Depeche Mode - Violator (1990)

Goedemorgen Hans, vroege vogel ben jij!!! Ben jaloers op je, want bij mij zit er geen een geremasterde versie tussen, alles op CD ( en enkele platen nog op vinyl ). Ben een veertiger en deze band in de midden jaren 80 ontdekt en altijd een trouw aanhanger gebleven

Wel een heerlijke manier van opstaan, direct violator opzetten!!! Het is nu 9.50 uur, ontbijt voor vrouw en kinders staat klaar en ik geloof dat ik hem ook maar eens uit de kast ga pakken, is immers een geweldig album (maar daar waren we het al over eens!)

Prachtplaat van een prachtband.
Bevat een klassieker, een aantal geweldige hits en een aantal onderschatte albumtracks.

Prachtig. Vooral Enjoy the Silence, dat is één van mijn favoriete nummers allertijden.

Ik ben nog maar pas begonnen met grondig naar deze band te luisteren, toch is dit album al meteen binnengedrongen in mijn top 10. Ik kende natuurlijk wel Enjoy The Silence, maar verder had ik het dan wel ongeveer gehad. Al snel kwam ik tot de conclusie dat ik veel gemist had daarvoor.

Dit album begint al meteen zeer sterk met World In My Eyes. Vanaf de eerste noot liet het me niet meer los tot het uiteindelijk eindigde met Clean, zonder ook maar één minder moment gekend te hebben. Naast Enjoy the Silence zie ik nu ook Sweetest Perfection, Waiting for The Night en The Policy of Truth als uitschieters.

Ik ben nu 40 jaar en al lang fan van deze geweldige band.
Ik kan er naar blijven luisteren.
Violator en Songs of Faith and Devotion zijn voor mij de beste albums van Depeche Mode.

Ik kan niet wachten op het volgende album...

Mooie anekdote aangaande de kwaliteit van dit album. Ik heb tijden gedacht dat dit verzamelaar was! Need I say more....

Lang over nagedacht maar ik ga toch deze plaat een 5 geven. Ik had hem op 4,5 staan omdat ik Sweetest Perfection niet zo erg goed vind. Maar aangezien Personal Jesus, Halo en Enjoy The Silence (fantastisch gitaarspel en tweede stem in het refrein van Martin L. Gore) zijn zo goed dat dit de 2de Depeche Mode (Songs of Faith & Devotion is de andere) cd is met een 5

Ik laat hem op 4.5 staan vanwege Sweetest Perfection!!!!!
Blijf een van hun betere albums.

Het meesterwerk van deze band

Geen hoogtepunten, maar nog belangrijker...geen dieptepunten.Constant hoog niveau.

Het album voelt niet als een verzameling losse nummers maar als een vloeiend geheel.

Misschien wel mijn favoriete nummer van deze plaat!

'Personal Jesus' en 'Enjoy the silence' behoren tot het betere dat er ooit mijn trommelvliezen bereikte. 'Enjoy the slince' is ook behoorlijk wat gecoverd door electrobands, door de een al wat beter dan door de ander, en dan merk je dat zo'n nummer in elke uitvoering overeind blijft.

Ik begreep dat zelfs Mika hem laatst live heeft gespeeld in Amsterdam

Ai Nu begint het mis te lopen precies...

Natuurlijk is er de klassieker Enjoy The Silence, maar Waiting For The Night is toch even mooi, niet? Dan heb ik het nog niet eens over World In My Eyes en Clean. Zoals pretfrit zegt, het is een vloeiend geheel. En zeggen dat ik het lange tijd deed met de twee verzamelaars 81-85 en 86-98. Als je dan eindelijk eens de reguliere albums koopt gaat er een nieuwe wereld voor je open, want ze hebben allemaal hun eigen sfeer. Zo ontdek je nog écht een band die je eigenlijk al zolang kent, en dat is een prettige ervaring.

Toen ik op vakantie was in Portugal (jaja) zag ik op een gegeven moment World In My Eyes van Depeche Mode voorbij komen op tv. (Het was een rustdag. Ik doe echt wel wat op vakantie. Echt waar!) Verrek, dit beviel me wel erg goed. Nu kende ik wel wat van deze band - Personal Jesus en Enjoy The Silence, die allebei heel aardig zijn, en A Pain That I'm Used To, wat een geweldig nummer is -, maar ik ben nog niet echt iets tegen gekomen wat me echt overhaalde meteen naar de winkel te rennen om er een CD'tje van te kopen. World In My Eyes beviel me daarentegen wel erg goed... Welnu, proberen of die zooi laten liggen?

Beste Karl,

Ik zou zeggen:RENNEN naar die platenzaak!!!

Ik heb net dit weekend deze plaat in mijn toptien (terug)geplaatst.

'Nuff said.

Na bijna 20 jaar verveeld dit album nog steeds niet!

Wat een wereld album/band is dit toch!

ENJOY THE SILENCE

Eigenlijk viel met deze plaat alles op zijn plaats bij Depeche Mode.Ieder nummer hierop is van uitzonderlijke klasse en dit zouden ze dan ook op hun volgende albums niet meer benaderen.Halo en Enjoy the Silence zijn heerlijke nummers en voor de rustpunten die je naar adem doen happen heeft men in dit geval Clean en Waiting for The Night en Sweetest Perfection.Vooral Clean is mooi en breekbaar ondanks de kille synth die heerlijk doorzeurt op de achtergrond.Prachtplaat

Mijn inziens ook de beste plaat die Depeche Mode gemaakt heeft. Over de hele linie sterk en zoals al door velen hier gezegt: er staat geen zwak nummer op. Mooi, strakke composities en prachtige vocals. De sfeer op deze plaat is ook prachtig. Ik ga hem weer eens opzetten een dezer dagen.

Juist! Zo noemen we dat! Mooi stukje ook!

VIOLATOR 1990

Die bloedrode roos op de hoes ...

World in My Eyes, de vierde single zet de toon.
Dit album telt geen fuifnummers ... dit is luistermuziek.
Op World in My Eyes echoot de oliespuit uit de mid-80s na.

Meteen leg ik mijn voornaamste punt van kritiek bloot.
Violator kabbelt soms te veel voorbij als een zwarte rivier.
Bij momenten hemels mooi, maar soms ook moedeloos.

Sweetest Perfection is daar een goed voorbeeld van.
Onderkoeld, maar met voldoende avontuur in het arrangement.
Voor mij het minste nummer van het album.

Personal Jesus is het paradepaardje van het album.
Countrysong in een elektro jasje ... pracht van een tekst ook.
Luister bij wijze van verrassing eens naar de Johnny Cash versie.

Halo vind ik muzikaal bijzonder interessant.
Een song die je perfect met gitaren zou kunnen uitvoeren.
Depeche Mode steeds verder verwijderd van de draaibank sound.

Waiting for the Night toont de nacht als een inktzwart laken,
bezaaid met fonkelend sterrenlicht ... een geslaagde ballad.

Enjoy the Silence is 24 karaatse synthpop.
Eén van Depeche Modes allerbeste singles en misschien wel
hun grootste klassieker "in the long run" ... prima tekst alweer ...
De outro (een trend in die tijd) vind ik wat overbodig breiwerk.

Policy of Truth was de derde single na Personal Jesus
en Enjoy the Silence. Opnieuw perfect in balans liggende radiopop.

Blue Dress grijpt nog het meest terug naar de oude stijl.
Had op Construction Time Again of Some Great Reward kunnen staan.
Violator is ongemeen sterk in de ballads ... is dit Martin Gore lead?

Clean doet het licht uit. Violator is duister als de nacht.
Maar met een heldere sterrenhemel. Lichtpuntjes die ik mis
op hun latere werk, zelfs op Songs of Faith and Devotion.

Depeche Mode met rode roos.
Denk daar ook een fles rode wijn bij.
Gerijpte synthpop die steeds meer als rock gaat klinken.
Depeche Mode unplugged met akoestische gitaren ...
Volgens mij moet dat een openbaring zijn.

Het uptempo elektro werk werd weerhouden voor de b-kanten.
Dangerous (had perfect op het album gekund), Kaleid (iets te veel
geënt op de Madchester sound van die dagen) en de kleurloze tweeling
Happiest Girl en Sea of Sin die leftovers uit vervlogen dagen lijken.

Memphisto en Sibeling doen meer denken
aan het Counterfeit solo experiment van Martin Gore.
Piano op de voorgrond ... noise op de achtergrond.

Personal Jesus is een song die op verschillende manieren uitgevoerd kan worden.
Als blues-, rock- en als countrysong.
Hiermee bewijst Martin Gore toch wel dat hij met Depeche Mode tijdloze nummers kan schrijven.

Ik heb me mezelf de deluxe editie vandaag maar eens cadeau gedaan, ziet er prachtig verzorgd uit, de "short film" op de dvd moet ik nog bekijken, het album kende ik, uiteraard.
En dat blijft grandioos, na al die tijd.

Deze heb ik pas ook aangeschaft (de luxe-editie met DVD). Vroeger kocht ik alleen de singles en later de compilaties van Depeche Mode maar ik wil ook nog de beste reguliere albums hebben.
Prachtig album waarin Depeche Mode melancholieke popsongs in een synthipop-jasje steekt, sfeervol en tijdloos. Naast de hit "Enjoy the Silence" vind ik ook "Waiting for the Night" en "Blue Dress" hoogtepunten van dit album waar geen enkel nummer uit de toon valt.

Ik ga dit echt eens kopen met de DVD bij want ik vind deze mannen zooo goed live amai wat heeft de zanger een stem Nooit gedacht dat ik Enjoy The Silence zou een goed nummer zou vinden ;D

Doen.
Ik heb net alle DM deluxe (met dvd's dus) gekocht.
In België voor een schamele 9 euro in de Media Markt vestigingen.
De docu's op de DVD zijn enorm de moeite en versterken
de idee dat DM echt een grote band was.

De DVD bij Songs of Faith & Devotion heeft veel live fragmenten
met een sublieme Dave Gahan, die echter gauw aan de drugs
zou geraken medio jaren 90 ... maar wat een stem indeed.

DM echt een grote band WAS ???
Zojuist Sounds Of The Universe beluisterd... eehh wat mij betreft zijn ze die grote band nog steeds hoor Dazzler!!

Juist aangekocht.
Ben wel teleurgesteld in de DVD. Ik dacht dat dit een live optreden was, maar neen wat krijg ik een saaie documentaire -_-