Kate Bush - Hounds of Love (1985)

Ach natuurlijk, stom van me


Het blijft stuivertje wisselen tussen deze en haar debuut, als mijn favoriete KB-album. Hier is duidelijk al een 'ervaren' artiest aan het werk, met machtige composities, maar het prille en onverwachte van haar debuut gev me nog altijd kriebels in mijn buik.

Fraai mystiek album van Kate Bush, met geweldige nummers als Running Up That Hill & Cloudbusting ( met geniale clip ).
Halverwege het album na het fraaie ingetogen Dream Of Sheep slaat het album om in een ijzig ja zelfs sinister sfeertje, met Under Ice & Waking The Witch gaan mijn nekharen overeind staan.
Ook het folkachtige Jig Of Life en Hello Earth met koor mag er wezen evenals de lichtvoetige afsluiter The Morning Fog.

op dit album is bush veel beter te genieten dan op vorigen, ten dele omdat de songs beter zijn, maar ook omdat haar stem hier lager klinkt. alleen de afsluiter valt wat tegen, de rest is van hoge schoonheid; jammer alleen van de remixes, totaal onnodig en ook nog onbeluisterbaar, maar goed, ze maken geen deel uit van het oorspronkelijke album. beetje vreemd, maar wel lekker.

Uh, iemand al de nieuwe ( door Kate zelf ) ingezongen versie ( 2012 remix van Bush en R.U.T.H. ) gehoord van Running up that Hill ?

Ik vond hem net op Spotify. Zit nu te luisteren..

Diepere lagen op je koptelefoon, maakt het ergens voller.. Maar vooral met haar 'oudere' stem gezongen ( ik twijfelde eerst.. ) toch knap dat ze dit na 27 jaar nog zo inzingt..

Anders en toch nieuw en toch Running Up That Hill..

Bijzonder ! Benieuwd wat jullie er van vinden.

Tip ! Koptelefoon... En het zou bijzonder zijn als ze dat eens deed met heel ' Hounds of Love '. Wie weet..

Ik had 'm op de artiestenpagin ook gepost. Vind het erg nutteloos. Het is bijna hetzelfde, geen verbetering en haar stem is een stuk lager.

Ik moet zeggen dat hoewel haar stem anno 2012 nog steeds prima klinkt (iets zwaarder, maar dat is niet onlogisch), ik het op dit punt eens ben met Stijn. Deze remix voegt weinig tot niets toe aan het origineel. Hij klinkt niet slecht, maar ik hoor dan liever het origineel.
Vind de song bovendien ook sterker in Cm (origineel) dan in Bm. Een verandering van toonsoort, al is deze nog zo klein, kan zoveel veranderen aan de sfeer..

Mooie plaat van La Bush ,die een ijzingwekkende sfeer over de hele plaat weet vol te houden.Ik ben te weinig kenner om te zeggen of dit haar beste album is,maar deze nodigt me wel uit om me iets meer in haar te gaan verdiepen.Vooral het tweede gedeelte van deze plaat is erg mooi , een soort hoorspel idee waarin alles naadloos aansluit op elkaar.4 sterren

Op naar haar debuut dan maar.

Het is voor mij lastig om albums waar ik helemaal lyrisch over ben, goed te recenseren. Het is namelijk moeilijk om mijn enthousiasme goed op papier over te brengen. Zeker bij een album waar je mij in principe ’s nachts voor wakker kunt maken. De Hamvraag is nu, waarom vind ik dit zo’n sterke plaat.
-
Hounds of love bevat alle elementen die de muziek van Kate Bush zo bijzonder maken. Hounds of love klinkt daarennaast volwassener. Dit is voor een deel te danken aan de ijzersterke teksten: met name de tweede plaatkant is behoorlijk diepgravend. Daarnaast lijkt ze ook haar stijl gevonden te hebben, het zoekende van de voorgaande albums lijkt verdwenen.
-
De eerste plaatkant bevat 5 geweldige Popcomposities. Op het eerste oog lijken ze allemaal erg simpel. Schijn bedriegt! De experimentele stijl van “The Dreaming” is geenszins losgelaten, hij is alleen subtieler toegepast.
-
Opener “Running up that Hill” is gelijk al een van de beste nummers in het oeuvre van Kate Bush en daarnaast ook nog eens een grote hit. Wat voornamelijk opvalt zijn de subtiele doch warme synthesizerpartijen. Ze voelen aan als een fluwelen deken. De meerstemmige conclusie is magisch. Hier is ook goed te horen hoe belangrijk de goede productie, verzorgd door madamme Bush zelf, voor dit album is. Met alle kleine geluidjes die Kate toevoegt zou dit nummer zonder sterke productie een grote geluidsbrij worden.
-
Het titelnummer verklapt al een beetje waar de tweede plaatkant over gaat. Kate Bush wil haar angsten onder ogen zien. Al op Blue In Symphony liet Kate blijken een zekere angst voor de dood te hebben. Op zichzelf is dit een heel sterk nummer, maar in de context van dit album wordt het zo waar nog sterker.
-
De drums in “The big Sky” doen me enigszins aan Phil Collins denken. Het meest chaotische nummer op het album. Tijdens de conclusie wordt Kate Bush verzwolgen door de instrumentatie. Leuk detail is het kikkergekwaak op de achtergrond . Dit nummer heeft een heerlijk gelukzalige sfeer; haast verslavend in zijn blijdschap. De geniale bas op dit nummer wordt overigens verzorgd door Youth(welbekend van O.A Killing Joke)
-
“Mother stands for comfort” beschreef Dazzler als een nummer dat in de baarmoeder gecomponeerd lijkt. Ik kan me daar wel in vinden; zoekende synths en organische achtergrondgeluiden. Daarnaast lijkt het nummer een zekere geborgenheid te bevatten. Eigenlijk het minst sterke nummer van dit album en dat zegt alles over het torenhoge niveau van dit album.
-
"Cloudbusting" klaart, vlak voor de duistere tweede plaatkant, de hemel nog eenmaal. Het nummer staat bol van de nostalgie. Het nummer bevat een sprookjesachtig verhaal, maar de sfeer is anders dan bij een nummer van "the Kick Inside". Kate Bush is hier al lang niet meer de tienerdame die weg zwijmelt bij Bronté. Een volwassen Dame die terugkijkt op haar jeugd.
-
De tweede albumkant is een prachtige epistel over een van de lastigste onderwerpen van het leven: de dood en de manieren hoe men hierop kan reageren. Het vredige and dream of sheep opent deze plaatkant op grandioze wijze. Een erg meeslepende ballad over een vrouw die haar dood, door ouderdom, met berusting te gemoed ziet. “Under Ice” gaat dan weer over iemand die per ongeluk onder het ijs terecht komt. IJzingwekkende strijkers zetten de titel van dit nummer kracht bij. Heerlijk slepende dictie van Kate Bush ook.
-
"Waking the Witch" is misschien wel het meest bijzondere nummer van Kate Bush. We dwalen rond in de gedachten van een moordenaar. Flarden van conversaties worden op de luisteraar afgevuurd. De synths geven het nummer een opgejaagd neurotisch ritme. Het geeft een prachtig contrast met de slepende stem van Bush.
-
Watching You Without Me” klinkt erg neerslachtig. Het nummer moet het niet hebben van bombastische instrumentatie of van een grandioze opbouw; het is dan ook een zeer sterk sfeerstukje. De verknipte vocalen aan het eind van het nummer zijn weer zo’n briljante ingeving die het nummer desondanks laat opvallen. “ Jig of Life” klinkt dan weer als een Ierse Volkszang. Meeslepend, bombastisch en een uitstekende opvolger van “Watching You”
-
“Hello Earth” is wellicht het meest bombastische nummer van deze plaat. De intermezzo’s met de prachtige koorzang geven een prachtig contrast met de hoge zangstem van Kate Bush. 6 minuten lang kippenvel!. “The Morning Fog” sluit het album op een lichtere noot af. Alsof ze na de loodzware thematiek van de voorgaande nummers haar publiek ook de schoonheid van het leven in wil laten zien.
-
”Hounds of love” is het gedoodverfde meesterwerk van Kate Bush, maar die reputatie is absoluut terecht. Dit is hét album waar zij een echt legendarische artieste voor mij werd. Voor wie het album nog niet gehoord heeft: Luisteren luisteren en nog eens luisteren! Veel mooier en diepgravender worden pop-albums niet.

Wow. Wat baal ik dat de plaat niet op mn iPod bij me heb. Want ik heb zin om het weer te luisteren, na zo'n recensie. Maar wachten tot ik weer thuis ben. Want daar heb ik 'm in de iTunes, op cd en op lp.

Misschien hier op mn werk eens zoeken, of ie op Spotify staat

Het album staat anders ook op Grooveshark
Veel luisterplezier

Na een paar jaar van afwezigheid en het minder toegankelijke The Dreaming, sloeg Kate in 1985 weer stevig toe. De clip Running up that Hill kwam veelvuldig op de zenders voorbij en '85 werd opeens weer een spannend muziekjaar. Alles klopte aan dat nummer, de sfeer, de paringsdans van kate, de kleuren. Een instant klassieker. Zo is kant A toch de wat meer opener gedeelte van het album, waar kant B donkerder en moeilijker te doorgronden lijkt. Cloudbusting is mijn favoriet, ook in het mtv tijdperk tot grote hoogtes gestegen. Een van de mooiste videoclips in mijn geheugen en een prima match met Donald Sutherland. De titel alleen al spreekt tot de verbeelding; Cloudbusting. Wat in de clip zelf vergezeld gaat met een soort van enorme futuristische kerkorgel. Na meegezogen te worden in een soort van gregoriaans gezang dat zijn einde vind bij Hello Earth, is The Morning Fog eigenlijk een soort van anti-climax. M.i. zou die beter op de A kant hebben gestaan. Edoch ik wil niet miezeren, voor mij is dit het magnum opus van Kate en sluit beter aan op Aerial dan de 2 albums die er nog tussen zaten.

Mee eens, ik zet de cd dan meestal ook af na Hello Earth. Kwam er trouwens via Lyrics Vault nu pas achter wat Kate Bush zegt aan het einde van Hello Earth (ik verstond alleen de laatste zin):

Tiefer, tiefer.
Irgendwo in der Tiefe,
gibt es ein Licht.

Maar even een blog geproduceerd over dit klassieke album.....

Ik ging deze plaat in met grote verwachtingen. Die waren bij de eerste paar luisterbeurten absoluut niet waargemaakt, en nu, vele luisterbeurten later, nog steeds niet echt. Stylistisch gaat vloeit het vrij natuurlijk voort uit The Dreaming, maar wat ik ook doe, ik voel het niet zo. Er staan een aantal fijne liedjes op, zoals "The Big Sky", "Jig of Life", en vooral "Mother Stands for Comfort", die alle drie nog steeds dat experimentele hebben en tegelijkertijd nog erg fijne liedjes zijn. Nummers als "Cloudbusting", "Hounds of Love" of "Running Up That Hill" zijn in principe ook wel te genieten, maar ze komen over als nogal brave jaren 80 popliedjes. Ze experimenteert ook hier nog steeds, op bijvoorbeeld "Waking the Witch", maar ik merk dat ik me hier alleen maar meer aan erger. "Hello Earth" is ook nog een prachtig nummer.

Ik kan me niet goed vinden in de manier waarop Kate Bush zich ontwikkeld heeft vanaf Lionheart. Uiteraard is ze volwassener geworden qua compositiestijl, maar daarmee heeft het juist dat koddige verloren dat mij juist aantrok in haar muziek. De vraag is nu of ik haar discografie nog verder moet luisteren of dat ik het hierbij laat.

Je zou in ieder geval "Aerial" kunnen proberen, maar als je zoekt naar iets 'koddigs' dan is de kans groot dat je ook deze plaat niet echt waardeert.... Het is wel vrij van het typische 'jaren '80-geluid' van dit album.

The_CrY, ik herken je verhaal helemaal! Ik was precies dezelfde mening toebedeeld en heb de plaat daarom een paar jaar in de kast laten liggen. Ik vond het maar een warrig album met veel hoogtepunten en skipmomenten en kon het meesterwerk erin maar niet horen... Tot enkele weken geleden. Ik zette 'm weer eens op (wel met koptelefoon) en het kwartje viel helemaal!

Hounds of Love heeft zich, na een lange periode niet gehoord te hebben, ontpop tot Bush' beste album. Had zelf nooit gedacht dat dit zou gebeuren! Wat een prachtige geluiden en composities! En ook de hits Running up that Hill en Cloudbusting zijn magisch. Het album is niet uit m'n cd-speler weg te slaan.

Dus bewaar je exemplaar, leg 'm gerust weg en vind 'm over een paar jaar terug. Hopelijk werkt mijn ervaring en beleving voor jou hetzelfde. Hounds of Love verdient het, en jij ook!

Ik hoop het, Ferry, ik hoop het. Laat ik m nu even links liggen dan maar.

Kant A vind ik een erg mooie kant.

Kant B begint erg mooi, maar dan ineens er dat storende "Waking the Witch". Echt een totaal overbodig nummer op dit album. Dit is een typische B-kant track en verpest de sfeer van het hele album nogal. Een erg rare onderbreking vind ik, en voor mij haalt dat de waardering van het album absoluut naar beneden.
Gelukkig volgt "Watching You Without Me” wat weer wat rust geeft, maar de schade is al gedaan... jammer.

Een apart album, ik kocht het op cd toen het uit kwam. Dat kostte toen nog erg veel geld...
Maar ik heb er nooit spijt van gehad, want het is misschien wel een van de meest eigenzinnige albums van Kate (kun je nagaan!) en er staan alleen maar sterke nummers op. En de sfeer, in een woord geweldig!

PS erg jammer dat B-track Under The Ivy niet op dit album staat. misschien wel het mooiste nummer ooit van Kate Bush, en heeft zeker bijgedragen aan mijn cijfer 5 voor dit album.
en met die erkenning van haar zit het al al met al wel goed gezien de publiciteit rondom haar concerten. die verdient ze.

Ik vond die ook al gelijk erg goed, als b-kant van Running Up That Hill.
Gelukkig heb ik de cd versie inclusief bonustracks, waar deze wel tussen staat.

Hoor nu "and dream of sheep" door de kamer klinken... wat een wonderschoon lied is dit!

Kate op haar sterkst! Erg mooi album dit... ik ga er een hele dikke ster bij plakken!!! Toch wordt dit nooit een 5, want Waking the Witch blijf ik echt een enorm irritant nummer vinden.

Welke versie is dat? Ik kan hem niet vinden maar ben razend benieuwd.

Dat dit album maar zo'n 3 kwartier duurt.
De a-kant zijn allemaal (potentiele) singles, en de b-kant is gewoon een concept album.
De bonusnummers hadden er gewoon prima tussen gepast, zo ook een Experiment IV, de b-kant had met de hulp van Gilmour uitgebreid kunnen worden tot een volwaardig geslaagd album.
Voor mij blijft dit haar beste en creatiefste periode.

En dan gewoon een wissel met Waking the Witch, en het album was echt super geweest!!!! (in zijn geheel)

@ Running On Empty: Kate Bush - Hounds Of Love (CD, Album) at Discogs

@ Lennon: Ik vind Waking The Witch er wel tussen passen, waarschijnlijk heb jij ook minder met Experiment IV.

Die track ken ik niet, maar under the ivy wel.. en die had ik graag gezien ipv die Heks

Kate Bush - Experiment IV - Official Music Video - YouTube

Geweldige clip, trouwens.