Depeche Mode - Violator (1990)

Op de cd single staat de demo van dit nummer... op gitaar

Die versie bedoel ik dus.

For the record, de andere bands waren waarschijnlijk The The en Pet Shop Boys.

Als dat klopt , is het wel eerlijk van Marr; was hij het niet met Morrissey die zich in '82 zich juist van de synt-pop e.d. wilden 'onderscheiden' en gitaar-georiënteerde muziek wilden maken, zonder te willen zeggen dat hij synth-muziek destijds 'minder' vond....

Dit blijft een klassieker om te koesteren. Het klint niet nineties en het klinkt nog minder Brits, eerder als iets wat uit Duitsland komt. Meedrijven op een zee van synths en ogen (half) sluiten tijdens Waiting For The Night, zo mooi, puur, intens en breekbaar.

Een kleine week geleden hoorde ik 'Enjoy the Silence' op de radio, en ik moest zo snel mogelijk weten welke groep ik net had gehoord. Met wat stukjes tekst en google kwam ik al gauw op het juiste spoor, maar helaas is een week later mijn vreugde al zwaar bekoeld. Behoorlijk gedateerde plaat (die synths...) met een enkele uitschieter. Misschien dat ik later eens opnieuw ga proberen, maar voorlopig heb ik echt niet veel met die '80s sound.

Mag ik ook eens geeuwen?

Vergelijk dit met bijvoorbeeld Spiderland dat één jaar later zou uitkomen... Violator ruikt van mijlenver naar de jaren tachtig, Spiderland zou evengoed gisteren uitgebracht kunnen zijn geweest.

So what?

Dus gedateerd, wat gezien mijn persoonlijke smaak niet zo'n goeie eigenschap is aangezien ik zoals in het oorspronkelijke bericht vermeld staat niet zo veel hou van de muziek (en de kapsels, maar dat doet hier feitelijk niet zoveel terzake tenzij onrechtstreeks) uit de jaren tachtig - hoewel dit album strikt genomen uit de jaren 90 komt, al is hier discussie mogelijk, zie maar de hele "2000 is nog 20e eeuw" uitleg die je af en toe weer over je heen gekieperd krijgt. En verder werd er klaarblijkelijk met " "gereageerd op mijn desbetreffende observatie, wat dan op mijn beurt op ongeloof werd onthaald aangezien ik deze eerder vermeldde observatie als zijnde niet-uitzonderlijk ervoer gezien de voor de hand liggend natuur ervan.

Ah juist

Ik vind dat grunge-geneuzel van begin jaren 90 aanzienlijk gedateerder klinken dan deze plaat.. maar dat zal wel te maken hebben met de niet ter zake doende voor de handliggendheid.

Ik geeuwde omdat ik dat argument al zoveel gehoord heb.

Violator dateert uit 1990 en klinkt daar dan ook naar. Over rock uit de jaren zestig bjivoorbeeld wordt veel minder gezegd dat die gedateerd klinkt, ook al klinkt die als... rock uit de jaren zestig. Er is niets mis met albums die als een product van hun tijd klinken. Sommige artiesten slagen er wel in om 'tijdloos' te klinken, maar dat maakt het toch niet superieur? (Jij kan daar meer van houden natuurlijk, voor mij is het geen criterium om muziek te beoordelen. Tijdloosheid heeft geen positieve of negatieve connotatie voor mij; ik kan zowel 'gedateerde' als 'tijdloze' muziek appreciëren.)


Daar zeg je het. Het ligt niet aan een soort technologisch minderwaardig zijn van deze sound, maar aan je eigen voorkeur. Ik kan er absoluut inkomen dat mensen dit maar niets vinden; het is alleen vermoeiend om het argument 'gedateerd' te horen.

Overigens hecht ik wat minder belang aan de productie en meer aan de songs zelf. Songs zijn tijdloos omdat ze sterk zijn en niet vervelen en niet zozeer vanwege de productie. Hoewel een goede productie een song in de hoogte kan stuwen en een slechte productie een goede song kan verknallen. Ik heb geen probleem met eigentijdse producties, wel als ze storen of vloeken met sound of zang zoals die syndrums en de manier waar synths worden ingevuld bij artiesten als bv. Neil Young en Paul McCartney.
Hoe soberder de productie, hoe tijdlozer inderdaad een plaat klinkt.
Depeche Mode is natuurlijk een band uit de 80's en wordt daarmee geassocieerd maar hun composities zijn nu nog steeds genietbaar net als de grunge begin jaren '90 (Nirvana, Pearl Jam).

Dat is jouw mening (die je aldaar al genoeg hebt verkondigd), en die doet hier inderdaad niet ter zake. Toch bedankt om het mede te delen.



Ik heb toch niet anders beweerd? Hoewel ik wel van de heldere, wat galmende gitaren houd die ook zo kenmerkend zijn voor The Cure, val ik over de nogal snappy snaredrum, de digitale koortjes en de sawtooth-waves.

Ik probeerde gewoon mijn mening te geven over dit album, en wat uitleg te verschaffen bij mijn stem.

Achja, het is niet omdat dit een classic is dat je hem ook meteen goed moet vinden. Laten we van Violator geen tweede Illmatic maken. Het is goed mogelijk dat je andere bands uit de synthpop/new wave wel kunt waarderen. Zelf hou ik uiteraard wel van het Post-punk genre, maar een aantal hoogewaardeerde bands (in de eerste plaats Magazine) vind ik ook helemaal niets. Dat hoort erbij, je kan niet alles goed vinden.

Ik heb een mp3tje van 8.35 minuten ooit ergens opgeduikeld in een dance of trance compilatie, het heet 'enjoy the silence 04.' Weet iemand of dat nog te koop is? En wie heeft het gemaakt? youtube heeft het niet, en wikipedia maakt me ook weinig wijzer, daar worden zoveel versies genoemd dat ik door de bomen het bos niet meer zie.

Het gaat hier om een versie die echt flink van het orgineel afwijkt, er is bv geen zang.

ik vermoed dat het Enjoy the Silence [Timo Maas Extended Mix] is, staat op de remixes box set 81-04 (zie deze site voor info over dat album).

klopt, het laatste nummer van cd 2 van die 3 cd box. Er zijn ook 2 verschillende cd-singles van de 04 versie uitgebracht met op elk naast andere mixes ook 2 versies van Enjoy op de blauwe (andere is groen) staat als 1ste nummer ook de Timo Maas Extended Remix.

Vier sterren voor dit mooie, dromerige en soms relaxte album van Depeche Mode.

Wat een prachtig euforisch einde in "enjoy the silence", wat toch zeker het pronkstuk van de band is. Zo simpel, en zo prachtig, je moet die noten maar in die volgorde plaatsen en dan herhaaldelijk afspelen, je moet er maar opkomen. Een van m'n favoriete nummers allertijden. Kippenvel!

De remix van Mike Shinoda van Linkin Park van 'enjoy the silence' is ook erg goed trouwens. Volgens mij heette die ook 'enjoy the silence 2004'.

Ik hoorde enkele nummers van hun nieuw album op de radio. Ik dacht van: Klinkt goed, meteen eens hun bekendste album opzoeken en beluisteren. Maar nee, niets voor mij...

wellicht dat Songs of faith & devotion je meer aanspreekt die is wat steviger, gezien een aantal platen in je top 10 wel een voordeel voor je.

Het beste van Depeche Mode dat er is(samen met Sounds Of The Universe) enjoy the silence!

We gaan de jaren 90 in.
De koude oorlog is voorbij.
Olievaten en golfplaten zijn opgehaald door de mannen van de vuilniswagen.
Zonnestralen vervagen de duisternis.
Ibiza doet zijn intrede.
The Second Summer Of Love.
Rave parties en LSD.
Madchester.
New Order gaat tijdens de opnames van Technique bijna ten onder aan drugsgebruik.

Depeche Mode gaat subtieler met de beats om.
Terwijl vrijwel elke Britse band house elementen in zijn muziek verwerkt.
In de opener World In My Eyes is de link er nog wel.
Vervolgens gaat het roer om.
Het geluid om Violator is beter in balans.
Hoorbare raakvlakken met Pink Floyd.
Clean heeft dezelfde opbouw als One Of These Days.
Regelmatig denk ik terug aan A Broken Frame.
Was dat album nog de herfst.
Hier doet de kou en het ijs zijn intrede.

Violator werd een groot succes.
Ondanks dat het over het algemeen niet zo toegankelijk klinkt.
Enjoy The Silence is qua tekst en sfeer behoorlijk zwaar.
Toch slaat het aan bij een groot publiek.
Zo ook de country-electric van Personal Jesus.
Line dancers naast navelstaarders.
Zelfs Johnny Cash bewondert deze klassieker.
Het hoogtepunt blijft Clean.
Achteraf gezien een minder geslaagde titel.
De overtuiging van Dave Gahan is sterk aanwezig.
Al blijkt hij ons voor te liegen.
Zich schuilend achter tekstschrijver Martin Gore.
Het nummer werkt dan ook verslavend.

Repeat.

@ deric raven
jonges toch wat lees ik graag uw posts!

Het allerbeste werk dat Depeche Mode op de mensheid los liet. Een donker maar hoopgevend album. Met momenten zeer rustig wat het album zeker ten goede komt.

Terecht een klassieker.

Super album dit.
En deric weer respect voor de recensie.

Samen met Songs of Fait and Devotion zouden dit zomaar de twee favoriete albums van Depeche Mode kunnen zijn....in mijn optiek. Maar soit, ik ben dan ook geen groot volger van hun oeuvre. De een legt de nadruk op de aanwezigheid juist van de synths en ik vind dat ze het ook verdraaid aardig doen, als het wat minder significant aanwezig is.
Personal Jesus....ook sterk uitgevoerd door Johnny Cash/Enjoy the Silence/Policy of Truth zijn voor mij nog steeds krachtige composities.

Halo is ook een prachtig nummer. Ben dat nummer nu aan het beluisteren op you tube, maar zeer genietbaar. Net als de hit Enjoy The Silence dat natuurlijk ook is.