Neil Young / Crazy Horse - Psychedelic Pill (2012)

Zoals???

Een 3 dubbel album

Ok dan, denk dat ik er wel uit ben.

Niet zo goed als Ragged Glory en op gelijke hoogte met Greendale.

4*

Neil young verblijdt ons met een plaat vol speelplezier. Ongedwongen, nostalgische jamrock die qua sound enigszins vergelijkbaar is met de twee langere nummers op Chrome Dreams. "Driftin back", "Ramada inn", "born in ontario","she's always dancing" en "walk like a giant" zijn voltreffers. Deze plaat kan mijns inziens- voor zover ik het op 1 luisterbeurt kan beoordelen- goed naast het beste werk van deze rasartiest staan. Zit nog te twijfelen tussen 4* en 4.5*

Ben ik met je helemaal, eens Misterffool. GRTZ!

Ik ben de biografie van Neil aan het lezen en als je dan Driftin'back luisterd (via Spotify) dan hoor je Neil's woede over de slechte geluidkwaliteit die de hedendaagse mp3 / spotify muziek bied. Ik ben dan ook heel benieuwd of de cd nog beter uitkomt op Blu-ray. En van mij mag Neil iedereen overtuigen dat zijn PureTone de oplossing is voor de vermindering in geluidskaliteit. Geen gekraak van de lp, maar wel het betere geluid. Met alleen spotify geluid vind ik dit zijn beste cd in jaren, heerlijk lange nummers en de korte nummers zijn ook prima. Zijn zang is wel wat kaler dan vroeger, maar dat kan aan de geluidskwaliteit liggen.....

Ik zou af en toe ook gewoon eens aan een cd beginnen. Van Spotify wordt Neil namelijk niet erg rijk en van mij mag hij wel wat verdienen, als aanmoedigingsprijs om vooral door te gaan met muziek maken.

Bij alleen Spotify zat Neil namelijk al snel aan de bedelstaf en dat leidt zelden tot de betere prestaties...

Denk wel dat ome Neil op een houtje moet bijten idd...

Pffff, wat een moralisme, musician. Over Neils financiën hoeft niemand zich druk te maken, voor zover dat van belang zou zijn. Bovendien is Spotify gewoon legaal en draag Spotify royalties af.

Of mensen nou wel of niet cd's kopen, moeten ze zelf weten. Er zijn andere manieren (ook legale), zoals spotify.

Tja, het blijft toch werkelijk verbazingwekkend. Young kan op MuMe al zeven pagina's aan reacties genereren in de dagen dat zijn cd officieel nog niet eens in de winkel ligt. Bijzonder voor een artiest van in de 70 die al vele jaren geen plaat van echte importantie meer heeft gemaakt maar die er ook weer niet voor terugdeinst om allerlei experimenten op zijn publiek los te laten zoals zijn vorige album dat heel terecht LeNoise heette, hoewel daar tussen de vervormde feedback van zijn gitaren ook twee mooie akoestische nummers op stonden.
En nu: De eerste song duurt 27 minuren? Lekker de tijd nemen om te jammen? eindeloze solo's? ik heb nog niks gehoord maar ik sta ook niet te popelen als ik dat zie. Ik kan zo iets niet meer uitzitten, tenzij het adembenemend spannend is, zeg maar zoals op Southern Man, Down by The River of Hurricane. Maar dat is al zo lang geleden...
Ik draai nog steeds regelmatig Neil Young. Ook nummers met van die lange solo's. Maar dat is bijna altijd werk uit de 60's en 70's. Toen was het interessant, maar voor mij nu niet meer.

Hoezo bevooroordeeld? Eerst luisteren en dan oordelen, Bertus, dat is de juiste volgorde.

Voor je het weet is dat half uurtje voorbij, je bent gewoon even in hypnose en je wordt wakker als het nummer is afgelopen.

Relevantie, of, zoals jij het noemt ,importantie vind ik een nogal onzinnig criterium. Bovendien wordt het vaak ten onrechte gebruikt om artiesten van een zekere leeftijd bij voorbaat af te schrijven . Neil young maakt mijns inziens goede muziek de afgelopen jaren en dat is alles wat ik hoef te weten.

Dat zal ik ook moeten gaan doen ja.

De afgelopen dagen heb ik de autobiografie Waging Heavy Peace van Neil Young uit gelezen. Het is een dikke pil van meer dan 500 pagina's. Helaas lijdt het boek aan dezelfde stuurloosheid als het begeleidende album Psychedelic Pill. Young schrijft makkelijk maar vooral heel veel. Zijn verleden stroomt zijn hoofd uit. Niet chronologisch maar meer associatief. Dat kan werken met een goede redactie. Die ontbreekt merkbaar. Daardoor blijft het relaas van Young oppervlakkig en soms zelfs zeurderig (als het gaat over over zijn stokpaardjes als auto's, geluidskwaliteit, etc.). Een goede biograaf had meer doorgevraagd en het verhaal beter geredigeerd. Voor fans is dit wellicht verplichte kost. Voor de gemiddelde muziekliefhebber is het een hele klus. Net als het album overigens.

500 pagina's, Willem? Ik vind anderhalf uur luisteren naar deze cd al aan de lange kant.

Jaja Theo.....dat was doorbijten. Sinds zijn eerste album was ik fan van Nelis. Ik had alles op vinyl. In de loop van de laatste twee decennia ben ik me steeds meer aan zijn albums gaan ergeren. Alsof je alles maar op een schijf kunt zetten....Daarom was ik benieuwd naar zijn inspiratie en motieven. Je zegt een oude liefde toch niet zomaar de wacht aan. Na het doorploegen van zijn autobiografie zet ik er nu een punt achter. (Net als achter de Stones na het lezen van de boeiende autobiografie van Richards en de recente uitstekende biografie van Philip Norman over die vervelende Jagger). Er is voldoende nieuw talent om van te genieten en me op te concentreren. (Jouw lijst van tips is daar een voorbeeld van.) Daarin zou meer geld en moeite geïnvesteerd kunnen worden (ook door ons) in plaats van in rijke maar wel halfvergane glorie.

Neil schrijft in zijn boek dat hij een brief kreeg met 'doe je mee of niet' zonder verdere info. Belachelijk en hij heeft groot gelijk dat hij wil weten wat de voorwaarden voor artiesten zijn.

@ Bertus: laten we hem niet ouder maken dan hij is.

Ik heb mijn eerste luisterbeurt achter de rug en ik ben er niet ondersteboven van. Sommige nummers duren me echt te lang, vooral het openingsnummer is met zijn 27 minuten teveel van het goede. Ik ga het album binnenkort weer een nieuwe kans geven en dan hoop ik dat het me beter bevalt.

Dat is een ding wat zeker is, Willem!

Ik heb me er voor de tweede keer doorheen geluisterd en ik word er nog steeds niet enthousiast van. Wat mij betreft is de nieuwe oogst van Jonge Nelis mislukt. 2,5 ster. Minimalisme kan heel dwingend zijn maar een nummer als Driftin' Back komt op mij over als futloos en zeer langdradig.

Gelukkig zijn het maar reakties of hooguit meningen, maar voor echte Neil-fans iets meer, zeker voor de oudere fans

En laat dan de oudere fans maar lekker van dit album genieten, dan ga ik me weer verdiepen in het werk van hem uit de jaren '70.

Ik volg je niet, Stijn. Wat heeft dat te maken met mijn post dat ik het onzin vind dat iemand gevraagd wordt of hij ook wel eens een cd van hem wil kopen?

Dat heeft helemaal niets met moralisme te maken, als wel met praktisch eigenbelang. Spotify levert Neil Young vrijwel niets op. Als er alleen nog Spotify zou zijn of allerlei andere wegen die kunnen worden bewandeld om maar niet een tientje te hoeven te betalen aan je favoriete artiest voor zijn nieuwe album, zou het in het algemeen snel gebeurd zijn met het kunnen uitbrengen van nieuw werk.

Bands/artiesten roepen ook op om cd's te kopen of om het album te downloaden, niet om lid te worden van Spotify. Ik ben benieuwd hoeveel mensen er hier zijn die bereid zijn om dagelijks gratis voor z'n baas te werken.
Nu zal het voor Young inderdaad zo'n vaart niet lopen maar hij mag best aangeven dat de cd beter in geluidskwaliteit is, waar het uiteindelijk om ging in de discussie.

Qua geluidskwaliteit ben ik het volledig met je eens. Ik koop ook voornamelijk cd's. Maar als iemand anders alles graag via spotify luistert, moet hij dat zelf weten. Als een artiest vindt dat hij daaraan te weinig verdient, dan moet hij zorgen dat hij of meer daar aan verdient, of zorgt dat hij zijn rechten daaraan niet verleent.

Nu is het minder legaal downloaden al een tijd aan de gang, waardoor een artiest veel minder vedient dan daarvoor, maar ik zie nog geen artiesten aan de bedelstaf raken. Ze moeten daardoor bijvoorbeeld vaker optreden om geld te verdienen. Heb ik geen moeite mee.

Punt van mij is dat iedereen zelf moet weten hoe hij aan zijn muziek komt. Ik ken iemand die niets meer in huis heeft wat draaiend is. Enkel downloads. Moet hij weten. Spotify is volledig legaal, iedereen heeft het volste recht om daar dan gebruik van te maken.

Als Young Spotify niet vindt te pruimen, dan moet hij zijn muziek eraf laten halen. Het is inderdaad gewoon legaal en artiesten kunnen zelf kiezen of ze 'meedoen', dus maak gewoon een keuze en vervolgens niet zeuren, Neil!

Heeft young dat gezegd of vind musician dat? Krijg dat niet duidelijk. Hoe staat hij tegenover 2e handsverkoop (is ook miskoop).

Ik moet toegeven dat ik mijn reactie baseer op 'van horen zeggen'. Ik lees hier op het forum berichten dat Young veel moeite heeft met Spotify en zo.

Als je één bericht daarboven leest, zie je dat Kawoeper schrijft:


Ik ga verder geen discussie bij dit album aan inzake wel of geen cd aanschaf. Op musicmeter koopt eigenlijk iedereen met enige regelmaat cd's en is er sprake van (veelvuldig) concertbezoek. Dat is ook goed. Dat er af en toe ook tweede hands albums worden gekocht, maakt op het totaal dan ook niet uit.

Maar per saldo zijn de wereldwijde ontwikkelingen natuurlijk te treurig voor woorden, als gevolg van massale illegale download maar ook van de opkomst van Spotify. Het is meer dan logisch dat artiesten als Neil Young zich daar tegen verzetten (of elke artiest eigenlijk).