Dire Straits - Dire Straits (1978)

Ik begrijp dat je de stelling van Max niet volgt. Ik ook niet. Maar om nu als vaststaand feit te stellen dat het debuut beter is en creatiever dan zijn kennelijk favoriete album Brothers In Arms, snap ik dan weer niet. Hij mag dat album toch mooier vinden dan het debuut?

Het is slechts jouw mening dat het debuut origineler, rauwer, creatiever en beter is. Zo'n stelling vind ik eigenlijk ook onzin.

Zeker mag dat en daar zeg ik toch ook niks over , ik vind het alleen frappant omdat hij 1 van de weinige is die BIA beter vind .
En ja ik vind de eerste 2 albums rauwer en het geluid vind ik daarop orgineler want toen was het nog geen stadion band en het klonk ook fris en die mening mag ik ook hebben . En zo heeft iedereen een mening en daar is volgens mij deze site toch voor.

Tuurlijk Ruud. Maar jij stelt het zo sterk, dat ik er toch even op wilde reageren. Uiteraard mag jij je mening hebben en zoals je weet waardeer ik die van jou - over het algemeen - zeer!

ik vind trouwens Brothers In Arms ook beter... Maar niet zo goed als Communiqué! Of de meesten trouwens dit album beter vinden dan Brothers In Arms, betwijfel ik ook. Want Brothers In Arms staat wel in de top 250 en dit album niet. Maar goed dat kan ook komen doordat meer mensen dat album kennen dan dit debuut.

Ja Ruud . En jij geeft gewoon elk Dire Straits album de volle mep . Terwijl je aangeeft dat je het debuut en Communique rauwer en origineler vind . Dan mag ik aannemen dat je die hoger beoordeelt dan Brothers In Arms .

Ik ben het overigens wel met je eens hoor over de eerste 2 platen , maar jij stemt alles 5 voor het stemgemiddelde .
Ik kan dat niet helemaal serieus nemen . Het spijt me , maar het is zo .

naar mijzelf gekeken, ik geef 5* als het voor mij echt het album is. Dat is voor mij alleen maar mogelijk voor bijvoorbeeld 10 albums. De andere toppers beoordeel ik max 4.5.

voorr deze 4*

rudiger is ook onvoorwaardelijke fan van Mark Knopfler en Dire Straits.
Nu ja, ik verkies ook de vroegere Dire Straits omdat ze frisser klonken.

Overigens is er geen enkele artiest waarvan alle albums 5* van mij hebben gekregen.

Tuurlijk weet ik dat rudiger een onvoorwaardelijke fan is , maar ik vind wel dat een beoordeling , al is het je favoriete band , enigzins oprecht moet zijn . En dan bedoel ik uit muzikaal oogpunt .
Ik wil niet beweren dat Dire Straits rotzooi heeft gemaakt , verre van dat zelfs , maar de groep kwam een stuk oprechter over in de periode t/m Love Over Gold .
Brothers In Arms is een verzorgde plaat met enkele uitschieters , maar de ziel die dit debuut wel heeft , is op Brothers In Arms grotendeels in rook opgegaan .
Ben overigens blij dat Knopfler weer lekkere pure muziek maakt tegenwoordig .

Maar jongens vergeet daarbij ook niet dat er maar zeer weinig mensen van in de 50 nog aan het puberen zijn.

Kan me Rudie wel voorstellen hoor, je grote muzikale jeugdliefde steun je onvoorwaardelijk natuurlijk. Houd je vooral jong, niets mis mee.

Ik vind deze met afstand het beste album van Dire Straits, itt tot deze klinkt BIA maar erg rustig en gezapig zonder spanning in de muziek, het voor mij beste nummer in de vorm van de titeltrack staat wel op BIA, maar dit album geniet ik veel vaker van.

Keppet al eens eerder gezegd, bij mij dekken 3 albums voor mij de DS lading.

1. Deze.
2. Alchemy live(staan voor mij hun beste nummers op tot en met 1984)
3. Brothers In Arms.

Daar ben ik het helemaal mee eens. Ik vind zelfs dat Knopfler solo betere muziek maakt dan ten tijde van Dire Straits. En ik vind Dire Straits zeker goed, maar Knopfler solo heeft mijn voorkeur.

(Misschien een vraagje voor Dire-Straits-fan Rudiger )
Er is een ándere versie van Sultans of Swing met een iets andere mix, niet een live-versie, maar een andere studio-versie. Weet iemand waar ik die kan vinden?

Ik zal het even uitleggen .
Ik ben opgegroeid met muziek van The Sweet en Slade tot ik in 1978 het nummer Down To The Waterline hoorde ergens in een kroeg . Sindsdien bestaat er maar 1 band en nu artiest voor mij en dat is Knopfler . Mijn Straits en Knopfler collectie is behoorlijk omvangrijk . Ik heb op `n lege slaapkamer zelfs een kartonnen stand up staan van Knopfler van 1,70 hoog en als je de deur open doet dan schrik je je rot want je denkt dat er een vent staat , hihi . verder gaat er geen dag voorbij zonder dat ik muziek draai van Knopfler .In `92 heb ik het genoegen gehad om de beste man in levende lijve te mogen ontmoeten in Rotterdam en dat was voor mij een droom die uitkwam .
Het is nou ook niet zo dat ik helemaal geen andere muziek draai maar dat is zelden .
Ik stop 6 cd`s thuis in de wisselaar en ik hoor de hele dag Knopfler , tja misschien ben is daar wel apart in . Ik kan heel makkelijk van vrouw veranderen maar niet van mijn favo artiest .
Ik weet ook niet wat het precies is maar misschien wel een virus waar ik niet meer van genees haha .
En ja ik vind het debuut beter dan BIA en geef voor beide een score van 5 , Waarom ? Omdat ik geen 6 sterren voor het debuut kan geven en voor Communique . Ook de solo albums van Knop geef ik allemaal 5 sterren omdat ik ze ook alle 6 evengoed vind en met smart zit te wachten op z`n nieuwe album die ik blindelings nu al 5 sterren geef .
Slechts 1 slecht nummer heeft hij gemaakt in mijn ogen dan en dat is het misselijke Badges,Posters,Stickers en T Shirts wat als b-kantje fungeert van Private Investigations .
En aan mijn beoordeling van een Straits of Knopfler album kan je geen pijl trekken want ik vind ze allemaal klasse .
Er is verder geen muziek voor mij dat mij zo raakt en ontroerd als de muziek van MK .
En dat zal altijd zo blijven de rest van mijn leven . Mijn liefde voor deze muziek gaat erg ver.
Hoop dat je nu een beetje mijn sterren gemiddelde ervan begrijpt want ik stem hier niet om het gemiddelde omhoog te krijgen maar omdat ik ook daadwerkelijk alles evengoed vind.
In 1978 was ik 17 jaar en dat is 33 jaar geleden en hou nog net zoveel van zijn muziek als toen .
Groetjes v Ruud.

Ik vind het een oprecht stukje Ruud , en begrijp het nu ook beter .
Eigenlijk geweldig om te lezen dat muziek (en in dit geval Dire Straite/ Knopfler) zo'n impact heeft in je dagelijkse bestaan .

Dit heeft muziek op mij ook wel , maar ik ben wellicht wat wispelturiger in mijn smaak .
Ik kan zo maar een week naar Pink Floyd luisteren en dan het zo maar een half jaartje achterwege laten .
Ik heb ook niet echt dat ik bands /artiesten verafgood , of dat ik een zeer fanatieke fan ben .

Misschien is het daarom wat makkelijker voor mij om kritisch te zijn .
Als een plaat mij niet aanstaat van een door mij zeer gewaardeerde band /artiest , zal ik het niet nalaten om dit te vermelden en zal mijn beoordeling stemtechnisch niet mals zijn .
Maar dat is dus het verschil . Jij vind alles mooi van Dire Straits /Knopfler ( op dat ene weirde b-kantje na dan .)

Ik ben weer wat wijzer geworden .

Ik vind dat Ruud zich nooit hoeft te rechtvaardigen hier. Iedere artiest heeft hier op mu.me zijn mega fan/liefhebber. En voor mij is Rudiger absoluut de grootste Dire Straits fan van mu.me. Dat onderscheid hem van de massa en van dat soort mensen houd ik van.

Als ik dus juist 1 user wel serieus neem als oprechte Dire Straits fan/liefhebber is het rudiger wel.

Ik heb zelf helaas niet een artiest waar ik mega fan/liefhebber van ben, daar vind ik teveel muziek te goed voor en kan ik van teveel soorten enorm genieten. Of het moet misschien Motorhead zijn, daar geniet ik ook al van sinds mijn jeugdjaren.

Het kan zijn dat jij de versie uit `77 bedoeld maar dat is een demo versie en die klinkt inderdaad heel anders .

YouTube - Dire Straits - Sultans of Swing - original demo
Net of het uit een megafoon komt het geluid .

Dat is 'm! Moet vast wel ergens in een betere kwaliteit te vinden zijn! Bedankt!
Mark klinkt hier nóg meer 'Dylanesque", een drogere opname en spontaner drumwerk!^O^

Ruud, wat een prachtig stukje. De echte fan. De naam Rüdiger gebruik je terecht!

Iedereen heeft zijn rariteiten, en voor een vraag over Knopfler kunnen we altijd bij jou zijn! De kans dat je het weet is absurd groot!

Mooie uitleg.

(En Ricardo, dit is toch geen verantwoording. Ruud noemt het zelf uitleg. En dat is het zeker!)

Jeetje Ruud, in veel opzichten alsof ik een stukje over mezelf lees. Wij zijn een dag na elkaar geboren !! In veel opzichten lijken wij enorm op elkaar al kan ik ook niet van vrouw veranderen. Mijn eerste LP was van .... The Sweet. En jij of ik moet de eerste geweest zijn in Nederland die de debuutplaat van Dire Straits kocht. Ook hier komt elke dag Knopfler wel een keer voorbij, al is het niet met 6 CD's van hem in de wisselaar. Heb de man ook één keer ontmoet, in Juli 2002 in Shepherds Bush London. De eerste 2 platen van Dire Straits gaan er bij mij ook veel beter in dan Brothers In Arms, Making Movies nog beter. Mooi man !!

Ik kan het heel goed begrijpen dat mensen de Dire Straits heel goed vinden , want dat zijn ze gewoon ook.
Toen ik 16 was en de m,n krantjes ging bezorgen in de wijk had ik ook altijd de Dire Straits op m,n walkman.
Ik draaide dan altijd hun verzamelaar Money For Nothing , dan had ik van alles wat , er kwamen van alle albums een paar nummers voorbij , op on every street na dan.
Later kwam ik er ook achter dat Mark,s solowerk ook erg mooi is , Storybook of love , the Long Road , Going Home enz enz.
Eigenlijk is vrijwel alles waar de man zich mee bemoeit mooi.
Ik blijf het jammer vinden dat de Dire Straits in verhouding tot andere bands die ook lang aan de weg timmeren maar relatief weinig albums hebben uitgebracht , en dan tel ik de live albums en verzamelaars even niet mee.
Het schijnt dat Knopfler vrij snel al weinig zin meer had in de Straits vooral het haast oneindig vaak optreden zag hij niet meer zo zitten.
Dat verklaard misschien het grote gat aan tijd tussen Brothers In Arms en On Every Street.
Dire Straits zal altijd mijn nummer 1 band blijven.
Maar toch draai wel eens andere muziek , zo hoor ik bijvoorbeeld ook graag Pink Floyd met comfortably Numb vooral die solo , ook erg mooi.

En voor de mensen die nog niet zoveel gehoord hebben van de Dire Straits is dit wel een leuke link YouTube - Dire Straits Studio Discography (6 Full Albums 1 Single and 1 EP)

Was ik maar met jou getrouwd .

Dan ben je wel heel snel tevreden met een vrouw

Mooi om die demo van SoS eens te horen, maar de geluidskwaliteit is echt vreselijk...

Hier klinkt ie een stuk beter:
YouTube - sultans of swing demo 1977 corrected speed high quality

Maar SoS heb ik nooit echt heel bijzonder gevonden, het is toch net wat drukker dan de rest van dit album. En ik geef mijn voorkeur aan de heerlijke laid-back muziek zoals Dire Straits die kan maken. Daar onderscheidt dit album en Communique zich sowieso enorm mee van de rest van DS. Vanaf Making Movies werd de piano (en meer) geintroduceerd en de basgitaar werd naar een achtergrond-begeleidingsinstrumentje gedegradeerd. En weg was die heerlijke laid-back sfeer wat dit album zo geweldig maakt.
Neemt niet weg dat Love over Gold op zijn eigen manier ook een pareltje is geworden, maar dat terzijde.

Lange tijd heb ik beweerd dat Communique hun beste album is, maar daar kom ik inmiddels echt van terug. Nummers als Water of Love, Six Blade Knife, In the Gallery en Lions maken dit album voor mij tot een meesterwerk waar je U tegen zegt. Eigenlijk zou ik Wild West End ook nog moeten noemen, maar dan wordt het al bijna het hele album wat ik noem... Zo, heb ik hem toch nog even genoemd...

Een gitaar, een basgitaar, een drumstel en wat percussie... Dire Straits toont aan dat je niet meer nodig hebt om een meesterwerk te maken. En oh ja, laten we die topmuzikanten niet vergeten!!

Ik vind het onbegrijpelijk dat dit debuut niet in de top 250 staat terwijl BIA op 125 staat .
Er zijn maar weinig debuuts die zo overweldigend waren als deze , tja je hebt de Doors en Van Halen waarvan ook het debuut erg goed was maar deze schijf hoort en moet en zal in die top 250 komen .

Helemaal mee eens. Als ik een top 5 debutalbums moet maken staat deze er ook zeker in.

Moet je zelf wel een top 10 hebben, anders komtieder nooit in.

En zet daar dan gelijk Alchemy in, want die staat op de rand van de afgrond in de top 250.

De Arthur-recensies, deel 1:

Soms, in een filosofische bui, denk ik wel eens na over Dire Straits, en waarom die band zo gehaat wordt. Er is denk ik buiten Toto geen band die zo gehaat wordt als Dire Straits. En waarom? Omdat ze voetbalstadia konden uitverkopen? Omdat het muziek is waar je moeder ook graag naar luistert? Omdat Mark een beetje murmelt in plaats van zingt? Omdat de band eigenlijk doorheen de jaren altijd ongeveer hetzelfde is blijven klinken? Omdat het geluid eerder relaxed dan spannend klinkt? Ik heb geen idee, en deze punten van kritiek zijn eigenlijk geen van allen negatief. Althans, toch in mijn ogen (oren?).

Toen ik deze band leerde kennen, had ik niet de indruk dat ik met een band te maken had die je zo makkelijk kon haten. Wij hadden Brothers In Arms op cd, maar het duurde een hele tijd voor ik die eens probeerde. Toen deze dan uiteindelijk toch in mijn speler belandde, is Brothers In Arms een tijdlang mijn favoriete cd geweest en Dire Straits een tijdlang één van mijn favoriete bands. Dit debuutalbum was de tweede die ik beluisterde.

Van de opener was ik toen en nu nog altijd niet onder de indruk. Aardig nummer, maar het gaat nogal langs me heen. Het feest begint vanaf track 2, het geweldige Water Of Love. Dat hoge niveau weten Mark en zijn sessiemuzikanten (want eigenlijk waren ze dat wel) de hele plaat vast te houden. En ze overtreffen dat niveau zelfs nog op drie momenten: op het overbekende maar niet stuk te krijgen Sultans Of Swing, op het eveneens fantastische Setting Me Up en op het voor mij ultieme Dire Straits-nummer Southbound Again (was dat ook maar op single uitgebracht, dan was deze nu misschien net zo bekend als Sultans!). Eigenlijk de drie nummers op het album met het meeste drive in, maar dat betekend niet dat ik niet van de heerlijke rustpunten als Wild West End kan genieten.

In de periode dat ik Dire Straits leerde kennen zat in mijn klas een zeer mooi meisje. En wat meer was, ze was nog in rockmuziek geïnteresseerd ook. Wat een prachtvrouw, eigenlijk. Hoe dan ook, toen ik haar dan eindelijk aan durfde spreken en het onderwerp op muziek uitkwam, vroeg ik haar of ze die geweldig goede band Dire Straits misschien kende. Ze fronste de wenkbrauwen, het gesprek viel stil en enkel door te vermelden dat ik Nirvana en Smashing Pumpkins ook erg goed vond, kon ik mijn geloofwaardigheid redden. Het was mijn eerste ervaring met het Dire Straits-hatende deel van de bevolking. Dat snapte ik toen niet, en nu eigenlijk nog steeds niet.

Ach ja dat haten viel zeker ten tijde van dit album wel mee, zie link:

http://www.muzieklijstjes.n...

Overigens om de band sessiemuziekanten te noemen is toch echt onjuist, ik begrijp wel dat er spraken is van een echte frontman, maar zeker in de beginjaren was het een echt bandje.

Grappig, eigenlijk iedereen die ik geïntroduceerd wordt, vond het goed tot geweldig. Die 'haat' ervaar ik persoonlijk alleen maar op dit forum en dat is een kwestie van hoge bomen vangen veel wind.

Over "sessiemuzikanten", dit las ik op internet:
The reason why Dire Straits are seen as "Knopfler and those guys playing with him" can be caused by the fact, that he was the only one who wrote the songs. But, according to questions and answers on Guy Fletcher's web page, I think the arrangement was beeing made by the whole band.