Lou Reed - Metal Machine Music (1975)

Met grote voorsprong de verschrikkelijkste plaat die ooit gemaakt is. Meer dan een uur lang freakerige en structuurloze gitaarfeedback is zelfs voor geoefende oren als de mijne een ware kwelling. 0,5* derhalve.

Ik ben dan ook heel fier op m'n toevoeging

Ik ben maar 1 keer tot het einde gekomen...

Ik ook maar 1 keer, in 4 etappes

een heel bijzonder album, dit.

lou reed is al jaren een van mijn favoriete artiesten. dit heeft hij niet in de eerste plaats te danken aan zijn muziek - die overigens vaak geweldig is, maar geweldige muziek is er wel meer in deze wereld - maar aan zijn nepheid.
die (mijns inziens uiterst warholesque, want warhol, daar moet onze lou wel mee zijn omgegaan in zijn VU-periode) nepheid komt het sterkst tot uiting in zijn constant veranderende imago, in het cynisme van transformer, en, jawel, in deze plaat.

want muzikaal is dit verschrikkelijk. dat moet lou reed zelf ook geweten hebben. hoewel we naar zijn drijfveren enkel kunnen gissen, ben ik van mening dat deze plaat voor reed een grote grap is. en waarschijnlijk lacht hij zich een liesbreuk omdat er nog altijd mensen zijn die deze muziek serieus opvatten, zelfs beweren dat dit het begin van de shoegaze was, of er uberhaupt naar luisteren - want dat was nu juist zijn bedoeling. ik ben er nog niet zeker van, maar volgens mij heeft hij hiermee heel veel mensen bij de neus genomen.

1 ster voor de muziek, 7 sterren voor de grap, gemiddeld wordt dat een ster of 4.

En bovenal nam hij zijn platenmaatschappij bij de neus. Dit was volgens mij een album om van zijn contract af te komen. Lou Reed schijnt dit album steevast in interviews te noemen als ze naar zijn favoriete eigen album vragen.

Reed zei ooit over Metal Machine Music: "It's a great album. It's the birth of ambient music! Brian Eno agrees with me on this one! "

Schitterend gevoel voor humor

Ik heb het altijd een fijne plaat gevonden, omdat het het enige alternatief is dat ik ooit heb kunnen vinden voor stilte. Als ik de mij zo vaak in de steek latende concentratie zoek voor het lezen van een boek, bijvoorbeeld, zou STILTE zijn wat ik het liefst om me heen had, maar dat is niet mogelijk in deze wereld. Metal Machine Music heeft een zo monotoon doordringende muur van pokkenherrie, dat die ook alle andere afleidende geluiden kompleet kan uitsluiten - het gezoem zelf wordt op een gegeven moment een deel van de omgeving en leidt niet meer af. Concentraite is dan echt mogelijk. (Met name tijdens het verplicht lezen van boeken voor de boekenlijst was dit een enorme uitkomst!)
ik heb hem dan ook al zo vaak gedraaid dat ik op een gegeven moment onwillekeurig presies wist waar de subtiele wijzigingen in de geluiden gingen optreden.

Enige humor zal er zeker aan ten grondslag hebben gelegen, maar niet helemaal. Zo een vrolijk mens is Lou helemaal niet (het grapje aan het begin van zijn laatste Animal Serenade mag dan ook een iunicum heten).
Zelf heeft hij ook ens ergens gezegd "I was very serious about it. And I was also very stoned".
Dat het meer is dan alleen maar bij de neus nemerij of een grote grap is wel duidelijk door het al genoemde feit dat hij er zelf altijd weer op terug blijft komen. En vaak in zeer serieuze bewoordingen.

Overigens is dit de eerste plaat die ik van Lou Reed aanschafte, ooit, hetgeen me door de platenverkoper ernstig werd afgeraden. Maar het feit dat iemand het aandurft, het gore lef heeft niet alleen een LP te maken die zo klinkt, maar er dan ook nog een DUBBEL album van te maken vond ik wel een aanschaf waard. Reed is overigens al vele jaren inmiddels een van mijn favoriete artiesten (waarbij ik dit woord gebruik in de juiste vertaling van Kunstenaars).

Waarschijnlijk heb je de buren minder plezier gedaan met jouw herdefinitie van stilte

Moeten ze maar niet van die storende geluiden maken

een plaat die een geweldige opera kan zijn als je bepaalde middelen tot je genomen hebt. niet nuchter te beluisteren.

de meest slechte cd van reed , veel lawaai en noise maar zonder iets erbij , geen wonder dat ze die vinylplaat uit de rekken vroeger gehaald hebben , geen zang alleen een geluidsnachtmerrie , verschrikkelijk

Volgens Reed was dit wel meer dan zomaar een plaat met regelrechte noise.

Volgens hem: "Zo dicht bij de perfectie als op deze plaat heb ik nog nooit gezeten. Het is de enige plaat waarvan ik weet dat die de luisteraar aanvalt. Zelfs op het einde stopt hij niet vanzelf (wegens een productie fout bleef de plaat altijd haperen) en ben je dus verplicht om ze zelf af te zetten.
Je raakt volledig van je stuk, je kan geen gedachten voltooien. Je ben niet de baas over die plaat."

Reed heeft verschillende uitleggen over deze plaat (zoals begin van ambient) en we kunnen hem niet gemakkelijk geloven, maar ik denk dat hij hier toch wel voor een deel de waarheid spreekt.

dit is nu een echte lou reed plaat "if you don't like it? i don't care!!"

Dit is de enige Lou Reed die ik (nog) niet bezit, maar ik kan je wel zeggen, na het lezen van zijn uitstekende biografie (Lou Reed, door Victor Bockris) dat hij deze plaat gewoon maakte om ontslagen te worden door zijn platenmaatschappij

Ik ben ook een enorm grote fan van Reed. Ik vind dat hij right to the point gaat. Zijn nummers zijn duidelijk hebben poëtische teksten en zijn uitmuntend qua sfeerschepping. Dit album is me altijd een open vraag gebleven. Hier vinden we geen teksten, alleen gitaarwerk.
Dit is inderdaad pure noise en heel moeilijk aan te horen.
Wat me vooral zo fascineert, is de discussie die dit album op gang brengt. Sommigen vinden het rotslecht en denken dat Reed dit album maakte omdat hij zijn platencontract af te maken. En dus met dit album, zijn platenmaatschappij in het zak wou zetten.
Anderen vinden het dan weer een meesterwerk. Ze vergelijken dit met klassieke stukken (Reed haalde dit aan in een interview) en zoeken overal van alles achter. Deze groep wordt 'gesteund' door Reed. Door in interviews altijd het album te vermelden.
Wie heeft er gelijk? Ik weet het niet. En het antwoord zal waarschijnlijk onder een grafsteen eindigen. Doet dat ertoe? Ik vind van niet.

volgens mij staat het wel vast dat hij deze plaat gemaakt heeft om van zijn contract af te komen.
mochten er mensen zijn die dit inderdaad een meesterwerk noemen, dan lacht Reed zich helemaal slap!
geef een chimpansee een gitaar; sluit deze aan op een mengpaneel; neem dit op en verkoop de CD. elke klant die de plaat koopt is meegenomen.

Fout dat je die stelling maakt. Wie weet er dat Lou Reed het wel zeker voor de lol deed? Dat weet je niet en dus moet je niet zo snel conclusies trekken.

oh, lol zal hij vast gehad hebben.
Reed moest nog 1 plaat maken voor zijn toenmalige platenmaatschappij. het was bekend dat hij daar weg wilde en dat hij die laatste plaat die hij nog moest maken (lag reeds contractueel vast) eigenlijk niet wilde maken. toen kwam deze plaat.
dit is wel vaker voorgekomen. de CD 'Come' van Prince valt ook in die categorie. nog lekker even de platenmaatschappij jennen met een klaarkomende dame op het afsluitende nummer. prince zal daar vast ook lol om hebben gehad, maar serieus neem ik die plaat niet. net zomin als ik deze van Lou Reed serieus neem.

Tim Buckley's Lorca was ook een plaat die hij nog móest maken volgens zijn contract met Elektra. Dit soort albums kunnen juist geweldig zijn: je hoeft je geen zak aan te trekken van de platenmaatschappij, ergo: artistieke vrijheid! Ik vind het verder erg kort door de bocht om Metal machine music af te doen als een geintje om de platenmaatschappij een loer te draaien. Het is wel degelijk een kunstwerk: het is per slot van rekening uniek in de muziekgeschiedenis.

Het is niet dat jij deze plaat verschrikkelijk vind, dat je daarom moet zeggen dat Lou Reed dat ook vond. Ik weet dat alle boekskes er vol van staan: 'Metal Machine Music, het was om RCA een loer te draaien'. Maar jij weet toch hoe Reed tegen journalisten is. Hij zegt altijd hetzelfde: "dit is een meesterwerk". Journalisten vatten dit sarcastisch op (waarschijnlijk eveneens na het horen van die plaat).
Je moet je eigen mening vormen. Daarbij, als Tom Barman iets zegt in de boekskes, kan je dat gemakkelijker aannemen dan bij Lou Reed denkik.

Trouwens ook al is deze plaat een grap, dan nog is ze uniek en sommige mensen vatten ze op als een kunstwerk. En de zin 'dat kan ik ook wel, hoor' is typisch: kunst is niets van kunnen maar van doen! Heb maar is het lef om zo'n plaat uit te brengen.

je doet net of ik geen eigen mening heb. hij moge duidelijk zijn: dit is geen meesterwerk, maar een grap.

Je kunt niet vinden dat dit een grap is. Je kunt het kutmuziek vinden, maar waarschijnlijk weet alleen Reed of het een grap is.

Een van de meest fascinerende platen ooit. Heb 'm eens een paar keer afgeluisterd, en ik moet zeggen dat ik slechtere dingen gehoord heb. De tussen versterkers in gierende feedback creëert eigenlijk een geheel eigen wereld van melodie en als je er een paar minuten inzit heeft het een soort verzachtende werking. Maar het is niet iets dat je zo even aanzet als achtergrondmuziekje of zo even tussendoor.
Maar in een wereld van 'Idols', 'X-Factor' en andere commerciele shit vind ik dit statement meer dan gerechtvaardigt!

3.

Daarom keek de verkoper me zo grijnzend aan toen ik deze plaat kocht. (En vandaar dat ie onder het stof zat en maar 4 euries kostte.)

Waarschijnlijk het coolste album ooit gemaakt. Ik heb hem nog nooit helemaal gedraaid... gewoonweg omdat ik er gestoord van wordt...

Dan heb je veel geluk gehad jeroen, man. Als je metal machine music op vinyl koopt, betaal je rond de 30 euro. Waarschijnlijk omdat de platen schaars zijn omdat niemand ze koopt.

Ik heb dit nooit gehoord. Wel veel over gelezen; Moet totaal onbeluisterbare stront zijn of zo ?
Ik mag er niet over oordelen omdat ik de plaat nooit gehoord heb.
Maar als je de absoluut slechtste plaat ooit gemaakt wil horen raad ik je TWO VIRGINS van Lennon en Ono aan;
Achtergrondgeluiden, niets meer, niets minder;
Pure ZOOI dus; En dàt van een groot artiest als Lennon;
Misschien wou Lou Reed hier ook een statement maken of zo, of gewoon de boel belazeren ?

een grap, een statement, onenigheid met de platenmaatschappij wat ook de grondslag van dit werkje mag zijn weet alleen Lou zelf. Maar ik denk dat de dierenbescherming moeite heeft met de manier waarop die meeuw bijna een uur lang wordt gemarteld, want zo klinkt deze kakafonie van geluid.

ik ben overigens een groot liefhebber van Reed maar MMM heeft met muziek niets te maken

Ik vind dat je hier weinig conclusies uit kan trekken en niemand weet echt wat er in Reeds hoofd omgaat dus of het nou een grap is en een statement weet ik niet zeker maar eerlijk gezegd denk ik van wel. Het is wel een uniek en erg geslaagd statement en dat krijgt van mij al 2 punten, opgetelt met een 0,5 voor de muziek is het toch een 2,5