Sex Pistols - Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols (1977)

Als ze onzin uitslaan voegen ze weinig toe in elk geval. En het is echt uitermate gezapige en makkelijke muziek waar we het over hebben, zit geen stukje pit of beetje wanklank bij. Jij kan dat best geweldig vinden, maar moet je zo vreemd opkijken als anderen dat saai vinden?



In het verloop van de punkgolf werd de walvissenjacht beëindigd in de meeste landen, vrouwenrechten namen een vogelvlucht in de meeste westerse landen en milieu kwam voor het eerst serieus op de agenda.. ook allemaal door mensen afgedwongen die met een hanekam op de barricades stonden tegenover de ME hoor



De muzikale invloed lijkt me belangrijker hier, maar ook de teksten van betreffende 3 bands waren zeer uitgesproken politiek, betrokken en beslist niet pro-establishment! Eerder uitgesproken bitter en venijnig. Niet voor niets zijn de 3 zangers van deze bands onverbeterlijke wereldverbeteraars gebleven, tot irritatie van velen overigens Is Mick Jagger nog (of ooit geweest) iemand met idealen? McCartney? Roger Daltrey? Wederom geen sterke argumenten vóór de muziek uit de 60/70s of tegen de punk

John Lennon? Donovan? Bob Dylan? Niet zo selectief uit de jaren 60 'oogsten'. Je redeneert naar een conclusie toe en maakt de werkelijkheid passend. En dat allemaal om de impact van punk te bewijzen. . . . .

Orbit schrijft:

In de jaren 80 werd de walvissenjacht beëindigd in de meeste landen.. zeehondenknuppelen, vrouwenrechten namen een vogelvlucht in de meeste westerse landen en milieu kwam voor het eerst serieus op de agenda.. ook allemaal door mensen afgedwongen die met een hanekam op de barricades stonden tegenover de ME hoor.

Hieruit haal ik dat het ook de verdienste van punk is dat we links radicale activistenclubjes hebben, anti-globalisten die er een puinhoop van maken als er ergens een G8 bijeenkomst is en krakersrellen (vooral in de jaren 80) met alle ellende van dien.
Jongeren zonder een greintje ruggegraat en alle schuld bij de maatschappij leggen als ze niet vertroeteld en verzorgd worden, lijkt me makkelijk zo'n slachtofferrol.
Kraken, dus geen huur betalen en ongetwijfeld een uitkering om actie te voeren onder het mom van een betere wereld.

Mooi hoor, die sociale nalatenschap van de punk.

Ik moest ook even glimlachen om die 'barricades'. Alsof ze in Noord Korea in opstand komen en met het leger slaags raken. Alsof punk en idealen ook maar iets met elkaar te maken hebben. Als er één beweging 'nihilistisch' is (om met mjuman te spreken) is het wel de punk. Komt van Nietzsche als ik me niet vergis.

Ik begon dan ook niet over de Stones, The Who of Beatles.. En naakt in het Hilton zitten heeft ook verdomd weinig opgeleverd of wel?

Daarmee ook meteen het venijn en de sociale aanklacht leggend in de teksten, en soms verdomd spitsvondig ook (Dead Kennedys bijvoorbeeld). Dat was voor die tijd toch wel stukken gezapiger met "meneer de president..". En nog steeds ging het over impact als ik me niet vergis, niet over wereldverbetering. In de zin van directheid, agressie, nieuw geluid.. genoeg impact. Het redeneren naar conclusies komt niet zozeer van mijn kant of die van Mjuman heb ik het idee.

In 1977 luisterde ik naar o.a. Pink Floyd, Abba, Eagles, Fleetwood Mac, David Bowie ... Punk was grotendeels aan mij voorbijgegaan buiten Iggy Pop, de punkrage heeft ook kort geduurd. Sex Pistols kende ik wel (vooral vanwege de verhalen daarrond) en toen ik het eerst hoorde vond ik het zo slecht dat ik het dan weer leuk en vermakelijk vond. Tekstueel gingen Sex Pistols wel verder dan menigeen heeft gedaan (schoppen tegen het koningshuis bv.), het was destijds choquerend en daar was het Sex Pistols om te doen. Dit album had (vooral in Groot-Brittannië) de gemoederen wel degelijk beroerd. Ik kan mij goed voorstellen dat velen een punkband begonnen naar aanleiding van Sex Pistols (ook België kreeg zijn punkband nl. The Kids), sommigen verbreden hun horizonten (new wave). Natuurlijk kwamen er ook punkbands die nog een stapje verder gingen (Crass, Exploited).

Louter artistiek stelt Never Mind the Bollocks niet veel voor, maar dat is nooit de bedoeling geweest van de punk en Sex Pistols plaats ik ook een stuk lager dan voornoemde bands (die meer dan 1 topalbums achter hun naam hebben itt. Sex Pistols). Maar Never Mind the Bollocks heeft wel degelijk impact en invloed op de volgende generaties (Nirvana bv.), dat kun je niet ontkennen. En anno 2010 vind ik het nog steeds een vermakelijk album.

Tsja, jij doet voorkomen alsof de walvisvaart gestopt is vanwege de punk. En dat vrouwen rechten hebben door en sinds de punk.
Toen ik het las dacht ik dat je niet series was (altijd lastig op zo'n forum: sarcasme), maar ik begin nu ernstig te twijfelen.

En ik zit maar te wachten op de juffrouw die heupwiegend met het rondebord langskomt; ding-dong, nieuwe ronde, nieuwe kansen.

De oorspronkelijke inzet: het historische belang, de impact van dit album is al lang ondersgesneeuwd. De oorspronkelijke discussie ging niet over de muzikale kwaliteit, of de importantie van punk/wave. Al zwatelend en orakelend loopt de tap van Praethuys allengs leeg; de kastelein spint er garen bij.

Qua tekst moet ik zeggen vind ik eigenlijk ook die van Stiff Little Fingers White Noise redelijk duidelijk; sowieso laat SLF aan duidelijkheid niets te wensen over waar zij voor staan, de Ierse zaak:

Green wogs, green wogs, your face don't fit
green wogs, green wogs, you ain't no Brit
If the victim aint a soldier, why should we care
Irish bodies don't count, life's cheaper over there

Het achteraf-perspectief - kan me niets schelen; de impact destijds was groot.

Op de pagina van de Sex Pistols discussiëren over idealen is vreemd.
Deze club wilde alleen maar plezier (???????sex drugs en drank, schelden etc????) maken.
dit gold bv ook voor een veel betere band als de Ramones.
De hierboven genoemde bands als the Crass (in commune levende anarchisten collectief) en Dead Kennedys waren zeker idealisten.
Dit geldt bv ook voor Patti Smith.
Maar ik heb het eind van de jaren 70 bewust meegemaakt en uit de punkhoek stond er altijd wel een vette NO voor en vul dan maar in.
De term nihilistisch hierboven is goed gekozen.
Dat punk iets voor de vrouwenbeweging heeft betekend is zeker cynisch bedoeld, het gemiddelde tamponmerk heeft veel meer voor de vrouwenbeweging gedaan.

Alsof iedere politieke stroom of de afschaf van de oorlog in Vietnam vanuit de jaren 60 is ontstaan door de blote billen van meneer Lennon en mevrouw Ono, ik mag hopen dat dat nog cynischer bedoelt was

Wat een buitengewoon neerbuigend taalgebruik, MCP! Als er één muziekgenre is waar vrouwen een belangrijke rol hebben gespeeld is het wel punk/wave. U wilt namen - fijn zo:

Siouxsie and the Banshees
Lara Logic
Polysterene
The Au Pairs
The Bush Tetras
The Raincoats
Patti Smith (echt wel)
The Slits
Lene Lovich
Tina Weymouth
The Passions
Pauline Murray - Penetration
The Nixe (Utreg)
B52's
Pearl Harbor and the Explosions
Mo-dettes
X-mal Deutschland
Dead Can Dance
Polyrock
The Dance

Is moeiteloos verder aan te vullen en verre van compleet!

Ik beweer ook niet dat er geen vrouwen deelnamen aan de punk en newwave golf en heb in mijn post Patti Smith ook genoemd.

En met vrouwenbeweging bedoelde ik eigenlijk bewegingsvrijheid (sport etc)

Een beetje vreemd dan, je deelname aan de discussie.

Die begon namelijk omdat er met Milli Vanilli werd vergeleken. Niet op het moment toen nog niemand wist dat ze de boel oplichtten, maar toen dat duidelijk was geworden. Het 'achteraf-perspectief' dus.

Logisch dat er rond de Sex Pistols, zoals ik al schreef door manager McLaren zelf trots the great rock 'n' roll swindle genoemd, ook zo'n achter-perspectief leeft. En hoewel de eerste indruk belangrijk kan zijn, is uiteindelijk altijd de laatste indruk doorslaggevend.

Ik begrijp je niet; mijn standpunt is gevoegelijk bekend; ik reageerde alleen op een uitspraak - waarvan ik wilde dat Sheplays'em zou lezen om op haar manier te reageren - en voor alle duidelijkheid - ik geef geen commentaar meer - citeer ik jou even (het laatste cursief is voor mijn rekening):

Patti Smith is een grote uitzondering in het rijtje, ik begrijp niet goed wat zij er tussen doet. Zij was uiteraard al actief voordat de punk z'n intrede deed en maakt ook eigenlijk onafhankelijke muziek, laat zich niet voor een karretje spannen, van wie of wat dan ook. Ze gaat wat mij betreft verder waar Jim Morrison was gestopt, eerder als oude hippie dan als punk. Daar heeft ze trouwens ook de leeftijd voor.

Samen met met nog wat andere 'oudjes' ben ik hier nota bene nog één van de weinigen die reageert op (nieuwe) albums van Patti Smith, ik heb haar nog steeds hoog zitten en mag graag nieuwe albums verwelkomen. De oude punkliefhebbers van weleer zijn degenen die haar inmiddels (of al jaren geleden?) hebben gedumpt.

Ook het erbij betrekken van de de eveneens Amerikaanse Tina Weymouth, als lid van de Talking heads is wat typisch, maar goed.

Mjuman, of je het er nu mee eens bent of niet: Stevie Nicks verkocht in haar eentje meer albums dan alle andere door jou genoemde dames (minus de uitzonderingen) bij elkaar. Haar impact voor vrouwen in de muziek, emancipatie en wat daar bij komt kijken, is echt vele malen groter geweest dan de namen waar jij mee komt.

En dan is ze weliswaar lid van een rockband waar je waarschijnlijk van moet gruwen maar: het is nu eenmaal de realiteit.

Nogmaals, ik wil mij helemaal niet uitlaten over wel of geen goede muziek maar de ingeslagen weg van de punk (met Never mind the Bollocks voorop) heeft niet geleid tot de veranderingen in de muziek die de punkbeweging oorspronkelijk voor ogen zal hebben gestaan.

De newwave van o.a. de Talking heads, als je daar dan over wilt beginnen, komt mij een stuk sympathieker over. Is zelf niet agressief, roept niet op tot moordpartijen, ze hebben zelfs vaak vrolijke/grappige teksten. Ze blijken over het algemeen beduidend meer muzikale talenten te hebben dan de deelnemers aan de eerste punkgolf. En zo zijn er velen gekomen, Ian Dury, Joe Jackson, noem maar op. En het is goed, dat het zo is gelopen.

Logisch dat je me niet begrijpt. Blijkbaar ben jij dus nog aan het reageren op een discussie die hier begin augustus plaatsvond en je richt je zo'n beetje tot iemand die zich heeft uitgeschreven?

In de tijd tot nu werd hier amper wat geschreven en begon pas even voor afgelopen weekend een discussie rond de opmerking van Snakeskin waarin het vergelijk met Milli Vanilli.

De Sex Pistols en de punkbeweging hebben wel degelijk de muziekbeweging vanaf 1977 een startpunt, dan wel richting gegeven. Vele bands en artiesten stammen rechtstreeks (Siouxsie And The Banshees, Clash, Joy Division, Wire etc.), dan wel onrechtstreeks (Joe Jackson, Elvis Costello, The Police, zelfs Dire Straits) van punk af. Juist omdat zij met die beweging geassocieerd werden, kregen vele nieuwe bands een kans.
En de Buzzcocks (rechtstreeks door de Sex pistols beïnvloed) verdienen de eer om dankzij hun in eigen beheer uitgebrachte EP, de hele 'indie'-scene te hebben gestart. Iedereen kon ineens een plaat uitbrengen of laten uitbrengen. Punk is voor mij geen muziekgenre maar een attitude , het gaat niet om drie barré-akkoorden en wat geschreeuw. Het gaat erom dat alles wat je zelf wil mogelijk is. Punk is voor mij geen hokjesmentaliteit, maar een houding. waarvan bijvoorbeeld The Ex een prima voorbeeld is.
En zonder punk geen labels als Rough Trade (Smiths...), Factory (New Order...), 4AD (Pixies, Cocteau Twins) of Mute (Depeche Mode, Nick Cave...). Dit zijn natuurlijk geen punkbands, maar punk bood wel degelijk een alternatief.

Wel jammer dat dit is verworden tot een wedstrijdje "roep zo hard mogelijk dat je je geschiedenis kent", in plaats van de discussie die er in eerste instantie ontstond.
Was namelijk wel leuk om te volgen.
Nou is het logisch dat je een eindje terug moet in de tijd als je een discussie wilt voeren over het historisch belang van deze plaat.
Maar ik krijg een beetje het gevoel dat het nu meer om de vorm gaat en niet zozeer meer om de inhoud.

(ik had eigenlijk liever gehad dat Mjuman er na een flink glas Pinot Noir nog een dozijn filosofen tegenaan had gegooid, maar misschien waren de rostirondjes niet helemaal goed gevallen.....)

Mijn bericht van 25/8 dat je hier aanhaalt staat los van de eerder gevoerde discussie begin augustus. Ik beschrijf daar gewoon mijn persoonlijke beleving van punk en mijn mening over dit album.

Je nogal flauwe reactie is alweer inhoudelijk ontwijkend. Er is hier kort voor afgelopen weekend een discussie ontstaan rond de opmerking van Snakeskin. Die ging over het 'achteraf-perspectief'.


Ik ben nochtans nergens van die mening afgestapt. Als jij dat wel leest in de kritiek die ook heb, dan is dat iets van jou.

In deze discussie lopen 2 dingen door elkaar heen: de muzikale en de algemene impact van punk. Beweren dat punk muzikaal geen impact heeft gehad, is pertinent onwaar, aangezien we nog minstens een decennium allerlei uitwassen van de punkmuziek aantroffen in de popmuziek. Echter, voor deze discussie zitten we hier wel op de verkeerde plek, want die muzikale impact werd niet veroorzaakt door The Sex Pistols. Die gaven hooguit een gezicht aan de punk, en dan met name in Groot-Brittannië.

Over de algemene impact van punk laat ik me niet uit, aangezien het destijds nog zo'n 10 jaar duurde voor ik geboren zou worden, maar missen we daarmee ook niet het kernpunt waar het op dit muziekforum over gaat?

28 september 2010 om 16.30u in de les ....

Jongen van 19 spreekt over zijn passie: punkrock.

Ik heb gitaar leren spelen door mijn oom.
Punkrock ontstond in 1976 als ik me niet vergis
met groepen zoals bijvoorbeeld de Sex Pisols,
die jullie wellicht allemaal wel kennen.

Zijn 19jarig publiek reageerde instemmend ...

Neen: ik zuig het niet uit mijn duim, want ik was de leraar.

Aantal berichten verwijderd.

Je klaagt over het verbale geweld wat door sommigen hier wordt gebruikt. Terecht misschien, maar je vraagt er ook om. Die conclusies van jou slaan werkelijk als een lul op een drumstel. Dat je je daarnaast ook profileert als connaisseur op muziekgebied is zowel irritant als vermakelijk. Punk in het algemeen heeft natuurlijk een enorme impact gehad op een karavaan bands die volgden. Van stadionacts (U2, REM) tot alternative-grootheden (Pixies) en van grunge (Nirvana, Pearl Jam) tot metal (Metallica, Slayer). Het punk-dna zit verankerd in een groot aantal genres. Mensen die naar muziek luisteren hebben geen boek nodig om daar achter te komen.

Stellen dat een afwijkende mening vragen is om verbaal geweld is wel een beetje niet helemaal in de geest van deze site.

Musician heeft een mening die niet aansluit bij het hier kennelijk algemeen geldende, probeert dat te onderbouwen, doet dit op een nette manier en geeft stof tot nadenken. Iemand die dat irritant vindt, is vaak boos. En ja...dan kom je bij punk terecht

Niemand heeft hier de wijsheid in pacht : "natuurlijk een enorme impact op bands" is best een gewaagde uitspraak maar dan kunnen we het vervolgens ook nog fors oneens zijn welke bands zoal rechstreeks beinvloed zijn door punk. U2?,lijkt mij van niet...R.E.M.? zou kunnen, net zoals alles door alles is beinvloed. Anyway, als ik naar die bands luister, stort ik niet van dankbaarheid aan de punk ter aarde.

Van alle stromingen die andere stromingen geinspireerd of zelfs gegenereerd hebben, neemt punk imho niet zo'n pittige plaats in. En dit album heeft zijn status denk ik vooral te danken aan, inderdaad, authenciteit, het eerste album dat echt bekend werd dat was gemaakt met de fuck you ik kan ook plaatjes maken attitude. Voor eeuwigdurende roem is dat alleen denk ik niet voldoende. Het is volgens mij uiteindelijk nogal een....mager plaatje toch?

Op zich is dit album niet eens zo slecht ingespeeld.
Het waren muzikanten die wel wisten hoe ze met hun instrumenten moesten omgaan.
Vervolgens kwam na de opnames Sid Vicious in de plaats van Glenn Matlock.
Sid was niet muzikaal, en maakte ook niet echt een snuggere indruk.
Juist die houding werd weer punk gevonden.
Johhny Rotten had echt wel meer hersenen en wist goed wat er gaande was.
De houding om overal tegen aan te schoppen werd vervolgens een deel van het imago.

P.S. Bij REM hoor ik eerder een band als The Byrds in terug.

Ik kom helemaal niet toe om überhaupt iets te zeggen over punk maar wat mij verreweg het meeste stoort is de scheidslijn die wordt getrokken tussen deze muzieksoort en 'de rest'.

De geschiedenisles die ons hier steeds wordt opgedrongen is dat halverwege de jaren '70 de (rock-)muziek niets was, dat er dankzij de punk weer leven in de brouwerij is gekomen en dat vervolgens alle 'goede' muziek die er sindsdien is verschenen alleen maar het gevolg van de punk kan zijn (anders is het geen goede muziek).

Het is pure miskenning van alles wat er nog meer gebeurd is in de jaren '70 en daarna; in de praktijk blijkt dat er van 'andere' rockmuziek juist veel meer liefhebbers waren. Zoals ook makkelijk is aan te tonen uit LP en CD verkopen.

Het mag voor punk-liefhebbers verschrikkelijke muziek zijn maar daar is dan helaas niets aan te doen.

Ik mag graag opkomen voor dat deel van de rock-geschiedenis waaruit blijkt dat de gemaakte muziek vanaf halverwege de jaren 70 uit behoorlijk wat meer onderdelen heeft bestaan dan punk alleen, dat is het enige dat ik doe.

Dan heb ik helemaal nog niets gezegd over wel of geen beïnvloeding door de oude punkmuziek van bands als Nirvana of Pearl Jam, dat laat ik graag aan anderen over of eigenlijk liever aan henzelf (voor zover mogelijk)

En dan laat ik mijn constatering, dat de punk graag 'claimt' en vervolgens de 'impact'-vraag daar nog eens overheen, volledig in tact, als ik LocoHermano zo lees.

Volgens mij word bij dit album vaker gepost dan dat hij word beluisterd.

Ik zal hem nog eens afspelen want dat is ook alweer een tijd geleden.

Alle postings hier ten spijte, het gaat mij om de muziek zelf om daar van te genieten, en muziek is zeker geen wedstrijd tussen de wavers en de rockers bij dit album natuurlijk.

Waarom die competitie, je kunt hier geen championsleague of een andere prijs mee winnen hoor.

Het is muziek no nonsens en recht voor de raap zoals het bedoeld is, en dat het word uitgevoerd door nietsnuttende lamstralen die er als spoken bijlopen maakt volgens mij niet veel uit. De muziek veranderd er niet door en geeft heel treffend de gevoelens van de jeugd uit die tijd weer.

Qua punk vind ik dit zeker HET meest bekende album die het meest teweeg heeft gebracht, en ik ben niet eens zo'n grote punk fan/liefhebber. maar wie dat niet zien wil moet maar gewoon zijn kop in het zand blijven steken.

Nee, niemand heeft de wijsheid in pacht, maar dat punk enorm belangrijk is geweest voor een keur aan bands, daar kun je toch niet om heen. Veel bands hebben het punkgeluid niet letterlijk gekopieerd, maar punk is wel zeer belangrijk geweest voor de 'muzikale vorming' van diverse artiesten. Bono is opgegroeid met de Ramones en Television, Michael Stipe en Morrissey hebben regelmatig hun liefde voor de New York Dolls verkondigd, terwijl hardcore-punkbands als Black Flag een grote indruk hebben gemaakt op de jonge Kurt Cobain, idem Misfits bij Metallica. Dat punk een enorme impact op veel bekende bands/artiesten heeft gehad, is dus geen gewaagde uitspraak. Wil je dit nog steeds niet geloven, dan geef ik het op.

Het gitaarwerk in Anarchy In The UK klinkt niet verkeerd.
Daardoor blijft het nummer mij voornamelijk bij.

Sid viel later behoorlijk door de mand.
Zijn versie van My Way is echt niet beter dan die van een gemiddelde hooligan ergens in een karaoke bar.
Laat op de avond na het benuttigen van veel bier omdat de Britten eindelijk eens een wedstrijd gewonnen hebben.