menu

Rory Gallagher - Irish Tour (1974)

Alternatieve titel: Irish Tour '74

mijn stem
4,34 (261)
261 stemmen

Ierland
Blues / Rock
Label: Buddha

  1. Cradle Rock (7:39)
  2. I Wonder Who (7:53)
  3. Tattoo'd Lady (5:04)
  4. Too Much Alcohol (8:30)
  5. As the Crow Flies (6:03)
  6. A Million Miles Away (9:29)
  7. Walk on Hot Coals (11:13)
  8. Who's That Coming? (10:06)
  9. Back on My Stompin' Ground (After Hours) (5:19)
  10. Maritime (0:33)
  11. Just a Little Bit * (8:38)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:11:49 (1:20:27)
zoeken in:
avatar van frankholst182
4,5
Heel raar,
Bij dit album kan je in extase raken, of het kabbelt voorbij zonder dat je er erg in hebt. Maar dat laatste ligt meer aan jezelf dan aan Rory. Kortom, even voor goed voor gaan zitten, dan is deze plaat 5 sterren waard.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
Aantal fantastische nummers natuurlijk: Cradle rock, Tattoo'd lady, A million miles away, superlatieven schieten tekort. Maar wat me wel van het hart moet --

AdrieMeijer schreef:
ik heb iets tegen het gepingel van pianist Lou Martin. Ik vind zijn solo's saai en ongeïnspireerd, al valt het op deze cd nog mee.

Ik dacht even dat ik de enige was, maar ik vind dat toetsengeluid (Fender-piano die soms naar een orgeltje klinkt?) absoluut niet passen bij Gallaghers gitaargeluid, het is soms bijna een kindermuzakje dat de intense sfeer van de nummers ontkracht, alsof er samples van een andere plaat doorheen worden gemixt. Erg storend.

avatar van Ronald5150
4,5
Dit is werkelijk een fantastische liveregistratie van een van 's werelds beste gitaristen binnen het bluesrock genre. Op "Irish Tour" klinkt Rory Gallagher op zijn best: vlammend, energiek, intens, rauw, maar vooral gedreven en bluesy. De nummers worden in een aantal gevallen lekker opgerekt en muzikaal klopt alles. De fantastische ritmesectie die de solide basis legt voor het weergaloze gitaarspel van Gallagher. Daarnaast vind ik de interactie tussen de toetsen en de gitaar van toegevoegde waarde. In 1974 bevond Ierland zich in roerige tijden, vele muziekacts meden Belfast vanwege het risico op aanslagen van de IRA, maar Gallagher speelde er een van zijn beste shows en ik kan me heel goed voorstellen dat de muziek van Gallagher verlichting bracht in donkere tijden. "Irish Tour" is daar uitstekend geschikt voor, maar is bovenal een mooie erfenis van een veel te jong gestorven gitaarheld.

avatar van Chungking
4,5
De superlatieven die hier worden bovengehaald zijn niet meer dan terecht. Een van de beste gitaristen ooit hoor je hier op de top van zijn kunnen.
Voor Gallagher was het podium ook echt zijn habitat, in een studio verveelde hij zich al snel. Met de beelden erbij zie je hoe die man zich telkens weer volledig smeet op het podium, en wat voor een geweldige interactie met het publiek er was.

Als ik dan toch mindere puntjes moet zoeken (dit is echt muggenziften!), dan is het vooral de trackselectie. Waar op Stage Struck bijna al zijn hardrocktoppers worden gespeeld, is dit hier niet het geval (voor het bluesrockgenre). Er wordt hoofdzakelijk geput uit Tattoo, met nog een paar tracks uit Blueprint (niet eens de beste). Toppers uit zijn eerste twee albums als Crest of a Wave, I'm not awake yet, Sinner Boy, I fall apart,... komen jammer genoeg niet aan bod.
Eigenlijk vind ik van de nummers op deze plaat enkel A Million Miles Away (toch wel het ultieme Rory-nummer) en Tattoo'd Lady bij zijn beste nummes horen. Al hoort As The Crow Flies ook wel bij zijn akoestische toppers.
Daar staat dan weer tegenover dat Gallagher hier 'gewoon goede' nummers openrekt en tot ongekende hoogtes stuwt. Het beste voorbeeld is Walk On Hot Coals, dat vanaf minuut 5 ongeveer overgaat in een lange briljante impro. Hét hoogtepunt van de plaat wat mij betreft.
Verder vind ik dat de opeenvolging van de 'tragere' nummers 4, 5 en 6 de drive een beetje uit de plaat haalt, BBC sessions heeft voor mij toch net een iets beter opbouw misschien. Maar Irish Tour kent dan weer geen enkel zwak nummer. En het zegt natuurlijk ook wel wat dat ie niet eens met zijn beste nummers hoeft te komen om toch een waanzinnig goede live-plaat te maken

Details zoals gezegd want dit is gewoon tijdloze wereldklasse!
Verplicht in de collectie, maar dat geldt voor nog veel meer platen van deze man.

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Rory Gallagher - Irish Tour '74..., Deluxe Edition - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

In de laatste maanden van het jaar worden we traditiegetrouw overspoeld met reissues en dat is dit jaar niet anders. Het zijn zoals altijd de grote namen die de meeste aandacht trekken, met dit jaar Led Zeppelin in de hoofdrol, maar er verschijnen ook zat reissues die veel minder of zelfs helemaal geen aandacht krijgen, maar wel degelijk zeer de moeite zijn.

Irish Tour ’74... van Rory Gallagher is zo’n reissue. De naam Rory Gallagher zal niet bij iedereen een belletje doen rinkelen. De Ierse muzikant overleed immers in 1995 op slechts 47-jarige leeftijd, kort nadat hij een op het oog succesvolle levertransplantatie had ondergaan en niet lang nadat hij op een Rotterdams podium onwel was geworden.

Tussen 1970 en 1995 maakte Rory Gallagher vooral op het podium een onuitwisbare indruk. De jonge Rory Gallagher leerde zichzelf op jonge leeftijd gitaar spelen en bleek een natuurtalent. In 1972 en 1974 werd hij door het destijds toonaangevende Melody Maker uitgroepen tot beste gitarist ter wereld en tot aan zijn dood bevestigde hij deze status.

Rory Gallagher bracht een groot aantal platen uit, waaronder opvallend veel live-platen. Dat is niet verwonderlijk, want Rory Gallagher was op zijn best op het podium. Zijn live-platen zijn dan ook zijn beste platen en van deze live-platen was het in 1974 verschenen Irish Tour... met afstand de beste.

De luxe versie van de reissue van Irish Tour..., getiteld Irish Tour ’74..., is veel meer dan het origineel dat destijds op twee LP’s werd geperst. Deze luxe versie bestaat uit maar liefst 7 cd’s en een DVD. Dat lijkt wat veel van het goede, maar dat valt reuze mee.

Rory Gallagher was berucht om zijn lange concerten. Zo speelde hij eens op zaterdagavond in de Rotterdamse Doelen. Toen Rory hoorde dat er vanwege de autoloze zondag veel bezoekers zouden stranden op het perron van Rotterdam Centraal speelde hij zo lang door dat deze bezoekers direct in de eerste zondagochtend trein konden stappen.

Irish Tour ’74... bevat een aantal concerten van Rory Gallagher’s Ierse tour van 1974 en laat een schat aan materiaal horen. In muzikaal opzicht varieert de Ier tussen hardrock en bluesrock; twee genres die uitstekend passen bij zijn rauwe strot.

De Ier schreef prima songs, maar uiteindelijk draaide natuurlijk alles om zijn gitaarspel. Irish Tour 74... laat alle facetten van het unieke gitaarspel van Rory Gallagher horen. Dit varieert van prachtig bluesy spel tot meedogenloze riffs en van lome aanslagen tot onwaarschijnlijk snelle en vaak onnavolgbare solo’s. Het doet meer dan eens denken aan de songs en aan het gitaarspel van Jimi Hendrix, al had Rory Gallagher absoluut zijn eigen stijl. Ook de rest van zijn band verdient trouwens alle lof, want wat klinkt het allemaal heerlijk vet en zompig.

Het is echter vooral smullen voor liefhebbers van het betere gitaarspel en het wordt eigenlijk alleen maar beter. Een ieder die Rory Gallagher nooit live aan het werk heeft gezien kan hier na beluistering van Irish Tour ’74... alleen maar intens om treuren (ik heb hem zelfs ook maar één keer gezien helaas), maar deze bijzonder fraaie live-registraties zijn een waardig alternatief.

Ik had zelf al heel lang niet meer geluisterd naar de platen van deze Ierse gitaargod, maar ben weer helemaal om en dompel me keer op keer onder in het geweld van één van de beste gitaristen aller tijden; 7 cd’s lang als het moet. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 21:56 uur

geplaatst: vandaag om 21:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.