarom het voor MIJ iets minder is; What Is...ben ik weer niet zo gecharmeerd van (een beetje loom) , The Lemon Song heeft op zich een lekkere slepende riff, maar in het tussenstuk vind ik het laatste gitaargedeelte wat 'rommelig'. Living Loving Maid vind ik mooi maar misschien iets te eentonig/eenvoudig en Moby Dick is meer een 'drumvehikel' in mijn oren; maar ja, zo heeft ieder zijn eigen muziekbeleving dus dat kan voor een ander niet zo zijn. Overigens, misschien speelt dat 'eind jaren 60 sfeertje' voor mij wel wat een ietwat 'negatievere' rol , zoals bijv. in het ,overigens mooie, nummer Thank You...Little Drops Of Rain..enz....kweetnie..

En daar heb je natuurlijk helemaal gelijk in...
Ik kan me ook best vinden in je redenering alleen leg ik die voor mezelf juist andersom uit Dat maakt dit forum ook zo leuk!!

Absoluut. Soms kun je echter ook door andere liefhebbers van een album op andere gedachten/inzichten komen, wat ik ook een pro vind. Je eigen muziekbeleving is echter toch het sterkst. (ik heb ook niet de bedoeling/intentie om iemand van 'mijn visie' te overtuigen; ik vind het gewoon leuk om met iemand over muziek te 'lullen')

Daar gaat het mij ook vooral om in dit forum, tot andere inzichten komen en iets wat je in eerste instantie niet waardeerde dat je dat later misschien wel kunt waarderen omdat iemand een bepaald iets over een belangrijk stukje verteld van een album. Maar ook vooral mijn eigen mening in dingen hebben vind ik heel belangrijk, maar daarbij tegelijk ook open staan voor die van een ander. Dit is natuurlijk het album met de erg genietbare klassieker Whole Lotta Love, en ook Heartbreaker en Ramble On zijn nummers waar ik erg van genieten kan.

Hun tweede album bevat net als het debuut de karakteristieke bluesy hardrock en met "Whole Lotta Love" scoorden ze een gigantische hit. Even sterk vind ik "Heartbreaker" en "Ramble On", de drumsolo van "Moby Dick" kan mijn echter minder boeien. Globaal toch een prima album van 4 zeer getalenteerde muzikanten.

geheel mee eens

ware kraker deze

Ik heb het album gisteren weer eens beluisterd en vind 4 sterren toch redelijker (voor mij); What Is....vind ik na de 'adrenaline' van Whole Lotta Love wel wat loom (een ander vindt dat juist misschien 'lekker') , maar wel mooi. Voor de rest zal ik niet 'miereneuken' (of is dat met dubbel 'n' ) , behalve dat ik bij het beluisteren hier één skip en dat is Moby Dick.

Nu je de vraag toch stelt: mierenneuken. Als het eerste woord in een samenstelling een zelfstandig naamwoord is waarvan het meervoud op -en eindigt, dan schrijf je een tussen-n in die samenstelling...of is dit ook al weer verouderd??

Jaha...daar ging het me om; het wordt tegenwoordig zo vaak veranderd dat ik er geen touw meer aan vast kan knopen.... .....voor mijn gevoel zou'k zeggen....mierenneuken met 'A Whole Lotta Love' erbij...

Ik geniet keer op keer van Moby Dick. Is echt ideaal om zo een soort van intermezzo te horen passeren op mijn ipod.

Dat vind ik nou ook. Waar ik het dan weer mee oneens ben is de te lage plaats in je top-10.

zeptime

draai 1 tot en met 4 en deze bevalt me wederom meer dan goed, wat een dijk van een plaat, langzaamaan op naar III

maar eerst deze nog eens op repeat , knalle!

Ga snel door naar III: de absolute piek van het vierluik!!

Sla een 'beurt' over en ga van II naar IV; ga daarna door naar de 1e CD van Physical Graffiti en u hebt een genoeglijke avond !!

En Houses of the Holy dan?

Als je dan nog niet 'uitgeZept' bent, kun je die aan het eind van de avond altijd nog afspelen.