Rory Gallagher - Irish Tour (1974)

Ik heb dit album pas gekocht voor 7 euro, geniale plaat!

beetje vreemde benoeming voor een live album, geniaal

daarbij kun je blues verre van geniaal noemen, maar rory brengt het op deze plaat wel groots

Waarom zou dat een vreemde benaming zijn..??

Wat slowchat verwijderd.

Rory Gallagher is mijn favoriete gitarist. Zo veel gevoel en passie hoor je niet vaak. Hij kan echt huilen met zijn gitaar zoals in A Million Miles Away en echt enorm rocken in de opener Cradle Rock. 5 sterren en de tweede plek in mijn top 10.

Heel raar,
Bij dit album kan je in extase raken, of het kabbelt voorbij zonder dat je er erg in hebt. Maar dat laatste ligt meer aan jezelf dan aan Rory. Kortom, even voor goed voor gaan zitten, dan is deze plaat 5 sterren waard.

Vandaag gekocht voor het schandalige bedrag van 5.99 Euro. Luister hem nu op mijn koptelefoon. Ik heb hem met name aangeschaft vanwege de recensies hier op MuMe. En de lof die deze plaat krijgt toegewuifd, is wat mij betreft terecht. Wat een briljant en met name origineel gitarist.

Maar een facet blijft hier wat onderbelicht en dat is dat hij ook een heel goed zanger was, blijkens deze CD.

MuMe recensenten bedankt, voor wat zo maar op termijn een top10 album zou kunnen worden!

Oh ja, tevens live in Europe gekocht, ik ben benieuwd of ik die net zo ga waarderen.....

Al zijn live albums zijn de moeite waard vind ik. Rory komt op het podium helemaal los! En inderdaad zingt hij ook bepaald niet onverdienstelijk.

Deze is een stuk enegieker dan Live In Europe vind ik, Live In Europe is ook een mooie plaat, maar dit is toch echt Rory's beste.

Deze is inderdaad beter. Maar het beste nummer staat weer op live in europe: Bullfrog blues!!!

Stage struck vind ik beter dan deze en Live in Europe dus zo zie je maar weer; iedereen houdt op zijn eigen manier van Rory live! En dat was het punt wat ik probeerde duidelijk te maken

Bewonderenswaardig dat er mensen zijn die na het horen van deze plaat lager dan een 4 kunnen geven....
Ik vraag me echt af....; Waar in hemelsnaam schort het er aan voor een blues-plaat?

Dit is toch effe wat meer dan een straatmuzikant die een goede dag heeft of het zoveelste 3FM bandje.

dat vraag ik me ook regelmatig af... En als je dan de lijst van favo muzikanten/ albums bekijkt dan weet ik het helemaal niet meer. Zullen we het maar op smaak/ mening houden? Naar mijn idee is het meer "het (nog) niet begrijpen van goede muziek

Gelukkig heeft deze plaat wel een gemiddelde 4,30*. Eén van de allerbeste live cd's ooit van een Rory in grootse doen. Hoewel hij nog meer moois in huis had heeft hij dit niveau nooit meer gehaald.

Best lastigs iets slechts of relativerends over deze plaat te zeggen.
Ik heb de cd trouwens in 1996 geruild tegen een mondharmonica met mijn neef. Hij kreeg de cd, ik de mondharmonica. Dat was niet omdat ik de cd niet de moeite waard vond, maar omdat ik m op vinyl toch al had en hem graag wilde laten delen in deze muziek!

(Hmm ik vermoed dat sommige moderators dit soort berichten neigen te verwijderen alszijnde off-topic/non relevant...)

Ach iets persoonlijks kan nooit kwaad, al bestaat er wel een grote kans dat jij de enige bent die dit interessant vind.

Nu word er toch iets relativerends gezegd, maar dan niet over de plaat

Ik lees MusicMeter vooral vanwege dit soort persoonlijke mijmeringen. Ik vind ze vaak interessanter dan de recensies. En een cd ruilen tegen een goede mondharmonica is "goeie koop". Die blues harmonicas (vampertjes) zijn hartstikke duur!

dank adrie!
meer weten? het was een symbolische ruil, een uitnodiging tot elkaars passie. mijne was deze plaat die ik toen al jaren geweldig vond, en hoop dat hij dat ook zou gaan vinden (wat ook zo was) en de zijne was dat ik, net als hij, zou ontdekken hoe snel je iets basics kunt spelen op een mondharmonica, wat in beperkte mate ook lukte.
en ook al gebruikt rory weinig harmonica, het is een instrument dat prima bij de blues past...

Ik had dit album al in mijn Top 10 staan maar nog geen stem gegeven.
de volle 5 sterren voor Rory die al zijn emotie in zijn gitaar stopt, Geweldig!

5*

Ooit in de nabije toekomst komt dit album (wellicht) in mijn Top 10. Nu mag het album het album genieten van een plaats buiten mijn Top 10. Ik krijg Rory's stem maar niet uit m'n kop als hij mee zingt met z'n gitaar in Cradle Rock.

Dus blues kan volgens jou niet geniaal zijn. Je doet je naam wel eer aan

Ach, ach. Waar heb ik gezeten al die tijd? Heb Rory Gallagher altijd gezien als een beetje randgevalletje. Nou niet dus en ik ga een diepe buiging maken voor deze man. Fantastisch. Waarom ik dat nooit eerder gehoord heb, I don't know...... Raw, ruig, energie maar ook vol met melancholie. Helaas hij is niet meer maar er is nog genoeg om naar te luisteren. RESPECT

Onzin, geniaal is imo van een ander slag en niveau,blues is nu eenmaal elke keer weer meer van hetzelfde volgens een bestaand blues/akkoordenschema waarin wat variatie aangebracht kan worden, maar het blijft blues

Omdat die formule zo sterk is en steeds weer aan kan spreken zal het een genre zijn dat niet zal verdwijnen, maar geniaal, nou nee

enfin, gisteren deze eens opgezet na jaren, en hij blijft natuurlijk geweldig, dikke 5

Rory Gallagher is niet eens echt blues. Meer bluesrock, en hij wijkt wel behoorlijk af van de geijkte bluespaden (die opbouw van 'A Million Miles Away' alleen al!). Rory zat niet vast in een simpel schema met standaard progressie.

Volgens mij vinden jullie het allebei een geweldig album, en is voor sommigen 'geniaal' een synoniem van geweldig en voor anderen niet

Geniale groetjes

Onlangs gekocht, nadat ik de dvd al enige jaren in bezit had. Had ik veel eerder moeten doen. Eén van de beste liveplaten aller tijden.

Dat had je zeker eerder moeten doen. Het valt me op dat ik het album nu zelfs bij Free Record Shop zie. Meer mensen moeten deze geniale gitarist horen. Mijn favoriete gitarist in ieder geval. A Million Miles Away from the rest!

Luister nu eigenlijk voor het eerst sinds tijden weer naar deze opnames. Ik heb het album alweer 9 jaar in mijn bezit. Ik weet nog heel goed dat ik het kocht; dat was in een periode dat het summum van muziek eeuwig doorgalmende gitaren was. Ik was dan ook gelijk verkocht bij dit album en A Million Miles Away is best lang mijn favoriete nummer aller tijden geweest. Inmiddels is mijn kijk op muziek enigszins veranderd, evenals mijn verafgoding van Rory Gallagher, maar dit nu terugluisterend, kan ik niet anders dan concluderen dat dit toch een zeer sterk album is. Gallagher is in bloedvorm hier, de energie spat van de soli af en ja, A Million Miles Away blijft een fenomenaal nummer...