Sex Pistols - Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols (1977)

Zo is het al beter inderdaad. Als je met pepernoten strooit, moet je goed strooien. En jij strooit graag met pepernoten.

Toe maar, Hegel bij de Sex Pistols, het moet niet gekker worden. Wat is het volgende, Wittgenstein's analyse bij K3?

Het historisch belang van de Sex Pistols valt niet te ontkennen, wat je er muzikaal ook van vindt.
Ik was netaan 10 jaar en de muziekbladen en de Telegraaf (Jip Goldstein Popscore heette die pagina geloof ik) stonden er vol van.

Dat betrof voornamelijk de overexposure in de media, de muzikale invloed in het muzieklandschap was kort maar heftig.
Een hele nieuwe lichting vooral Engelse bandjes begon muziek te maken, slechts een paar onstegen de middelmaat en lieten een blijvende indruk achter.

Ja, in die tijd vielen de punks in het straatbeeld best wel op.
Veel waren het er niet, maar omdat ze zo opzichtig gekleed waren leken ze met meer als dat er was.
Ikzelf woonde in Zaandam en daar zag je af en toe wat groepjes, in Amsterdam natuurlijk veel meer maar ik vermoed dat het buiten de grote steden nihil was.

In de dorpen en kleine plaatsen vielen ze ook erg op hoor, maar pas zo'n 4 jaar nadat ze alweer langzaam uit het grote stadsbeeld waren verdwenen
Maar iemand die beweerd dat punk geen impact had, heeft of de jaren 70/80 nooit bewust meegemaakt of zat toen onder één of andere steen in de biblebelt verstopt

Precies mijn punt. Je hebt hier ongetwijfeld gelijk maar waarom moet daar zo ingewikkeld over worden gedaan?

Hoe komt het dat ik bij de naam Paul McCartney/Beatles (of Rolling stones om die discussie te vermijden!) of wat mij betreft bij het fenomeen Hippies/Crosby, Stills, Nash & Young wél direkt kan opdissen wat de impact van hun muziek/teksten is geweest? Ja zelfs aantoonbaar verband kan leggen tussen Anti Vietnam demonstraties en de beëindiging van die belachelijke oorlog, uiteindelijk?

Waarom is daar voor de punk zo'n raar meetlatje en allerlei "theses" voor nodig?
Dat komt omdat de impact van o.a. de eerder genoemde artiesten op zowel de muziek áls het maatschappelijk leven dusdanig groot is geweest, de wereldwijde aanhang ook enorm, dat alle andere denkbare ontwikkelingen van andere stromingen daar volledig bij verbleken. Dat geldt dus ook voor de punk.

Mijn stelling is dat een aantal mensen zich inderdaad heel druk heeft gemaakt binnen en rond de punkbeweging. Het heeft ook heel wat stof doen opwaaien en heeft ook inderdaad veel aandacht gekregen.

Maar uiteindelijk bleef verreweg het grootste deel van de bevolking (en ook van het rockmuziek kopende publiek) volledig stoicijns onder de hele beweging en ging men al gauw over tot de orde van de dag. Punk werd al snel vervangen door allerlei prachtige Newwave muziek/artiesten en dat was gelijk ook de redding voor alle opstandigheid die er ook hoort te zitten, in muziek.

Elvis Presley heeft in zijn tijd (jaren '50) natuurlijk ook heel wat overhoop gehaald, een andere generatie maar goed.

Ik ben trouwens een groot liefhebber van Quadrophenia van de oudjes van The Who. Een album waar Never Mind the Bollocks overigens volledig bij wordt weggeblazen. Ik vind het ook helemaal niet erg als de 66-jarige Daltrey met de 65-jarige Townshend aan zijn zijde het album integraal op de bühne brengt, integendeel, mijn zegen hebben ze!

Punk had wel degelijk impact maar vooral in de media en het straatbeeld.

Muzikaal misschien nog het meeste doordat allerlei bandjes ineens platencontracten kregen en we werden getracteerd op rammelende matige punkplaatjes die nauwlijks verkocht werden.

De invloed op de al bestaande bands was er volgens mij nauwelijks.

Het enige wat Kronos beweert is dus dat dit album
vandaag niet meer dezelfde impact heeft als in 1977.

Weet je wat, ik geef hem nog gelijk ook. Natuurlijk.

Maar dan begin ik weer van vooraf aan: wat is nu het punt?

Sgt Pepper had ook meer impact in de jaren 60 dan vandaag.
Ook de Beatles werden gehypet in de summer of love van 1967.
Of moet ik dat dan weer anders zien?

Ja, The Beatles waren muzikaler. Ook goed.
Ze waren authentieker, maar het ging dus om blijvende impact.

The times they are a-changing, platen sneeuwen onder
en worden herontdekt door volgende generaties.

Neen, laten we er gewoon over ophouden
De twee standpunten zijn duidelijk genoeg uiteengezet.

Mijn muzikale helden zijn schatplichtig aan deze Pistols plaat.
Dus kom me niet zeggen dat het maar een storm in een glas water was.

ps, musician, lees nou eens gewoon een naslagwerk over punk
en de hele new wave scene die eruit is voortgevloeid en kom dan nog eens terug.

Maar wat baten kaars en bril als de uil niet zien wil?

Sjees, wat een impact heeft dit album nu nóg

Tot mijn verbazing lees ik dat punk geen uitwerking had op de gevestigde bands. Is het dan niet voor niets dat deze gevestigde orde het opeens nodig vond om hun muziek veel simpeler vorm te geven, soms zelf tegen het popachtige aan(Yes en Genesis bijvoorbeeld).

@Misterfool

Waar haal jij vandaan dat het de verdienste van de punk is dat bands zoals Yes en Genesis kortere popachtige nummers uitbrachten ?

Onder andere docu's als progrock brittania. En het is ook wel behoorlijk opvallend dat progressieve rockbands na 1977 op slechts enkele na, stoppen of hun sound versimpelen,verpoppen of verpunken.

De Sex Pistols anno 1975-1977 blijven voor mij toch 1 granieten brok authenticiteit.
Ik heb het dan wel over de bandl zelf en niet over McLaren. Die wilde in de begintijd enkel reclame voor zijn kledingszaak en bemoeide zich aanvankelijk niet met de rest.
Vanaf hun eerste optredens zorgden hun attitude (schijt hebben aan de opinie van welk publiek dan ook) en muziek voor navolgelingen, waarvan sommigen (Clash, Buzzcocks, Siouxsie...) echt wel hun eigen creativiteit toevoegden.
Toen de grote media zich ermee ging bemoeien (na het Bill Grundy-interview) waren de meeste nummers van deze plaat al geschreven en het mag een wonder heten dat die plaat er uiteindelijk toch nog kwam. McLaren kon de pers wel mooi bespelen, maar die jongens leefden in erbarmelijke omstandigheden, met amper geld én ze moesten de straat op in een land dat hun bloed rauw lustte.
Omdat Rotten voor zijn mening uitkwam werd hij op straat gemolesteerd. Niet veel later volgden drummer Paul Cook en ontwerper Jamie Reid. Inderdaad 'No Fun'.
Toch maakten ze deze plaat, hoewel de bandleden in hun beperkte wereldje elkaar niet meer konden luchten.
Die plaat kwam er niet voor het geld, de pers, of het publiek.
Ze maakten die plaat omdat ze niet anders konden: alle energie en woede moest eruit. Alles wat ze te zeggen hadden, zit gebald in deze LP. Johnny Rotten wilde extremere en meer experimentele muziek maken en het getuigt van lef (authenticiteit?) dat ie begin '78 de Sex Pistols verliet, om nieuwe paden te bewandelen met Public Image Limited.
Ok, gedateerd klinkt ie intussen wel, deze Never Mind The Bollocks. Maar zo zijn er meer van die eerste punkplaten.
En sinds het grote geld er eindelijk kwam, na een rechtzaak tegen Mclaren (1986?), tja dan veranderen de zaken. Geloofwaardig zijn de Sex Pistols na de zoveelste reünie niet meer.
Maar 2 dingen nog: Dat geld hebben ze dubbel en dik (en in de jaren zeventig zuur) verdiend. En ten tweede: Johnny Rotten heeft nog steeds schijt aan het publiek (zie ook reünie PiL 2010)!!!!
PS: Wat die eerste impressie betrof: Overdonderend! Vanaf de eerste seconden (de marcherende laarzen) tot de allerlaatste (Johnny's sneer aan A&M)!!!!!!!!!!!

Het zou inderdaad goed kunnen dat voor de mensen, vooral na de jaren 60, een algemene moeheid ontstond voor al dat progressief geleuter en ge-experimenteer. De punk was dan natuurlijk het schoolvoorbeeld van simpel. Het is maar een theorie natuurlijk.

Nou dat valt wel mee; 't is nog lang geen Sinterklaas en dus hoef nog niet te zwartepieten. Ik gaf e.e.a. kort en bondig weer.

Maar vind je - historisch gezien - dit nou een belangrijk album of niet? Daar draaide de discussie om en niet om pepernoten - al heb jij met je 'sublimal message' er wel voor gezorgd dat ik daar opeens enorme zin in heb. En over een uur ga ik pas koken (varkenshaas met mosterdoomsaus en gewokte spinazie, met röstirondjes); uiteraard met een fijn glas Pinot Noir).

Belangrijk album?

@dazzler,

Volgens mij haal je twee zaken door elkaar. Het belang en de impact van de punk en die van dit album. Uiteraard is er een verband, maar toch dient een onderscheid gemaakt te worden in deze discussie.

Maar het gaat voornamelijk over welke waarde dit album zelf nu nog heeft. De groep werd nog voor dit album verscheen een klucht. McLaren zelf noemde het trots the great rock 'n' roll swindle en greep later zelfs de moord van Sid op Nancy aan om er commercieel munt uit te slaan door t-shirts te verkopen met de opdruk She's dead / I'm Alive / I'm Yours.

Maar zoals ik al schreef, punk is meer dan dat. Het had ook bestaan zonder Sex Pistols. Op een minder explosieve maar duurzamere manier misschien zelfs. Want nu reed het zichtbaarste gedeelte ervan vooral zichzelf keihard in de vernieling.

Mijn waardering gaat hoedanook veel meer uit naar The Stooges (met Fun House uit '70) en Patti Smith (met Horses uit '75). En ik denk dat die voldoende aantonen dat de punk geen Sex Pistols nodig had.

Ik ben ook fervent aanhanger van Patti Smith, haar muziek is natuurlijk authentiek, van ruim voor de punk ook. Horses zonder discussie een 5***** cd.

Tja, ik lees net dat ik boeken over punk moet lezen omdat daar tenminste in staat dat newwave volledig is voortgevloeid uit de punk.

Ik moet de hoek in omdat ik eigenwijs blijf constateren dat we toch veelal spreken over andere artiesten, andere muziek, andere teksten, andere invalshoeken en wat dies meer zij.

Chronologisch mag het blijkbaar al helemaal niet, volgens de stelling van Dazzler, Horses uitgebracht vóór Never mind the bollocks. Voor mij is Patti Smith een prachtige Amerikaanse newwave artieste. Die zich stiekem waarschijnlijk een ongeluk heeft gelachen om de punk.

Je zou zelfs het debuutalbum van Velvet Underground het begin van de punk kunnen noemen. Want dat zie ik als eerste album waarin voorzichtig met 1 been in de punk gestaan werd al. En met The Stooges met Funhouse al helemaal, misschien wel het eerste ECHTE punk album in 1973.

Al weet ik natuurlijk ook wel dat dit album erg veel invloed had destijds. Dat het nu achterhaald is en achteraf als act gezien word is beslist zo, maar de eerste impact is zekker essentieel geweest en heeft zeker de muziekwereld destijds wel een beetje veranderd denk ik.

We raken hoe langer hoe meer het spoor van de oorspronkelijke discussie bijster - en ik word een beetje moe van gemoede.

Nog één ding dan: in 1975 (en daarvoor) rapporteerden de media nog niet zo uitgebreid over muziek als nu, het idee 'the global village'(de wereld is één dorp) bestond nog niet; er was geen internet.

Te doen alsof de opkomst van 'punk' in de US en UK een geliëerd fenomeen was, is apert onjuist. De US punk/wave had - zoals ik al eerder aangaf - mede wortels in de gruizige rock (deels psychedelisch uit de late sixties; bands als The Seeds, MC5 etc. De overleden echtgenoot van Patti, Fred Sonic Smith speelde in één van die bands.

Ik heb elders al de discussie gevoerd over de wave- dan wel punk-ness van de New-Yorkse scene (Richard Hell, Television, Johhny Thunders, New York Dolls, Bush Tetras, Polyrock, Talking Heads, Urban Verbs etc.) en die ga ik hier niet overdoen - de New Yorkse scene is veel pluriformer en ook veelzijdiger qua uitingen - Patti S. kan ook worden gezien als performance artist (spoken word) en dat komt in de UK pas vanaf 80 voor.

US punk/wave is imo van een heel andere aard dan de UK variant en daarom is de uitspraak dat The Velvet Undergroundof The Stooges wellicht de eerste punkband was net zo juist (to-the-point) of onjuist als de bewering dat de Nederlandse cranberry als eerste op Terschelling voorkwam; Amelanders hebben nl exact dezelfde claim.

Opvallend dat het met name de meer rock-gefocuste lieden zijn die zo stellig zijn over de impact, de waarde en de oorsprong van de punk.

Zou ik bij Led Zeppelin 1 of Deep Purple in Rock gaan roepen dat dit album de oorsprong van de hard rock was en dat stellig genoeg doen, kreeg ik een heel spijkerjackenleger over me heen.

Zijn punks en wavers nou watjes of zijn we toleranter? Merck toch hoe sterck!

Toleranter? Man jij moet bijna altijd het laatste woord hebben in alle discussies waarin jij je mengt.

Hoezo tolerant.

En al die ellenlange verhalen met al die zijwegen en informatie(of dat nou de juiste is of niet doet mij er niet toe, het gaat mij vooral om de manier HOE het gaat) van jou overal, daar word ik een beetje moe van.

Wees eens wat directer to the point en wat beknopter.

Dat maakt alles wat duidelijker en overzichtelijker.

Dazzler en Kronos kan ik met hun standpunten het beste volgen hier.

Te doen alsof dat twee los van elkaar bestaande fenomenen waren, dat is kul. Ten eerste was de muziek van Sex Pistols duidelijk geïnspireerd op The Stooges en The New York Dolls. Ten tweede brak punk pas echt door in de UK, niet door Sex Pistols, maar na een optreden door de Ramones.

Het enorm veel geroemde Nirvana heeft evidentelijk hun hele sound door punk laten beïnvloeden, ook bands als Iron Maiden en later Metallica gaven toe dat de harde metalvariant zonder punk ondenkbaar was geweest.. en zo kun je denk ik nog wel tig bands en genres opnoemen. Dat je je niet wilt verdiepen in muziekgeschiedenis of muziek leuk vind die niet door punk is beïnvloed is wat anders, maar de invloed van de punksound gaan zitten ontkennen? Wat heb je dan in hemelsnaam op MuMe te zoeken vraag ik me af?

Jongens verdraag mekaar toch eens , dadelijk worden al die berichten weggevaagd en hebben jullie in die spaarzame vrije tijd voor Jan met de korte achternaam zitten te typen .
Anarchy In The N.L.

Dit album vind ik trouwens wel verplichte kost voor als je veel met muziek bezig bent en je er iets in verdiept, want daarvoor is dit album te essentieel geweest en was de impact toen iets te groot voor om dit te missen.

Maar daarom hoef je er nog niet van te houden of het te waarderen, maar iedereen moet toch minstens de 3 hits van dit album kennen vind ik.

verplichte kost?

ut blijft volstrekte kutmuziek wat mij betreft

Verplichte kost idd.

Dat zeg ik je hoeft het niet te waarderen.

Je kent het iig wel anders zou je het geen kutmuziek vinden namelijk.

Movements are systems and systems kill.
Movements are expressions of the public will.
Punk became a movement cos we all felt lost,
But the leaders sold out and now we all pay the cost.
Punk narcissism was social napalm,
Steve Jones started doing real harm.
Preaching revolution, anarchy and change
As he sucked from the system that had given him his name.

Uit Punk Is Dead van Crass.

Een felle uithaal naar de punk van binnenuit de punkwereld. Toch een beetje bizar dat hier zo fel gereageerd wordt op wat zin voor kritiek.

Hoe komt het dat met dit album, of met de stroming punk in het algemeen, de vraag welke impact het heeft gehad elke keer weer naar boven komt?

Waarom dat elke keer door iedereen moet worden bevestigd (op straffe van muzikale excommunicatie) en zo niet dat er dan vervolgens met enorm verbaal geweld moet worden gereageerd? Waarom zijn er (blijkbaar) hele boeken geschreven (en nodig geweest) om de impact van punk maar aan te kunnen tonen? Waarom wordt elke keer geclaimd dat zo'n beetje alle muziek die na 1978 is uitgekomen op de één of andere wijze wel voortkomt uit de punk?

Als dat al geldt voor newwave, waarom is het dan opeens newwave gaan heten, blijkt het ook te gaan over andere groepen, leden, teksten, muziek enzovoorts?

De waarheid is, dat de punk in de verste verte niet de aanhang heeft gehad die men graag zou willen en vóór dat de vraag wordt gesteld waar dat dan aan heeft gelegen komt elke keer de impact vraag naar boven.

Want of je nu praat over de invloed van Sgt, Peppers (Beatles), Deja vu ((Crosby, Stills, Nash & Young) The dark side of the moon (Pink floyd) of Rumours van Fleetwood mac e.a., één ding hebben ze allemaal gemeen: de albums werden massaal gekocht en op handen gedragen, door een blijkbaar eensgezind rockpubliek, eensgezind in muziek en gedachten.

Dat valt van Never mind The Bollocks (en andere punkalbums) bepaalt niet te zeggen. Ze waren misschien heel wat in het nieuws maar ondertussen keek iedereen er naar met Hotel California van The Eagles op schoot. Het bracht geen nieuwe wind in politiek denken (integendeel, men keerde zich juist van het politieke gedachtengoed van de punk af), dat was ten tijde van de Love & Peace periode wel anders.

Dat geeft allemaal niets, het is ook slechts een constatering; persoonlijk trek ik daar de conclusie uit dat naar mijn idee punk als "brede stroming" met een grote aanhang toch op een behoorlijke mislukking is uitgelopen. Je kunt natuurlijk ook zeggen dat dat al helemaal niet de bedoeling was, een brede stroming aanhangers van punk. Maar waarom dan toch constant de 'impact-vraag'?

Dat zegt natuurlijk helemaal nog niets over de kwaliteit van individuele albums. Maar die discussie over goed en slecht moet dan maar per album worden gevoerd.

Misschien omdat allerlei hippies het liefst ontkennen dat het ooit heeft bestaan?



Allemaal kleffe en knuffelige hippies dus..



Je hebt het echt ontkent, of je ouders hebben je gehersenspoelt voor de betreffende periode Wat een hoop onzin kraam je hier uit!! The Eagles hebben echt nul, nada betekend voor welke politieke stroom of gedachtengoed dan ook! De gehele jaren 70 t/m de punk stond eerder voor een soort intellectuele en politieke luiheid en verval, waar de sufste band allertijden Eagles een ideaal exponent van waren. Hippie was voorbij en men wist het verder ook niet meer, maar geld verdienen en grotere meubels en televisies kopen was het devies. Consumeren en naar luie muziek luisteren.

Er was echter inmiddels een generatie geboren die dreigde verdrukt te worden tussen de ideeënloze consumenten uit de jaren 70 en het naderende onheil van een economische crisis die vooral hen zou treffen en niet hun vetgevreten ouders!
Daaruit ontstond punk.. die luchtledige periode tussen flower power en de politieke en economische verharding die er 10 jaar later op volgde. Niets van de zgn. verworvenheden waren overgebleven voor de jeugd van toen en die trapte dus ook venijnig en hard van zich af! Het was een revolutie die grimmiger en harder was, met bijpassende muziek en een gerichte fluim naar de establishment en de muziek van die establishment. Deze tegenbeweging werd later ook wel gespiegeld in diverse politieke stromingen en personen.



Waarom moet iedere stroming van jou een brede aanhang hebben? Dom luistervee, wat tevreden en gezapig naar hun Hotel California luistert.. is dat überhaupt aanhang te noemen?
Punk was een statement, iets tijdelijks... maar iets dat enorme impact had op het straatbeeld, inclusief rellen, ME, verharding in de politiek en de kraak-kunstenaars.
Om je aandoenlijke geloof in vrede en harmonie nog even aan te halen: zie je nu zoveel meer hippies in het straatbeeld als punkers? Ik zie ze geen van beide erg veel nog eerlijk gezegd, hoogstens in kleine subcultuurtjes..
Beide revoluties zijn mislukt dus. Maar beiden hebben ze wel impact gehad, ook zeker op de muziek. Luister de eerste platen van U2, REM, Police, en andere mega-acts die destijds ontstonden en zeg me dat er nul punkinvloeden inzitten.

Ah, ik begrijp dat het feit dat men zich afwendde van de punkbeweging en de bijbehorende muziek kan worden vertaald als dom luistervee. Net als trouwens iedereen die van andere muziek houdt? Vandaar dat je je hardop vraagt wat al die mensen op musicmeter doen, het liefst zou je ze willen wegvagen, begrijp ik.


Ja, daar ben ik mij van bewust. Het was ruim voldoende om Margaret Thatcher voor jaren aan het bewind te krijgen. Ook dat was een prettig gevolg van de impact van de punk, waarbij de Beatles en de hippies juist hadden geleid tot een opkomst van sociaal democratie en alternatieve politieke partijen. Maar ja, allemaal doetjes begrijp ik nu.

De oorlog in Vietnam werd ook beëindigd dus je kunt helemaal niet spreken van een mislukking van het hippie-tijdperk.

Overigens de muziek in die tijd (o.a. ook The Who, Led zeppelin, The Doors, Jimi Hendrikx, Rolling stones) afdoen als hippie watjes lijkt mij niet echt getuigen van enige realiteitszin. Zij hebben niet alleen de wegen aardig geplaveid voor de latere punkbeweging, hun muziek was in ieder geval ook stukken beter.

U2, Rem en The Police hebben ook prima eerste platen gemaakt maar hebben nauwelijks nog blijk gegeven van enige verbondenheid met punk, als ik mij zo de teksten van de Police cd's eens laat passeren.

Ik ben verder niet gehersenspoeld, heb zelf als randstedeling alles van nabij mogen aanschouwen; maar ik wil wel waken tegen misplaatste mythe-vorming en punk.

Ik was bijna 11 jaar in 1977. De tien jaar voordien had ik geleefd in een bijna perfecte wereld. De oudste in een gezin met 4 kinderen, schijnbaar gelukkige ouders, een mooi gezin in een mooi huis. En, een almachtige God die over ons waakte. Elk week netjes naar de kerk, elk eindejaar een gulle Sinterklaas en knusjes onder de mooie kerstboom. Televisie was er voor '77 nog niet in huis. Muziek kwam uit de radio (Radio 2: Will Tura, Vlaamse Top 10, Abba, Top 30...) of uit de platenspeler van mijn papa (vooral Elvis).

In '77 begon ik te ontdekken dat de wereld buiten mijn luchtbel niet zo perfect was. Daar regeerde economische crisis, corruptie, hebzucht, oorlogen, terrorisme, egoisme, honger, gruwlijkheden en onrecht.
Een wereld draaiende gehouden door een bende apen.

Ook in '77 stierf Elvis, mijn zusje van 6 kreeg een hersentumor. Ik ontdekte dat mijn ouders niet zo'n perfecte relatie hadden, dat Sinterklaas een fabeltje was. Ik las The Origen of Species en verdiepte me in de Big-Bang theorie.
Alle zekerheden en mijn hele perfecte knusse leventje verdwenen in een andere Big Bang.
De woede, frustratie en angst die ik toen voelde had geen nood aan een intelectueel kanaal. Maar aan een stevige aggressie-geleider.

Dat de Stooges of wie dan ook al jaren voor de Sex Pistols punk speelde is hier, en voor een hele generatie kinderen en pubers, van geen belang, want die kwamen niet op de (mainstream) radio. De Sex Pistols wel. (Al was dat op meeste stations alleen maar in hun hitparade, en dan dikwijls nog ingekort...)

Maar hierdoor ging een deel van deze generatie jongeren beseffen van- , en zoeken naar alternatieven. Dat dit niet allemaal "punkers" werden mag duidelijk zijn (zelf ben ik uiteindelijk bij de Metal terechtgekomen en daar een deccenium blijven hangen).

Natuurlijk was dit geen nieuw of uniek fenomeen. Elke generatie heeft zo wel zijn "rebellen" die het tot in de mainstream-media schoppen, en zo een jonge generatie naar nieuwe wegen of sub-culturen brengt.
En niet allemaal zijn ze muzikaal gezien de dag van vandaag nog relevant, of behoren ze tot de allergrootste klassieken. Maar hun plaats in de muziekgeschiedenis en hun bijdrage aan de muziekwereld staat buiten discussie.

Voor mij is deze discussie dan ook zinloos, en afgelopen.

Cheers!