Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf (2002)

excuses aanvaard

en bedankt om panda bear in uwe rotarielijst te zetten, nu ken ik het ook

Kom maar met argumenten, baby.

4*, eerste plaat die ik beluister van QotSA. No One Knows kende ik al en heb ik altijd een lekker nummer gevonden. Het heeft toch een aantal luisterbeurten geduurd voor dat ik deze plaat kon waarderen. Het eerste nummer een erg goed begin. Favorieten heb ik hier niet echt alles is erg goed. De clip van Go With The Flow .

Echt een 5-sterren plaat en terecht op nummer 1 vind ik. De genialiteit die van deze plaat afdruipt is niet te schatten. De stem van Mark Lanegan, het eigenwijze gitaarspel en de gestoorde drums van Dave Grohl maken hier een echt meesterwerk van.

Mijn all-time favorite nummer van dit album is toch wel Song For The Dead, Maniakaal gewoon

...zou ook wat zijn als je dat niét terecht zou vinden..

Vind dit een geweldig album. Reeds bij het eerste nummer verscheen er een grote grijns op mijn gezicht en die is er gedurende de rest van de plaat niet meer af gegaan. Voor mij één van de beste rockplaten. Favoriet nummer: Go with the flow
Een 4,5 naar mijn mening.

Bij de eerste keer You Think I Ain't Worth A Dollar, But I Feel Like A Millionaire luisteren, schrok ik me een ongeluk. Had ik niet toevallig een verkeerd punk/metal-nummer van een vriend doorgestuurd gekregen? Maar goed; ik kende QotSA enkel van No One Knows, Go With The Flow en Little Sister en ik ben blij dat ik meer van deze gasten ben gaan luisteren.

Alleen al die opener dus, (zij het na wat vaker luisteren ) heerlijk. En hóe vaak ik No One Knows ook gehoord heb; dat nummer blijft top. Het nummer dat daarna komt is echter... by far het beste QotSA nummer ooit. First It Giveth. Briljant gewoon. Daarna wéér zo'n moddervet nummer (Song For The Dead) en het draaft gewoon maar door. Mosquito Song is dan weer een vreemde eend in de bijt, maar ik waardeer het wel.

Echt zo'n heerlijke plaat, toch wel zeker 4,0*.

Ik heb dit album destijds gekocht vanwege de hoge positie in de toplijst en No One Knows. Ik moet zeggen dat Songs for the Deaf me behoorlijk tegenvalt. Toen ik het openingsnummer hoorde dacht ik echt van: wat is dit nou weer? Verschrikkelijk nummer. Alleen No One Knows, First it Giveth, The Sky is Fallin', Gonna Leave You, Go With the Flow en Mosquito Song vind ik goede nummers. Hanging Tree en Another Love Song zijn ook nog wel te doen. De rest van de nummers kan ik gewoon niet van genieten. Ook zo'n Six Shooter vind ik echt verschrikkelijk.

Het is echt niet zo dat ik een hekel heb aan elke rock-plaat (Nevermind vind ik een verschrikkelijk goed album) maar hier staat het hele gitarenwerk me vaak gewoon niet aan. De zang vind ik een nummer als Six Shooter en het openingsnummer en elk ander nummer waarin er geschreeuwd echt irritant.

2.5*

Dit geschreeuw vind ik net te nog te horen. Brullen zoals Slayer, Soulfly & Slipknot is pas superirritant. Ik zette overlaatst StuBru nog eens op, het was het programma Whiplash ; tof, vette metalriff en dan valt de zang in en is het naar de kloten. En zo bij de 9 volgende platen, tot het nieuws begon.. Daar kan ik niet tegen, maar dit is nog best aangenaam om te horen. Het is tenslotte maar kort, track 1 & 6. A Song for the Dead, voor zover daar echt geschreeuw in komt, is voor mij zowat de beste song van dit album.

Ik vind bovengenoemde artiesten allemaal nog wel meevallen kwa geschreeuw.
Ik raad jullie in ieder geval geen deathmetal albums aan!

Waarom staat die hidden track (voor #1) trouwens niet in de tracklist?

Doen!

Misschien dat hun appreciatie van deze plaat dan wat stijgt

ik raad wel iedereen deathmetal albums aan

tevens is grunten iets anders dan schreeuwen...

opeth

Dit is inderdaad een topalbum en zou best nog wat plekjes hoger mogen staan in de Top 250. De overgangen door de radiostukjes vind ik briljant en origineel, het drumwerk is heerlijk agressief.

Kan niet anders dan 5 sterren!

Drumde Dave maar vaker mee met QotSA, mag ie van mij zijn Kung fu vechtersband aan de kant zetten. Zo fijn!

Ja, maarja...

QOTSA is een komen en gaan van allerlei makkers. Sluit dus niet uit dat Dave niet meer meedoet in dat cirkeltje. Ik zie Oliveri ook nog wel weer een keer terugkeren... Je weet het nooit met Josh, en dat is nou het leuke van deze band!

Zeker, nu zijn ze een drie man band.

Bizar dat een plaat is die vóór Disintegration, The Queen Is Dead, The Wall en Ziggy staat.. ik moet mijn recente muziekgeschiedenis toch eens met een korreltje zout leren nemen

erg veel geluisterd in het verleden deze cd. waarom tegenworodig niet zoveel meer, dat weet ik niet, elke keer als ik dit album opzet blijft het namelijk goed. musquito song is trouwens ook een geniale afsluiter na al het gitaar en drumgeweld

Nee hoor, dit gewoon knallen in zijn beste vorm ooit. Maar goed, ik vindt het helemaal geweldig.

Ik zag dat deze plaat erg hoog in de top-250 stond. Uiteindelijk maar eens gekocht. Ik vroeg me af waarom deze CD bij de Hardrock stond want ik had ooit eens een vrij normaal (rustig is niet het goede woord) nummertje van deze mensen gehoord.
Toen ik deze thuis opzette werd het me gelijk duidelijk. Ik schrok me te pletter. Dat wil ook wel als meteen keiharde gitaren binnenvallen en je koptelefoon iets te hard staat. Ik wist niet hoe snel ik die af moest zetten.
Nu, rustig voor gaan zitten en het blijkt allemaal toch wel wat mee te vallen. Ik ben benieuwd want de indruk die ik nu heb is goed.

Dit is zonder meer een geniale plaat. Tegenwoordig zet ik 'm niet vaak meer op, maar toen ie net uit was is ie zeker een half jaar niet uit mijn cd-speler geweest. Het is bijna onmogelijk om er hoogtepunten uit te halen want deze plaat is werkelijk van de eerste tot de laatste seconde steengoed. Een modern time classic die dicht in de buurt komt van de ultieme rockplaat.

4.5*

Dit is nog steeds mijn favoriete album omdat het mijn pad van de mainstream rock af was; op naar de stoner! (Qotsa is nu trouwens ook wel behoorlijk mainstream geworden) Vind het alleen jammer dat ik niet kan "chillen" (in de trant van het genre stoner-rock) op deze plaat. Dan maar liever Rated R van deze jongens...

Begint sterk. De eerste vier nummers zijn erg goed. You Think I Ain't Worth [....] is persoonlijk mijn favoriet. Het begint lekker. Maar matig naarmate het album duurt. Jammer jammer. Toch drie sterren voor de erg sterke nummers No One Knows. You Think I [...], Song for the Dead en First it Giveth.

Go With The Flow vind ik een beetje tegenvallen. Misschien te vaak gehoord sinds de release van het album.

Vooraf had ik hier geen hoge verwachtingen van.Zonder goede reden overigens.Maar dit is gewoon een goed album. Dit is echt muziek om in de auto te draaien en flink gas te geven.

Mensen, dit album vind ik helemaal top! Nadat ik deze miljoenen keren gedraaid hebt op mijn ipodje, wil ik me aan een ander album van QOTSA wagen. Oftewel, welk ander album lijkt ook nog redelijk op SFTD?

Ik vind Era Vulgaris ook behoorlijk goed ondanks dat het wat afgebroken wordt.

Beste plaat van Qotsa, dan staat Rated R op 2, Lullabies to Paralyze op 3 en Era Vulgaris op 4 omdat die toch nog te recent is.

Inmiddels ben ik Rated R aan het luisteren, dankjewel.

Een moker van een plaat. Volgens mij hun meesterwerk, ook omdat het in de tijd lijkt te passen. Ik bedoel, volgens mij werd ie zo ongeveer bestempeld als een instant classic en dat is het naar mijn gevoel ook. Het gebeurt niet overdreven vaak dat er een plaat uitkomt die me zo van mijn sokken blaast, en die me het gevoel geeft dat ik er middenin zit, in iets dat beweegt (net te vaak de meesterwerken van andere bands die ik bemin gemist en pas jaren later ontdekt, doordat ik nog niet geboren was of gewoonweg ignorant op het moment). Go With The Flow vind ik geweldig...I want something good to die for, to make it beautiful to live. En Song For the dead. Dave Grohl! En de mosquito song. En het eerste nummer is direct een killer. Waw. Als ik deze opzet voel ik me altijd een beetje lean and mean

Toen ik dit album kocht kende ik de band niet heel goed. Ik kende no one knows en wat singles. Dat vond ik erg goede nummers. Toen ik echter deze plaat opzette dacht ik: wat een takke herrie. Enigszins teleur gesteld uit m'n cd speler gehaald en weer in m'n cd rekje gestopt. Er ging een tijd voorbij, ik keek er wel eens naar maar herinnerde mij toch de teleurstelling. Na een maand of 4/5 toch maar alle moet bij elkaar geraapt en ben de plaat gaan luisteren. Sindsdien is dit 1 van mijn favoriete albums. Geniale rockplaat van begin tot eind gewoon steen en steen goed. De keiharde gitaren vormen de perfecte basis voor de vocalen van Josh Homme. Het schreeuwen vind ik overigens heel erg vet, ondanks dat ik helemaal niet van metal hou of iets dergelijks. Maar dit schreeuwen is mijns inziens zeer functioneel. Echt een top plaat!