Echo & The Bunnymen - Ocean Rain (1984)

Tuurlijk jonges 't maakt allemaal nieks uut: wie bunt allemaol menskes, Europejanen.

Verslijt een Schot voor een Engelsman en joe hef serjoes trubbel. Noem een Ier een Brit, seem wee. Wurd wie int buut'nland versleet'n veur 'n Duutser, bint wie nait blie.

Manchester meets Liverpool was een van de eerste grote events die Tony Wilson (Factory) opzette. Eea valt uitgebreid te lezen in het heldere en fraaie boek van James Nice. History teaches us nothing?

Mac of Mc is overigens gewoon een patroniem, net als het Ierse O' (O'Connor - zoon van Connor)

Ik had mijn twijfels al bij Sinead.

Werpt ook een ander licht op Dolores

Maar om die jankende zombie nou in de schijnwerper te zetten

Een van de smaakmakers van de jaren tachtig. Ik mocht ze destijds live op Pinkpop zien en daar waren ze uitermate indrukwekkend. Dit album was hun Magnum opus, met fantastische orkestrale arrangementen. Heerlijke zwarte romantiek die het destijds goed deed maar ruim dertig jaar later nog niet verveelt.

Ik heb deze versie: dubbel cd remaster uit 2008. Op de tweede cd staat hun legendarische concert in de Royal Albert Hall uit 1983. Je kan hem nog steeds bestellen

Echo & The Bunnymen - Ocean Rain (CD, Album) at Discogs

Ben ik ook wel in geïnteresseerd. Dit is de mooiste plaat die The Bunnymen gemaakt heeft, dus een opgepoetste versie inclusief live materiaal is welkom. Het is dat de Yo Yo Man mij wat minder aanspreekt anders had ik hier de volle mep voor gegeven. Thorn Of Crowns zit vol met Doors invloeden, althans in mijn ( muzikale ) beleving. Vooral kant 2 ( LP versie ) is grandioos, louter hoogtepunten.

Deze week eindelijk toegekomen aan het beluisteren van deze postpunk klassieker. Ik kende al wel Killing Moon door de film Donnie Darko. Geweldig nummer wat ik best wel grijs heb gedraaid. Maar de rest van dit album mag er ook wezen zeg! Geweldige sfeer wordt hier neergezet. Melancholisch, zoals bij veel andere postpunk, maar toch ook hoopvol. Dat laatste hoor ik niet vaak terug bij de andere genreklassiekers en maakt dat dit album voor mij toch redelijk uniek klinkt in mijn postpunk collectie. En die zanger heeft echt een heerlijke stem. Echt genieten geblazen als hij in Seven Seas richting het eind van de coupletten die eh-eh-eh inzet. Of het stottertje in My Kingdom. Van dat soort kleine, vocale bijzonderheden kan ik heel erg genieten. Dit album zal nog wel aardig wat spreekwoordelijke rondjes gaan maken hier. 4,5* ster voor nu, omdat The Yo-Yo Man en Thorn Of Crowns wat in het niet vallen bij de rest. Geen slechte nummers, begrijp mij niet verkeerd. Maar voor 5* moet alles helemaal raak zijn.

Ik hoor het ook in From The Lions Mouth van The Sound terug. In het licht van de synthesizers.

Ja, daar hoor je het op zich ook wel in. Tot New Dark Age wordt ingezet, dan valt de duisternis

Maar in New Dark Age hoor ik geen wanhoop of berusting in de duisternis, maar eerder woede en strijdvaardigheid. De troubadour treedt geharnast en met getrokken zwaard de duisternis tegemoet....Here it comes......

P'sies: the dark age(s) is het Engels een gebruikelijke aanduiding voor de Middeleeuwen (heksenverbranding), zo'n beetje stammend uit de tijd van de Verlichting.

De troubadour/profeet verkondigt hier zijn visie dat gebruik van technologie (denk kernwapens) ons terug zal werpen in een nieuwe middeleeuwen. Overigens, al eens vaker gezegd, keyboards (zoals bij The Sound) zijn niet altijd synths, al kan een keyboard (met pianolay-out), wel onderdeel zijn van een modulaire synth (zoals de populaire Nord Stage 2, o.m. gebruikt door Julia Holter).

Een licht overschat plaatje helaas. Want de stijl spreekt mij zeker heel erg aan. En de tijd ook wel.
De stem vind ik erg irriterend helaas en de meeste nummers wat gewoontjes.
The Killing moon is zeker wel een goed nummer moet ik zeggen!

En hoor ik bij Thorn of Crowns nou een beetje Bauhaus? of andersom natuurlijk

Ik vind Ian McCulloch's stem net wel erg fraai. Ik heb in mijn jeugdjaren de platen van de Bunnies compleet grijs gedraaid. En toch, in alle eerlijkheid staan ze al jaren stof te vergaren. Waar tijds- en stijlgenoten als The Chameleons en The Triffids mijn levenslange bewondering hebben, is het tussen mezelf en deze band ooit gestopt. Misschien hebben de zwakkere teksten en de over the top arrogantie van McCulloch hierin een aandeel. Ik moet Ocean Rain binnenkort nog eens een eerlijke kans geven.

Misschien gewoon beginnen bij Crocodiles en vandaar verder gaan; da's imo hun meest 'frisse' - niet opgefutseld/gepimpt en zo. Daar heeft dit album meer last van.

Waarom hoor ik nu voor het eerst in mijn leven pas de All Night version van The Killing Moon???

Ja, lekker hè

Heeft dan ineens ook een beetje HSIN vibe

En vandaag is de single 38 jaar oud, van harte gefeliciteerd

En waarom staat ie niet hier op de site?

The killing rules…

Maar hij was uit voordat het album uitkwam en had Do It Clean en de All Night versie van KM, dus 2 extra tracks...

WhoAmI wil jij dat ff regelen?

Wat had ik graag een All Night version van de dansende paarden gezien/gehoord

Dat had ik met alle liefde en plezier en willen doen!
Maar als ik het goed heb, zijn deze twee extra tracks een live-track van het nummer 'Do It Clean', dat al vier jaar eerder op 'Crocodiles' uitkwam, en een andere, 'All Night'-versie van hetzelfde nummer 'The Killing Moon', of het nu een heropname of niet is.
Die twee extra nummers moeten dus ook nieuw zijn. Die KM-versie is in feite ook nieuw, maar sowieso gooit dus die live track van het oude nummer roet in het eten, helaas...
Corrigeer me vooral als ik fout zit! Heb nu eventjes alleen vlug in mijn boekhouding gekeken, om te zien wat de reden was dat ik hem niet eerder had toegevoegd

En zo komt hun beroemdste song niet op de site, go figure

En 1 nieuw nummer is niet genoeg, maar 2 wel...it goes beyond me.

Er wordt zelfs om drie nieuwe nummers gevraagd voor singles:
Toevoegen - MusicMeterWiki - wiki.musicmeter.nl
Maar gelukkig mag en staat er een hoop wel op!

Beroemdste? Deze, oorspronkelijk van Heaven up Here, Zimbo Live by Echo and the Bunnymen 1982 WOMAD Festival - YouTube is werelds en - voorzover ik weet - nooit uitgebracht

Staat volgens mij op de Crystal Days boxset, CD4.

Klopt! Track 60 op
Echo & The Bunnymen - Crystal Days 1979-1999 (2001) - MusicMeter.nl

Van de eerste 4 Konijnemannen albums mijn minst favoriete plaat. Daar heeft de remaster geen verandering in gebracht. De hoes blijft prachtig en de toevoeging van het orkest is ook fantastisch, maar nummers als Silver en Killing Moon kan ik niet meer aanhoren. Hoe mooi ze ook zijn, ik skip ze altijd meteen. Ik ga hier voor de meer onbekende nummers en prijspakker Ocean Rain. Ik verhoog de score wel iets want het is en blijft wel een klassieker. Van al mijn favoriete jaren 80 bands heb ik de Bunnymen het vaakst live gezien, daar kwam op een gegeven moment een eind aan toen ik er achter kwam dat ze vanaf de zero's bijna altijd dezelfde setlist speelden. Eigenlijk vond ik de band het leukst toen Ian nog gewoon gitaar speelde bij de concerten en niet als een vogelverschrikker met peuk en zonnebril aan de microfoon bleef hangen het hele concert.

Het titelnummer is gewoon de new wave/post-punk anthem, wat een song

Denk erom, zo'n benoeming kan je maar 1 * vergeven en je hebt nog heel wat werk aan het weefgetouw. De opzichter roept je al: ga voort, fissa fissa, still much to discover.

Sla zelf Decades hoger aan - en er is meer ...

....en stiekem is Nocturnal Me indrukwekkender dan het titelnummer.
Dat nummer behoort tot de beste composities van de new-wave (althans van wat ik tot nog toe heb beluisterd).

Idd Nocturnal Me is hier het prijsnummer, staat in mijn top 10 Echo nummers.
Ocean Rain is niet echt een wave/postpunk album, meer een fraaie muzikale omlijsting van het gecroon van Big Mac.

Een zeer goed post punk verweven met new wave album.