Deep Purple - In Rock (1970)

Zou zomaar kunnen. BZN is ooit veranderd in een hardrockachtige band ten tijde dat In Rock hoge ogen gooide. Later heeft de zaak zich omgedraaid en treedt ene Blackmore in de sporen van BZN.

...(gniffel).....

ik heb deze op lp, zijn de bonus nummers de moeite?

Naar mijn onbescheiden mening zijn drie bonusnummers de moeite waard:
Black Night (hitsingle) - onmisbaar. Je kunt kiezen tussen de originele edit en de volledige, met rommelig einde. Persoonlijk wil ik geen noot van Blackmore missen, dus heb ik liever de tweede.
Cry Free - B-kantje en protospeed. Goed genoeg, maar niet heel goed.
Jam Stew - twijfelachtig. Dat moet je draaien als je smachtend van verlangen wilt bedenken hoe het had geklonken als Gillan ook dit had ingezongen.

De rest kan ik missen. Flight of the Rat remixed klinkt niet anders en Speed King piano plus rammelt. Chit chat interesseert me niet, wie wel?

Maar er is nog een andere reden om dit te kopen. Dankzij de geremasterde tapes is de geluidskwaliteit een streling voor de oren. Ongetwijfeld ben ik bevooroordeeld wegens mijn leeftijd, maar Deep Purple veegt op dit album de vloer aan met alle latere hardrock/metal bands - ook Metallica. Dat is op de geremasterde CD in alle herstelde glorie te horen.

Echte rockklassieker, en niet alleen vanwege Child in Time, één van de beste nummers ooit geschreven. Ook Speed King, Flight of the Rat, Living Wreck en Hard Lovin' Man zijn toppers. 4* met kans op verhoging.

Niet voor niets is Deep Purple de beste rockband allertijden. Een band als Led Zeppelin weet de klasse van Deep Purple nog enigszins te benaderen maar op andere rockgroepen heeft Deep Purple een straatlengte voorsprong. Anders gezegd: 't klink allemaal leuk maar het is geen "Deep Purple in Rock (1970)".

Ik was een jaar of 12 toen ik kennis maakte met "Deep Purple in Rock (1970)". Destijds maakte Deep Purple 's meesterwerk een verpletterende indruk op mij. Nu, 38 jaar later, luister ik toch minstens één keer per week naar "Deep Purple in Rock (1970)".
Even een rekensommetje: 1 keer per week X 52 weken per jaar X 38 jaar = 1976 keer + al die keren dat ik "Deep Purple in Rock (1970)" tussentijds heb gedraaid = ontelbare keren. En nog steeds verveeld "Deep Purple in Rock (1970) mij geen moment .

In mijn wilsbeschikking staat beschreven dat wanneer ik dat aardse tranendal zal hebben verlaten, tijdens mijn crematie, op het moment dat de kist met mijn stoffelijk overschot zakt richting oven, "Flight of the Rat" dient te worden afgespeeld. Kan het toepasselijker . En dan wel heel erg hard en graag in de geremixte versie.

En..... inderdaad de geremasterde versie is subliem.

Sorry Hans, maar je dwaalt een beetje als je Led Zeppelin niet MINSTENS op gelijke hoogte plaatst als Deep Purple.

Led Zeppelin wist tenminste op het goede moment te stoppen, terwijl Deep Purple nog jàààren doorging terwijl het steeds genanter werd.

Het is ook maar een visie, en wel die van mij.

Asjeblef.

PS: Deep Purple Mark II was even sterk als Led Zeppelin. Led Zeppelin Mark I welteverstaan, want gelukkig zijn daar nooit personeelswissels doorgevoerd...

Oh? Vergeten we de vervanging van Bonham? Nou ja, gelukkig bleef het wel in de familie.

Bonham is nooit vervangen. Hij stierf in 1980 en de groep hield op te bestaan.
Ik wil die "reunie" van vorig jaar of twee jaar terug?? - niet eens vernoemen, dàt was pure folklore, trouwens met Bonham junior heeft de band geen platen gemaakt, of wel soms???

Eens en oneens. De laatste albums van Deep Purple zijn om te janken zo slecht .
Maar..... 17 november komt Deep Purple naar de HMH voor alweer een concert en daar zullen ongetwijfeld ook nummers van "Deep Purple in Rock" worden gespeeld. En daarom sta ik de 17e november in Amsterdam weer met mijn neus vlak voor het podium .

Vraagje: wanneer heb jij, Father McK., Led Zeppelin live kunnen aanschouwen . Ik durf te wedden dat je je moet behelpen met een live registratie op DVD .

Ik moet in ieder geval zeggen dat het in DP te prijzen is dat men de liefde voor het vak nooit is kwijtgeraakt en dat men ook met nieuw bloed in de band tot hoge prestaties in staat is. Dat kenmerkt DP trouwens al vanaf het begin. Iedere lineup heeft zijn eigen kwaliteiten. Of het nou psychedelica, blues, hardrock, funk, soul of gospel is, wat ze maken blijft gewoon kwaliteit.

Dat Zep al veel eerder uitgekakt was lijkt me meer een zaak van teren op oude roem, royalties opstrijken en doen wat je leuk vindt. Eeuwig zonde van een wereldband die het al zo vroeg voor gezien hield.

Wat Led Zeppelin betreft; De inspiratie was nà Physical Graffiti op, de band was geheel opgebrand. Doet pijn voor een fan om dat toe te geven, maar het was gewoon zo.

En eerljk gezegd, alles van pakweg nà Stormbringer van Deep Purple, ik vind het vreselijk, echt. Ik huurde ooit van de bieb ondingen als Purpendicular, Rapture Of The Deep en Abandon, en ik zou me schamen als ik met zulke platen zou moeten op de proppen komen, terwijl je vroeger schitterende tijdloze dingen hebt afgeleverd als Burn, Deep Purple In Rock, Fireball en Machinehead.

Ik weet dat er twee kampen zijn, deze die van "hun band" niets slechts kunnen horen of lezen, en de realisten die beseffen hoe triest het na de seventies geworden is met Deep Purple.
Ik behoor duidelijk tot het tweede kamp.
En ik acht me erg gelukkig dat, hoe triest ook voor Bonham... dat de band daarna verstandig genoeg was om gewoon het bijltje erbij neer te leggen.

Enfin, die discussie kan eeuwig gevoerd worden.

Deep Purple in Rock blijft wel eeuwig een topper van jewelste, net als het meeste van hun seventies-werk. Hun decennium, gewoon!

Het is ook maar een mening als een andere, natuurlijk. Denk er dus gerust anders over

Tja, das ook best waar en helemaal jouw goed recht hoor. Maar ik bekijk het liever ook in de tijd van nu waarin elke rollatorband zich moet aanpassen. DP weet nog altijd genoeg humor en virtuositeit in de muziek te stoppen waardoor het misschien wat grotere overlevingskansen heeft. Ik kan op elk album gelukkig nog genoeg moois ontdekken.

In Rock blijft in ieder geval staan als de enige echte trendsetter voor de moderne hardrock/metal cultuur. Een mijlpaal en een document.

sterke plaat maar Machine Head is voor mij persoonlijk iets beter.

ik vind Child in Time een prachtig nummer. Jammer dat het een cover is.

wat is er jammer aan?

Child in Time een cover?


Een origineel nummer geschreven door de leden van de strafste line-up, zijnde
"Mark II"; Ritchie Blackmore (topgitarist), Ian Gillan (topzanger), Ian Paice (topdrummer), Roger Glover(top bassist) en Jon Lord (topkeyboardspeler en super-organist).

Sweet child in time, you'll see the line
The line that's drawn between, the good and the bad
See the blind man, shooting at the world
Bullets flying, taking toll
If you've been bad, Oh Lord I bet you have
And you've not been hit by flying lead
You'd better close your eyes, and bow your head
And wait for the ricochet

Sweet child in time, you'll see the line
The line that's drawn between, the good and the bad
See the blind man, shooting at the world
Bullets flying, taking toll
If you've been bad, Oh Lord I bet you have
And you've not been hit by flying lead
You'd better close your eyes, and bow your head
And wait for the ricochet.

Child In Time; één van de machtigste rocksongs ever, bovenaards mooi!

amen

Nou ja, geen cover, máár:

Written by the band in 1969, it is said by the band members themselves to have been inspired by a riff featured in a song by Purple contemporaries It's a Beautiful Day, called "Bombay Calling". The riff was played on violins and much faster in tempo(bron: wiki).

En de tekst:
For the novel by Ian McEwan, see The Child in Time.
For the novel by Issac Asimov and Robert Silverberg, see Child of Time(bron:wiki).

YouTube - Bombay Calling --- It´s a Beautiful Day

It's a Beautiful Day - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Goed goed. Ik heb iets wat overdreven door te zeggen dat het een cover is. Maar mijn beste Mckenzie, je kan niet ontkennen dat daaruit heel veel inspiratie werd gehaald.

Je moet alles bekijken op naam. It's a Beautiful day was eerder dan Purple. De basis lag vast in 69 en dit niet door purple zelve. Ik zei reeds dat het overdreven was het een volwaardige cover te noemen aangezien het origineel zonder zang was en zonder de geweldige instrumentale waarden.

Laten we het maar op een, ik weet niet, halve cover steken???

want plagiaat lijkt me grof, nietwaar???

Halve cover? Neen, echt niet. Een song kan geïnspireerd zijn door een andere, dat wil ik best aannemen.
Maar hier is géén plagiaat gepleegd, en ik vind het ook géén halve cover....
No hard feelings, indeed.

Heum inderdaad ja.

wat kunnen we het dan wel noemen?

pff, wat lijkt me dat moeilijk. maar hé, het lijkt me altijd wel leuk om wat extra's te leren hé.

Maar het blijft wel een prachtnummer en dat zegt al veel

Het thema van Bombay Calling is destijds klakkeloos overgenomen door Jon Lord, hetgeen hijzelf ook toegegeven heeft. De band It's A Beautiful Day had hier een rechtszaak van kunnen maken als ze er op tijd bij waren geweest. Meneer Nieuweboer heeft hierover al het een en ander verteld als ik het wel heb.

Ja, je bent inderdaad bevooroordeeld door je leeftijd, ik ben blij dat je het zelf ook ziet.

IK hoor ook duidelijk gelijkenissen, maar is dit dan plagiaat?
IK vind Creep van Radiohead ook erg op "The Air That I Breathe" van The Hollies lijken...

Achzo

Child in Time - Wikipedia - nl.wikipedia.org

hierop staat dat er eventueel over een cover kan gesproken worden en er zijn nog wat internet sites die dit beamen.

Nu, in ieder geval leg ik mij daar gerust bij neer en volg ik meneer bungel, misterfool en Father McKenzie. Beter geen cover dan wel.

Maar ik denk wel dat niet Purple fans vinden, als ze tenminste Bombay Calling kennen, het een pure cover is maar hé. Er zullen altijd tegendraadse mensen zijn. Lijkt me een eeuwig meningsverschil te blijven

Een beetje controverse doet niemand kwaad.



En Ian Gillan staat goed met zijn korte kapsel van tegenwoordig, maar dat heeft er verder geel bal mee te maken, haha...

Dit is en blijft natuurlijk een geweldig album en een beetje de voorloper van alle hardrock wat later uitgebracht is.

Ik blijf ook de groot aantal bonusnummers hierop echt over de top en overdreven vinden.

Ik stoor me er steeds weer aan als ik deze plaat weer afspeel, liever gewoon de 7 authentieke nummers volstaan voor mij.

Zonder bonusmeuk had ik deze een 5 gegeven, nu natuurlijk wat aftrek vanwege een hoop overbodige commerciele rotzooi.

Verkopen die zooi en op Ebay gewoon de oude versie opzoeken. Die zijn best makkelijk te vinden.

Dan heb je natuurlijk wel weer de AAD versie. Ik zou me er echt niet druk om maken.