menu

Rory Gallagher - Irish Tour (1974)

Alternatieve titel: Irish Tour '74

mijn stem
4,34 (261)
261 stemmen

Ierland
Blues / Rock
Label: Buddha

  1. Cradle Rock (7:39)
  2. I Wonder Who (7:53)
  3. Tattoo'd Lady (5:04)
  4. Too Much Alcohol (8:30)
  5. As the Crow Flies (6:03)
  6. A Million Miles Away (9:29)
  7. Walk on Hot Coals (11:13)
  8. Who's That Coming? (10:06)
  9. Back on My Stompin' Ground (After Hours) (5:19)
  10. Maritime (0:33)
  11. Just a Little Bit * (8:38)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:11:49 (1:20:27)
zoeken in:
avatar van Ernie Ball
5,0
In de nieuwe Gitarist een artikel over Rory en zijn apparatuur, met werkelijk schitterende foto's: pure porno voor gearheads en andere gitaarliefhebbers!

avatar van viking1
5,0
Thanx ernie ball.
Ga hem v/d week kopen ben benieuwd!
Ben groot liefhebber van rory gallagher.

avatar van henk01
4,5
Kan niet minder zijn dan 4.5 *
Goedendag zeg!

avatar van Paalhaas
4,0
Heerlijk album.

Hendrik68
Af en toe wel ja. Het heeft eigenlijk best wel lang geduurd voor ik dit album op waarde kon schatten. Hij was een groots gitarist en zijn gedrevenheid is boven alle discussie verheven. Toch vind ik dit wel een erg lange zit, de nummers worden soms wel erg lang gerekt. Op den duur weten we wel dat hij goed gitaar kan spelen. Ik vind de opener veel te aanstellerig. Wat doet die gek met die toetsen er eigenlijk bij, dat is echt een vette afknapper op het hele album. Met I wonder who herstelt hij zich goed en daarna blijft het goed. Ik vind alleen de superlatieven die op dit album worden losgelaten wat overdreven. Maar dat heb ik met wel meer live werk. Livewerk verveelt nogal snel bij mij.

avatar van matthijs
5,0
Hendrik68 schreef:
Op den duur weten we wel dat hij goed gitaar kan spelen.

Haha! Dat heb ik bij bv Satriani of Malmsteen, maar bij Rory niet.

avatar van Ernie Ball
5,0
1 en 2 maart 2013: Rory Gallagher Tribute in Wijk aan Zee: http://www.rorygallagher.nl/

avatar van uffing
5,0
Hendrik68 schreef:
Wat doet die gek met die toetsen er eigenlijk bij, dat is echt een vette afknapper op het hele album.


Die gek (de dit jaar op 17 augustus helaas overleden Lou Martin) voegt absoluut wat toe aan het live geluid van Rory. Heerlijk zoals ie losgaat op het eind van A Million Miles Away. Hulde!

avatar van matthijs
5,0
Ik hoor die gek ook graag!

avatar van AdrieMeijer
4,0
Ik ben het met Hendrik eens, al zou ik Lou Martin niet zo gauw gek willen noemen. Mijn bezwaar is vooral het geluid van Lou Martin. Hij hamert op de toetsen, speelt erg, erg veel noten zonder dat er één fraaie melodielijn tussen zit en dat steekt schril af tegen meester-improvisator Rory.
Kevin Coyne heeft een tijdje gespeeld met Zoot Money als begeleider. Ook een toetsenist, die zijn begeleiding voor meer dan de helft liet bestaan uit power-chords. Precies wat Kevin nodig had, en ik denk wel eens: dat had Rory ook best kunnen gebruiken. Al hoor ik hem het liefst in trio-bezetting.

Hendrik68
Dat bedoel ik er uiteraard ook mee. Ik vind Gallagher beter in trio bezetting. Het is hier niet direct slecht natuurlijk, maar ik vind de toetsen wat overbodig. Dat vind ik wel erg vaak, ik weet het. Hier is het echter wel heel opvallend. Ik snap de enorm hoge waardering ook niet zo goed voor dit album. Het is een goed live album, maar heel ver van top 10 werk af. Gallagher is voor mij een goede blues artiest, maar niet essentieel. Voor mij dan hij. Maar leuk is het zeker wel.

avatar van fatima
4,0
zie 9 januari 2011 en verder voor een eerdere versie van deze discussie. Op dit album vind ik Martin's bijdrage juist van grote waarde. Hij maakt van A million miles away echt een klassieker, en ook de meeste andere songs geeft hij veel drive mee. Ik snap in dit geval de kritiek dan ook niet zo goed.

Hendrik68
Ik vind dat je zonder toetsen een veel puurder geluid krijgt en dat heeft bij mij altijd de voorkeur. Je kunt er van houden, geen probleem. Ik hou er niet van. In bijna geen enkel geval. Jij geeft net als ik 4 sterren. Ik trek van de 5 sterren een halfje af voor de overbodigheid (in mijn ogen) van de toetsen. De andere halve trek ik af vanwege het feit dat ik livealbums sowieso nooit 5 sterren geef (principekwestie) en vanwege het feit dat ik Gallaghers nummers kwalitatief gewoon onder de maat vind over het algemeen, dan kom je op 3,5 maar de energie en overtuiging van Gallagher en zijn band doen mij besluiten er toch 4 van te maken. Het is niet voor niks dat dit album van Gallagher het best gewaardeerd wordt, omdat het songmateriaal over het algemeen tekort schiet om in studioversie op de been te blijven. Jij geeft ook 4 sterren, jij zult andere redenen hebben om niet voor de volle 5 te gaan. Uiteindelijk komt het op hetzeflde neer en snap jij blijkbaar net als ik niet waarom dit album zo hoog gewaardeerd wordt en in zoveel top 10 lijsten voorkomt.

avatar van BlauweVla
4,0
Het is wel een kwestie van smaak natuurlijk die toetsten, maar om het zonder puurder te noemen... Puur is dat per se goed eigenlijk? Ik hoor daar altijd zoveel mensen over
Ik vind de op zich goede albums van Rory zonder toetsten, zoals een "Top Priority" echt iets missen, een bepaalde warmte misschien.

avatar van Stijn_Slayer
5,0
Ik heb de dvd Live at Cork Opera House en als hij dan bijv. 'Tattoo'd Lady' speelt, vind ik dat toch een beetje apart. Zonder toetsen vind ik het een stuk minder speciaal. In m'n hoofd hoor ik de complete toetsenpartij dan meespelen. Zonder toetsen ben ik ook eigenlijk niet zo heel geinteresseerd (die albums ken ik ook niet/nauwelijks). Heb ook weinig met z'n meer straight-on (hard)rock. 'Shadowplay' en 'Follow Me' enz. zijn niet echt mijn ding.

Het verbaast me wel eens dat ik Irish Tour zo ontzettend vaak gedraaid heb en 'm elke keer weer fenomenaal vind. Andere platen 'spaar' ik bewust wel eens een aantal maanden.

avatar van lynyrd
5,0
Blues / Rock festivals van nu geweldig maar wat mis ik zo een als Rory Gallagher wat was die man goed, deze cd is misschien wel zijn allerbeste, slechte cd's heeft hij niet maar live was het het af.

avatar van Ronald5150
4,5
Dit is werkelijk een fantastische liveregistratie van een van 's werelds beste gitaristen binnen het bluesrock genre. Op "Irish Tour" klinkt Rory Gallagher op zijn best: vlammend, energiek, intens, rauw, maar vooral gedreven en bluesy. De nummers worden in een aantal gevallen lekker opgerekt en muzikaal klopt alles. De fantastische ritmesectie die de solide basis legt voor het weergaloze gitaarspel van Gallagher. Daarnaast vind ik de interactie tussen de toetsen en de gitaar van toegevoegde waarde. In 1974 bevond Ierland zich in roerige tijden, vele muziekacts meden Belfast vanwege het risico op aanslagen van de IRA, maar Gallagher speelde er een van zijn beste shows en ik kan me heel goed voorstellen dat de muziek van Gallagher verlichting bracht in donkere tijden. "Irish Tour" is daar uitstekend geschikt voor, maar is bovenal een mooie erfenis van een veel te jong gestorven gitaarheld.

avatar van area51
4,5
Fantastisch album van voor tot achter , met gitaarspel dat tot het beste behoort dat ooit opgenomen is.

avatar van robbrouwer58
5,0
Samen met Live in Europe muziek zoals muziek in deze tak van muziek moet zijn.

avatar van Chungking
4,5
De superlatieven die hier worden bovengehaald zijn niet meer dan terecht. Een van de beste gitaristen ooit hoor je hier op de top van zijn kunnen.
Voor Gallagher was het podium ook echt zijn habitat, in een studio verveelde hij zich al snel. Met de beelden erbij zie je hoe die man zich telkens weer volledig smeet op het podium, en wat voor een geweldige interactie met het publiek er was.

Als ik dan toch mindere puntjes moet zoeken (dit is echt muggenziften!), dan is het vooral de trackselectie. Waar op Stage Struck bijna al zijn hardrocktoppers worden gespeeld, is dit hier niet het geval (voor het bluesrockgenre). Er wordt hoofdzakelijk geput uit Tattoo, met nog een paar tracks uit Blueprint (niet eens de beste). Toppers uit zijn eerste twee albums als Crest of a Wave, I'm not awake yet, Sinner Boy, I fall apart,... komen jammer genoeg niet aan bod.
Eigenlijk vind ik van de nummers op deze plaat enkel A Million Miles Away (toch wel het ultieme Rory-nummer) en Tattoo'd Lady bij zijn beste nummes horen. Al hoort As The Crow Flies ook wel bij zijn akoestische toppers.
Daar staat dan weer tegenover dat Gallagher hier 'gewoon goede' nummers openrekt en tot ongekende hoogtes stuwt. Het beste voorbeeld is Walk On Hot Coals, dat vanaf minuut 5 ongeveer overgaat in een lange briljante impro. Hét hoogtepunt van de plaat wat mij betreft.
Verder vind ik dat de opeenvolging van de 'tragere' nummers 4, 5 en 6 de drive een beetje uit de plaat haalt, BBC sessions heeft voor mij toch net een iets beter opbouw misschien. Maar Irish Tour kent dan weer geen enkel zwak nummer. En het zegt natuurlijk ook wel wat dat ie niet eens met zijn beste nummers hoeft te komen om toch een waanzinnig goede live-plaat te maken

Details zoals gezegd want dit is gewoon tijdloze wereldklasse!
Verplicht in de collectie, maar dat geldt voor nog veel meer platen van deze man.

avatar van Stijn_Slayer
5,0
'Cradle Rock' en 'Who's That Coming?' vind ik ook wel twee van zijn beste nummers. Gelukkig geen hardrock hier (toch wat stijver en saaier), maar bluesrock van de allerhoogste plank.

avatar van Chungking
4,5
Cradle Rock is idd een goed nummer, maar vind het niet noemenswaardig beter dan bv. Used to Be, Persuasion, Hands Up, Loanshark Blues,...
Bij Who's That Coming is het vooral een weergaloze versie hier (mn 2e favoriete track denk ik). De studioversie is toch minder interessant, dan vind ik Sleep on a Clothes-Line een betere track uit Tattoo.

De hardrock van Rory Gallagher kan ik ook echt wel smaken, maar zijn blues(rock) is idd meer essentieel. Beste 'blanke blues' ooit me dunkt!

avatar van Stalin
IRISH TOUR ’74 DELUXE EDITION
tnv 40 jarig jubileum van dit album.

7 cd's en 1 dvd voor maar €37.99

Link

In the November 2012 issue of Classic Rock’s The Blues Magazine, Gavin Martin penned a wonderful article about Rory Gallagher and his rise to prominence in war-torn Belfast, his refusal to abandon the much-bombed city while other bands fled like rats from a sinking ship, and his triumphant return to the city for the making of his landmark album and film, Irish Tour ’74.

Artikel

4,5
Ben toch wel verschrikkelijk benieuwd naar die nieuwe release

avatar van BenZet
5,0
Heb deze box maar besteld. Is toch erruug mooi!

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Rory Gallagher - Irish Tour '74..., Deluxe Edition - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

In de laatste maanden van het jaar worden we traditiegetrouw overspoeld met reissues en dat is dit jaar niet anders. Het zijn zoals altijd de grote namen die de meeste aandacht trekken, met dit jaar Led Zeppelin in de hoofdrol, maar er verschijnen ook zat reissues die veel minder of zelfs helemaal geen aandacht krijgen, maar wel degelijk zeer de moeite zijn.

Irish Tour ’74... van Rory Gallagher is zo’n reissue. De naam Rory Gallagher zal niet bij iedereen een belletje doen rinkelen. De Ierse muzikant overleed immers in 1995 op slechts 47-jarige leeftijd, kort nadat hij een op het oog succesvolle levertransplantatie had ondergaan en niet lang nadat hij op een Rotterdams podium onwel was geworden.

Tussen 1970 en 1995 maakte Rory Gallagher vooral op het podium een onuitwisbare indruk. De jonge Rory Gallagher leerde zichzelf op jonge leeftijd gitaar spelen en bleek een natuurtalent. In 1972 en 1974 werd hij door het destijds toonaangevende Melody Maker uitgroepen tot beste gitarist ter wereld en tot aan zijn dood bevestigde hij deze status.

Rory Gallagher bracht een groot aantal platen uit, waaronder opvallend veel live-platen. Dat is niet verwonderlijk, want Rory Gallagher was op zijn best op het podium. Zijn live-platen zijn dan ook zijn beste platen en van deze live-platen was het in 1974 verschenen Irish Tour... met afstand de beste.

De luxe versie van de reissue van Irish Tour..., getiteld Irish Tour ’74..., is veel meer dan het origineel dat destijds op twee LP’s werd geperst. Deze luxe versie bestaat uit maar liefst 7 cd’s en een DVD. Dat lijkt wat veel van het goede, maar dat valt reuze mee.

Rory Gallagher was berucht om zijn lange concerten. Zo speelde hij eens op zaterdagavond in de Rotterdamse Doelen. Toen Rory hoorde dat er vanwege de autoloze zondag veel bezoekers zouden stranden op het perron van Rotterdam Centraal speelde hij zo lang door dat deze bezoekers direct in de eerste zondagochtend trein konden stappen.

Irish Tour ’74... bevat een aantal concerten van Rory Gallagher’s Ierse tour van 1974 en laat een schat aan materiaal horen. In muzikaal opzicht varieert de Ier tussen hardrock en bluesrock; twee genres die uitstekend passen bij zijn rauwe strot.

De Ier schreef prima songs, maar uiteindelijk draaide natuurlijk alles om zijn gitaarspel. Irish Tour 74... laat alle facetten van het unieke gitaarspel van Rory Gallagher horen. Dit varieert van prachtig bluesy spel tot meedogenloze riffs en van lome aanslagen tot onwaarschijnlijk snelle en vaak onnavolgbare solo’s. Het doet meer dan eens denken aan de songs en aan het gitaarspel van Jimi Hendrix, al had Rory Gallagher absoluut zijn eigen stijl. Ook de rest van zijn band verdient trouwens alle lof, want wat klinkt het allemaal heerlijk vet en zompig.

Het is echter vooral smullen voor liefhebbers van het betere gitaarspel en het wordt eigenlijk alleen maar beter. Een ieder die Rory Gallagher nooit live aan het werk heeft gezien kan hier na beluistering van Irish Tour ’74... alleen maar intens om treuren (ik heb hem zelfs ook maar één keer gezien helaas), maar deze bijzonder fraaie live-registraties zijn een waardig alternatief.

Ik had zelf al heel lang niet meer geluisterd naar de platen van deze Ierse gitaargod, maar ben weer helemaal om en dompel me keer op keer onder in het geweld van één van de beste gitaristen aller tijden; 7 cd’s lang als het moet. Erwin Zijleman

avatar van glenn53
5,0
Mooi

avatar van Lura
4,0
Weer een reissue?! Ik heb deze in een uitvoering van vier cd's. Ga deze heruitgave beluisteren op Spotify. Bedankt voor het onder de aandacht brengen van het album, Erwin!

avatar van erwinz
4,5
Het zijn er nu 7 plus een DVD. Die 4 cd versie is ook prima hoor.

avatar van Ernie Ball
5,0
Ernie Ball schreef:
wat zo maar op termijn een top10 album zou kunnen worden!


Schreef ik hier een paar jaar geleden. En sindsdien ben ik om... Heb al zijn CD's en luister minimaal wekelijks er eentje van. Wat een held! En wat jammer dat ik hem nooit live heb kunnen zien.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:44 uur

geplaatst: vandaag om 22:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.